Prawo prasowe
Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r., tekst jednolity Dz.U. 2018 poz. 1914, 67 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Prasa, zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, korzysta z wolności wypowiedzi i urzeczywistnia prawo obywateli do ich rzetelnego
informowania, jawności życia publicznego oraz kontroli i krytyki społecznej.
Art. 2.
Organy państwowe zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej stwarzają prasie warunki niezbędne do wykonywania jej funkcji i zadań, w tym również
umożliwiające działalność redakcjom dzienników i czasopism zróżnicowanych pod względem
programu, zakresu tematycznego i prezentowanych postaw.
Art. 3.
Pracownik poligrafii oraz kolportażu nie może ograniczać ani w jakikolwiek inny sposób
utrudniać drukowania i nabywania przyjętych przez przedsiębiorstwo do druku i rozpowszechniania
dzienników, czasopism lub innych publikacji prasowych z powodu ich linii programowej
albo treści.
Art. 3a.
W zakresie prawa dostępu prasy do Informacja publicznaInformacja o sprawach publicznych, w szczególności o działalności władz publicznych i gospodarowaniu majątkiem publicznym. Co do zasady podlega udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o Dostęp do informacji publicznejPrawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz innych podmiotów wykonujących zadania publiczne lub gospodarujących majątkiem publicznym. Ograniczenie dostępu może wynikać wyłącznie z ustawy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 i 1669).
Art. 4.
1.
Przedsiębiorcy i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające
w celu osiągnięcia zysku są obowiązane do udzielenia prasie informacji o swojej działalności,
o ile na podstawie odrębnych przepisów informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie
narusza prawa do prywatności.
2.
(uchylony)
3.
W przypadku odmowy udzielenia informacji, na żądanie redaktora naczelnego, odmowę
doręcza się zainteresowanej redakcji w formie pisemnej, w terminie trzech dni; odmowa
powinna zawierać oznaczenie organu, jednostki organizacyjnej lub osoby, od której
pochodzi, datę jej udzielenia, redakcję, której dotyczy, oznaczenie informacji będącej
jej przedmiotem oraz powody odmowy.
4.
Odmowę, o której mowa w ust. 3, lub niezachowanie wymogów określonych w tym przepisie,
można zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni; w postępowaniu przed
sądem stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
5.
(uchylony)
6.
(uchylony)
Art. 5.
1.
Każdy, zgodnie z zasadą wolności słowa i prawem do krytyki, może udzielać informacji
prasie.
2.
Nikt nie może być narażony na uszczerbek lub zarzut z powodu udzielenia informacji
prasie, jeżeli działał w granicach prawem dozwolonych.
Art. 6.
1.
Prasa jest zobowiązana do prawdziwego przedstawiania omawianych zjawisk.
2.
Organy państwowe, przedsiębiorstwa państwowe i inne państwowe jednostki organizacyjne
oraz organizacje spółdzielcze są obowiązane do udzielenia odpowiedzi na przekazaną
im krytykę prasową bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu miesiąca.
3.
Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do Związek zawodowyDobrowolna i samorządna organizacja ludzi pracy powołana do reprezentowania oraz obrony ich praw i interesów zawodowych i socjalnych. Jest niezależna od pracodawców, administracji państwowej i samorządu terytorialnego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, organizacji samorządowych
i innych organizacji społecznych w zakresie prowadzonej przez nie działalności publicznej.
4.
Nie wolno utrudniać prasie zbierania materiałów krytycznych ani w inny sposób tłumić
krytyki.
Art. 7.
1.
Ustawa reguluje prasową działalność wydawniczą i dziennikarską.
2.
W rozumieniu ustawy:
1)
prasa oznacza publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości,
ukazujące się nie rzadziej niż raz do roku, opatrzone stałym tytułem albo nazwą, numerem
bieżącym i datą, a w szczególności: dzienniki i czasopisma, serwisy agencyjne, stałe
przekazy teleksowe, biuletyny, programy radiowe i telewizyjne oraz kroniki filmowe;
prasą są także wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki
masowego przekazywania, w tym także rozgłośnie oraz tele- i radiowęzły zakładowe,
upowszechniające publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki
rozpowszechniania; prasa obejmuje również zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące
się działalnością dziennikarską;
2)
dziennikiem jest ogólnoinformacyjny druk periodyczny lub przekaz za pomocą dźwięku
oraz dźwięku i obrazu, ukazujący się częściej niż raz w tygodniu;
3)
czasopismem jest druk periodyczny ukazujący się nie częściej niż raz w tygodniu, a
nie rzadziej niż raz w roku; przepis ten stosuje się odpowiednio do przekazu za pomocą
dźwięku oraz dźwięku i obrazu innego niż określony w pkt 2;
4)
materiałem prasowym jest każdy opublikowany lub przekazany do opublikowania w prasie
tekst albo obraz o charakterze informacyjnym, publicystycznym, dokumentalnym lub innym,
niezależnie od środków przekazu, rodzaju, formy, przeznaczenia czy autorstwa;
5)
dziennikarzem jest osoba zajmująca się redagowaniem, tworzeniem lub przygotowywaniem
materiałów prasowych, pozostająca w Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu z redakcją albo zajmująca się taką
działalnością na rzecz i z upoważnienia redakcji;
6)
redaktorem jest dziennikarz decydujący lub współdecydujący o publikacji materiałów
prasowych;
7)
redaktorem naczelnym jest osoba posiadająca uprawnienia do decydowania o całokształcie
działalności redakcji;
8)
redakcją jest jednostka organizująca proces przygotowywania (zbierania, oceniania
i opracowywania) materiałów do publikacji w prasie.
Art. 8.
1.
Wydawcą może być Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, fizyczna lub inna jednostka organizacyjna, choćby nie
posiadała osobowości prawnej. W szczególności wydawcą może być organ państwowy, przedsiębiorstwo
państwowe, organizacja polityczna, Związek zawodowyDobrowolna i samorządna organizacja ludzi pracy powołana do reprezentowania oraz obrony ich praw i interesów zawodowych i socjalnych. Jest niezależna od pracodawców, administracji państwowej i samorządu terytorialnego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, organizacja spółdzielcza, samorządowa
i inna organizacja społeczna oraz kościół i inny związek wyznaniowy.
2.
Organizacja polityczna, związek zawodowy, przedsiębiorstwo państwowe, organizacja
spółdzielcza, samorządowa i inna organizacja społeczna oraz kościół i inny związek
wyznaniowy może realizować uprawnienia wydawnicze bezpośrednio lub za pośrednictwem
wydawnictw własnych, jak również innych wydawnictw, działających jako nakładca.
Art. 9.
Przepisów niniejszej ustawy nie stosuje się do:
1)
Dziennika Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennika Urzędowego Rzeczypospolitej Polskiej
„Monitor Polski” oraz innych urzędowych organów publikacyjnych;
2)
Diariusza Sejmowego i własnych sprawozdań z działalności Sejmu i jego organów, a także
wewnętrznych wydawnictw organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego;
3)
orzecznictwa sądów, oraz innych urzędowych publikacji o tym charakterze;
4)
wydawnictw prasowych obcych przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych
i organizacji międzynarodowych, które na podstawie ustaw, umów i zwyczajów międzynarodowych
korzystają z prawa prowadzenia działalności wydawniczej.
