Historia zmian art. 13

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od zmian z Dz.U. 2026 poz. 775 (tekst ujednolicony, nieurzędowy, stan na 16 czerwca 2026 r.)

   Art. 13. (uchylony)

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2009 poz. 768 (ogłoszony 17 czerwca 2009 r.)

   Art. 13. 1. Wartość świadczeń powtarzających się przyjmuje się do podstawy opodatkowania w wysokości rocznego świadczenia pomnożonego: 1) w razie ustanowienia świadczeń na czas określony co do liczby lat lub ich części - przez liczbę lat lub ich części; 2) w pozostałych przypadkach, w tym w razie ustanowienia świadczeń na czas nieokreślony - przez 10 lat. 2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do obliczenia wartości prawa użytkowania i służebności. 3. Roczną wartość użytkowania i służebności ustala się w wysokości 4% wartości rzeczy oddanej w użytkowanie lub obciążonej służebnością.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 13. 1. Wartość świadczeń powtarzających się przyjmuje się do podstawy opodatkowania w wysokości rocznego świadczenia pomnożonego: 1) w razie ustanowienia świadczeń na czas określony co do liczby lat lub ich części - przez liczbę lat lub ich części; 2) w pozostałych przypadkach, w tym w razie ustanowienia świadczeń na czas nieokreślony - przez 10 lat. 2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do obliczenia wartości prawa użytkowania i służebności. 3. Roczną wartość użytkowania i służebności ustala się w wysokości 4% wartości rzeczy oddanej w użytkowanie lub obciążonej służebnością. (uchylony)

3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2004 poz. 1514 (ogłoszony 22 czerwca 2004 r.)

   Art. 13. 1. Wartość świadczeń powtarzających się przyjmuje się do podstawy opodatkowania w wysokości rocznego świadczenia pomnożonej: 1) w razie ustanowienia świadczeń na czas ściśle określony przekraczający 40 lat - przez 25; 2) w razie ustanowienia świadczeń na czas ściśle określony co do liczby lat lub ich części nieprzekraczających 40 lat - przez tę liczbę lat lub ich części, najwyżej jednak przez 22; 3) w razie ustanowienia świadczeń na czas nieokreślony, nieograniczony do czasu życia jednej lub więcej osób - przez 5. 2. W razie ustanowienia świadczeń na czas nieokreślony, nieograniczony do czasu życia jednej lub więcej osób, jeżeli równocześnie oznaczono termin, do którego świadczenie trwać będzie niewątpliwie, do podstawy opodatkowania przyjmuje się wartość rocznego świadczenia pomnożoną przez liczbę lat oznaczonego okresu trwania świadczeń lub ich części, a za dalszy okres - wartość rocznego świadczenia pomnożoną przez 5, łącznie jednak najwyżej przez 22. 3. W razie ustanowienia świadczeń na czas życia jednej osoby za podstawę opodatkowania przyjmuje się wartość prawa obliczoną według wieku osoby, z której śmiercią gaśnie zobowiązanie. Wartość ta wynosi przy wieku: 1) do lat 15 - 22-krotną wartość świadczenia rocznego; 2) powyżej lat 15 do 25 - 21-krotną wartość świadczenia rocznego; 3) powyżej lat 25 do 35 - 20-krotną wartość świadczenia rocznego; 4) powyżej lat 35 do 45 - 18-krotną wartość świadczenia rocznego; 5) powyżej lat 45 do 55 - 15-krotną wartość świadczenia rocznego; 6) powyżej lat 55 do 65 - 11-krotną wartość świadczenia rocznego; 7) powyżej lat 65 do 75 - 7,5-krotną wartość świadczenia rocznego; 8) powyżej lat 75 do 80 - 5-krotną wartość świadczenia rocznego. 4. W razie ustanowienia świadczenia na czas życia osoby w wieku powyżej lat 80, wartości tego świadczenia nie wlicza się do podstawy opodatkowania. 5. W razie uzależnienia terminu trwania świadczeń od czasu życia dwu lub więcej osób, za podstawę opodatkowania przyjmuje się roczną wartość świadczenia pomnożoną przez jeden z mnożników określonych w ust. 3, a to odpowiednio do wieku osoby najstarszej lub najmłodszej, stosownie do tego, czy świadczenia mają trwać do śmierci osoby, która umrze pierwsza, czy do śmierci osoby, która umrze ostatnia. 6. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio do obliczenia wartości prawa użytkowania, służebności i rent. 7. Roczną wartość użytkowania ustala się w wysokości 4% wartości rzeczy oddanej w użytkowanie.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 13. 1. Wartość świadczeń powtarzających się przyjmuje się do podstawy opodatkowania w wysokości rocznego świadczenia pomnożonej: pomnożonego: 1) w razie ustanowienia świadczeń na czas ściśle określony przekraczający 40 lat - przez 25; 2) w razie ustanowienia świadczeń na czas ściśle określony co do liczby lat lub ich części nieprzekraczających 40 lat - przez tę liczbę lat lub ich części, najwyżej jednak przez 22; 3) części; 2) w pozostałych przypadkach, w tym w razie ustanowienia świadczeń na czas nieokreślony, nieograniczony do czasu życia jednej lub więcej osób nieokreślony - przez 5. 10 lat. 2. W razie ustanowienia świadczeń na czas nieokreślony, nieograniczony do czasu życia jednej lub więcej osób, jeżeli równocześnie oznaczono termin, do którego świadczenie trwać będzie niewątpliwie, do podstawy opodatkowania przyjmuje się wartość rocznego świadczenia pomnożoną przez liczbę lat oznaczonego okresu trwania świadczeń lub ich części, a za dalszy okres - wartość rocznego świadczenia pomnożoną przez 5, łącznie jednak najwyżej przez 22. 3. W razie ustanowienia świadczeń na czas życia jednej osoby za podstawę opodatkowania przyjmuje się wartość prawa obliczoną według wieku osoby, z której śmiercią gaśnie zobowiązanie. Wartość ta wynosi przy wieku: 1) do lat 15 - 22-krotną wartość świadczenia rocznego; 2) powyżej lat 15 do 25 - 21-krotną wartość świadczenia rocznego; 3) powyżej lat 25 do 35 - 20-krotną wartość świadczenia rocznego; 4) powyżej lat 35 do 45 - 18-krotną wartość świadczenia rocznego; 5) powyżej lat 45 do 55 - 15-krotną wartość świadczenia rocznego; 6) powyżej lat 55 do 65 - 11-krotną wartość świadczenia rocznego; 7) powyżej lat 65 do 75 - 7,5-krotną wartość świadczenia rocznego; 8) powyżej lat 75 do 80 - 5-krotną wartość świadczenia rocznego. 4. W razie ustanowienia świadczenia na czas życia osoby w wieku powyżej lat 80, wartości tego świadczenia nie wlicza się do podstawy opodatkowania. 5. W razie uzależnienia terminu trwania świadczeń od czasu życia dwu lub więcej osób, za podstawę opodatkowania przyjmuje się roczną wartość świadczenia pomnożoną przez jeden z mnożników określonych w ust. 3, a to odpowiednio do wieku osoby najstarszej lub najmłodszej, stosownie do tego, czy świadczenia mają trwać do śmierci osoby, która umrze pierwsza, czy do śmierci osoby, która umrze ostatnia. 6. Przepisy ust. 2-5 1 stosuje się odpowiednio do obliczenia wartości prawa użytkowania, służebności użytkowania i rent. 7. służebności. 3. Roczną wartość użytkowania i służebności ustala się w wysokości 4% wartości rzeczy oddanej w użytkowanie. użytkowanie lub obciążonej służebnością.

4. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 1983 nr 45 poz. 207 (ogłoszony 11 sierpnia 1983 r., w życie od 11 sierpnia 1983 r.)

   Art. 13. 1. Wartość świadczeń powtarzających się przyjmuje się do podstawy opodatkowania w wysokości rocznego świadczenia pomnożonej: 1) w razie ustanowienia świadczeń na czas ściśle określony przekraczający 40 lat - przez 25, 2) w razie ustanowienia świadczeń na czas ściśle określony co do liczby lat lub ich części nie przekraczających 40 lat - przez tę liczbę lat lub ich części, najwyżej jednak przez 22, 3) w razie ustanowienia świadczeń na czas nie określony, nie ograniczony do czasu życia jednej lub więcej osób - przez 5. 2. W razie ustanowienia świadczeń na czas nie określony, nie ograniczony do czasu życia jednej lub więcej osób, jeżeli równocześnie oznaczono termin, do którego świadczenie trwać będzie niewątpliwie, do podstawy opodatkowania przyjmuje się wartość rocznego świadczenia pomnożoną przez liczbę lat oznaczonego okresu trwania świadczeń lub ich części, a za dalszy okres - wartość rocznego świadczenia pomnożoną przez 5, łącznie jednak najwyżej przez 22. 3. W razie ustanowienia świadczeń na czas życia jednej osoby za podstawę opodatkowania przyjmuje się wartość prawa obliczoną według wieku osoby, z której śmiercią gaśnie zobowiązanie. Wartość ta wynosi przy wieku: 1) do lat 15 - 22-krotną wartość świadczenia rocznego, 2) powyżej lat 15 do 25 - 21-krotną wartość świadczenia rocznego, 3) powyżej lat 25 do 35 - 20-krotną wartość świadczenia rocznego, 4) powyżej lat 35 do 45 - 18-krotną wartość świadczenia rocznego, 5) powyżej lat 45 do 55 - 15-krotną wartość świadczenia rocznego, 6) powyżej lat 55 do 65 - 11-krotną wartość świadczenia rocznego, 7) powyżej lat 65 do 75 - 7,5-krotną wartość świadczenia rocznego, 8) powyżej lat 75 do 80 - 5-krotną wartość świadczenia rocznego. 4. W razie ustanowienia świadczenia na czas życia osoby w wieku powyżej lat 80, wartości tego świadczenia nie wlicza się do podstawy opodatkowania. 5. W razie uzależnienia terminu trwania świadczeń od czasu życia dwu lub więcej osób, za podstawę opodatkowania przyjmuje się roczną wartość świadczenia pomnożoną przez jeden z mnożników określonych w ust. 3, a to odpowiednio do wieku osoby najstarszej lub najmłodszej, stosownie do tego, czy świadczenia mają trwać do śmierci osoby, która umrze pierwsza, czy do śmierci osoby, która umrze ostatnia. 6. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio do obliczenia wartości prawa wieczystego użytkowania, służebności i rent. 7. Roczną wartość użytkowania ustala się w wysokości 4% wartości rzeczy oddanej w użytkowanie.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 13. 1. Wartość świadczeń powtarzających się przyjmuje się do podstawy opodatkowania w wysokości rocznego świadczenia pomnożonej: 1) w razie ustanowienia świadczeń na czas ściśle określony przekraczający 40 lat - przez 25, 25; 2) w razie ustanowienia świadczeń na czas ściśle określony co do liczby lat lub ich części nie przekraczających nieprzekraczających 40 lat - przez tę liczbę lat lub ich części, najwyżej jednak przez 22, 22; 3) w razie ustanowienia świadczeń na czas nie określony, nie ograniczony nieokreślony, nieograniczony do czasu życia jednej lub więcej osób - przez 5. 2. W razie ustanowienia świadczeń na czas nie określony, nie ograniczony nieokreślony, nieograniczony do czasu życia jednej lub więcej osób, jeżeli równocześnie oznaczono termin, do którego świadczenie trwać będzie niewątpliwie, do podstawy opodatkowania przyjmuje się wartość rocznego świadczenia pomnożoną przez liczbę lat oznaczonego okresu trwania świadczeń lub ich części, a za dalszy okres - wartość rocznego świadczenia pomnożoną przez 5, łącznie jednak najwyżej przez 22. 3. W razie ustanowienia świadczeń na czas życia jednej osoby za podstawę opodatkowania przyjmuje się wartość prawa obliczoną według wieku osoby, z której śmiercią gaśnie zobowiązanie. Wartość ta wynosi przy wieku: 1) do lat 15 - 22-krotną wartość świadczenia rocznego, rocznego; 2) powyżej lat 15 do 25 - 21-krotną wartość świadczenia rocznego, rocznego; 3) powyżej lat 25 do 35 - 20-krotną wartość świadczenia rocznego, rocznego; 4) powyżej lat 35 do 45 - 18-krotną wartość świadczenia rocznego, rocznego; 5) powyżej lat 45 do 55 - 15-krotną wartość świadczenia rocznego, rocznego; 6) powyżej lat 55 do 65 - 11-krotną wartość świadczenia rocznego, rocznego; 7) powyżej lat 65 do 75 - 7,5-krotną wartość świadczenia rocznego, rocznego; 8) powyżej lat 75 do 80 - 5-krotną wartość świadczenia rocznego. 4. W razie ustanowienia świadczenia na czas życia osoby w wieku powyżej lat 80, wartości tego świadczenia nie wlicza się do podstawy opodatkowania. 5. W razie uzależnienia terminu trwania świadczeń od czasu życia dwu lub więcej osób, za podstawę opodatkowania przyjmuje się roczną wartość świadczenia pomnożoną przez jeden z mnożników określonych w ust. 3, a to odpowiednio do wieku osoby najstarszej lub najmłodszej, stosownie do tego, czy świadczenia mają trwać do śmierci osoby, która umrze pierwsza, czy do śmierci osoby, która umrze ostatnia. 6. Przepisy ust. 2-5 stosuje się odpowiednio do obliczenia wartości prawa wieczystego użytkowania, służebności i rent. 7. Roczną wartość użytkowania ustala się w wysokości 4% wartości rzeczy oddanej w użytkowanie.