Przejdź do treści

Historia zmian art. 16a

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

  1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2026 poz. 90 (ogłoszony 28 stycznia 2026 r.)

    Art. 16a. 1. Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje wojewoda właściwy ze względu na zamierzone miejsce osiedlenia się osoby, o której mowa w art. 16 ust. 1, 2 lub 2a. 2. Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje się na wniosek, który składa się na formularzu, który zawiera: 1) następujące dane i informacje dotyczące wnioskodawcy: a) imię (imiona) i nazwisko, b) nazwisko rodowe, nazwiska wcześniej używane, c) imię i nazwisko rodowe ojca, d) imię i nazwisko rodowe matki, e) datę urodzenia, f) płeć, g) miejsce i kraj urodzenia, h) miejsce zamieszkania za granicą, i) stan cywilny, j) obywatelstwo, inne posiadane obywatelstwa, k) narodowość, pochodzenie, l) adres zamieszkania, m) informację o karalności, n) numer PESEL, jeżeli został nadany; 2) dane i informacje, o których mowa w pkt 1, dotyczące małżonka wnioskodawcy; 3) dane i informacje, o których mowa w pkt 1, dotyczące osób małoletnich pozostających pod władzą rodzicielską wnioskodawcy, jeżeli wniosek obejmuje takie osoby; 4) informację na temat podstaw pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 5) informację na temat posiadanego w Rzeczypospolitej Polskiej źródła utrzymania; 6) informację na temat tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego zajmowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 7) oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe; 8) uzasadnienie. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) życiorys wnioskodawcy; 2) aktualne fotografie wnioskodawcy; 3) decyzję konsula o stwierdzeniu polskiego pochodzenia wnioskodawcy; 4) poświadczoną urzędowo kopię ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo wnioskodawcy; 5) odpis aktu urodzenia wnioskodawcy; 6) odpis aktu małżeństwa lub inny dokument określający stan cywilny wnioskodawcy; 7) poświadczoną urzędowo kopię karty pobytu wnioskodawcy; 8) dokumenty potwierdzające fakt zamieszkiwania przez wnioskodawcę na stałe przed dniem wejścia w życie ustawy na terytorium, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3. 4. Osoba ubiegająca się o uznanie za repatrianta na podstawie art. 16 ust. 1 i 2, nieposiadająca decyzji konsula o stwierdzeniu jej polskiego pochodzenia dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dokumenty, o których mowa w art. 6. 5. Wojewoda przekazuje dokumenty, o których mowa w art. 6, wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, konsulowi właściwemu ze względu na ostatnie miejsce stałego zamieszkania za granicą osoby ubiegającej się o uznanie za repatrianta, w celu wydania decyzji w sprawie stwierdzenia jej polskiego pochodzenia. 6. Osoba, o której mowa w art. 16 ust. 1, dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 2, zaświadczenie, że pobierała naukę w szkole wyższej na podstawie przepisów o podejmowaniu i odbywaniu studiów przez osoby niebędące obywatelami polskimi, oraz odpis dyplomu. 7. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, w imieniu osoby ubezwłasnowolnionej całkowicie składają jej opiekunowie prawni albo jeden z opiekunów prawnych. 8. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią, w przypadku gdy drugie z jej rodziców nie posiada obywatelstwa polskiego ani nie ubiega się o uznanie za repatrianta, dołącza się: 1) złożone przed konsulem lub wojewodą pisemne oświadczenie drugiego z rodziców o wyrażeniu zgody na nabycie przez osobę małoletnią obywatelstwa polskiego albo 2) wyrok sądu pozbawiający władzy rodzicielskiej drugie z rodziców. 9. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią pozostającą pod opieką dołącza się zgodę opiekuna wyrażoną w pisemnym oświadczeniu złożonym przed konsulem lub wojewodą. 10. (uchylony) 11. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią, która ukończyła 16 lat, dołącza się jej pisemne oświadczenie o wyrażeniu zgody na nabycie obywatelstwa polskiego złożone przed konsulem lub wojewodą. 12. Formularz wniosku, o którym mowa w ust. 2, wypełnia się w języku polskim. 13. Dokumenty sporządzone w języku obcym składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski sporządzonym lub poświadczonym przez tłumacza przysięgłego. 14. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera braki formalne, wojewoda wzywa do jego uzupełnienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. 15. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzór formularza wniosku, o którym mowa w ust. 2; 2) liczbę fotografii dołączanych do wniosku i szczegółowe wymogi dotyczące tych fotografii; 3) wymogi formalne dotyczące dowodów dołączanych do wniosku. 16. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 15, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie o uznanie za repatrianta i możliwość skutecznej weryfikacji spełniania warunków uznania za repatrianta.

  2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2018 poz. 609 (ogłoszony 23 marca 2018 r.)

    Art. 16a. 1. Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje wojewoda właściwy ze względu na zamierzone miejsce osiedlenia się osoby, o której mowa w art. 16 ust. 1, 2 lub 2a. 2. Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje się na wniosek, który składa się na formularzu, który zawiera: 1) następujące dane i informacje dotyczące wnioskodawcy: a) imię (imiona) i nazwisko, b) nazwisko rodowe, nazwiska wcześniej używane, c) imię i nazwisko rodowe ojca, d) imię i nazwisko rodowe matki, e) datę urodzenia, f) płeć, g) miejsce i kraj urodzenia, h) miejsce zamieszkania za granicą, i) stan cywilny, j) obywatelstwo, inne posiadane obywatelstwa, k) narodowość, pochodzenie, l) adres zamieszkania, m) informację o karalności, n) numer PESEL, jeżeli został nadany; 2) dane i informacje, o których mowa w pkt 1, dotyczące małżonka wnioskodawcy; 3) dane i informacje, o których mowa w pkt 1, dotyczące osób małoletnich pozostających pod władzą rodzicielską wnioskodawcy, jeżeli wniosek obejmuje takie osoby; 4) informację na temat podstaw pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 5) informację na temat posiadanego w Rzeczypospolitej Polskiej źródła utrzymania; 6) informację na temat tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego zajmowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 7) oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe; 8) uzasadnienie. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) życiorys wnioskodawcy; 2) aktualne fotografie wnioskodawcy; 3) decyzję konsula o stwierdzeniu polskiego pochodzenia wnioskodawcy; 4) poświadczoną urzędowo kopię ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo wnioskodawcy; 5) odpis aktu urodzenia wnioskodawcy; 6) odpis aktu małżeństwa lub inny dokument określający stan cywilny wnioskodawcy; 7) poświadczoną urzędowo kopię karty pobytu wnioskodawcy; 8) dokumenty potwierdzające fakt zamieszkiwania przez wnioskodawcę na stałe przed dniem wejścia w życie ustawy na terytorium, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3. 4. Osoba ubiegająca się o uznanie za repatrianta na podstawie art. 16 ust. 1 i 2, nieposiadająca decyzji konsula o stwierdzeniu jej polskiego pochodzenia dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dokumenty, o których mowa w art. 6. 5. Wojewoda przekazuje dokumenty, o których mowa w art. 6, wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, konsulowi właściwemu ze względu na ostatnie miejsce stałego zamieszkania za granicą osoby ubiegającej się o uznanie za repatrianta, w celu wydania decyzji w sprawie stwierdzenia jej polskiego pochodzenia. 6. Osoba, o której mowa w art. 16 ust. 1, dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 2, zaświadczenie, że pobierała naukę w szkole wyższej na podstawie przepisów o podejmowaniu i odbywaniu studiów przez osoby niebędące obywatelami polskimi, oraz odpis dyplomu. 7. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, w imieniu osoby małoletniej lub ubezwłasnowolnionej całkowicie składają jej rodzice lub opiekunowie prawni albo jedno z rodziców lub jeden z opiekunów prawnych. 8. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią, w przypadku gdy drugie z jej rodziców nie ubiega się o uznanie za repatrianta, dołącza się: 1) złożone przed konsulem pisemne oświadczenie drugiego z rodziców o wyrażeniu zgody na nabycie przez osobę małoletnią obywatelstwa polskiego albo 2) wyrok sądu pozbawiający władzy rodzicielskiej drugie z rodziców. 9. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią pozostającą pod opieką dołącza się zgodę opiekuna wyrażoną w pisemnym oświadczeniu złożonym przed konsulem. 10. Oświadczenia, o których mowa w ust. 8 pkt 1 i ust. 9, mogą być złożone konsulowi za pośrednictwem wojewody. 11. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią, która ukończyła 16 lat, dołącza się jej pisemne oświadczenie o wyrażeniu zgody na nabycie obywatelstwa polskiego. 12. Formularz wniosku, o którym mowa w ust. 2, wypełnia się w języku polskim. 13. Dokumenty sporządzone w języku obcym składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski sporządzonym lub poświadczonym przez tłumacza przysięgłego. 14. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera braki formalne, wojewoda wzywa do jego uzupełnienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. 15. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzór formularza wniosku, o którym mowa w ust. 2; 2) liczbę fotografii dołączanych do wniosku i szczegółowe wymogi dotyczące tych fotografii; 3) wymogi formalne dotyczące dowodów dołączanych do wniosku. 16. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 15, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie o uznanie za repatrianta i możliwość skutecznej weryfikacji spełniania warunków uznania za repatrianta.

    Co zmieniło się w następnej wersji

    Art. 16a. 1. Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje wojewoda właściwy ze względu na zamierzone miejsce osiedlenia się osoby, o której mowa w art. 16 ust. 1, 2 lub 2a. 2. Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje się na wniosek, który składa się na formularzu, który zawiera: 1) następujące dane i informacje dotyczące wnioskodawcy: a) imię (imiona) i nazwisko, b) nazwisko rodowe, nazwiska wcześniej używane, c) imię i nazwisko rodowe ojca, d) imię i nazwisko rodowe matki, e) datę urodzenia, f) płeć, g) miejsce i kraj urodzenia, h) miejsce zamieszkania za granicą, i) stan cywilny, j) obywatelstwo, inne posiadane obywatelstwa, k) narodowość, pochodzenie, l) adres zamieszkania, m) informację o karalności, n) numer PESEL, jeżeli został nadany; 2) dane i informacje, o których mowa w pkt 1, dotyczące małżonka wnioskodawcy; 3) dane i informacje, o których mowa w pkt 1, dotyczące osób małoletnich pozostających pod władzą rodzicielską wnioskodawcy, jeżeli wniosek obejmuje takie osoby; 4) informację na temat podstaw pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 5) informację na temat posiadanego w Rzeczypospolitej Polskiej źródła utrzymania; 6) informację na temat tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego zajmowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 7) oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe; 8) uzasadnienie. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) życiorys wnioskodawcy; 2) aktualne fotografie wnioskodawcy; 3) decyzję konsula o stwierdzeniu polskiego pochodzenia wnioskodawcy; 4) poświadczoną urzędowo kopię ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo wnioskodawcy; 5) odpis aktu urodzenia wnioskodawcy; 6) odpis aktu małżeństwa lub inny dokument określający stan cywilny wnioskodawcy; 7) poświadczoną urzędowo kopię karty pobytu wnioskodawcy; 8) dokumenty potwierdzające fakt zamieszkiwania przez wnioskodawcę na stałe przed dniem wejścia w życie ustawy na terytorium, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3. 4. Osoba ubiegająca się o uznanie za repatrianta na podstawie art. 16 ust. 1 i 2, nieposiadająca decyzji konsula o stwierdzeniu jej polskiego pochodzenia dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dokumenty, o których mowa w art. 6. 5. Wojewoda przekazuje dokumenty, o których mowa w art. 6, wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, konsulowi właściwemu ze względu na ostatnie miejsce stałego zamieszkania za granicą osoby ubiegającej się o uznanie za repatrianta, w celu wydania decyzji w sprawie stwierdzenia jej polskiego pochodzenia. 6. Osoba, o której mowa w art. 16 ust. 1, dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 2, zaświadczenie, że pobierała naukę w szkole wyższej na podstawie przepisów o podejmowaniu i odbywaniu studiów przez osoby niebędące obywatelami polskimi, oraz odpis dyplomu. 7. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, w imieniu osoby małoletniej lub ubezwłasnowolnionej całkowicie składają jej rodzice lub opiekunowie prawni albo jedno z rodziców lub jeden z opiekunów prawnych. 8. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią, w przypadku gdy drugie z jej rodziców nie posiada obywatelstwa polskiego ani nie ubiega się o uznanie za repatrianta, dołącza się: 1) złożone przed konsulem lub wojewodą pisemne oświadczenie drugiego z rodziców o wyrażeniu zgody na nabycie przez osobę małoletnią obywatelstwa polskiego albo 2) wyrok sądu pozbawiający władzy rodzicielskiej drugie z rodziców. 9. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią pozostającą pod opieką dołącza się zgodę opiekuna wyrażoną w pisemnym oświadczeniu złożonym przed konsulem. konsulem lub wojewodą. 10. Oświadczenia, o których mowa w ust. 8 pkt 1 i ust. 9, mogą być złożone konsulowi za pośrednictwem wojewody. (uchylony) 11. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią, która ukończyła 16 lat, dołącza się jej pisemne oświadczenie o wyrażeniu zgody na nabycie obywatelstwa polskiego. polskiego złożone przed konsulem lub wojewodą. 12. Formularz wniosku, o którym mowa w ust. 2, wypełnia się w języku polskim. 13. Dokumenty sporządzone w języku obcym składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski sporządzonym lub poświadczonym przez tłumacza przysięgłego. 14. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera braki formalne, wojewoda wzywa do jego uzupełnienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. 15. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzór formularza wniosku, o którym mowa w ust. 2; 2) liczbę fotografii dołączanych do wniosku i szczegółowe wymogi dotyczące tych fotografii; 3) wymogi formalne dotyczące dowodów dołączanych do wniosku. 16. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 15, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie o uznanie za repatrianta i możliwość skutecznej weryfikacji spełniania warunków uznania za repatrianta.

  3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1118 (ogłoszony 5 grudnia 2000 r., w życie od 1 stycznia 2001 r.)

    Artykułu nie było w tej wersji aktu.

    Co zmieniło się w następnej wersji

    Art. 16a. 1. Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje wojewoda właściwy ze względu na zamierzone miejsce osiedlenia się osoby, o której mowa w art. 16 ust. 1, 2 lub 2a. 2. Decyzję w sprawie uznania za repatrianta wydaje się na wniosek, który składa się na formularzu, który zawiera: 1) następujące dane i informacje dotyczące wnioskodawcy: a) imię (imiona) i nazwisko, b) nazwisko rodowe, nazwiska wcześniej używane, c) imię i nazwisko rodowe ojca, d) imię i nazwisko rodowe matki, e) datę urodzenia, f) płeć, g) miejsce i kraj urodzenia, h) miejsce zamieszkania za granicą, i) stan cywilny, j) obywatelstwo, inne posiadane obywatelstwa, k) narodowość, pochodzenie, l) adres zamieszkania, m) informację o karalności, n) numer PESEL, jeżeli został nadany; 2) dane i informacje, o których mowa w pkt 1, dotyczące małżonka wnioskodawcy; 3) dane i informacje, o których mowa w pkt 1, dotyczące osób małoletnich pozostających pod władzą rodzicielską wnioskodawcy, jeżeli wniosek obejmuje takie osoby; 4) informację na temat podstaw pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 5) informację na temat posiadanego w Rzeczypospolitej Polskiej źródła utrzymania; 6) informację na temat tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego zajmowanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 7) oświadczenie złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, że dane zawarte we wniosku są prawdziwe; 8) uzasadnienie. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) życiorys wnioskodawcy; 2) aktualne fotografie wnioskodawcy; 3) decyzję konsula o stwierdzeniu polskiego pochodzenia wnioskodawcy; 4) poświadczoną urzędowo kopię ważnego dokumentu potwierdzającego tożsamość i obywatelstwo wnioskodawcy; 5) odpis aktu urodzenia wnioskodawcy; 6) odpis aktu małżeństwa lub inny dokument określający stan cywilny wnioskodawcy; 7) poświadczoną urzędowo kopię karty pobytu wnioskodawcy; 8) dokumenty potwierdzające fakt zamieszkiwania przez wnioskodawcę na stałe przed dniem wejścia w życie ustawy na terytorium, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3. 4. Osoba ubiegająca się o uznanie za repatrianta na podstawie art. 16 ust. 1 i 2, nieposiadająca decyzji konsula o stwierdzeniu jej polskiego pochodzenia dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dokumenty, o których mowa w art. 6. 5. Wojewoda przekazuje dokumenty, o których mowa w art. 6, wraz z wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, konsulowi właściwemu ze względu na ostatnie miejsce stałego zamieszkania za granicą osoby ubiegającej się o uznanie za repatrianta, w celu wydania decyzji w sprawie stwierdzenia jej polskiego pochodzenia. 6. Osoba, o której mowa w art. 16 ust. 1, dołącza do wniosku, o którym mowa w ust. 2, zaświadczenie, że pobierała naukę w szkole wyższej na podstawie przepisów o podejmowaniu i odbywaniu studiów przez osoby niebędące obywatelami polskimi, oraz odpis dyplomu. 7. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, w imieniu osoby małoletniej lub ubezwłasnowolnionej całkowicie składają jej rodzice lub opiekunowie prawni albo jedno z rodziców lub jeden z opiekunów prawnych. 8. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią, w przypadku gdy drugie z jej rodziców nie ubiega się o uznanie za repatrianta, dołącza się: 1) złożone przed konsulem pisemne oświadczenie drugiego z rodziców o wyrażeniu zgody na nabycie przez osobę małoletnią obywatelstwa polskiego albo 2) wyrok sądu pozbawiający władzy rodzicielskiej drugie z rodziców. 9. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią pozostającą pod opieką dołącza się zgodę opiekuna wyrażoną w pisemnym oświadczeniu złożonym przed konsulem. 10. Oświadczenia, o których mowa w ust. 8 pkt 1 i ust. 9, mogą być złożone konsulowi za pośrednictwem wojewody. 11. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, obejmującego osobę małoletnią, która ukończyła 16 lat, dołącza się jej pisemne oświadczenie o wyrażeniu zgody na nabycie obywatelstwa polskiego. 12. Formularz wniosku, o którym mowa w ust. 2, wypełnia się w języku polskim. 13. Dokumenty sporządzone w języku obcym składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski sporządzonym lub poświadczonym przez tłumacza przysięgłego. 14. Jeżeli wniosek, o którym mowa w ust. 2, zawiera braki formalne, wojewoda wzywa do jego uzupełnienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. 15. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) wzór formularza wniosku, o którym mowa w ust. 2; 2) liczbę fotografii dołączanych do wniosku i szczegółowe wymogi dotyczące tych fotografii; 3) wymogi formalne dotyczące dowodów dołączanych do wniosku. 16. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 15, minister właściwy do spraw wewnętrznych uwzględni potrzebę zapewnienia sprawności postępowania w sprawie o uznanie za repatrianta i możliwość skutecznej weryfikacji spełniania warunków uznania za repatrianta.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.