Historia zmian art. 46

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2012 poz. 1015 (ogłoszony 13 września 2012 r.)

   Art. 46. § 1. Organ egzekucyjny i egzekutor może w razie potrzeby wezwać, w pilnych przypadkach także ustnie, pomocy organu Policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencji Wywiadu, jeżeli natrafił na opór, który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie egzekucji, albo jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że na taki opór natrafi. Jeżeli opór stawia żołnierz w czynnej służbie wojskowej, należy wezwać pomocy właściwego organu wojskowego, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem egzekucji, a na miejscu nie ma organu wojskowego. § 2. Organy wymienione w § 1 nie mogą odmówić udzielenia egzekutorowi pomocy. § 3. Sposób udzielania pomocy organowi egzekucyjnemu i egzekutorowi przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych, przypadki, w których wymagana jest pomoc organów, sposób postępowania, tryb występowania o udzielenie pomocy, sposób jej realizacji, a także sposób dokumentowania wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów określi, w drodze rozporządzenia: 1) Minister Obrony Narodowej - w przypadku udzielania pomocy przez Żandarmerię Wojskową lub wojskowe organy porządkowe; 2) minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku udzielania pomocy przez Policję lub Straż Graniczną; 3) Prezes Rady Ministrów - w przypadku udzielania pomocy przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencję Wywiadu.

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 1966 nr 24 poz. 151 (ogłoszony 25 czerwca 1966 r., w życie od 1 stycznia 1967 r.)

   Art. 46. Przedmioty ujawnione w wyniku przeszukania, a nie wyłączone z egzekucji, mogą być odebrane i oddane pod dozór organu egzekucyjnego, organu prezydium gromadzkiej (miejskiej, dzielnicowej, osiedlowej) rady narodowej, a także innych osób. W sprawach tych mają odpowiednie zastosowanie przepisy o dozorze nad ruchomościami zajętymi przy egzekucji z ruchomości, prowadzonej w toku postępowania egzekucyjnego należności pieniężnych.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 46. Przedmioty ujawnione § 1. Organ egzekucyjny i egzekutor może w wyniku przeszukania, razie potrzeby wezwać, w pilnych przypadkach także ustnie, pomocy organu Policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencji Wywiadu, jeżeli natrafił na opór, który uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie egzekucji, albo jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że na taki opór natrafi. Jeżeli opór stawia żołnierz w czynnej służbie wojskowej, należy wezwać pomocy właściwego organu wojskowego, chyba że zwłoka grozi udaremnieniem egzekucji, a na miejscu nie wyłączone z egzekucji, ma organu wojskowego. § 2. Organy wymienione w § 1 nie mogą być odebrane odmówić udzielenia egzekutorowi pomocy. § 3. Sposób udzielania pomocy organowi egzekucyjnemu i oddane pod dozór organu egzekucyjnego, organu prezydium gromadzkiej (miejskiej, dzielnicowej, osiedlowej) rady narodowej, egzekutorowi przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych, przypadki, w których wymagana jest pomoc organów, sposób postępowania, tryb występowania o udzielenie pomocy, sposób jej realizacji, a także innych osób. W sprawach tych mają odpowiednie zastosowanie przepisy o dozorze nad ruchomościami zajętymi przy egzekucji z ruchomości, prowadzonej sposób dokumentowania wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów określi, w toku postępowania egzekucyjnego należności pieniężnych. drodze rozporządzenia: 1) Minister Obrony Narodowej - w przypadku udzielania pomocy przez Żandarmerię Wojskową lub wojskowe organy porządkowe; 2) minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku udzielania pomocy przez Policję lub Straż Graniczną; 3) Prezes Rady Ministrów - w przypadku udzielania pomocy przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Agencję Wywiadu.