Historia zmian art. 20

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2020 poz. 204 (ogłoszony 10 lutego 2020 r.)

   Art. 20. 1. Osoba, o której mowa w art. 19, jest obowiązana odbyć szkolenie i zdać egzamin przed komisją kwalifikacyjną. Osoba, która zdała egzamin, otrzymuje zaświadczenie potwierdzające jej przygotowanie zawodowe. 1a. Przed odbyciem szkolenia i przystąpieniem do egzaminu osoba, której przedsiębiorca albo kierownik jednostki naukowej umożliwia dostęp do wyrobów pirotechnicznych w związku z realizacją publicznych pokazów pirotechnicznych o charakterze imprez masowych, jest obowiązana potwierdzić swoją praktykę zawodową w zakresie realizacji tych pokazów. 2. Członków komisji kwalifikacyjnej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki. 3. Za przeprowadzenie szkolenia oraz egzaminu pobierana jest opłata. 4. Opłatę wnosi pracodawca kierujący osobę, o której mowa w art. 19, na szkolenie, o którym mowa w ust. 1. 5. Opłata, o której mowa w ust. 3, powinna zapewnić pokrycie kosztów przeprowadzania szkolenia oraz egzaminu. 6. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3; 2) rodzaje dokumentów potwierdzających praktykę zawodową, o której mowa w ust. 1a; 3) zakres i program szkolenia; 4) zakres i sposób przeprowadzenia egzaminu oraz wzory zaświadczeń potwierdzających przygotowanie zawodowe; 5) podmioty upoważnione do prowadzenia szkolenia. W rozporządzeniu należy uwzględnić w szczególności zróżnicowany charakter szkolenia, biorąc pod uwagę charakter i rodzaj wykonywanej pracy. 6a. Zaświadczenia potwierdzające przygotowanie zawodowe, o których mowa w ust. 1, są ważne przez 5 lat, po upływie których osoby mające dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego są obowiązane odbyć ponownie szkolenie i zdać egzamin. 7. Przepisów art. 19 pkt 2 nie stosuje się do osób, które posiadają kwalifikacje określone w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze.

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2012 poz. 1329 (ogłoszony 28 listopada 2012 r.)

   Art. 20. 1. Osoba, o której mowa w art. 19, jest obowiązana odbyć szkolenie i zdać egzamin przed komisją kwalifikacyjną. Osoba, która zdała egzamin, otrzymuje zaświadczenie potwierdzające jej przygotowanie zawodowe. 1a. Przed odbyciem szkolenia i przystąpieniem do egzaminu osoba, której przedsiębiorca albo kierownik jednostki naukowej umożliwia dostęp do wyrobów pirotechnicznych w związku z realizacją publicznych pokazów pirotechnicznych o charakterze imprez masowych, jest obowiązana potwierdzić swoją praktykę zawodową w zakresie realizacji tych pokazów. 2. Członków komisji kwalifikacyjnej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki. 3. Za przeprowadzenie szkolenia oraz egzaminu pobierana jest opłata. 4. Opłatę wnosi pracodawca kierujący osobę, o której mowa w art. 19, na szkolenie, o którym mowa w ust. 1. 5. Opłata, o której mowa w ust. 3, powinna zapewnić pokrycie kosztów przeprowadzania szkolenia oraz egzaminu. 6. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3; 2) rodzaje dokumentów potwierdzających praktykę zawodową, o której mowa w ust. 1a; 3) zakres i program szkolenia; 4) zakres i sposób przeprowadzenia egzaminu oraz wzory zaświadczeń potwierdzających przygotowanie zawodowe; 5) podmioty upoważnione do prowadzenia szkolenia. W rozporządzeniu należy uwzględnić w szczególności zróżnicowany charakter szkolenia, biorąc pod uwagę charakter i rodzaj wykonywanej pracy. 6a. Zaświadczenia potwierdzające przygotowanie zawodowe, o których mowa w ust. 1, są ważne przez 5 lat, po upływie których osoby mające dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego są obowiązane odbyć ponownie szkolenie i zdać egzamin. 7. Przepisów art. 19 pkt 2 nie stosuje się do osób, które posiadają kwalifikacje określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 20. 1. Osoba, o której mowa w art. 19, jest obowiązana odbyć szkolenie i zdać egzamin przed komisją kwalifikacyjną. Osoba, która zdała egzamin, otrzymuje zaświadczenie potwierdzające jej przygotowanie zawodowe. 1a. Przed odbyciem szkolenia i przystąpieniem do egzaminu osoba, której przedsiębiorca albo kierownik jednostki naukowej umożliwia dostęp do wyrobów pirotechnicznych w związku z realizacją publicznych pokazów pirotechnicznych o charakterze imprez masowych, jest obowiązana potwierdzić swoją praktykę zawodową w zakresie realizacji tych pokazów. 2. Członków komisji kwalifikacyjnej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki. 3. Za przeprowadzenie szkolenia oraz egzaminu pobierana jest opłata. 4. Opłatę wnosi pracodawca kierujący osobę, o której mowa w art. 19, na szkolenie, o którym mowa w ust. 1. 5. Opłata, o której mowa w ust. 3, powinna zapewnić pokrycie kosztów przeprowadzania szkolenia oraz egzaminu. 6. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3; 2) rodzaje dokumentów potwierdzających praktykę zawodową, o której mowa w ust. 1a; 3) zakres i program szkolenia; 4) zakres i sposób przeprowadzenia egzaminu oraz wzory zaświadczeń potwierdzających przygotowanie zawodowe; 5) podmioty upoważnione do prowadzenia szkolenia. W rozporządzeniu należy uwzględnić w szczególności zróżnicowany charakter szkolenia, biorąc pod uwagę charakter i rodzaj wykonywanej pracy. 6a. Zaświadczenia potwierdzające przygotowanie zawodowe, o których mowa w ust. 1, są ważne przez 5 lat, po upływie których osoby mające dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego są obowiązane odbyć ponownie szkolenie i zdać egzamin. 7. Przepisów art. 19 pkt 2 nie stosuje się do osób, które posiadają kwalifikacje określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze.

3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2002 nr 117 poz. 1007 (ogłoszony 25 lipca 2002 r., w życie od 25 sierpnia 2002 r.)

   Art. 20. 1. Osoba, o której mowa w art. 19, jest obowiązana odbyć szkolenie, zakończone egzaminem przed komisją kwalifikacyjną. 2. Członków komisji kwalifikacyjnej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki. 3. Za przeprowadzenie szkolenia oraz egzaminu pobierana jest opłata. 4. Opłatę wnosi pracodawca kierujący osobę, o której mowa w art. 19, na szkolenie, o którym mowa w ust. 1. 5. Opłata, o której mowa w ust. 3, powinna zapewnić pokrycie kosztów przeprowadzania szkolenia oraz egzaminu. 6. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3, 2) zakres i przebieg szkolenia, 3) zakres i sposób przeprowadzenia egzaminu, 4) jednostki upoważnione do przeprowadzenia szkolenia. W rozporządzeniu należy uwzględnić w szczególności zróżnicowany charakter szkolenia w zależności od charakteru i rodzaju wykonywanej pracy. 7. Przepisów art. 19 pkt 2 nie stosuje się do osób, które posiadają kwalifikacje określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 20. 1. Osoba, o której mowa w art. 19, jest obowiązana odbyć szkolenie, zakończone egzaminem szkolenie i zdać egzamin przed komisją kwalifikacyjną. Osoba, która zdała egzamin, otrzymuje zaświadczenie potwierdzające jej przygotowanie zawodowe. 1a. Przed odbyciem szkolenia i przystąpieniem do egzaminu osoba, której przedsiębiorca albo kierownik jednostki naukowej umożliwia dostęp do wyrobów pirotechnicznych w związku z realizacją publicznych pokazów pirotechnicznych o charakterze imprez masowych, jest obowiązana potwierdzić swoją praktykę zawodową w zakresie realizacji tych pokazów. 2. Członków komisji kwalifikacyjnej powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw gospodarki. 3. Za przeprowadzenie szkolenia oraz egzaminu pobierana jest opłata. 4. Opłatę wnosi pracodawca kierujący osobę, o której mowa w art. 19, na szkolenie, o którym mowa w ust. 1. 5. Opłata, o której mowa w ust. 3, powinna zapewnić pokrycie kosztów przeprowadzania szkolenia oraz egzaminu. 6. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia: 1) wysokość opłaty, o której mowa w ust. 3, 3; 2) rodzaje dokumentów potwierdzających praktykę zawodową, o której mowa w ust. 1a; 3) zakres i przebieg szkolenia, 3) program szkolenia; 4) zakres i sposób przeprowadzenia egzaminu, 4) jednostki egzaminu oraz wzory zaświadczeń potwierdzających przygotowanie zawodowe; 5) podmioty upoważnione do przeprowadzenia prowadzenia szkolenia. W rozporządzeniu należy uwzględnić w szczególności zróżnicowany charakter szkolenia w zależności od charakteru szkolenia, biorąc pod uwagę charakter i rodzaju rodzaj wykonywanej pracy. 6a. Zaświadczenia potwierdzające przygotowanie zawodowe, o których mowa w ust. 1, są ważne przez 5 lat, po upływie których osoby mające dostęp do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego są obowiązane odbyć ponownie szkolenie i zdać egzamin. 7. Przepisów art. 19 pkt 2 nie stosuje się do osób, które posiadają kwalifikacje określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze.