Historia zmian art. 266

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2017 poz. 776 (ogłoszony 13 kwietnia 2017 r.)

   Art. 266. 1. Uzyskanie uprawnień eksperta wymaga, z zastrzeżeniem ust. 2, posiadania wyższego wykształcenia odpowiadającego zadaniom eksperta, odbycia aplikacji eksperckiej, zwanej dalej „aplikacją”, oraz asesury. 2. Ekspertem może być osoba, która: 1) jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych; 2) nie była karana za przestępstwo umyślne; 3) posiada znajomość języków obcych w zakresie i stopniu określonym potrzebą spełnienia warunków niezbędnych do wykonywania zadań eksperta, z uwzględnieniem umów międzynarodowych, nie mniej jednak niż jednego języka obcego; 4) jest nieskazitelnego charakteru; 5) ma stan zdrowia oraz predyspozycje pozwalające na powierzenie jej zadań eksperta. 6) (uchylony) 3. Od aplikanta eksperckiego, który powinien posiadać znajomość więcej niż jednego języka obcego, można nie wymagać znajomości jednego z potrzebnych języków, jeżeli brak ten uzupełni on w czasie przeznaczonym na aplikację.

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2013 poz. 1410 (ogłoszony 29 listopada 2013 r.)

   Art. 266. 1. Uzyskanie uprawnień eksperta wymaga, z zastrzeżeniem ust. 2, posiadania wyższego wykształcenia odpowiadającego zadaniom eksperta, odbycia aplikacji eksperckiej, zwanej dalej „aplikacją”, oraz asesury. 2. Ekspertem może być osoba, która: 1) jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych; 2) nie była karana za przestępstwo umyślne; 3) posiada znajomość języków obcych w zakresie i stopniu określonym potrzebą spełnienia warunków niezbędnych do wykonywania zadań eksperta, z uwzględnieniem umów międzynarodowych, nie mniej jednak niż jednego języka obcego; 4) jest nieskazitelnego charakteru; 5) ma stan zdrowia oraz predyspozycje pozwalające na powierzenie jej zadań eksperta; 6) posiada odpowiednie do zakresu zadań poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych, wydane na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz. 1228). 3. Od aplikanta eksperckiego, który powinien posiadać znajomość więcej niż jednego języka obcego, można nie wymagać znajomości jednego z potrzebnych języków, jeżeli brak ten uzupełni on w czasie przeznaczonym na aplikację.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 266. 1. Uzyskanie uprawnień eksperta wymaga, z zastrzeżeniem ust. 2, posiadania wyższego wykształcenia odpowiadającego zadaniom eksperta, odbycia aplikacji eksperckiej, zwanej dalej „aplikacją”, oraz asesury. 2. Ekspertem może być osoba, która: 1) jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych; 2) nie była karana za przestępstwo umyślne; 3) posiada znajomość języków obcych w zakresie i stopniu określonym potrzebą spełnienia warunków niezbędnych do wykonywania zadań eksperta, z uwzględnieniem umów międzynarodowych, nie mniej jednak niż jednego języka obcego; 4) jest nieskazitelnego charakteru; 5) ma stan zdrowia oraz predyspozycje pozwalające na powierzenie jej zadań eksperta; eksperta. 6) posiada odpowiednie do zakresu zadań poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych, wydane na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz. 1228). (uchylony) 3. Od aplikanta eksperckiego, który powinien posiadać znajomość więcej niż jednego języka obcego, można nie wymagać znajomości jednego z potrzebnych języków, jeżeli brak ten uzupełni on w czasie przeznaczonym na aplikację.

3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2003 poz. 1117 (ogłoszony 9 lipca 2003 r.)

   Art. 266. 1. Uzyskanie uprawnień eksperta wymaga, z zastrzeżeniem ust. 2, posiadania wyższego wykształcenia odpowiadającego zadaniom eksperta, odbycia aplikacji eksperckiej, zwanej dalej „aplikacją”, oraz asesury. 2. Ekspertem może być osoba, która: 1) jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych; 2) nie była karana za przestępstwo umyślne; 3) posiada znajomość języków obcych w zakresie i stopniu określonym potrzebą spełnienia warunków niezbędnych do wykonywania zadań eksperta, z uwzględnieniem umów międzynarodowych, nie mniej jednak niż jednego języka obcego; 4) jest nieskazitelnego charakteru; 5) ma stan zdrowia oraz predyspozycje pozwalające na powierzenie jej zadań eksperta. 3. Od kandydata na eksperta, który powinien posiadać znajomość więcej niż jednego języka obcego, można nie wymagać znajomości jednego z potrzebnych języków, jeżeli brak ten uzupełni on w czasie przeznaczonym na aplikację.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 266. 1. Uzyskanie uprawnień eksperta wymaga, z zastrzeżeniem ust. 2, posiadania wyższego wykształcenia odpowiadającego zadaniom eksperta, odbycia aplikacji eksperckiej, zwanej dalej „aplikacją”, oraz asesury. 2. Ekspertem może być osoba, która: 1) jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych; 2) nie była karana za przestępstwo umyślne; 3) posiada znajomość języków obcych w zakresie i stopniu określonym potrzebą spełnienia warunków niezbędnych do wykonywania zadań eksperta, z uwzględnieniem umów międzynarodowych, nie mniej jednak niż jednego języka obcego; 4) jest nieskazitelnego charakteru; 5) ma stan zdrowia oraz predyspozycje pozwalające na powierzenie jej zadań eksperta. eksperta; 6) posiada odpowiednie do zakresu zadań poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych, wydane na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. Nr 182, poz. 1228). 3. Od kandydata na eksperta, aplikanta eksperckiego, który powinien posiadać znajomość więcej niż jednego języka obcego, można nie wymagać znajomości jednego z potrzebnych języków, jeżeli brak ten uzupełni on w czasie przeznaczonym na aplikację.

4. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2001 nr 49 poz. 508 (ogłoszony 21 maja 2001 r., w życie od 22 sierpnia 2001 r.)

   Art. 266. 1. Uzyskanie uprawnień eksperta wymaga, z zastrzeżeniem ust. 2, posiadania wyższego wykształcenia odpowiadającego zadaniom eksperta, odbycia aplikacji eksperckiej, zwanej dalej „aplikacją”, oraz asesury. 2. Ekspertem może być osoba, która: 1) jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych, 2) nie była karana za przestępstwo umyślne, 3) posiada znajomość języków obcych w zakresie i stopniu określonym potrzebą spełnienia warunków niezbędnych do wykonywania zadań eksperta, z uwzględnieniem umów międzynarodowych, nie mniej jednak niż jednego języka obcego, 4) jest nieskazitelnego charakteru, 5) ma stan zdrowia oraz predyspozycje pozwalające na powierzenie jej zadań eksperta. 3. Od kandydata na eksperta, który powinien posiadać znajomość więcej niż jednego języka obcego, można nie wymagać znajomości jednego z potrzebnych języków, jeżeli brak ten uzupełni on w czasie przeznaczonym na aplikację.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 266. 1. Uzyskanie uprawnień eksperta wymaga, z zastrzeżeniem ust. 2, posiadania wyższego wykształcenia odpowiadającego zadaniom eksperta, odbycia aplikacji eksperckiej, zwanej dalej „aplikacją”, oraz asesury. 2. Ekspertem może być osoba, która: 1) jest obywatelem polskim i korzysta z pełni praw publicznych, publicznych; 2) nie była karana za przestępstwo umyślne, umyślne; 3) posiada znajomość języków obcych w zakresie i stopniu określonym potrzebą spełnienia warunków niezbędnych do wykonywania zadań eksperta, z uwzględnieniem umów międzynarodowych, nie mniej jednak niż jednego języka obcego, obcego; 4) jest nieskazitelnego charakteru, charakteru; 5) ma stan zdrowia oraz predyspozycje pozwalające na powierzenie jej zadań eksperta. 3. Od kandydata na eksperta, który powinien posiadać znajomość więcej niż jednego języka obcego, można nie wymagać znajomości jednego z potrzebnych języków, jeżeli brak ten uzupełni on w czasie przeznaczonym na aplikację.