Art. 41w Pr. bank.
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe, tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 1 października 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 38 ze zmianami z Dz.U. 2026 poz. 1206, Dz.U. 2026 poz. 331, Dz.U. 2026 poz. 340 i Dz.U. 2026 poz. 846. Obecne brzmienie co najmniej od tekstu jednolitego z 1 października 2026 r.
Art. 41w.
1.
Oddział z państwa trzeciego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego informacje dotyczące:
1)
systemu gwarantowania depozytów, w którym uczestniczy, oraz zasad funkcjonowania tego systemu, o ile nie jest to obowiązkowy system gwarantowania depozytów, o którym mowa w ustawie z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji;
2)
aktywów i zobowiązań zaksięgowanych w jego księdze rejestrowej, zgodnie z art. 41r ust. 1, oraz aktywów i zobowiązań pochodzących z oddziałów z państw trzecich, z podziałem według:
a)
największych zarejestrowanych aktywów i zobowiązań sklasyfikowanych według sektora i rodzaju kontrahenta, w tym w szczególności ekspozycji wobec sektora finansowego,
b)
znacznych ekspozycji i koncentracji źródeł finansowania w stosunku do określonych rodzajów kontrahentów,
c)
znaczących transakcji wewnętrznych z podmiotem macierzystym oraz z członkami grupy podmiotu macierzystego;
3)
zatwierdzonego przez władze nadzorcze państwa trzeciego, w którym siedzibę ma podmiot macierzysty, planu naprawy obejmującego dany oddział.
2.
Oddział z państwa trzeciego przekazuje niezwłocznie Komisji Nadzoru Finansowego informacje dotyczące spełnienia pozostałych wymogów, które mają do niego zastosowanie na podstawie niniejszej ustawy.
3.
Oddział z państwa trzeciego przekazuje Komisji Nadzoru Finansowego:
1)
zagregowane informacje na temat aktywów i zobowiązań posiadanych lub zaksięgowanych, odpowiednio, przez jednostki zależne i inne oddziały z państw trzecich jego podmiotu macierzystego w Unii Europejskiej;
2)
informacje na temat przestrzegania przez jego podmiot macierzysty wymogów ostrożnościowych, zarówno na zasadzie indywidualnej, jak i skonsolidowanej;
3)
plany naprawy jego podmiotu macierzystego oraz szczegółowe informacje o środkach, które można wprowadzić w odniesieniu do oddziałów z państw trzecich zgodnie z tymi planami, a także późniejsze aktualizacje i zmiany tych planów oraz, w razie potrzeby, istotne przeglądy i oceny nadzorcze, gdy przeprowadza się je w odniesieniu do jego podmiotu macierzystego, oraz wynikające z nich decyzje nadzorcze;
4)
strategię działalności jego podmiotu macierzystego w odniesieniu do oddziałów z państw trzecich oraz późniejsze zmiany tej strategii;
5)
informacje o usługach świadczonych lub działalności prowadzonej przez jego podmiot macierzysty, o których mowa w art. 41a ust. 1 pkt 1 lit. a, na rzecz klientów mających siedzibę lub znajdujących się w Unii Europejskiej.
4.
Oddział z państwa trzeciego przekazuje, na żądanie Komisji Nadzoru Finansowego, dodatkowe informacje dotyczące działalności, operacji lub kondycji finansowej tego oddziału z państwa trzeciego lub jego podmiotu macierzystego, w celu zweryfikowania przestrzegania przez ten oddział z państwa trzeciego i jego podmiot macierzysty przepisów prawa oraz zapewnienia przestrzegania tych przepisów przez ten oddział z państwa trzeciego.
5.
Informacje i dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 3, są przekazywane co najmniej dwa razy w roku przez oddziały z państw trzecich należące do klasy 1 i co najmniej raz w roku przez oddziały z państw trzecich należące do klasy 2.
6.
Komisja Nadzoru Finansowego może zwolnić kwalifikujące się oddziały z państw trzecich, o których mowa w art. 41c, ze stosowania wszystkich albo części wymogów dotyczących przekazywania informacji i dokumentów na temat ich podmiotów macierzystych, określonych w ust. 3, pod warunkiem że może uzyskać odpowiednie informacje bezpośrednio od władzy nadzorczej państwa trzeciego.
Orzeczenia do art. 41w Pr. bank.
Nie znaleźliśmy orzeczeń powołujących ten przepis.
