Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych
Ustawa z dnia 10 maja 1990 r., Dz.U. 1990 nr 32 poz. 191, 40 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa o samorządzie terytorialnym oraz ustawa o pracownikach samorządowych wchodzą
w życie z dniem 27 maja 1990 r.
Art. 2.
1.
Z dniem wejścia w życie ustawy o samorządzie terytorialnym tracą moc:
1)
art. 98 ustawy z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych
(Dz. U. z 1975 r. Nr 26, poz. 139, z 1977 r. Nr 11, poz. 44, z 1978 r. Nr 14, poz. 61 i Nr 31, poz. 130, z 1980 r. Nr 4, poz. 8, z 1982 r. Nr 45, poz. 289 i z 1983 r. Nr 41, poz. 185),
2)
ustawa z dnia 30 marca 1965 r. o sądach społecznych
(Dz. U. Nr 13, poz. 92, z 1974 r. Nr 24, poz. 142 oraz z 1983 r. Nr 41, poz. 185),
3)
ustawa z dnia 20 lipca 1983 r. o systemie rad narodowych i samorządu terytorialnego
(Dz. U. z 1988 r. Nr 26, poz. 183 i z 1989 r. Nr 34, poz. 178), chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej.
2.
Z dniem wejścia w życie ustawy o samorządzie terytorialnym tracą moc także inne przepisy
dotyczące spraw w niej unormowanych, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej.
Art. 3.
1.
Jednostki podziału terytorialnego państwa stopnia podstawowego (miasta, gminy), istniejące
w dniu wejścia w życie ustawy, a także miasto stołeczne Warszawa, miasto Kraków i
miasto Łódź, zachowują dotychczasową nazwę, obszar, granice i siedzibę władz.
2.
Miejscowości posiadające w dniu wejścia w życie ustawy status miasta zachowują ten
status w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym.
3.
Ilekroć w odrębnych przepisach jest mowa o radzie narodowej gminnej, miejskiej, dzielnicowej
lub wspólnej dla miasta i gminy bądź o terenowym organie administracji państwowej
stopnia podstawowego albo o organach władzy lub administracji państwowej stopnia podstawowego
- rozumie się przez to odpowiednie organy gminy, chyba że przepis szczególny stanowi
inaczej.
4.
Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do rad narodowych miasta stołecznego Warszawy,
miasta Krakowa i miasta Łodzi oraz do terenowych organów administracji państwowej
stopnia wojewódzkiego w tych miastach w takim zakresie, w jakim dotyczy zadań i kompetencji
należących do zakresu działania tych gmin.
Art. 4.
1.
W jednostkach podziału terytorialnego, w których w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. - Ordynacja wyborcza do rad gmin
(Dz. U. Nr 16, poz. 96) działały wspólne organy dla miasta i sąsiadującej z nim gminy, utworzone na podstawie
przepisu art. 21 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 2 ust. 1 pkt 3, wybiera się wspólne
organy określone w ustawie o samorządzie terytorialnym.
2.
W terminie do dnia 31 grudnia 1990 r. Rada Ministrów rozstrzygnie o podziale organów
wspólnych, o których mowa w ust. 1, lub o połączeniu gmin, stosując odpowiednio przepisy
art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie terytorialnym.
3.
W wypadku podziału, o którym mowa w ust. 2, przepis art. 114 ust. 1 pkt 2 oraz art.
114 ust. 2 ustawy - Ordynacja wyborcza do rad gmin stosuje się odpowiednio.
4.
W wypadku zmian w podziale terytorialnym, przeprowadzanych w terminie do dnia 31 grudnia
1991 r., polegających na tworzeniu z jednej gminy dwóch lub więcej jednostek, radni
dotychczasowej rady gminy stają się radnymi rad w nowych jednostkach w zależności
od miejsca swojego zamieszkania.
5.
W wypadku, o którym mowa w ust. 4, mogą być przeprowadzone wybory uzupełniające. Przepis
art. 114 ust. 1 pkt 2 oraz art. 114 ust. 2 ustawy - Ordynacja wyborcza do rad gmin
stosuje się odpowiednio.
