Art. 46 Pr. energ.
Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 43. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 15 stycznia 2026 r.
Art. 46.
1.
Minister właściwy do spraw gospodarki surowcami energetycznymi, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla paliw gazowych oraz szczegółowe zasady rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi, biorąc pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i wykorzystywania paliw gazowych, równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość cen i stawek opłat.
2.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno określać w szczególności:
1)
kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
2)
szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
3)
rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej oraz sposób ich kalkulowania;
4)
sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków działalności wykonywanej przez przedsiębiorstwa energetyczne;
4a)
sposób uwzględniania w taryfach stopnia niewykonania harmonogramu inwestycji priorytetowych, o których mowa w art. 16 ust. 1a;
5)
sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz rozliczeń między przedsiębiorstwami energetycznymi, w tym w ramach sprzedaży rezerwowej paliw gazowych;
6)
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych paliw gazowych i standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym w ramach sprzedaży rezerwowej paliw gazowych;
7)
sposób ustalania opłat za przekroczenia mocy;
8)
sposób ustalania opłat za nielegalny pobór paliw gazowych;
8a)
sposób ustalania opłat za pobór paliw gazowych powyżej parametrów technologiczno-pomiarowych stacji gazowej;
9)
zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania opłat za te usługi.
3.
Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, sposób kształtowania i kalkulacji taryf dla energii elektrycznej oraz sposób rozliczeń w obrocie energią elektryczną, biorąc pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, realizację przedsięwzięć z zakresu ochrony przeciwpożarowej, ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i wykorzystywania energii elektrycznej, koszty instalowania u odbiorców końcowych liczników zdalnego odczytu, równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość cen i stawek opłat oraz potrzebę rozwoju drogowego elektrycznego transportu publicznego i magazynowania energii elektrycznej.
4.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, powinno określać w szczególności:
1)
kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
2)
podział podmiotów przyłączanych na grupy przyłączeniowe;
3)
szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
4)
rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej oraz sposób ich kalkulowania;
5)
sposób uwzględniania w taryfach:
a)
kosztów uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia,
b)
(uchylona) c) rekompensat, o których mowa w art. 49 rozporządzenia 2019/943,
d)
kosztów, o których mowa w art. 45 ust. 1a,
e)
kosztów związanych z wykorzystaniem usług systemowych nabywanych od odbiorców energii na podstawie art. 9c ust. 2 pkt 8, kosztów wskazanych w art. 11d ust. 5, kosztów wynikających ze stosowania przepisów wydanych na podstawie art. 11 ust. 6 i 7 oraz kosztów działań, o których mowa w art. 11c ust. 2, poniesionych w roku poprzedzającym rok kalkulacji taryfy,
f)
kosztów, o których mowa w art. 45 ust. 1m i 1n;
6)
sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności, instalowania u odbiorców końcowych liczników zdalnego odczytu i zmiany warunków wykonywanej działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne;
6a)
sposób uwzględniania w taryfach stopnia niewykonania harmonogramu inwestycji priorytetowych, o których mowa w art. 16 ust. 1a;
7)
sposób prowadzenia rozliczeń z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi, w tym w zakresie określonym w art. 45 ust. 1a oraz w ramach sprzedaży rezerwowej energii elektrycznej;
7a)
sposób prowadzenia rozliczeń za energię elektryczną pobieraną z sieci i wprowadzaną do sieci przez magazyn energii elektrycznej, w tym sposób obliczania współczynnika, o którym mowa w art. 45 ust. 10;
8)
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych energii elektrycznej i standardów jakościowych obsługi, w tym w ramach sprzedaży rezerwowej energii elektrycznej;
9)
sposób ustalania opłat za ponadumowny pobór energii biernej i przekroczenia mocy;
10)
sposób ustalania opłat za Nielegalny pobór energiiPobieranie energii bez zawarcia umowy, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu pomiarowo-rozliczeniowego lub przez ingerencję wpływającą na pomiar. Może rodzić odpowiedzialność cywilną i karną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu elektrycznej;
11)
zakres usług wykonywanych na dodatkowe zlecenie odbiorcy i sposób ustalania opłat za te usługi;
12)
minimalny zakres informacji umieszczanych na fakturach za energię elektryczną oraz minimalne wymagania dotyczące informacji o rozliczeniach;
13)
sposób ustalania opłaty solidarnościowej;
14)
sposób określania wysokości opłaty na pokrycie kosztów utrzymywania systemowych standardów jakości i niezawodności bieżących dostaw energii elektrycznej, o której mowa w art. 7aa ust. 4.
5.
Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla ciepła oraz szczegółowe zasady rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło, biorąc pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i wykorzystywania ciepła, równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego oraz przejrzystość cen i stawek opłat.
6.
Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 5, powinno określać w szczególności:
1)
kryteria podziału odbiorców na grupy taryfowe;
2)
szczegółowe zasady ustalania opłat za przyłączenie do sieci, w tym sposób kalkulowania stawek opłat za przyłączenie;
3)
rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej oraz sposób ich kalkulowania;
4)
uproszczony sposób kalkulacji cen i stawek dla ciepła wytwarzanego w jednostkach kogeneracji z zastosowaniem wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w art. 47 ust. 2f;
5)
sposób ustalania wskaźnika referencyjnego, o którym mowa w pkt 4;
6)
(uchylony) 7) sposób uwzględniania w taryfach poprawy efektywności i zmiany warunków wykonywanej działalności przez przedsiębiorstwa energetyczne;
8)
sposób prowadzenia rozliczeń, z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi;
9)
sposób ustalania bonifikat za niedotrzymanie parametrów jakościowych nośnika ciepła i standardów jakościowych obsługi odbiorców;
10)
sposób ustalania opłat za nielegalny pobór ciepła.
7.
Wysokość opłat wynikających z przepisów wydanych na podstawie ust. 4 pkt 13 i 14 nie może przekraczać iloczynu ilości energii elektrycznej dostarczonej za pośrednictwem linii bezpośredniej i odpowiednio:
1)
połowy wysokości składnika zmiennego stawki sieciowej w przypadku przyłączenia do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej oraz 2) stawki opłaty na pokrycie kosztów utrzymania systemowych standardów jakości i niezawodności bieżących dostaw energii w przypadku przyłączenia do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej lub przesyłowej elektroenergetycznej - o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 3, przewidzianych w taryfie danego operatora systemu elektroenergetycznego, przeznaczonych dla grupy taryfowej, do której jest zaliczany wydzielony odbiorca lub przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, o którym mowa w art. 3 pkt 11f.
Orzeczenia do art. 46 Pr. energ.
Ten przepis powołuje 120 orzeczeń, w tym ust. 1: 6, ust. 2: 5, ust. 3: 18, ust. 4: 20, ust. 5: 3, ust. 6: 4.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- XVII AmE 309/24Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 14.04.2025
dostarczanie paliw i energii
- XVII AmE 164/23Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 01.07.2024
dostarczanie paliw i energii; energetyczne prawo
- XVII AmE 238/23Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 24.06.2024
energetyczne prawo; koncesja i taryfy
- XVII AmE 65/23Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 10.04.2024
dostarczanie paliw i energii; energetyczne prawo
- V Ga 146/23Sąd Okręgowy w Częstochowie, wyrok z 03.01.2024
energetyczne prawo
- II NSK 67/23Sąd Najwyższy, Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, postanowienie z 28.09.2023
- XVII AmE 232/20Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 14.12.2022
energetyczne prawo; koncesja i taryfy
- I C 288/20Sąd Rejonowy w Chełmnie, wyrok z 13.04.2022
- XVII AmE 26/22Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 07.04.2022
koncesja i taryfy
- XVII AmE 229/20Sąd Okręgowy w Warszawie, wyrok z 31.01.2022
energetyczne prawo; koncesja i taryfy
