o świadczeniu przez prawników zagranicznych pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej
Ustawa z dnia 5 lipca 2002 r., tekst jednolity Dz.U. 2020 poz. 823, 55 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Dział I. Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady i warunki świadczenia pomocy prawnej w Rzeczypospolitej Polskiej
przez prawników zagranicznych.
2.
Pomoc prawna oznacza działalność w zakresie odpowiadającym uprawnieniom adwokata lub
radcy prawnego i obejmuje w szczególności udzielanie porad prawnych, sporządzanie
Opieka prawnaInstytucja służąca ochronie osoby, która nie pozostaje pod władzą rodzicielską i potrzebuje przedstawiciela ustawowego. Opiekun wykonuje obowiązki określone przez prawo pod nadzorem sądu opiekuńczego.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, opracowywanie projektów aktów prawnych oraz występowanie przed sądami
i urzędami.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
prawnik zagraniczny - prawnika z Unii Europejskiej i prawnika spoza Unii Europejskiej;
2)
prawnik z Unii Europejskiej - osobę będącą obywatelem państwa członkowskiego Unii
Europejskiej, Uprawnienia do wykonywania zawoduPrawnie wymagane kwalifikacje lub zezwolenie pozwalające wykonywać określony zawód regulowany. Warunki ich uzyskania, utraty i zakres określają przepisy dotyczące danego zawodu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu przy użyciu jednego z tytułów zawodowych
uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej, określonych w wykazie stanowiącym
załącznik nr 1 do ustawy;
3)
prawnik spoza Unii Europejskiej - osobę niebędącą obywatelem państwa członkowskiego
Unii Europejskiej, uprawnioną do wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów
zawodowych, o których mowa w pkt 2, a także każdą osobę, która przy użyciu tytułu
zawodowego uzyskanego w państwie niebędącym członkiem Unii Europejskiej jest uprawniona
do wykonywania zawodu odpowiadającego - pod względem wykształcenia i uprawnień oraz
podstawowych zasad jego organizacji i wykonywania - zawodowi adwokata lub radcy prawnego;
4)
usługa transgraniczna - jednorazową lub mającą charakter przejściowy czynność z zakresu
pomocy prawnej, wykonywaną w Rzeczypospolitej Polskiej przez prawnika zagranicznego
wykonującego stałą praktykę w innym państwie;
5)
stała praktyka - stałe i systematyczne świadczenie pomocy prawnej przez prawnika zagranicznego
w Rzeczypospolitej Polskiej;
6)
państwo macierzyste - państwo, w którym prawnik zagraniczny uzyskał prawo do używania
jednego z tytułów zawodowych, o których mowa w pkt 2 i 3.
Art. 2a.
Przepisy ustawy dotyczące prawników z Unii Europejskiej stosuje się odpowiednio także
do osób, które:
1)
są obywatelami państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)
- stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej,
uprawnionymi do wykonywania zawodu przy użyciu jednego z tytułów zawodowych uzyskanych
w tych państwach, określonych w wykazie stanowiącym załącznik nr 2 do ustawy albo
przy użyciu jednego z tytułów zawodowych uzyskanych w państwach członkowskich Unii
Europejskiej, określonych w wykazie stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy;
2)
są obywatelami państw członkowskich Unii Europejskiej, uprawnionymi do wykonywania
zawodu przy użyciu jednego z tytułów zawodowych uzyskanych w państwach członkowskich
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronach umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, określonych w wykazie stanowiącym załącznik
nr 2 do ustawy.