o broni i amunicji
Ustawa z dnia 21 maja 1999 r., tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 485, 78 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady wydawania i cofania pozwoleń na broń, nabywania, rejestracji,
przechowywania, zbywania i deponowania broni i amunicji, przewozu przez terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oraz przywozu z zagranicy i wywozu za granicę broni i amunicji,
jak również zasady posiadania broni i amunicji przez cudzoziemców oraz zasady funkcjonowania
strzelnic.
Art. 2.
Poza przypadkami określonymi w ustawie nabywanie, posiadanie oraz zbywanie broni i
amunicji jest zabronione.
Art. 3.
Przepisy ustawy nie dotyczą:
1)
broni i amunicji stanowiących uzbrojenie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu
Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego funkcjonariuszy oddelegowanych do Biura Nadzoru
Wewnętrznego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Ochrony Państwa, Straży Granicznej,
Straży Marszałkowskiej, Służby Celno-Skarbowej, Służby Więziennej oraz innych państwowych
formacji uzbrojonych, w odniesieniu do których dostęp do broni i amunicji regulują
odrębne przepisy;
2)
broni i amunicji stanowiących uzbrojenie żołnierzy armii państw obcych przebywających
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z przedsięwzięciami wojskowymi realizowanymi
wspólnie z Siłami Zbrojnymi Rzeczypospolitej Polskiej, a także na podstawie umów i
porozumień międzynarodowych;
2a)
broni i amunicji stanowiących uzbrojenie funkcjonariuszy straży granicznych państw
członkowskich Unii Europejskiej przebywających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
w związku z wykonywaniem, za zgodą właściwych organów Rzeczypospolitej Polskiej, zadań
określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej;
2b)
broni i amunicji stanowiących uzbrojenie zagranicznych funkcjonariuszy biorących udział
we wspólnej operacji, o której mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o udziale zagranicznych funkcjonariuszy
lub pracowników we wspólnych operacjach lub wspólnych działaniach ratowniczych na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2018 r. poz. 1802);
2c)
broni i amunicji lub ich istotnych części gromadzonych przez Rządową Agencję Rezerw
Strategicznych w celu tworzenia, utrzymywania lub udostępnienia rezerw strategicznych
lub których zakup, magazynowanie, dystrybucja, wydawanie lub inne zadania zostały
powierzone tej Agencji zgodnie z art. 29 lub art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 2020 r. o rezerwach strategicznych
(Dz. U. z 2023 r. poz. 294);
3)
obrotu z zagranicą bronią i amunicją, technologiami i usługami mającymi znaczenie
dla obronności, bezpieczeństwa lub ważnych interesów Państwa oraz wytwarzania, przewozu
przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przywozu z zagranicy i wywozu za granicę
broni i amunicji w celach przemysłowych lub handlowych, a także obrotu nimi na podstawie
odrębnych przepisów;
4)
przemieszczania amunicji przez przedsiębiorców oraz przedsiębiorców zagranicznych,
w rozumieniu ustawy z dnia 21 czerwca 2002 r. o materiałach wybuchowych przeznaczonych do użytku
cywilnego
(Dz. U. z 2022 r. poz. 2378).
Art. 4.
1.
Ilekroć w ustawie jest mowa o broni, należy przez to rozumieć:
1)
broń palną, w tym broń bojową, myśliwską, sportową, gazową, alarmową i sygnałową;
2)
broń pneumatyczną;
3)
miotacze gazu obezwładniającego;
4)
narzędzia i urządzenia, których używanie może zagrażać życiu lub zdrowiu:
a)
broń białą w postaci:
-
-ostrzy ukrytych w przedmiotach niemających wyglądu broni,
-
-kastetów i nunczaków,
-
-pałek posiadających zakończenie z ciężkiego i twardego materiału lub zawierających wkładki z takiego materiału,
-
-pałek wykonanych z drewna lub innego ciężkiego i twardego materiału, imitujących kij bejsbolowy,
b)
broń cięciwową w postaci kusz,
c)
przedmioty przeznaczone do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o amunicji, należy przez to rozumieć amunicję do broni
palnej.
3.
W rozumieniu ustawy amunicją są naboje przeznaczone do strzelania z broni palnej.
4.
Ilekroć w ustawie jest mowa o państwach członkowskich Unii Europejskiej należy przez
to rozumieć również państwa trzecie traktowane na równi z nimi na podstawie umowy
w sprawie włączenia tych państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku
Schengen.
5.
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
zgodzie przewozowej należy przez to rozumieć dokument wystawiany przez zbywcę broni
palnej w państwie początkowym transakcji na każdorazowe przemieszczenie broni palnej,
poświadczony przez właściwe władze tego państwa, zaświadczający o wiarygodności tego
zbywcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji;
2)
uprzedniej zgodzie przewozowej należy przez to rozumieć dokument wystawiany przez
nabywcę broni palnej w państwie docelowym transakcji na każdorazowe przemieszczenie
broni palnej, poświadczony przez właściwe władze tego państwa, zaświadczający o wiarygodności
tego nabywcy oraz o objęciu kontrolą przez to państwo tej transakcji.
Art. 5.
1.
Gotowe lub obrobione istotne części broni lub amunicji uważa się za broń lub amunicję.
2.
Istotnymi częściami broni palnej i pneumatycznej są: szkielet broni, baskila, lufa
z komorą nabojową, zamek, komora zamkowa oraz bęben nabojowy.
3.
Istotnymi częściami amunicji są: pociski wypełnione materiałami wybuchowymi, chemicznymi
środkami obezwładniającymi lub zapalającymi albo innymi substancjami, których działanie
zagraża życiu lub zdrowiu, spłonki inicjujące spalanie materiału miotającego i materiał
miotający w postaci prochu strzelniczego.
Art. 6.
1.
Zabronione jest dokonywanie przeróbek broni zmieniających jej rodzaj, kaliber lub
przeznaczenie, a w szczególności przerabianie broni przystosowanej wyłącznie do amunicji
wypełnionej chemicznymi środkami obezwładniającymi lub do amunicji ślepej, dostosowujące
ją do wystrzelenia pocisku z lufy albo z elementu zastępującego lufę w wyniku działania
sprężonych gazów powstających na skutek spalania materiału miotającego.
2.
Przeróbki broni, o których mowa w ust. 1, uważa się za wyrób broni.
Art. 7.
1.
W rozumieniu ustawy bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, która miota, jest
przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do miotania jednego lub większej
liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego.
1a.
W rozumieniu ustawy za dający się przystosować do miotania jednego lub większej liczby
pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego uznaje się przedmiot,
który ze względu na swoją budowę lub materiał, z którego jest wykonany, może być łatwo
przerobiony w celu miotania.
2.
W rozumieniu ustawy bronią palną sygnałową jest urządzenie wielokrotnego użycia, które
w wyniku działania sprężonych gazów, powstających na skutek spalania materiału miotającego,
jest zdolne do wystrzelenia z lufy o kalibrze nie mniejszym niż 25 mm substancji w
postaci ładunku pirotechnicznego celem wywołania efektu wizualnego lub akustycznego.
3.
W rozumieniu ustawy bronią palną alarmową jest urządzenie wielokrotnego użycia, które
w wyniku działania sprężonych gazów, powstających na skutek spalania materiału miotającego,
wywołuje efekt akustyczny, a wystrzelona z lufy lub elementu ją zastępującego substancja
razi cel na odległość nie większą niż 1 metr.
Art. 7a.
W rozumieniu ustawy Europejska karta broni palnej jest imiennym dokumentem potwierdzającym
uprawnienie do posiadania broni palnej, wydanym przez właściwy organ państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, umożliwiającym legalne posiadanie i używanie broni palnej w innym
państwie członkowskim Unii Europejskiej.
Art. 8.
W rozumieniu ustawy bronią pneumatyczną jest niebezpieczne dla życia lub zdrowia urządzenie,
które w wyniku działania sprężonego gazu jest zdolne do wystrzelenia pocisku z lufy
lub elementu ją zastępującego i przez to zdolne do rażenia celu na odległość, a energia
kinetyczna pocisku opuszczającego lufę lub element ją zastępujący przekracza 17 J.
Art. 8a.
Komendant Główny Policji informuje właściwe władze innych państw członkowskich Unii
Europejskiej o rodzajach broni palnej, której:
1)
posiadanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest zakazane albo możliwe na podstawie
pozwolenia;
2)
przywóz na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie wymaga uzyskania zaświadczenia
konsula Rzeczypospolitej Polskiej.
