Historia zmian art. 20

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2021 poz. 623 (ogłoszony 6 kwietnia 2021 r.)

   Art. 20. 1. W przypadku zdarzenia radiacyjnego należy dołożyć starań, o ile jest to możliwe, żeby członek ekipy awaryjnej nie otrzymał dawki przekraczającej wartość rocznej dawki granicznej dla pracowników. 2. W przypadku gdy spełnienie wymagania, o którym mowa w ust. 1, nie jest możliwe, dawki skuteczne (efektywne) otrzymane przez członków ekip awaryjnych muszą mieścić się w zakresie poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) określonych w odpowiednim planie postępowania awaryjnego. 3. Wartości poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych), o których mowa w ust. 2, ustala się na poziomie poniżej 100 mSv, z wyjątkiem przypadku narażenia wyjątkowego, o którym mowa w ust. 4. 4. W przypadku narażenia wyjątkowego wynikającego z działań mających na celu: 1) ratowanie życia ludzkiego, 2) zapobieżenie groźnym dla zdrowia skutkom promieniowania jonizującego, 3) zapobieżenie wystąpieniu katastrofalnych warunków - wartości poziomów odniesienia dawki skutecznej (efektywnej) określone w odpowiednim planie postępowania awaryjnego mogą przekraczać 100 mSv, ale nie mogą przekraczać 500 mSv. 5. Osobami podejmującymi działania, o których mowa w ust. 4, mogą być wyłącznie ochotnicy, którzy przed podjęciem tych działań zostali poinformowani, w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej - przez kierownika jednostki organizacyjnej, a w przypadku zewnętrznej ekipy awaryjnej - przez osobę kierującą działaniami ekipy awaryjnej, o związanym z ich działaniem ryzyku dla zdrowia i dostępnych środkach ochrony, a następnie dobrowolnie podjęli decyzję o udziale w działaniach. Rezygnacja z udziału w działaniach nie może stanowić podstawy do rozwiązania stosunku pracy. 6. Niezwłocznie po zakończeniu działań, w których członkowie ekip awaryjnych mogli być narażeni na otrzymanie dawek, o których mowa w ust. 3 lub 4, są oni informowani, w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej - przez kierownika jednostki organizacyjnej, a w przypadku zewnętrznej ekipy awaryjnej - przez osobę kierującą działaniami ekipy awaryjnej, o otrzymanych dawkach i wynikającym z tego ryzyku dla zdrowia. 7. Członkowie ekip awaryjnych, którzy otrzymali dawki, o których mowa w ust. 3 lub 4, nie mogą być odsunięci od dalszej pracy zawodowej w warunkach narażenia bez ich zgody, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 2 i 3. 8. Kierownik jednostki organizacyjnej - w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej, a w przypadku zewnętrznej ekipy awaryjnej - osoba kierująca działaniami tej ekipy, niezwłocznie kieruje członka ekipy awaryjnej, który otrzymał dawkę określoną w ust. 4, na badania lekarskie. Przepisy art. 31 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2004 poz. 1689 (ogłoszony 16 lipca 2004 r.)

   Art. 20. 1. Osoba uczestnicząca w usuwaniu skutków zdarzenia radiacyjnego oraz w działaniach interwencyjnych nie może otrzymać w czasie trwania tych działań dawki przekraczającej wartość rocznej dawki granicznej dla pracowników, z wyjątkiem sytuacji narażenia wyjątkowego, o którym mowa w ust. 2 i 3. 2. W sytuacji narażenia wyjątkowego wynikającego z działań mających na celu: 1) zapobieżenie poważnej utracie zdrowia, 2) uniknięcie dużego napromieniowania znacznej liczby osób, 3) zapobieżenie katastrofie na większą skalę - należy dołożyć wszelkich starań, żeby osoba uczestnicząca w takich działaniach nie otrzymała dawki skutecznej przekraczającej 100 mSv. 3. Osoba uczestnicząca w ratowaniu życia ludzkiego może otrzymać dawkę skuteczną przekraczającą 100 mSv, jednakże należy dołożyć wszelkich starań, żeby nie otrzymała dawki skutecznej przekraczającej 500 mSv. 4. Osobami podejmującymi działania, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą być wyłącznie ochotnicy, którzy przed podjęciem tych działań zostali poinformowani o związanym z ich działaniem ryzyku dla zdrowia, a następnie dobrowolnie podjęli decyzję o udziale w działaniach. Rezygnacja z udziału w działaniach nie może stanowić podstawy do rozwiązania stosunku pracy. 5. Podczas działań, o których mowa w ust. 1-3, podejmuje się wszelkie środki w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony osób biorących udział w działaniach oraz dokonania oceny i udokumentowania dawek otrzymywanych przez te osoby. Po zakończeniu działań osoby te są informowane o otrzymanych dawkach i wynikającym z tego ryzyku dla zdrowia. 6. Osoby, które otrzymały dawki określone w ust. 1 i 2, nie mogą być odsunięte od dalszej pracy zawodowej w warunkach narażenia bez ich zgody, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 2 i 3. 7. Osobę, która otrzymała dawkę określoną w ust. 3, kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany skierować na badania lekarskie. Art. 31 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 20. 1. Osoba uczestnicząca w usuwaniu skutków W przypadku zdarzenia radiacyjnego oraz w działaniach interwencyjnych należy dołożyć starań, o ile jest to możliwe, żeby członek ekipy awaryjnej nie może otrzymać w czasie trwania tych działań otrzymał dawki przekraczającej wartość rocznej dawki granicznej dla pracowników, pracowników. 2. W przypadku gdy spełnienie wymagania, o którym mowa w ust. 1, nie jest możliwe, dawki skuteczne (efektywne) otrzymane przez członków ekip awaryjnych muszą mieścić się w zakresie poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych) określonych w odpowiednim planie postępowania awaryjnego. 3. Wartości poziomów odniesienia dawek skutecznych (efektywnych), o których mowa w ust. 2, ustala się na poziomie poniżej 100 mSv, z wyjątkiem sytuacji przypadku narażenia wyjątkowego, o którym mowa w ust. 2 i 3. 2. 4. 4. W sytuacji przypadku narażenia wyjątkowego wynikającego z działań mających na celu: 1) ratowanie życia ludzkiego, 2) zapobieżenie poważnej utracie zdrowia, 2) uniknięcie dużego napromieniowania znacznej liczby osób, groźnym dla zdrowia skutkom promieniowania jonizującego, 3) zapobieżenie katastrofie na większą skalę wystąpieniu katastrofalnych warunków - należy dołożyć wszelkich starań, żeby osoba uczestnicząca w takich działaniach nie otrzymała wartości poziomów odniesienia dawki skutecznej przekraczającej 100 mSv. 3. Osoba uczestnicząca (efektywnej) określone w ratowaniu życia ludzkiego może otrzymać dawkę skuteczną przekraczającą odpowiednim planie postępowania awaryjnego mogą przekraczać 100 mSv, jednakże należy dołożyć wszelkich starań, żeby ale nie otrzymała dawki skutecznej przekraczającej mogą przekraczać 500 mSv. 4. 5. Osobami podejmującymi działania, o których mowa w ust. 2 i 3, 4, mogą być wyłącznie ochotnicy, którzy przed podjęciem tych działań zostali poinformowani poinformowani, w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej - przez kierownika jednostki organizacyjnej, a w przypadku zewnętrznej ekipy awaryjnej - przez osobę kierującą działaniami ekipy awaryjnej, o związanym z ich działaniem ryzyku dla zdrowia, zdrowia i dostępnych środkach ochrony, a następnie dobrowolnie podjęli decyzję o udziale w działaniach. Rezygnacja z udziału w działaniach nie może stanowić podstawy do rozwiązania stosunku pracy. 5. Podczas 6. Niezwłocznie po zakończeniu działań, w których członkowie ekip awaryjnych mogli być narażeni na otrzymanie dawek, o których mowa w ust. 1-3, podejmuje się wszelkie środki 3 lub 4, są oni informowani, w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony osób biorących udział przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej - przez kierownika jednostki organizacyjnej, a w działaniach oraz dokonania oceny i udokumentowania dawek otrzymywanych przypadku zewnętrznej ekipy awaryjnej - przez te osoby. Po zakończeniu działań osoby te są informowane osobę kierującą działaniami ekipy awaryjnej, o otrzymanych dawkach i wynikającym z tego ryzyku dla zdrowia. 6. Osoby, które otrzymały dawki określone 7. Członkowie ekip awaryjnych, którzy otrzymali dawki, o których mowa w ust. 1 i 2, 3 lub 4, nie mogą być odsunięte odsunięci od dalszej pracy zawodowej w warunkach narażenia bez ich zgody, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 2 i 3. 7. Osobę, która otrzymała 8. Kierownik jednostki organizacyjnej - w przypadku wewnętrznej ekipy awaryjnej, a w przypadku zewnętrznej ekipy awaryjnej - osoba kierująca działaniami tej ekipy, niezwłocznie kieruje członka ekipy awaryjnej, który otrzymał dawkę określoną w ust. 3, kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany skierować 4, na badania lekarskie. Art. Przepisy art. 31 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2001 nr 3 poz. 18 (ogłoszony 18 stycznia 2001 r., w życie od 1 stycznia 2002 r.)

   Art. 20. 1. Osoba uczestnicząca w usuwaniu skutków zdarzenia radiacyjnego oraz w działaniach interwencyjnych (narażenie wyjątkowe) nie może otrzymać w czasie trwania tych działań dawki przekraczającej wartość rocznej skutecznej dawki granicznej dla pracowników, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. 2. Osoba uczestnicząca w działaniach mających na celu: 1) zapobieżenie poważnej utracie zdrowia, 2) uniknięcie dużego napromieniowania znacznej liczby osób, 3) zapobieżenie katastrofie na większą skalę - nie może otrzymać dawki skutecznej przekraczającej wartość 100 mSv. 3. Osoba uczestnicząca w ratowaniu życia ludzkiego nie może otrzymać dawki skutecznej przekraczającej wartość 500 mSv. 4. Osobami podejmującymi działania, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą być wyłącznie ochotnicy, którzy przed podjęciem tych działań zostali poinformowani o związanym z ich działaniem ryzyku dla zdrowia, a następnie dobrowolnie podjęli decyzję o udziale w działaniach. Rezygnacja z udziału w działaniach nie może stanowić podstawy do rozwiązania stosunku pracy. 5. Podczas działań, o których mowa w ust. 1-3, podejmuje się wszelkie środki w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony osób biorących udział w działaniach oraz dokonania oceny i udokumentowania dawek otrzymywanych przez te osoby. Po zakończeniu działań osoby te są informowane o otrzymanych dawkach i wynikającym z tego ryzyku dla zdrowia. 6. Osoby, które otrzymały dawki określone w ust. 1 i 2, nie mogą być odsunięte od dalszej pracy zawodowej w warunkach narażenia bez ich zgody, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 2 i 3. 7. Osobę, która otrzymała dawkę określoną w ust. 3, kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany skierować na badania lekarskie. Art. 31 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 20. 1. Osoba uczestnicząca w usuwaniu skutków zdarzenia radiacyjnego oraz w działaniach interwencyjnych (narażenie wyjątkowe) nie może otrzymać w czasie trwania tych działań dawki przekraczającej wartość rocznej skutecznej dawki granicznej dla pracowników, z zastrzeżeniem wyjątkiem sytuacji narażenia wyjątkowego, o którym mowa w ust. 2 i 3. 2. Osoba uczestnicząca w działaniach W sytuacji narażenia wyjątkowego wynikającego z działań mających na celu: 1) zapobieżenie poważnej utracie zdrowia, 2) uniknięcie dużego napromieniowania znacznej liczby osób, 3) zapobieżenie katastrofie na większą skalę - należy dołożyć wszelkich starań, żeby osoba uczestnicząca w takich działaniach nie może otrzymać otrzymała dawki skutecznej przekraczającej wartość 100 mSv. 3. Osoba uczestnicząca w ratowaniu życia ludzkiego nie może otrzymać dawkę skuteczną przekraczającą 100 mSv, jednakże należy dołożyć wszelkich starań, żeby nie otrzymała dawki skutecznej przekraczającej wartość 500 mSv. 4. Osobami podejmującymi działania, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą być wyłącznie ochotnicy, którzy przed podjęciem tych działań zostali poinformowani o związanym z ich działaniem ryzyku dla zdrowia, a następnie dobrowolnie podjęli decyzję o udziale w działaniach. Rezygnacja z udziału w działaniach nie może stanowić podstawy do rozwiązania stosunku pracy. 5. Podczas działań, o których mowa w ust. 1-3, podejmuje się wszelkie środki w celu zapewnienia odpowiedniej ochrony osób biorących udział w działaniach oraz dokonania oceny i udokumentowania dawek otrzymywanych przez te osoby. Po zakończeniu działań osoby te są informowane o otrzymanych dawkach i wynikającym z tego ryzyku dla zdrowia. 6. Osoby, które otrzymały dawki określone w ust. 1 i 2, nie mogą być odsunięte od dalszej pracy zawodowej w warunkach narażenia bez ich zgody, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 2 i 3. 7. Osobę, która otrzymała dawkę określoną w ust. 3, kierownik jednostki organizacyjnej jest obowiązany skierować na badania lekarskie. Art. 31 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.