Historia zmian art. 23

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2026 poz. 90 (ogłoszony 28 stycznia 2026 r.)

   Art. 23. 1. Repatriantowi, który nie ma możliwości samodzielnego podjęcia pracy, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania repatrianta może zapewnić aktywizację zawodową przez: 1) zwrot części kosztów poniesionych przez repatrianta na podnoszenie kwalifikacji zawodowych; 2) zwrot części kosztów poniesionych przez pracodawcę na: a) utworzenie stanowiska pracy, b) przeszkolenie repatrianta, c) wynagrodzenie, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne. 2. Zwrotu kosztów poniesionych na aktywizację zawodową prowadzoną w formach, o których mowa w ust. 1, można dokonywać w okresie nie dłuższym niż 5 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa polskiego. 3. Każda z form aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, może być zastosowana jeden raz. 4. Łączna kwota zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na aktywizację zawodową we wszystkich formach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć dwunastokrotnego przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonego w kwartale poprzedzającym dzień zawarcia pierwszej z umów, o których mowa w art. 27 ust. 1.

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2004 poz. 532 (ogłoszony 2 kwietnia 2004 r.)

   Art. 23. 1. Repatriantowi, który nie ma możliwości samodzielnego podjęcia pracy, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania repatrianta może zapewnić aktywizację zawodową przez: 1) zwrot części kosztów poniesionych przez repatrianta na podnoszenie kwalifikacji zawodowych; 2) zwrot części kosztów poniesionych przez pracodawcę na: a) utworzenie stanowiska pracy, b) przeszkolenie repatrianta, c) wynagrodzenie, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne. 2. Zwrotu kosztów poniesionych na aktywizację zawodową prowadzoną w formach, o których mowa w ust. 1, można dokonywać w okresie nie dłuższym niż 5 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa polskiego. 3. Każda z form aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, może być zastosowana jeden raz. 4. Łączna kwota zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na aktywizację zawodową we wszystkich formach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć dwunastokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kwartale poprzedzającym dzień zawarcia pierwszej z umów, o których mowa w art. 27 ust. 1.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 23. 1. Repatriantowi, który nie ma możliwości samodzielnego podjęcia pracy, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania repatrianta może zapewnić aktywizację zawodową przez: 1) zwrot części kosztów poniesionych przez repatrianta na podnoszenie kwalifikacji zawodowych; 2) zwrot części kosztów poniesionych przez pracodawcę na: a) utworzenie stanowiska pracy, b) przeszkolenie repatrianta, c) wynagrodzenie, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne. 2. Zwrotu kosztów poniesionych na aktywizację zawodową prowadzoną w formach, o których mowa w ust. 1, można dokonywać w okresie nie dłuższym niż 5 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa polskiego. 3. Każda z form aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, może być zastosowana jeden raz. 4. Łączna kwota zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na aktywizację zawodową we wszystkich formach, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć dwunastokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłoszonego w kwartale poprzedzającym dzień zawarcia pierwszej z umów, o których mowa w art. 27 ust. 1.

3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1118 (ogłoszony 5 grudnia 2000 r., w życie od 1 stycznia 2001 r.)

   Art. 23. 1. W celu zapewnienia repatriantowi źródła utrzymania i w celu jego aktywizacji zawodowej gmina może refundować pracodawcy część kosztów poniesionych na: 1) wynagrodzenia, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne, 2) wyposażenie stanowiska pracy, 3) szkolenie zawodowe repatrianta. 2. Formy aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, są realizowane na podstawie umowy zawartej pomiędzy zarządem gminy a pracodawcą. 3. Formy aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane w okresie nie dłuższym niż 5 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa polskiego, przy czym co najmniej jedna z tych form powinna być realizowana w pierwszym roku od dnia nabycia obywatelstwa polskiego.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 23. 1. W celu zapewnienia repatriantowi źródła utrzymania i w celu jego aktywizacji zawodowej gmina Repatriantowi, który nie ma możliwości samodzielnego podjęcia pracy, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania repatrianta może refundować pracodawcy część zapewnić aktywizację zawodową przez: 1) zwrot części kosztów poniesionych przez repatrianta na podnoszenie kwalifikacji zawodowych; 2) zwrot części kosztów poniesionych przez pracodawcę na: 1) wynagrodzenia, a) utworzenie stanowiska pracy, b) przeszkolenie repatrianta, c) wynagrodzenie, nagrody i składki na ubezpieczenia społeczne, 2) wyposażenie stanowiska pracy, 3) szkolenie zawodowe repatrianta. społeczne. 2. Formy aktywizacji zawodowej, Zwrotu kosztów poniesionych na aktywizację zawodową prowadzoną w formach, o których mowa w ust. 1, są realizowane na podstawie umowy zawartej pomiędzy zarządem gminy a pracodawcą. 3. Formy aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, mogą być realizowane można dokonywać w okresie nie dłuższym niż 5 lat od dnia nabycia przez repatrianta obywatelstwa polskiego, przy czym co najmniej jedna polskiego. 3. Każda z tych form powinna aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, może być realizowana zastosowana jeden raz. 4. Łączna kwota zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę na aktywizację zawodową we wszystkich formach, o których mowa w pierwszym roku od dnia nabycia obywatelstwa polskiego. ust. 1 pkt 2, nie może przekroczyć dwunastokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kwartale poprzedzającym dzień zawarcia pierwszej z umów, o których mowa w art. 27 ust. 1.