Historia zmian art. 41b
Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.
-
Obecne brzmienie, od Dz.U. 2021 poz. 1376 (ogłoszony 29 lipca 2021 r.)
Art. 41b. 1. Po drogach publicznych o nawierzchni innej niż bitumiczna, betonowa, kamienna lub klinkierowa, w tym kostkowa lub płytowa, dopuszcza się wyłącznie ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 8 t. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pojazdów, o których mowa w art. 41 ust. 8. 3. Zarządca drogi, z zachowaniem zasad niedyskryminacji, na drogach, o których mowa w ust. 1, może podnieść dla niektórych użytkowników drogi lub rodzajów pojazdów wartość dopuszczalnego nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t albo 10 t w przypadkach uzasadnionych koniecznością: 1) zapewnienia niezbędnego dojazdu do nieruchomości; 2) prowadzenia robót budowlanych na tej drodze. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, zarządca drogi podnosi wartość dopuszczalnego nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t albo 10 t za pośrednictwem znaku drogowego.
-
Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 1985 nr 14 poz. 60 (ogłoszony 15 kwietnia 1985 r., w życie od 30 września 1985 r.)
Artykułu nie było w tej wersji aktu.
Co zmieniło się w następnej wersji
Art. 41b. 1. Po drogach publicznych o nawierzchni innej niż bitumiczna, betonowa, kamienna lub klinkierowa, w tym kostkowa lub płytowa, dopuszcza się wyłącznie ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 8 t. 2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do pojazdów, o których mowa w art. 41 ust. 8. 3. Zarządca drogi, z zachowaniem zasad niedyskryminacji, na drogach, o których mowa w ust. 1, może podnieść dla niektórych użytkowników drogi lub rodzajów pojazdów wartość dopuszczalnego nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t albo 10 t w przypadkach uzasadnionych koniecznością: 1) zapewnienia niezbędnego dojazdu do nieruchomości; 2) prowadzenia robót budowlanych na tej drodze. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, zarządca drogi podnosi wartość dopuszczalnego nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t albo 10 t za pośrednictwem znaku drogowego.
