o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników
Ustawa z dnia 13 października 1995 r., tekst jednolity Dz.U. 2012 poz. 1314, 36 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
zasady ewidencji:
a)
podatników,
b)
płatników podatków,
c)
płatników Składki na ubezpieczenie społeczneObowiązkowe albo dobrowolne wpłaty finansujące ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe. Do ich opłacania i rozliczania zobowiązany jest ubezpieczony, płatnik albo oba te podmioty, zależnie od tytułu ubezpieczenia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz Ubezpieczenie zdrowotneSystem finansowania świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych, oparty na obowiązku albo prawie do objęcia ubezpieczeniem i opłacaniu składki.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, zwanych
dalej „płatnikami składek ubezpieczeniowych”;
2)
zasady i tryb nadawania numeru identyfikacji podatkowej, zwanego dalej „NIP”;
3)
zasady posługiwania się identyfikatorem podatkowym.
Art. 2.
1.
Osoby fizyczne, Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej,
które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.
2.
Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1,
jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków.
3.
Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają także podmioty będące, na podstawie odrębnych
ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.
4.
Obowiązkowi ewidencyjnemu nie podlegają podatnicy, którzy uzyskali numer identyfikacyjny
na podstawie art. 132 ust. 5 oraz art. 134a ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
towarów i usług
(Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054).
Art. 3.
1.
Identyfikatorem podatkowym jest:
1)
numer PESEL - w przypadku podatników będących osobami fizycznymi objętymi rejestrem
PESEL nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami
podatku od towarów i usług;
2)
NIP - w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o
którym mowa w art. 2.
2.
NIP nie może mieć ukrytego lub jawnego charakteru znaczącego, określającego pewne
cechy podatnika, płatnika podatku albo płatnika składek ubezpieczeniowych.
Art. 3a.
W przypadku gdy z odrębnych przepisów wynika obowiązek podawania NIP, obowiązek ten
dotyczy wyłącznie podmiotów, które są obowiązane posiadać NIP na podstawie przepisów
niniejszej ustawy.
Art. 4.
W sprawach określonych w art. 5 ust. 1, art. 8b i art. 8c oraz art. 9 ust. 1 właściwymi
naczelnikami urzędów skarbowych są:
1)
dla podatników podatku od towarów i usług, niekorzystających ze zwolnienia od tego
podatku - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach podatku od towarów i usług;
2)
dla jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, korzystających ze zwolnienia
od podatku od towarów i usług - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na
siedzibę jednostki lub miejsce wykonywania działalności;
3)
dla pozostałych podatników:
a)
będących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
sprawach tego podatku,
b)
niebędących podatnikami podatku dochodowego - naczelnik urzędu skarbowego właściwy
ze względu na Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub siedzibę podatnika, a jeżeli podatnik nie ma
miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce - naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego
Warszawa Śródmieście;
4)
dla płatników podatków oraz płatników składek ubezpieczeniowych, niebędących jednocześnie
podatnikami, o których mowa w pkt 1-3 - naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu
na miejsce zamieszkania lub siedzibę płatnika; w pozostałych przypadkach właściwym
naczelnikiem urzędu skarbowego jest naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa
Śródmieście.