Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw
Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy, Dz.U. 2001 nr 100 poz. 1085, 62 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska
(Dz. U. Nr 62, poz. 627), zwana dalej „Prawem ochrony środowiska”, wchodzi w życie z dniem 1 października
2001 r., z wyjątkiem art. 201-219, 272-321 i 401 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem
1 stycznia 2002 r.
2.
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach
(Dz. U. Nr 62, poz. 628), zwana dalej „ustawą o odpadach”, wchodzi w życie z dniem 1 października 2001 r.
Art. 2.
Z dniem wejścia w życie ustaw, o których mowa w art. 1, tracą moc:
1)
ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska
(Dz. U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196, z 1995 r. Nr 90, poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 132, poz. 622, z 1997 r. Nr 46, poz. 296, Nr 96, poz. 592, Nr 121, poz. 770 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550, Nr 62, poz. 718 i Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 38, poz. 452, Nr 45, poz. 497, Nr 63, poz. 634, Nr 73, poz. 764, Nr 76, poz. 811 i Nr 84, poz. 907), z wyjątkiem art. 37a,
2)
ustawa z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach
(Dz. U. Nr 96, poz. 592, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 715, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 22, poz. 272, Nr 89, poz. 991 i Nr 109, poz. 1157),
3)
ustawa z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie
oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
(Dz. U. Nr 109, poz. 1157 oraz z 2001 r. Nr 73, poz. 761, Nr 76, poz. 811 i Nr 81, poz. 875).
Art. 3.
1.
Do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a niezakończonych decyzją
ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy ustawy lub przepisy
odrębne nie stanowią inaczej.
2.
Postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przeprowadzone na podstawie
ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania
na środowisko, a także dokonane w ich wyniku rozstrzygnięcia powodują skutki prawne,
o których mowa w art. 46 ust. 4 pkt 8 i ust. 7, art. 51 ust. 6 oraz art. 52 ust. 5
Prawa ochrony środowiska.
Art. 4.
1.
Przepisy wydane na podstawie ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1 i 3, zachowują moc,
o ile nie są sprzeczne z ustawą, nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2003 r.
2.
Do czasu wydania przez Radę Ministrów rozporządzenia w przedmiocie określenia rodzajów
przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zachowują moc przepisy określające
rodzaje inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi oraz mogących
pogorszyć stan środowiska, wydane na podstawie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym.
3.
Do czasu wydania przepisów, o których mowa w ust. 2, określających przedsięwzięcia
mogące znacząco oddziaływać na środowisko, jednak nie dłużej niż do dnia 30 czerwca
2003 r.:
1)
za przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, określone w art. 51
ust. 1 pkt 1 Prawa ochrony środowiska, uważa się inwestycje szczególnie szkodliwe
dla środowiska i zdrowia ludzi, określone w dotychczasowych przepisach,
2)
za przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, określone w art. 51
ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony środowiska, uważa się inwestycje mogące pogorszyć stan
środowiska, określone w dotychczasowych przepisach.
4.
Do czasu wydania przepisów, o których mowa:
1)
w art. 45 pkt 15 lit. c), pkt 19 i 20 w zakresie dotyczącym art. 62b,
2)
w art. 47 pkt 14 w zakresie dotyczącym art. 47c ust. 3, art. 47h ust. 4 i art. 47l
ust. 2-5,
3)
w art. 54,
stosuje się, nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2003 r., przepisy dotychczasowe, o
ile nie są sprzeczne z ustawą.
Art. 5.
1.
Jeżeli postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
terenu dotyczące przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa ochrony
środowiska, wszczęto przed dniem 1 stycznia 2001 r., art. 49 ust. 2 Prawa ochrony
środowiska nie stosuje się.
2.
Jeżeli postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
terenu dotyczące przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa ochrony
środowiska, wszczęto przed dniem 1 stycznia 2001 r., art. 51 ust. 6 Prawa ochrony
środowiska w zakresie, w jakim wyłącza on stosowanie art. 50 ust. 2 i art. 51 ust.
2 Prawa ochrony środowiska, nie stosuje się; uzgodnienia przed wydaniem decyzji w
przedmiocie pozwolenia na budowę z organem ochrony środowiska w rozumieniu Prawa ochrony
środowiska oraz z organem, o którym mowa w art. 57 ust. 1 Prawa ochrony środowiska,
dokonuje organ właściwy do wydania pozwolenia na budowę.
3.
Do czasu wydania:
1)
przez ministra właściwego do spraw środowiska oraz ministra właściwego do spraw kultury
i ochrony dziedzictwa narodowego rozporządzenia, określonego w art. 52 ust. 8 i 9
Prawa ochrony środowiska,
2)
przez ministra właściwego do spraw rolnictwa rozporządzenia, o którym mowa w art.
50 pkt 2
zachowują moc, nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2003 r., przepisy dotychczasowe.
Art. 6.
Wymaganie stosowania opracowań ekofizjograficznych, o których mowa w art. 72 ust.
4 Prawa ochrony środowiska, nie dotyczy miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego,
o przystąpieniu do sporządzania których ogłoszono w drodze obwieszczenia przed dniem
1 stycznia 2001 r.
Art. 7.
Do czasu dokonania w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wskazania,
które z terenów należą do poszczególnych rodzajów terenów, określonych w art. 113
ust. 2 pkt 1 Prawa ochrony środowiska, dopuszczalny poziom hałasu w środowisku określa
się, przyjmując wartości dopuszczalne dla rodzaju terenu o zbliżonym przeznaczeniu.
Art. 8.
Do roszczeń związanych z ograniczeniami sposobu korzystania z nieruchomości w związku
z ochroną zasobów środowiska, powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje
się przepisy dotychczasowe. Roszczenia te przedawniają się z dniem 30 czerwca 2004
r.
Art. 9.
1.
W sprawach opłat za gospodarcze korzystanie ze środowiska, opłat za szczególne korzystanie
z wód oraz opłat za składowanie odpadów oraz Administracyjna kara pieniężnaPieniężna sankcja nakładana przez organ administracji publicznej w drodze decyzji za naruszenie obowiązku lub zakazu wynikającego z ustawy. Jej wymiar i przesłanki określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, należnych
za okres do dnia wejścia w życie art. 272-321 Prawa ochrony środowiska, stosuje się
przepisy dotychczasowe.
2.
W razie ustalenia Kara pieniężnaSankcja polegająca na obowiązku zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Może być karą administracyjną, podatkową albo sankcją przewidzianą w przepisach szczególnych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu łącznej za okres do dnia 31 grudnia 2001 r. i braku
stwierdzenia po wejściu w życie art. 272-321 Prawa ochrony środowiska zmiany wielkości
przekroczeń co do ilości substancji dopuszczonych do wprowadzania do powietrza, dopuszczalnego
poziomu hałasu, przekroczeń związanych z wprowadzaniem do wód lub do ziemi ścieków
oraz naruszeń warunków składowania odpadów, dotychczasowe kary godzinowe i dobowe
stają się z dniem wejścia w życie art. 272-321 Prawa ochrony środowiska karami biegnącymi
w rozumieniu tego Prawa.
3.
W sprawach kar pieniężnych, których termin płatności został odroczony przed dniem
wejścia w życie art. 272-321 Prawa ochrony środowiska, stosuje się przepisy dotychczasowe.
Art. 10.
1.
Polityka ekologiczna państwa określona przez Radę Ministrów na podstawie art. 90 ust.
2 ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1, staje się polityką ekologiczną państwa w rozumieniu
Prawa ochrony środowiska.
2.
Rada Ministrów przedłoży Sejmowi projekt nowej polityki ekologicznej państwa do dnia
31 grudnia 2002 r.
3.
Programy zrównoważonego rozwoju oraz ochrony środowiska opracowane przez sejmiki województw
oraz rady powiatów i gmin stają się odpowiednio wojewódzkimi, powiatowymi i gminnymi
programami ochrony środowiska, o których mowa w Prawie ochrony środowiska.
4.
Sejmiki województw uchwalą nowe wojewódzkie programy ochrony środowiska do dnia 30
czerwca 2003 r., rady powiatów - powiatowe programy ochrony środowiska do dnia 31
grudnia 2003 r., a rady gmin - gminne programy ochrony środowiska do dnia 30 czerwca
2004 r.
Art. 11.
1.
Właściwy wojewoda w terminie do dnia 31 marca 2002 r. na podstawie dostępnych danych
wyodrębni strefy, o których mowa w art. 88 ust. 2 Prawa ochrony środowiska.
2.
Właściwy wojewoda w terminie do dnia 30 czerwca 2003 r. określi, w drodze rozporządzenia,
program ochrony powietrza, o którym mowa w art. 91 Prawa ochrony środowiska.
Art. 12.
1.
Władający powierzchnią ziemi w dniu wejścia w życie ustawy, na której przed jej wejściem
w życie nastąpiło odpowiednio zanieczyszczenie ziemi lub gleby albo niekorzystne przekształcenie
naturalnego ukształtowania terenu spowodowane przez inny podmiot, jest obowiązany
do zgłoszenia tego faktu właściwemu staroście w terminie do dnia 30 czerwca 2004 r.;
w tym przypadku przepisów art. 102 ust. 1-3 Prawa ochrony środowiska nie stosuje się.
2.
Do zgłoszenia należy załączyć odpowiednio wyniki badań potwierdzających fakt zanieczyszczenia
ziemi lub gleby lub dokumentację potwierdzającą niekorzystne przekształcenie ukształtowania
terenu oraz opis okoliczności wskazujących, iż sprawcą tych zdarzeń był inny podmiot.
3.
Właściwy starosta uwzględnia zgłoszenie w rejestrze określonym w art. 110 Prawa ochrony
środowiska, z zastrzeżeniem ust. 4.
4.
Starosta może odrzucić, w drodze decyzji, zgłoszenie w ciągu roku od jego dokonania,
jeżeli nie są spełnione warunki ustawy; ostateczna decyzja w przedmiocie odrzucenia
zgłoszenia powoduje, iż nie powoduje ono skutków prawnych, o których mowa w ust. 1.
Art. 13.
Jeżeli podmiot obowiązany do rekultywacji zanieczyszczonej gleby lub ziemi wykaże,
że zanieczyszczenie nastąpiło przed dniem 1 września 1980 r., rekultywacja może być
ograniczona do przeprowadzenia działań, które wykluczą:
1)
zagrożenie życia lub zdrowia ludzi bądź powstanie innych szkód,
2)
możliwości rozprzestrzeniania się zanieczyszczenia;
w tym przypadku przepisów art. 103 ust. 2 Prawa ochrony środowiska nie stosuje się.
Art. 14.
1.
Z zastrzeżeniem ust. 2:
1)
właściwy starosta sporządzi mapę akustyczną, określoną w art. 118 ust. 1 Prawa ochrony
środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca 2009 r.,
2)
właściwa rada powiatu uchwali program działań, określony w art. 119 ust. 1 Prawa ochrony
środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca 2010 r.
2.
W aglomeracji o liczbie mieszkańców większej niż 250 tysięcy:
1)
właściwy starosta sporządzi mapę akustyczną, określoną w art. 118 ust. 1 Prawa ochrony
środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca 2004 r.,
2)
właściwa rada powiatu uchwali program działań, określony w art. 119 ust. 1 Prawa ochrony
środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca 2005 r.
3.
Właściwy wojewoda określi program działań dla terenów poza aglomeracjami, o których
mowa w art. 179 ust. 1 Prawa ochrony środowiska, w terminie do dnia 30 czerwca 2005
r.
Art. 15.
1.
Prowadzący w dniu wejścia w życie ustawy zakład o zwiększonym lub dużym ryzyku jest
obowiązany do:
1)
dokonania zgłoszenia zakładu, o którym mowa w art. 250 Prawa ochrony środowiska, właściwemu
organowi Państwowej Straży Pożarnej w terminie do dnia 31 marca 2002 r.,
2)
przedstawienia właściwemu organowi Państwowej Straży Pożarnej programu zapobiegania
awariom, o którym mowa w art. 251 Prawa ochrony środowiska, w terminie do dnia 30
września 2002 r.
2.
Jeżeli nie przedstawiono właściwemu organowi programu zapobiegania awariom lub przedstawiony
dokument nie spełnia wymagań określonych w przepisach, właściwy w rozumieniu Prawa
ochrony środowiska organ Państwowej Straży Pożarnej może wstrzymać, w drodze decyzji,
działalność zakładu o zwiększonym lub dużym ryzyku; podjęcie wstrzymanej działalności
może nastąpić w warunkach określonych w art. 251 ust. 4 Prawa ochrony środowiska.
3.
W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się termin wstrzymania działalności, uwzględniając
potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej zakończenia.
Art. 16.
1.
Prowadzący w dniu wejścia w życie ustawy zakład o dużym ryzyku jest obowiązany do
przedstawienia, w terminie do dnia 31 grudnia 2002 r., właściwemu komendantowi wojewódzkiemu
Państwowej Straży Pożarnej raportu o bezpieczeństwie, o którym mowa w art. 253 Prawa
ochrony środowiska, oraz wewnętrznego planu operacyjno-ratowniczego i informacji niezbędnych
do opracowania zewnętrznego planu operacyjno-ratowniczego, o których mowa w art. 261
Prawa ochrony środowiska.
2.
Jeżeli nie przedstawiono do zatwierdzenia raportu o bezpieczeństwie lub przedstawiony
do zatwierdzenia raport nie spełnia wymagań określonych przez przepisy, właściwy komendant
wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej może wstrzymać, w drodze decyzji, działalność
zakładu o dużym ryzyku; uruchomienie zakładu może nastąpić po uzyskaniu zatwierdzenia
raportu o bezpieczeństwie w drodze decyzji.
3.
W decyzji, o której mowa w ust. 2, określa się termin wstrzymania działalności, uwzględniając
potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej zakończenia.
Art. 17.
1.
Właściwy komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej sporządzi dla istniejącego
zakładu o dużym ryzyku zewnętrzny plan operacyjno-ratowniczy do dnia 30 czerwca 2003
r.
2.
Przez istniejący zakład rozumie się zakład, którego UżytkowanieOgraniczone prawo rzeczowe pozwalające korzystać z cudzej rzeczy i pobierać jej pożytki w zakresie określonym przez ustawę lub czynność prawną. Użytkowanie jest niezbywalne i co do zasady wygasa najpóźniej ze śmiercią użytkownika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu rozpoczęto przed dniem
wejścia w życie ustawy.
Art. 18.
1.
Wydane przed dniem wejścia w życie ustawy decyzje ustalające rodzaje i ilości substancji
zanieczyszczających dopuszczonych do wprowadzania do powietrza oraz decyzje o dopuszczalnym
poziomie hałasu przenikającego do środowiska wygasają z upływem okresu, na który były
wydane, a jeżeli nie był podany termin ich obowiązywania, z dniem 30 czerwca 2006
r., z zastrzeżeniem ust. 3.
2.
Do czasu wygaśnięcia decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się do nich przepisy
dotyczące pozwoleń określonych w art. 181 ust. 1 pkt 2 i 5 Prawa ochrony środowiska.
3.
Jeżeli wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza nie wymaga pozwolenia, decyzje ustalające
rodzaje i ilości substancji zanieczyszczających dopuszczonych do wprowadzania do powietrza
wygasają z dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 19.
1.
Prowadzący istniejącą instalację, z której emisja wymaga pozwolenia zintegrowanego,
powinien je uzyskać do dnia 1 stycznia 2004 r.
2.
Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki, może określić, w drodze rozporządzenia, późniejsze terminy do uzyskania
pozwolenia zintegrowanego, z uwzględnieniem warunków ekonomicznych i technicznych
w poszczególnych dziedzinach przemysłu oraz skali prowadzonej działalności; termin
ten nie może przekroczyć dnia 31 grudnia 2010 r.
3.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, ustalone zostaną:
1)
rodzaj instalacji,
2)
termin uzyskania pozwolenia zintegrowanego.
4.
W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 2, mogą zostać określone terminy do uzyskania
pozwolenia zintegrowanego w zależności od terminu rozpoczęcia użytkowania instalacji.
5.
Przez istniejącą instalację, o której mowa w ust. 1, rozumie się instalację, dla której
pozwolenie na budowę zostało wydane przed dniem wejścia w życie ustawy, a której UżytkowanieOgraniczone prawo rzeczowe pozwalające korzystać z cudzej rzeczy i pobierać jej pożytki w zakresie określonym przez ustawę lub czynność prawną. Użytkowanie jest niezbywalne i co do zasady wygasa najpóźniej ze śmiercią użytkownika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
rozpocznie się nie później niż do dnia 30 czerwca 2003 r.
Art. 20.
1.
Prowadzący istniejącą instalację, z której emisja wymaga pozwolenia na emitowanie
pól elektromagnetycznych, powinien je uzyskać do dnia 31 grudnia 2005 r.
2.
Przez istniejącą instalację, o której mowa w ust. 1, rozumie się instalację, której
UżytkowanieOgraniczone prawo rzeczowe pozwalające korzystać z cudzej rzeczy i pobierać jej pożytki w zakresie określonym przez ustawę lub czynność prawną. Użytkowanie jest niezbywalne i co do zasady wygasa najpóźniej ze śmiercią użytkownika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu rozpoczęto przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 21.
1.
Prowadzący istniejącą instalację objętą obowiązkiem uzyskania pozwoleń innych niż
zintegrowane może uzyskać pozwolenie pomimo niespełniania wymagań wynikających ze
standardów emisyjnych oraz obowiązku nieprzekraczania standardów jakości środowiska,
jeżeli wykaże, że w okresie do dnia 1 stycznia 2006 r. wymagania te zostaną spełnione.
2.
W przypadku, o którym mowa w ust. 1:
1)
wniosek o wydanie pozwolenia, spełniający wymagania Prawa ochrony środowiska, powinien
zawierać dodatkowo analizę możliwości ograniczenia wielkości emisji do poziomu niepowodującego
przekraczania standardów jakości środowiska i standardów emisyjnych, wraz z podaniem
terminu oraz sposobu dokonania ograniczeń w okresie, o którym mowa w ust. 1,
2)
warunki wprowadzania do środowiska substancji lub energii określa się w pozwoleniu
na poziomie, który nie powodowałby przekroczenia wymagań, o których mowa w ust. 1.
3.
Przez istniejącą instalację, o której mowa w ust. 1, rozumie się instalację, której
UżytkowanieOgraniczone prawo rzeczowe pozwalające korzystać z cudzej rzeczy i pobierać jej pożytki w zakresie określonym przez ustawę lub czynność prawną. Użytkowanie jest niezbywalne i co do zasady wygasa najpóźniej ze śmiercią użytkownika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu rozpoczęto przed dniem wejścia w życie ustawy.
Art. 22.
Jeżeli władający instalacją, z której emisja wymaga pozwolenia, nabył do niej tytuł
prawny inny niż własność przed dniem wejścia w życie Prawa ochrony środowiska, warunek
przeniesienia obowiązków w zakresie jej eksploatacji w drodze Akt notarialnyDokument urzędowy sporządzony przez notariusza w formie określonej prawem, obejmujący czynność prawną lub inne zdarzenie wymagające udokumentowania. W przypadkach wskazanych w ustawie jego forma jest konieczna do ważności czynności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o
którym mowa w art. 138 ust. 2 Prawa ochrony środowiska, stosuje się od dnia 1 stycznia
2006 r.
Art. 23.
Ustanowione na podstawie dotychczasowych przepisów obszary ograniczonego użytkowania
stają się obszarami ograniczonego użytkowania w rozumieniu przepisów Prawa ochrony
środowiska.
Art. 24.
1.
Utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska
i Gospodarki Wodnej, wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej,
powiatowe fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz gminne fundusze ochrony
środowiska i gospodarki wodnej stają się odpowiednio Narodowym Funduszem Ochrony Środowiska
i Gospodarki Wodnej, wojewódzkimi funduszami ochrony środowiska i gospodarki wodnej,
powiatowymi funduszami ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz gminnymi funduszami
ochrony środowiska i gospodarki wodnej w rozumieniu Prawa ochrony środowiska.
2.
Utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów Krajowa Komisja do spraw Ocen Oddziaływania
na Środowisko oraz wojewódzkie komisje do spraw ocen oddziaływania na środowisko stają
się odpowiednio Krajową Komisją do spraw Ocen Oddziaływania na Środowisko oraz wojewódzkimi
komisjami do spraw ocen oddziaływania na środowisko w rozumieniu Prawa ochrony środowiska.
Art. 25.
1.
Ustanowione na podstawie dotychczasowych przepisów strefy ochronne źródeł wody oraz
strefy ochronne ujęć wody stają się strefami ochronnymi ujęć wody w rozumieniu przepisów
ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne
(Dz. U. Nr 38, poz. 230, z 1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz. 131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z 1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299, Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr 89, poz. 991, Nr 109, poz. 1157 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 5, poz. 43 i Nr 72, poz. 747).
2.
Umarza się wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy postępowania administracyjne
w przedmiocie ustanowienia stref ochronnych źródeł i ujęć wód.
Art. 26.
1.
Prowadzący instalację, posiadający decyzje o ustanowieniu stref ochronnych wydane
na podstawie ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1, obowiązani są w terminie do dnia
31 grudnia 2005 r. do ograniczenia szkodliwego oddziaływania na środowisko do terenu,
do którego posiadają tytuł prawny.
2.
Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, wojewoda z urzędu stwierdza wygaśnięcie
wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów decyzji w sprawie stref ochronnych.
3.
Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, prowadzący instalację ograniczy
szkodliwe oddziaływanie na środowisko w stopniu uzasadniającym zmniejszenie istniejącej
strefy ochronnej, wojewoda może, w drodze decyzji, dokonać stosownej korekty strefy.
4.
Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, prowadzący instalację ograniczy
szkodliwe oddziaływanie na środowisko do terenu, do którego posiada tytuł prawny,
wojewoda stwierdzi wygaśnięcie decyzji w sprawie strefy ochronnej.
5.
Właściciel nieruchomości położonej w strefie ochronnej może do dnia 31 grudnia 2005
r. żądać wykupu nieruchomości lub jej zamiany na inną, na zasadach określonych w art.
129-134 Prawa ochrony środowiska, jeżeli korzystanie z niej w sposób dotychczasowy
byłoby związane z istotnymi ograniczeniami lub utrudnieniami.
6.
Jeżeli po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, prowadzący instalację nie ograniczy
szkodliwego oddziaływania na środowisko do terenu, do którego posiada tytuł prawny,
wojewódzki inspektor ochrony środowiska, w drodze decyzji, wstrzyma działalność powodującą
szkodliwe oddziaływanie na środowisko. W decyzji określa się termin wstrzymania działalności,
uwzględniając potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej zakończenia i jednocześnie
nadaje się jej rygor natychmiastowej wykonalności.
Art. 27.
Do czasu wygaśnięcia decyzji o ustanowieniu stref ochronnych wydanych na podstawie
ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1, do stref tych stosuje się przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych
(Dz. U. Nr 16, poz. 78, z 1997 r. Nr 60, poz. 370, Nr 80, poz. 505 i Nr 160, poz. 1079, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268 oraz z 2001 r. Nr 81, poz. 875) dotyczące obszarów ograniczonego użytkowania.
Art. 28.
Ustanowione na podstawie ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 1, parki stają się parkami
gminnymi, w rozumieniu ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody
(Dz. U. z 2001 r. Nr 99, poz. 1079).
Art. 29.
Ilekroć w ustawie Prawo ochrony środowiska jest mowa o raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia
na środowisko, rozumie się przez to także raport oddziaływania przedsięwzięcia na
środowisko, określony w ustawie, o której mowa w art. 2 pkt 3.
Art. 30.
1.
Przepisy wydane na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 2,
zachowują swoją moc, o ile nie są sprzeczne z ustawą o odpadach, nie dłużej niż do
dnia 30 czerwca 2003 r.
2.
Do czasu wydania przez ministra właściwego do spraw środowiska rozporządzeń, o których
mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 65 ust. 18 i art. 68 ust. 3 ustawy o odpadach, zachowują
moc dotychczasowe przepisy w sprawie określenia klasyfikacji odpadów i listy odpadów,
których przywóz z zagranicy nie wymaga zezwolenia Głównego Inspektora Ochrony Środowiska,
oraz w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w międzynarodowym obrocie odpadami, nie
dłużej niż do dnia 30 czerwca 2002 r.
Art. 31.
Krajowy plan gospodarki odpadami, o którym mowa w art. 14 i 15 ustawy o odpadach,
zostanie przyjęty nie później niż do dnia 31 października 2002 r.
Art. 32.
1.
Wojewoda zobowiąże, w drodze decyzji, zarządzających spalarniami odpadów do przedłożenia
przeglądu ekologicznego; przegląd należy przedłożyć do dnia 30 czerwca 2002 r.
2.
Jeżeli z przeglądu ekologicznego istniejącej spalarni odpadów wynikać będzie konieczność
dostosowania funkcjonowania spalarni odpadów do wymogów ustawy o odpadach, wojewoda
może zobowiązać zarządzającego spalarnią odpadów do wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie
na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, lub o wydanie pozwolenia
na budowę spalarni odpadów, którego przedmiotem będzie przebudowa obiektu, określając
jednocześnie termin złożenia tego wniosku.
3.
Zarządzający istniejącą spalarnią odpadów jest obowiązany do dostosowania jej funkcjonowania
do wymagań określonych w pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego
lub jego części, lub w pozwoleniu na budowę, o których mowa w ust. 2, w terminie nie
później niż do dnia 31 grudnia 2009 r.
4.
Jeżeli po dniu 31 grudnia 2009 r. istniejąca spalarnia odpadów będzie eksploatowana
niezgodnie z wymaganiami określonymi w pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu
budowlanego lub jego części, lub w pozwoleniu na budowę, o których mowa w ust. 2,
wojewódzki inspektor ochrony środowiska wyda decyzję o wstrzymaniu działalności związanej
z termicznym przekształcaniem odpadów.
5.
W decyzji, o której mowa w ust. 4, określa się termin wstrzymania działalności, uwzględniając
potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej zakończenia.
6.
Przepisy ust. 1-4 stosuje się odpowiednio do posiadaczy odpadów, którzy przyjmują
odpady do termicznego przekształcania w instalacjach i urządzeniach innych niż spalarnie
odpadów.
Art. 33.
1.
Organ ochrony środowiska w rozumieniu Prawa ochrony środowiska zobowiąże, w drodze
decyzji, zarządzających składowiskami odpadów do przedłożenia przeglądu ekologicznego;
przegląd należy przedłożyć do dnia 30 czerwca 2002 r.
2.
Jeżeli z przeglądu ekologicznego istniejącego składowiska odpadów wynikać będzie konieczność
dostosowania jego funkcjonowania do wymogów ustawy o odpadach, organ ochrony środowiska
w rozumieniu Prawa ochrony środowiska może zobowiązać zarządzającego składowiskiem
odpadów do wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na zmianę sposobu użytkowania obiektu
budowlanego lub jego części, lub o wydanie pozwolenia na budowę składowiska odpadów,
którego przedmiotem będzie przebudowa obiektu, określając jednocześnie termin złożenia
tego wniosku.
3.
Zarządzający istniejącym składowiskiem odpadów jest obowiązany do dostosowania jego
funkcjonowania do wymagań określonych w pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu
budowlanego lub jego części, lub w pozwoleniu na budowę, o których mowa w ust. 2,
w terminie nie później niż do dnia 31 grudnia 2009 r.
4.
Jeżeli po dniu 31 grudnia 2009 r. istniejące składowisko odpadów będzie eksploatowane
niezgodnie z wymaganiami określonymi w pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu
budowlanego lub jego części, lub w pozwoleniu na budowę, o których mowa w ust. 2,
wojewódzki inspektor ochrony środowiska wyda decyzję o wstrzymaniu korzystania ze
składowiska odpadów.
5.
W decyzji, o której mowa w ust. 4, określa się termin wstrzymania działalności, uwzględniając
potrzebę bezpiecznego dla środowiska jej zakończenia.
Art. 34.
Kierownik istniejącej spalarni odpadów niebezpiecznych, kierownik istniejącej spalarni
odpadów innych niż niebezpieczne i komunalne, kierownik istniejącej innej instalacji,
do której są przyjmowane odpady niebezpieczne do termicznego przekształcania, i kierownik
istniejącego składowiska odpadów mają obowiązek w terminie do dnia 30 czerwca 2004
r. uzyskać świadectwo stwierdzające kwalifikacje określone w art. 49 ust. 1 ustawy
o odpadach.
Art. 35.
1.
Wytwórcy odpadów, którzy przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskali decyzje w zakresie
wytwarzania odpadów wydane na podstawie dotychczasowych przepisów, są obowiązani uzyskać
odpowiednio pozwolenie na wytwarzanie odpadów lub decyzję zatwierdzającą program gospodarki
odpadami niebezpiecznymi albo przedłożyć informację o wytwarzanych odpadach oraz o
sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, o których mowa w ustawie o odpadach,
do dnia wygaśnięcia ważności decyzji wydanych na podstawie dotychczasowych przepisów,
nie później jednak niż do dnia 30 czerwca 2004 r.
2.
Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, albo przed tym terminem z dniem uzyskania
wymaganej decyzji wygasają decyzje wydane na podstawie dotychczasowych przepisów.
Art. 36.
1.
Przez istniejącą spalarnię odpadów lub istniejące składowisko odpadów, o których mowa
odpowiednio w art. 32-34 i 38, rozumie się spalarnię lub składowisko, których UżytkowanieOgraniczone prawo rzeczowe pozwalające korzystać z cudzej rzeczy i pobierać jej pożytki w zakresie określonym przez ustawę lub czynność prawną. Użytkowanie jest niezbywalne i co do zasady wygasa najpóźniej ze śmiercią użytkownika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
rozpoczęto przed dniem wejścia w życie ustawy.
2.
Przez istniejącą inną instalację niż spalarnia odpadów niebezpiecznych, do której
są przyjmowane odpady niebezpieczne do termicznego przekształcania, o której mowa
w art. 34, rozumie się instalację, której użytkowanie rozpoczęto przed dniem wejścia
w życie ustawy.
Art. 37.
Informacje o wytwarzanych odpadach oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami
złożone przed dniem wejścia w życie ustawy stają się informacjami, o których mowa
w art. 17 ust. 1 pkt 3 i art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy o odpadach.
Art. 38.
Zarządzający istniejącym składowiskiem odpadów obowiązany jest w terminie do dnia
31 grudnia 2002 r. do uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska
odpadów, określoną w art. 53 ustawy o odpadach.
Art. 39.
1.
Zezwolenia wydane na podstawie dotychczasowych przepisów podmiotom, które przed dniem
wejścia w życie ustawy prowadziły działalność w zakresie usuwania, wykorzystywania
lub unieszkodliwiania odpadów, zachowują moc na czas, na jaki zostały wydane, nie
dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2008 r., i zastępują zezwolenia na prowadzenie
działalności w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów
wymagane na podstawie ustawy o odpadach.
2.
Podmioty, które prowadziły przed dniem wejścia w życie ustawy działalność w zakresie
usuwania, wykorzystywania lub unieszkodliwiania odpadów innych niż niebezpieczne,
z wyjątkiem odpadów komunalnych, bez zezwolenia na usuwanie, wykorzystywanie lub unieszkodliwianie
odpadów innych niż niebezpieczne, są obowiązane do uzyskania zezwoleń na prowadzenie
działalności w zakresie odzysku, unieszkodliwiania, zbierania lub transportu tych
odpadów, w terminie do dnia 30 czerwca 2002 r.
Art. 40.
Posiadacze odpadów zawierających PCB obowiązani są do usunięcia z nich oraz unieszkodliwienia
PCB albo, jeśli usunięcie PCB jest niemożliwe, do unieszkodliwienia tych odpadów,
w terminie nie później niż do dnia 31 grudnia 2010 r.
Art. 41.
Zezwolenia wydane w zakresie międzynarodowego obrotu odpadami zachowują ważność na
okres, na jaki zostały wydane, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 2002 r.
Art. 42.
1.
W okresie do dnia 31 grudnia 2002 r. zarządzający składowiskiem odpadów posiadający
decyzję o pozwoleniu na jego budowę nie ponosi opłat podwyższonych, o których mowa
w art. 293 ust. 1 Prawa ochrony środowiska.
2.
Jeżeli zarządzający składowiskiem odpadów składuje odpady z naruszeniem warunków pozwolenia
na budowę, ponosi on, do czasu uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji
składowiska, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2002 r., Administracyjna kara pieniężnaPieniężna sankcja nakładana przez organ administracji publicznej w drodze decyzji za naruszenie obowiązku lub zakazu wynikającego z ustawy. Jej wymiar i przesłanki określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości określonej w art. 293 ust. 1 Prawa ochrony środowiska.
Art. 43.
1.
Zakaz składowania opon, o którym mowa w art. 55 ust. 1 pkt 5 ustawy o odpadach, obowiązuje
od dnia 1 lipca 2003 r.
2.
Zakaz składowania części opon, o którym mowa w art. 55 ust. 1 pkt 5 ustawy o odpadach,
obowiązuje od dnia 1 lipca 2006 r.
Art. 44.
1.
Decyzje wyrażające zgodę na miejsce oraz sposób gromadzenia odpadów, wydane na podstawie
ustawy, o której mowa w art. 2 pkt 2, zachowują moc do czasu uzyskania decyzji określających
sposób i miejsce magazynowania odpadów lub złożenia informacji o wytwarzanych odpadach
oraz o sposobach gospodarowania wytworzonymi odpadami, o których mowa w ustawie o
odpadach, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
W przypadku wytwórców odpadów wytwarzających odpady inne niż niebezpieczne w ilości
do 5 ton rocznie, decyzje wyrażające zgodę na miejsce oraz sposób gromadzenia odpadów
wygasają z dniem wejścia w życie ustawy.
3.
W przypadku naruszenia warunków określonych w decyzji wyrażającej zgodę na miejsce
oraz sposób gromadzenia odpadów, podmiot korzystający ze środowiska ponosi Administracyjna kara pieniężnaPieniężna sankcja nakładana przez organ administracji publicznej w drodze decyzji za naruszenie obowiązku lub zakazu wynikającego z ustawy. Jej wymiar i przesłanki określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w wysokości określonej w art. 309 ust. 2 Prawa ochrony środowiska.
