o umowach międzynarodowych
Ustawa z dnia 14 kwietnia 2000 r., Dz.U. 2000 nr 39 poz. 443, 27 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady oraz tryb zawierania, ratyfikowania, zatwierdzania, ogłaszania,
wykonywania, wypowiadania i zmian zakresu obowiązywania umów międzynarodowych.
Art. 2.
W rozumieniu niniejszej ustawy:
1)
umowa międzynarodowa oznacza porozumienie między Rzecząpospolitą Polską a innym podmiotem
lub podmiotami prawa międzynarodowego, regulowane przez prawo międzynarodowe, niezależnie
od tego, czy jest ujęte w jednym dokumencie czy w większej liczbie dokumentów, bez
względu na jego nazwę oraz bez względu na to, czy jest zawierane w imieniu państwa,
rządu czy ministra kierującego działem administracji rządowej właściwego do spraw,
których dotyczy umowa międzynarodowa,
2)
zawieranie umowy międzynarodowej obejmuje: rozpoczęcie i prowadzenie negocjacji, przyjęcie
tekstu umowy, wyrażenie zgody na podpisanie umowy oraz podpisanie umowy, jeżeli jego
skutkiem nie jest związanie Rzeczypospolitej Polskiej umową międzynarodową,
3)
związanie umową międzynarodową obejmuje wszelkie czynności przewidziane w prawie międzynarodowym,
a w szczególności w Konwencji wiedeńskiej o prawie traktatów, sporządzonej w Wiedniu dnia 23 maja 1969 r.
(Dz. U. z 1990 r. Nr 74, poz. 439), w wyniku których Rzeczpospolita Polska staje się stroną tej umowy.
Art. 3.
Z zastrzeżeniem przepisów ustawy, czynności w stosunkach międzynarodowych dotyczących
zawierania umów międzynarodowych, związania Rzeczypospolitej Polskiej takimi umowami
oraz obowiązywania i wypowiadania umów międzynarodowych dokonuje minister właściwy
do spraw zagranicznych.
Art. 4.
Przepisy niniejszej ustawy odnoszące się do ministra stosuje się odpowiednio do kierownika
centralnego organu administracji rządowej.
