Prawo o adwokaturze
Ustawa z dnia 26 maja 1982 r., tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 17 października 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 1564 ze zmianami z Dz.U. 2025 poz. 1172, Dz.U. 2026 poz. 1290, Dz.U. 2026 poz. 370 i Dz.U. 2026 poz. 846, 183 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Dział IX. Zmiany w przepisach obowiązujących oraz przepisy przejściowe i końcowe
Art. 97.
1.
Adwokaci i aplikanci adwokaccy, wpisani na listę w dniu wejścia w życie ustawy, są adwokatami i aplikantami w rozumieniu prawa o adwokaturze. 2. (pominięty)
Art. 99.
1.
Wymagań odbycia aplikacji adwokackiej nie stosuje się do osób, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych zajmowały przez okres pięciu lat stanowisko radcy prawnego w pełnym wymiarze zatrudnienia.
2.
Naczelna Rada Adwokacka w porozumieniu z samorządem radcowskim określa w regulaminie zasady i tryb składania uzupełniającego egzaminu adwokackiego przez osoby wymienione w ust. 1.
Art. 101.
1.
Traci moc ustawa z dnia 19 grudnia 1963 r. o ustroju adwokatury (Dz. U. poz. 309 oraz z 1967 r. poz. 55).
2.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustawy wymienionej w ust. 1 w zakresie, w jakim nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, zachowują moc do czasu wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie niniejszej ustawy.
Art. 102.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 października 1982 r. Załącznik do ustawy z dnia 26 maja 1982 r. WZÓR GODŁA ADWOKATURY
