o ochronie granicy państwowej
Ustawa z dnia 12 października 1990 r., tekst jednolity Dz.U. 2017 poz. 660, 35 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Granica państwowa
Art. 1.
Granicą Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej „granicą państwową”, jest powierzchnia
pionowa przechodząca przez linię graniczną, oddzielająca terytorium państwa polskiego
od terytoriów innych państw i od morza pełnego. Granica państwowa rozgranicza również
przestrzeń powietrzną, wody i wnętrze ziemi.
Art. 2.
Przebieg granicy państwowej na lądzie oraz rozgraniczenia morskich wód wewnętrznych
i morza terytorialnego z państwami sąsiednimi są określone w umowach międzynarodowych,
zawartych przez Rzeczpospolitą Polską.
Art. 3.
Granica państwowa na morzu przebiega w odległości 12 mil morskich od linii podstawowej,
określonej w odrębnych przepisach, lub po zewnętrznej granicy red włączonych do morza
terytorialnego.
Art. 4.
1.
Przebieg granicy państwowej na lądzie i na morskich wodach wewnętrznych oznacza się
znakami granicznymi.
2.
Umowy międzynarodowe zawarte przez Rzeczpospolitą Polską z sąsiednimi państwami określają
położenie, kształt, wymiary i kolor znaków granicznych oraz zasady ich utrzymywania.
Art. 5.
1.
Granicę państwową, jeżeli tego inaczej nie regulują umowy międzynarodowe zawarte z
sąsiednimi państwami, ustala się:
1)
na odcinkach lądowych oraz w miejscach, w których granica państwowa przecina wody
stojące lub wody płynące, przechodząc na drugi brzeg - według linii prostej, biegnącej
od jednego znaku granicznego do drugiego;
2)
na rzekach, potokach, strumieniach, kanałach nieżeglownych - według linii środkowej
koryta;
3)
na rzekach żeglownych - według linii środkowej głównego toru wodnego lub linii środkowej
głównego nurtu.
2.
Przez „wody graniczne” rozumie się rzeki, kanały oraz śródlądowe wody stojące, przez
które przebiega granica państwowa.
Art. 6.
Rzeczpospolita Polska wykonuje swoje zwierzchnictwo nad terytorium lądowym oraz wnętrzem
ziemi znajdującym się pod nim, morskimi wodami wewnętrznymi i morzem terytorialnym
oraz dnem i wnętrzem ziemi znajdującymi się pod nimi, a także w przestrzeni powietrznej
znajdującej się nad terytorium lądowym, morskimi wodami wewnętrznymi i morzem terytorialnym.
Art. 7.
1.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych odpowiada za ochronę granicy państwowej na
lądzie i na morzu oraz kontrolę ruchu granicznego, w zakresie określonym w odrębnych
przepisach.
2.
Minister Obrony Narodowej odpowiada za ochronę granicy państwowej w przestrzeni powietrznej
Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Zadania ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o których mowa w ust. 1, wykonuje
Komendant Główny Straży Granicznej.
4.
Zadania Ministra Obrony Narodowej w zakresie ochrony granicy państwowej w przestrzeni
powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej wykonuje Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych
przy pomocy organu dowodzenia obroną powietrzną.
