o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej
Ustawa z dnia 20 lutego 1997 r., tekst jednolity Dz.U. 2014 poz. 1798, 38 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa stosunki między Państwem a gminami wyznaniowymi żydowskimi w Rzeczypospolitej
Polskiej, zwanymi dalej „gminami żydowskimi”, oraz ich sytuację prawną i majątkową.
2.
W sprawach odnoszących się do gmin żydowskich, nieuregulowanych w ustawie, stosuje
się powszechnie obowiązujące przepisy prawa.
3.
Wszelkie zmiany ustawy wymagają uprzedniej opinii zarządu Związku Gmin Wyznaniowych
Żydowskich.
Art. 2.
1.
Gminy żydowskie zrzeszają pełnoletnie osoby wyznania mojżeszowego, posiadające obywatelstwo
polskie, zamieszkałe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2.
Gminy żydowskie tworzą Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej,
zwany dalej „Związkiem Gmin”.
Art. 3.
1.
Gminy żydowskie swobodnie wykonują zasady wyznania mojżeszowego oraz zarządzają swoimi
sprawami.
2.
Gminy żydowskie rządzą się w swoich sprawach własnym prawem wewnętrznym, określającym
w szczególności organizację gmin żydowskich, uchwalanym przez walne zebranie Związku
Gmin w porozumieniu z Radą Religijną Związku Gmin.
Art. 4.
Gminy żydowskie oraz Związek Gmin są niezależne organizacyjnie od jakiejkolwiek zagranicznej
władzy religijnej i świeckiej.