o bibliotekach
Ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r., tekst jednolity Dz.U. 2022 poz. 2393, 35 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa ogólne zasady działania bibliotek.
Art. 2.
W zakresie nieuregulowanym ustawą do bibliotek stosuje się odpowiednio przepisy o
organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
Art. 3.
1.
Biblioteki i ich zbiory stanowią dobro narodowe oraz służą zachowaniu dziedzictwa
narodowego. Biblioteki organizują i zapewniają dostęp do zasobów dorobku nauki i kultury
polskiej oraz światowej.
2.
Prawo korzystania z bibliotek ma charakter powszechny, na zasadach określonych w ustawie.
Art. 4.
1.
Do podstawowych zadań bibliotek należy:
1)
gromadzenie, opracowywanie, przechowywanie i ochrona materiałów bibliotecznych;
2)
obsługa użytkowników, przede wszystkim udostępnianie zbiorów oraz prowadzenie działalności
informacyjnej, zwłaszcza informowanie o zbiorach własnych, innych bibliotek, muzeów
i ośrodków informacji naukowej, a także współdziałanie z archiwami w tym zakresie.
2.
Do zadań bibliotek może ponadto należeć prowadzenie działalności bibliograficznej,
dokumentacyjnej, naukowo-badawczej, wydawniczej, edukacyjnej, popularyzatorskiej i
instrukcyjno-metodycznej.
Art. 5.
Materiałami bibliotecznymi są w szczególności dokumenty zawierające utrwalony wyraz
myśli ludzkiej, przeznaczone do rozpowszechniania, niezależnie od nośnika fizycznego
i sposobu zapisu treści, a zwłaszcza: dokumenty graficzne (piśmiennicze, kartograficzne,
ikonograficzne i muzyczne), dźwiękowe, wizualne, audiowizualne i elektroniczne.
Art. 6.
1.
Zbiory bibliotek mające wyjątkową wartość i znaczenie dla dziedzictwa narodowego stanowią,
w całości lub części, narodowy zasób biblioteczny.
2.
Narodowy zasób biblioteczny podlega szczególnej ochronie.
2a.
Przy ministrze właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego działa
Rada do Spraw Narodowego Zasobu Bibliotecznego. Do zakresu działania Rady, jako organu
opiniodawczo-doradczego w sprawach narodowego zasobu bibliotecznego, należy w szczególności:
1)
opiniowanie wniosków organizatorów bibliotek o włączenie ich zbiorów do narodowego
zasobu bibliotecznego oraz przedstawianie ministrowi propozycji dotyczących zatwierdzenia
tych wniosków;
2)
opiniowanie systemu informacji o narodowym zasobie bibliotecznym;
3)
opracowywanie i przyjmowanie planów pracy dotyczących narodowego zasobu bibliotecznego.
2b.
Rada do Spraw Narodowego Zasobu Bibliotecznego liczy 10 członków. Minister właściwy
do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego powołuje w skład Rady na okres 4
lat:
1)
po jednym przedstawicielu: ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, ministra
właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, ministra właściwego do spraw kultury
i ochrony dziedzictwa narodowego, Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych, Biblioteki
Narodowej, Biblioteki Jagiellońskiej, Biblioteki Zakładu Narodowego im. Ossolińskich,
Polskiej Akademii Nauk i Krajowej Rady Bibliotecznej;
2)
dyrektora Biblioteki Narodowej jako przewodniczącego Rady.
2c.
Szczegółowy tryb pracy Rady do Spraw Narodowego Zasobu Bibliotecznego określa regulamin
nadany, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony
dziedzictwa narodowego.
3.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze
rozporządzenia, kryteria zaliczania zbiorów do narodowego zasobu bibliotecznego, a
także wykaz bibliotek, które posiadają zbiory zaliczane do narodowego zasobu bibliotecznego,
określi organizację tego zasobu oraz zasady i zakres jego szczególnej ochrony, uwzględniając
charakter historyczny zbiorów i charakter edukacyjny bibliotek włączonych do wykazu.
Art. 6a.
1.
Materiały biblioteczne wchodzące w skład narodowego zasobu bibliotecznego, które nie
stanowią zabytków w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami
(Dz. U. z 2022 r. poz. 840), nie mogą być wywożone za granicę na stałe, z wyjątkiem przypadków określonych w
art. 26 i art. 42 ustawy z dnia 25 maja 2017 r. o restytucji narodowych dóbr kultury
(Dz. U. z 2019 r. poz. 1591), gdy wywóz odbywa się w wykonaniu PrawomocnośćCecha orzeczenia, którego nie można zaskarżyć zwykłym środkiem odwoławczym. Prawomocne orzeczenie co do zasady wiąże strony, sąd i inne organy w zakresie objętym rozstrzygnięciem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu nakazującego zwrot zagranicznego
narodowego dobra kultury, o którym mowa w art. 18 ust. 1 tej ustawy, na terytorium
państwa Unii Europejskiej albo na podstawie pozwoleń, o których mowa w art. 39 ust.
1 lub art. 43 ust. 1 tej ustawy.
2.
Materiały biblioteczne wchodzące w skład narodowego zasobu bibliotecznego, które nie
stanowią zabytków w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, mogą być czasowo wywożone za granicę po uzyskaniu:
1)
jednorazowego pozwolenia na czasowy wywóz materiału bibliotecznego za granicę albo
2)
wielokrotnego pozwolenia indywidualnego na czasowy wywóz materiału bibliotecznego
za granicę, albo
3)
wielokrotnego pozwolenia ogólnego na czasowy wywóz materiału bibliotecznego za granicę.
3.
Pozwolenia, o których mowa w ust. 2, wydaje Dyrektor Biblioteki Narodowej.
4.
Do pozwoleń, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 53-57 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
5.
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze
rozporządzenia:
1)
zakres danych, które zawierają wnioski o wydanie pozwoleń, o których mowa w ust. 2,
2)
dokumenty dołączane do wniosków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2,
3)
wzory pozwoleń, o których mowa w ust. 2
- uwzględniając potrzebę zapewnienia skutecznej identyfikacji materiałów bibliotecznych,
o których mowa w ust. 2, oraz wskazania we wniosku o wydanie pozwolenia, o którym
mowa w ust. 2 pkt 3, imienia i nazwiska przynajmniej 2 osób uprawnionych do podpisania
wykazu wywożonych materiałów bibliotecznych dołączanego do tego pozwolenia.
