Historia zmian art. 21

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2007 poz. 115 (ogłoszony 8 lutego 2007 r.)

   Art. 21. 1. Zarządca drogi, o którym mowa w art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje obowiązki przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca. 1a. Zarządca drogi może upoważnić pracowników odpowiednio: urzędu marszałkowskiego, starostwa, urzędu miasta lub gminy albo pracowników jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, do załatwiania spraw w jego imieniu, w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych. 2. Zarządy dróg mają prawo do: 1) wstępu na grunty przyległe do pasa drogowego, jeżeli jest to niezbędne do wykonywania czynności związanych z utrzymaniem i ochroną dróg; 2) urządzania czasowego przejazdu przez grunty przyległe do pasa drogowego w razie przerwy w komunikacji na drodze; 3) ustawiania na gruntach przyległych do pasa drogowego zasłon przeciwśnieżnych. 3. Właścicielom lub użytkownikom gruntów, którzy ponieśli szkody w wyniku czynności wymienionych w ust. 2, przysługuje odszkodowanie na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami.

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 1985 nr 14 poz. 60 (ogłoszony 15 kwietnia 1985 r., w życie od 30 września 1985 r.)

   Art. 21. 1. Minister Komunikacji wykonuje zadania naczelnego organu administracji państwowej w zakresie dróg publicznych przy pomocy Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych; Generalną Dyrekcję Dróg Publicznych powołuje Rada Ministrów w drodze rozporządzenia. 2. Siecią dróg publicznych, dla których naczelnym organem administracji państwowej jest Minister Komunikacji, zarządzają w rozumieniu ustawy - z zastrzeżeniem art. 23 ust. 3-5 - dyrekcje okręgowe dróg publicznych jako zarządy dróg, powoływane i znoszone przez Radę Ministrów na wniosek Ministra Komunikacji w drodze rozporządzenia. Dyrekcje działają na obszarze jednego lub kilku województw. 3. Generalny Dyrektor Dróg Publicznych i naczelni dyrektorzy okręgów dróg publicznych są organami administracji państwowej w sprawach dróg publicznych określonych w ustawie. 4. Dyrekcjom okręgowym dróg publicznych podlegają rejony dróg publicznych i inne jednostki organizacyjne. Rejonom dróg publicznych mogą być przekazane niektóre funkcje zarządu drogi. 5. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określać zasady stosowania w jednostkach organizacyjnych dróg publicznych, podległych Ministrowi Komunikacji, przepisów dotyczących zakładowych systemów wynagradzania.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 21. 1. Minister Komunikacji wykonuje zadania naczelnego organu administracji państwowej Zarządca drogi, o którym mowa w zakresie dróg publicznych art. 19 ust. 2 pkt 2-4 i ust. 5, może wykonywać swoje obowiązki przy pomocy Generalnej Dyrekcji Dróg Publicznych; Generalną Dyrekcję Dróg Publicznych powołuje Rada Ministrów jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, utworzonej odpowiednio przez sejmik województwa, radę powiatu lub radę gminy. Jeżeli jednostka taka nie została utworzona, zadania zarządu drogi wykonuje zarządca. 1a. Zarządca drogi może upoważnić pracowników odpowiednio: urzędu marszałkowskiego, starostwa, urzędu miasta lub gminy albo pracowników jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi, do załatwiania spraw w drodze rozporządzenia. jego imieniu, w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych. 2. Siecią Zarządy dróg publicznych, dla których naczelnym organem administracji państwowej mają prawo do: 1) wstępu na grunty przyległe do pasa drogowego, jeżeli jest Minister Komunikacji, zarządzają to niezbędne do wykonywania czynności związanych z utrzymaniem i ochroną dróg; 2) urządzania czasowego przejazdu przez grunty przyległe do pasa drogowego w rozumieniu ustawy - z zastrzeżeniem art. 23 razie przerwy w komunikacji na drodze; 3) ustawiania na gruntach przyległych do pasa drogowego zasłon przeciwśnieżnych. 3. Właścicielom lub użytkownikom gruntów, którzy ponieśli szkody w wyniku czynności wymienionych w ust. 3-5 - dyrekcje okręgowe dróg publicznych jako zarządy dróg, powoływane i znoszone przez Radę Ministrów 2, przysługuje odszkodowanie na wniosek Ministra Komunikacji w drodze rozporządzenia. Dyrekcje działają na obszarze jednego lub kilku województw. 3. Generalny Dyrektor Dróg Publicznych i naczelni dyrektorzy okręgów dróg publicznych są organami administracji państwowej w sprawach dróg publicznych zasadach określonych w ustawie. 4. Dyrekcjom okręgowym dróg publicznych podlegają rejony dróg publicznych i inne jednostki organizacyjne. Rejonom dróg publicznych mogą być przekazane niektóre funkcje zarządu drogi. 5. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, może określać zasady stosowania w jednostkach organizacyjnych dróg publicznych, podległych Ministrowi Komunikacji, przepisów dotyczących zakładowych systemów wynagradzania. przepisach o gospodarce nieruchomościami.