Historia zmian art. 37

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2024 poz. 395 (ogłoszony 18 marca 2024 r.)

   Art. 37. 1. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz stanowisk na statkach, 2) minimalny skład załogi na śródlądowych drogach wodnych: a) statku bez napędu mechanicznego wchodzącego w skład zestawu holowanego, b) statku towarowego o napędzie mechanicznym, c) holownika, d) lodołamacza, e) statku pasażerskiego, f) pchacza, zestawu pchanego oraz zestawu sprzężonego - w zależności od rodzaju statku i czasu jego pracy, 3) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania dokumentów kwalifikacyjnych, 4) szczegółowy tryb przeprowadzania egzaminu i sposób działania komisji egzaminacyjnych i szczegółowe warunki wynagradzania członków tych komisji - kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi, koniecznością posiadania odpowiedniej wiedzy i umiejętności przez członków załogi statków w zakresie żeglugi śródlądowej, sprawnym działaniem komisji egzaminacyjnych oraz rzetelnym przeprowadzaniem egzaminów. 2. (uchylony) 3. Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej ustala minimalny skład załogi scalonych materiałów pływających oraz statku innego niż wskazany w ust. 1 pkt 2, biorąc pod uwagę rodzaj statku i system jego eksploatacji oraz kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi śródlądowej.

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2017 poz. 2128 (ogłoszony 20 listopada 2017 r.)

   Art. 37. 1. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz stanowisk na statkach w zależności od rodzajów statków i dróg wodnych, 2) minimalny skład załogi w zależności od czasu pracy statku, 3) rodzaje i wzory patentów i świadectw, o których mowa w art. 35 ust. 2, oraz tryb ich uzyskiwania, 4) czas praktyki pływania w charakterze członka załogi na statkach żeglugi śródlądowej, 5) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania patentów i świadectw, 6) liczbę, skład i regulamin działania komisji egzaminacyjnych, a także warunki wynagradzania członków komisji egzaminacyjnych, kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi i międzynarodowymi wymaganiami w tym zakresie. 2. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki zdrowotne wymagane od osób wykonujących pracę na statkach żeglugi śródlądowej, ze szczególnym uwzględnieniem: 1) stanów chorobowych i ułomności uniemożliwiających wykonywanie określonej pracy; 2) trybu uznawania osób za zdolne albo niezdolne do wykonywania określonej pracy; 3) trybu wydawania świadectwa zdrowia.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 37. 1. Minister właściwy do spraw żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz stanowisk na statkach w zależności od rodzajów statków i dróg wodnych, statkach, 2) minimalny skład załogi na śródlądowych drogach wodnych: a) statku bez napędu mechanicznego wchodzącego w skład zestawu holowanego, b) statku towarowego o napędzie mechanicznym, c) holownika, d) lodołamacza, e) statku pasażerskiego, f) pchacza, zestawu pchanego oraz zestawu sprzężonego - w zależności od rodzaju statku i czasu pracy statku, jego pracy, 3) rodzaje i wzory patentów i świadectw, o których mowa w art. 35 ust. 2, oraz tryb ich uzyskiwania, 4) czas praktyki pływania w charakterze członka załogi na statkach żeglugi śródlądowej, 5) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania patentów dokumentów kwalifikacyjnych, 4) szczegółowy tryb przeprowadzania egzaminu i świadectw, 6) liczbę, skład i regulamin sposób działania komisji egzaminacyjnych, a także egzaminacyjnych i szczegółowe warunki wynagradzania członków tych komisji egzaminacyjnych, - kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi, koniecznością posiadania odpowiedniej wiedzy i umiejętności przez członków załogi statków w zakresie żeglugi i międzynarodowymi wymaganiami w tym zakresie. śródlądowej, sprawnym działaniem komisji egzaminacyjnych oraz rzetelnym przeprowadzaniem egzaminów. 2. Minister właściwy do spraw (uchylony) 3. Dyrektor urzędu żeglugi śródlądowej określi, ustala minimalny skład załogi scalonych materiałów pływających oraz statku innego niż wskazany w drodze rozporządzenia, warunki zdrowotne wymagane od osób wykonujących pracę na statkach ust. 1 pkt 2, biorąc pod uwagę rodzaj statku i system jego eksploatacji oraz kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi śródlądowej, ze szczególnym uwzględnieniem: 1) stanów chorobowych i ułomności uniemożliwiających wykonywanie określonej pracy; 2) trybu uznawania osób za zdolne albo niezdolne do wykonywania określonej pracy; 3) trybu wydawania świadectwa zdrowia. śródlądowej.

3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2013 poz. 1458 (ogłoszony 6 grudnia 2013 r.)

   Art. 37. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz stanowisk na statkach w zależności od rodzajów statków i dróg wodnych, 2) minimalny skład załogi w zależności od czasu pracy statku, 3) rodzaje i wzory patentów i świadectw, o których mowa w art. 35 ust. 2, oraz tryb ich uzyskiwania, 4) czas praktyki pływania w charakterze członka załogi na statkach żeglugi śródlądowej, 5) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania patentów i świadectw, 6) liczbę, skład i regulamin działania komisji egzaminacyjnych, a także warunki wynagradzania członków komisji egzaminacyjnych, kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi i międzynarodowymi wymaganiami w tym zakresie. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki zdrowotne wymagane od osób wykonujących pracę na statkach żeglugi śródlądowej, ze szczególnym uwzględnieniem: 1) stanów chorobowych i ułomności uniemożliwiających wykonywanie określonej pracy; 2) trybu uznawania osób za zdolne albo niezdolne do wykonywania określonej pracy; 3) trybu wydawania świadectwa zdrowia.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 37. 1. Minister właściwy do spraw transportu żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz stanowisk na statkach w zależności od rodzajów statków i dróg wodnych, 2) minimalny skład załogi w zależności od czasu pracy statku, 3) rodzaje i wzory patentów i świadectw, o których mowa w art. 35 ust. 2, oraz tryb ich uzyskiwania, 4) czas praktyki pływania w charakterze członka załogi na statkach żeglugi śródlądowej, 5) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania patentów i świadectw, 6) liczbę, skład i regulamin działania komisji egzaminacyjnych, a także warunki wynagradzania członków komisji egzaminacyjnych, kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi i międzynarodowymi wymaganiami w tym zakresie. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia żeglugi śródlądowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki zdrowotne wymagane od osób wykonujących pracę na statkach żeglugi śródlądowej, ze szczególnym uwzględnieniem: 1) stanów chorobowych i ułomności uniemożliwiających wykonywanie określonej pracy; 2) trybu uznawania osób za zdolne albo niezdolne do wykonywania określonej pracy; 3) trybu wydawania świadectwa zdrowia.

4. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2006 poz. 857 (ogłoszony 11 lipca 2006 r.)

   Art. 37. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz stanowisk na statkach w zależności od rodzajów statków i dróg wodnych, 2) minimalny skład załogi w zależności od czasu pracy statku, 3) rodzaje i wzory patentów i świadectw, o których mowa w art. 35 ust. 2, oraz tryb ich uzyskiwania, 4) czas praktyki pływania na statkach żeglugi śródlądowej, z uwzględnieniem art. 36 ust. 1 pkt 3, 5) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania patentów i świadectw, 6) liczbę, skład i regulamin działania komisji egzaminacyjnych, a także warunki wynagradzania członków komisji egzaminacyjnych, kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi i międzynarodowymi wymaganiami w tym zakresie. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki zdrowotne wymagane od osób wykonujących pracę na statkach żeglugi śródlądowej, ze szczególnym uwzględnieniem: 1) stanów chorobowych i ułomności uniemożliwiających wykonywanie określonej pracy; 2) trybu uznawania osób za zdolne albo niezdolne do wykonywania określonej pracy; 3) trybu wydawania świadectwa zdrowia.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 37. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz stanowisk na statkach w zależności od rodzajów statków i dróg wodnych, 2) minimalny skład załogi w zależności od czasu pracy statku, 3) rodzaje i wzory patentów i świadectw, o których mowa w art. 35 ust. 2, oraz tryb ich uzyskiwania, 4) czas praktyki pływania w charakterze członka załogi na statkach żeglugi śródlądowej, z uwzględnieniem art. 36 ust. 1 pkt 3, 5) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania patentów i świadectw, 6) liczbę, skład i regulamin działania komisji egzaminacyjnych, a także warunki wynagradzania członków komisji egzaminacyjnych, kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi i międzynarodowymi wymaganiami w tym zakresie. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki zdrowotne wymagane od osób wykonujących pracę na statkach żeglugi śródlądowej, ze szczególnym uwzględnieniem: 1) stanów chorobowych i ułomności uniemożliwiających wykonywanie określonej pracy; 2) trybu uznawania osób za zdolne albo niezdolne do wykonywania określonej pracy; 3) trybu wydawania świadectwa zdrowia.

5. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2001 nr 5 poz. 43 (ogłoszony 24 stycznia 2001 r., w życie od 25 kwietnia 2001 r.)

   Art. 37. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz stanowisk na statkach w zależności od rodzajów statków i dróg wodnych, 2) minimalny skład załogi w zależności od czasu pracy statku, 3) rodzaje i wzory patentów i świadectw, o których mowa w art. 35 ust. 2, oraz tryb ich uzyskiwania, 4) czas praktyki pływania na statkach żeglugi śródlądowej, z uwzględnieniem art. 36 ust. 1 pkt 3, 5) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania patentów i świadectw, 6) liczbę, skład i regulamin działania komisji egzaminacyjnych, a także warunki wynagradzania członków komisji egzaminacyjnych, kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi i międzynarodowymi wymaganiami w tym zakresie. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki zdrowotne wymagane od osób wykonujących pracę na statkach żeglugi śródlądowej, ze szczególnym uwzględnieniem: 1) stanów chorobowych i ułomności uniemożliwiających wykonywanie określonej pracy, 2) trybu uznawania osób za zdolne albo niezdolne do wykonywania określonej pracy, 3) trybu wydawania świadectwa zdrowia.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 37. 1. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia: 1) wykaz stanowisk na statkach w zależności od rodzajów statków i dróg wodnych, 2) minimalny skład załogi w zależności od czasu pracy statku, 3) rodzaje i wzory patentów i świadectw, o których mowa w art. 35 ust. 2, oraz tryb ich uzyskiwania, 4) czas praktyki pływania na statkach żeglugi śródlądowej, z uwzględnieniem art. 36 ust. 1 pkt 3, 5) zakres wymagań egzaminacyjnych niezbędnych do uzyskania patentów i świadectw, 6) liczbę, skład i regulamin działania komisji egzaminacyjnych, a także warunki wynagradzania członków komisji egzaminacyjnych, kierując się względami bezpieczeństwa żeglugi i międzynarodowymi wymaganiami w tym zakresie. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, warunki zdrowotne wymagane od osób wykonujących pracę na statkach żeglugi śródlądowej, ze szczególnym uwzględnieniem: 1) stanów chorobowych i ułomności uniemożliwiających wykonywanie określonej pracy, pracy; 2) trybu uznawania osób za zdolne albo niezdolne do wykonywania określonej pracy, pracy; 3) trybu wydawania świadectwa zdrowia.