Historia zmian art. 23

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2018 poz. 1152 (ogłoszony 14 czerwca 2018 r.)

   Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów; 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług; 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów: a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia, b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji), c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek, d) rezerwy na należności nieregularne, e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen, f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego; 2) przy ustalaniu alokacji kosztów: a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców, b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców, c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji; 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat: a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków, b) taryfowe grupy odbiorców, c) strukturę cen i stawek opłat.

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2017 poz. 328 (ogłoszony 23 lutego 2017 r.)

   Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów; 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług; 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat. 2. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów: a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia, b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji), c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek, d) rezerwy na należności nieregularne, e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen, f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego; 2) przy ustalaniu alokacji kosztów: a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców, b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców, c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji; 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat: a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków, b) taryfowe grupy odbiorców, c) strukturę cen i stawek opłat.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa gospodarki wodnej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów; 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług; 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat. 2. Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, gospodarki wodnej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów: a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia, b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji), c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek, d) rezerwy na należności nieregularne, e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen, f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego; 2) przy ustalaniu alokacji kosztów: a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców, b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców, c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji; 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat: a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków, b) taryfowe grupy odbiorców, c) strukturę cen i stawek opłat.

3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2015 poz. 139 (ogłoszony 27 stycznia 2015 r.)

   Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów; 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług; 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat. 2. Minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów: a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia, b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji), c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek, d) rezerwy na należności nieregularne, e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen, f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego; 2) przy ustalaniu alokacji kosztów: a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców, b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców, c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji; 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat: a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków, b) taryfowe grupy odbiorców, c) strukturę cen i stawek opłat.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów; 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług; 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat. 2. Minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów: a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia, b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji), c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek, d) rezerwy na należności nieregularne, e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen, f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego; 2) przy ustalaniu alokacji kosztów: a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców, b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców, c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji; 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat: a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków, b) taryfowe grupy odbiorców, c) strukturę cen i stawek opłat.

4. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2006 poz. 858 (ogłoszony 11 lipca 2006 r.)

   Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów; 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług; 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat. 2. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów: a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia, b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji), c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek, d) rezerwy na należności nieregularne, e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen, f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego; 2) przy ustalaniu alokacji kosztów: a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców, b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców, c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji; 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat: a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków, b) taryfowe grupy odbiorców, c) strukturę cen i stawek opłat.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej lokalnego planowania i mieszkaniowej zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów; 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług; 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat. 2. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej lokalnego planowania i mieszkaniowej, zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów: a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia, b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji), c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek, d) rezerwy na należności nieregularne, e) marżę zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen, f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego; 2) przy ustalaniu alokacji kosztów: a) podział kosztów planowanych w czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców, b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców, c) możliwość wyodrębniania kosztów i ich właściwej alokacji; 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat: a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków, b) taryfowe grupy odbiorców, c) strukturę cen i stawek opłat.

5. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2001 nr 72 poz. 747 (ogłoszony 13 lipca 2001 r., w życie od 14 stycznia 2002 r.)

   Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów, 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług, 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat. 2. Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów: a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia, b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji), c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek, d) rezerwy na należności nieregularne, e) marżę zysku, której wysokość wynika z analizy nakładów na przedsięwzięcia inwestycyjne związane z modernizacją i rozwojem, przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen, 2) przy ustalaniu alokacji kosztów: a) podział kosztów poniesionych w poprzednim roku obrachunkowym na poszczególne taryfowe grupy odbiorców, b) przypisanie do poszczególnych taryfowych grup odbiorców kosztów budowy i rozbudowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych, 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat: a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków, b) taryfowe grupy odbiorców, c) strukturę cen i stawek opłat.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby określania taryf, w tym: 1) kryteria ustalania niezbędnych przychodów, przychodów; 2) alokację kosztów na taryfowe grupy odbiorców usług, usług; 3) kryteria różnicowania cen i stawek opłat. 2. Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, bierze pod uwagę: 1) przy ustalaniu niezbędnych przychodów: a) koszty eksploatacji i utrzymania, w tym amortyzację lub wartość umorzenia, b) raty kapitałowe (ponad wartość amortyzacji), c) odsetki od zaciągniętych kredytów i pożyczek, d) rezerwy na należności nieregularne, e) marżę zysku, której wysokość wynika z analizy nakładów na przedsięwzięcia inwestycyjne związane z modernizacją i rozwojem, zysku przy zapewnieniu ochrony interesów odbiorców przed nieuzasadnionym wzrostem cen, f) koszty zakupu wody lub koszty wprowadzania ścieków do urządzeń kanalizacyjnych niebędących w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego, g) podatki i opłaty niezależne od przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego; 2) przy ustalaniu alokacji kosztów: a) podział kosztów poniesionych planowanych w poprzednim roku obrachunkowym czasie obowiązywania taryf na poszczególne taryfowe grupy odbiorców, b) przypisanie kosztów budowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych do poszczególnych taryfowych grup odbiorców odbiorców, c) możliwość wyodrębniania kosztów budowy i rozbudowy urządzeń wodociągowo-kanalizacyjnych, ich właściwej alokacji; 3) przy różnicowaniu cen i stawek opłat: a) średniodobową i maksymalną wielkość zużycia wody i ilość wprowadzanych ścieków, b) taryfowe grupy odbiorców, c) strukturę cen i stawek opłat.