o minimalnym wynagrodzeniu za pracę
Ustawa z dnia 10 października 2002 r., tekst jednolity Dz.U. 2015 poz. 2008, 26 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Art. 1.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
„Rada Dialogu Społecznego” - Rada Dialogu Społecznego, o której mowa w ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach
dialogu społecznego
(Dz. U. poz. 1240);
2)
„prognozowany wskaźnik cen” - średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych
ogółem, przyjęty do opracowania projektu ustawy budżetowej;
3)
„wskaźnik cen” - średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem,
ogłoszony przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski”;
3a)
„przeciętne wynagrodzenie” - przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w gospodarce
narodowej, ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;
4)
„prognozowany wskaźnik przeciętnego wynagrodzenia” - średnioroczny wskaźnik przeciętnego
wynagrodzenia w gospodarce narodowej, przyjęty do opracowania projektu ustawy budżetowej;
5)
„wydatki gospodarstw domowych” - przeciętne w roku miesięczne wydatki na jedną osobę
na towary i usługi konsumpcyjne dla 20% osób o najniższych dochodach w gospodarstwach
domowych pracowników, uzyskane z prowadzonego przez Główny Urząd Statystyczny badania
budżetów gospodarstw domowych;
6)
„wskaźnik udziału dochodów z pracy najemnej” - przeciętny w roku udział dochodów z
pracy najemnej w wydatkach gospodarstwa domowego dla 20% osób o najniższych dochodach
w gospodarstwach domowych pracowników, uzyskany z prowadzonego przez Główny Urząd
Statystyczny badania budżetów gospodarstw domowych;
7)
„przeciętna liczba osób na utrzymaniu osoby pracującej najemnie” - przeciętna w roku
liczba osób na utrzymaniu osoby pracującej najemnie dla 20% osób o najniższych dochodach
w gospodarstwach domowych pracowników, uzyskana z prowadzonego przez Główny Urząd
Statystyczny badania budżetów gospodarstw domowych;
8)
„rok następny” - rok, na który ustala się wysokość minimalnego wynagrodzenia;
9)
„rok poprzedni” - rok poprzedzający rok, w którym odbywają się negocjacje Rady Dialogu
Społecznego.
Art. 2.
1.
Wysokość minimalnego Wynagrodzenie za pracęŚwiadczenie należne pracownikowi od pracodawcy za wykonaną pracę, ustalane odpowiednio do rodzaju pracy, kwalifikacji i jej ilości oraz jakości. Pracownik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia ani przenieść go na inną osobę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, zwanego dalej „minimalnym wynagrodzeniem”,
jest corocznie przedmiotem negocjacji w ramach Rady Dialogu Społecznego.
2.
Rada Ministrów, w terminie do dnia 15 czerwca każdego roku, przedstawia Radzie Dialogu
Społecznego:
1)
propozycję wysokości minimalnego wynagrodzenia w roku następnym wraz z terminem zmiany
wysokości tego wynagrodzenia, zgodnie z art. 3;
2)
informację o wskaźniku cen w roku poprzednim;
3)
informację o prognozowanych na rok następny: wskaźniku cen oraz wskaźniku przeciętnego
wynagrodzenia;
4)
wysokość przeciętnego wynagrodzenia w pierwszym kwartale roku, w którym odbywają się
negocjacje;
5)
informację o wydatkach gospodarstw domowych w roku poprzednim;
6)
informację o wskaźniku udziału dochodów z pracy najemnej oraz przeciętnej liczbie
osób na utrzymaniu osoby pracującej najemnie w roku poprzednim;
7)
informację o wysokości przeciętnych miesięcznych wynagrodzeń w roku poprzednim według
rodzajów działalności;
8)
informację o poziomie życia różnych grup społecznych;
9)
informację o warunkach gospodarczych państwa, z uwzględnieniem sytuacji budżetu państwa,
wymogów rozwoju gospodarczego, poziomu wydajności pracy i konieczności utrzymania
wysokiego poziomu zatrudnienia;
10)
wskaźnik prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto.
3.
Rada Dialogu Społecznego, po otrzymaniu propozycji i informacji, o których mowa w
ust. 2, uzgadnia wysokość minimalnego wynagrodzenia w roku następnym w terminie 30
dni od dnia otrzymania propozycji.
4.
Wysokość minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ust. 3, podlega ogłoszeniu w Dzienniku
Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia Prezesa
Rady Ministrów, w terminie do dnia 15 września każdego roku.
5.
Jeżeli Rada Dialogu Społecznego nie uzgodni w terminie, o którym mowa w ust. 3, wysokości
minimalnego wynagrodzenia w roku następnym, Rada Ministrów ustala wysokość minimalnego
wynagrodzenia w roku następnym wraz z terminem zmiany tej wysokości, w drodze rozporządzenia,
w terminie do dnia 15 września każdego roku. Wysokość minimalnego wynagrodzenia ustalona
przez Radę Ministrów nie może być niższa od wysokości minimalnego wynagrodzenia, o
której mowa w ust. 2 pkt 1.
6.
Terminy, o których mowa w ust. 2-5, Rada Dialogu Społecznego zmienia na wniosek przedstawiciela
Rady Ministrów w jej składzie, odpowiednio do zmiany terminu dokonanej na podstawie
art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych
instytucjach dialogu społecznego.
Art. 3.
Jeżeli prognozowany na następny rok wskaźnik cen, o którym mowa w art. 2 ust. 2 pkt
3, wynosi:
1)
co najmniej 105% - ustala się dwa terminy zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia:
od dnia 1 stycznia i od dnia 1 lipca;
2)
mniej niż 105% - ustala się jeden termin zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia:
od dnia 1 stycznia.
Art. 4.
1.
Od dnia 1 stycznia 2003 r. ustala się minimalne wynagrodzenie w wysokości 800 zł.
2.
Wysokość minimalnego wynagrodzenia, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do ustalenia
wysokości minimalnego wynagrodzenia w 2004 r.
Art. 5.
1.
Wysokość minimalnego wynagrodzenia, o której mowa w art. 2, jest ustalana w taki sposób,
aby przeciętna wysokość minimalnego wynagrodzenia w danym roku wzrastała w stopniu
nie niższym niż prognozowany na dany rok wskaźnik cen, z zastrzeżeniem ust. 4.
2.
Jeżeli w roku poprzednim prognozowany wskaźnik cen różni się od wskaźnika cen, przy
ustalaniu wysokości minimalnego wynagrodzenia w roku następnym uwzględnia się wysokość
minimalnego wynagrodzenia w roku poprzedzającym rok, na który jest ustalane minimalne
wynagrodzenie, skorygowaną wskaźnikiem weryfikacyjnym, o którym mowa w ust. 3.
3.
Wskaźnik weryfikacyjny otrzymuje się przez podzielenie wskaźnika cen w roku poprzednim
przez prognozowany wskaźnik cen w roku poprzednim.
4.
Jeżeli w roku, w którym odbywają się negocjacje, wysokość minimalnego wynagrodzenia
będzie niższa od połowy wysokości przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art.
2 ust. 2 pkt 4, stopień wzrostu, o którym mowa w ust. 1, zwiększa się dodatkowo o
2/3 wskaźnika prognozowanego realnego przyrostu produktu krajowego brutto.
Art. 6.
1.
Wysokość wynagrodzenia pracownika zatrudnionego w pełnym miesięcznym wymiarze Czas pracyCzas, w którym pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy albo innym wyznaczonym miejscu. Przepisy określają normy czasu pracy oraz okresy odpoczynku.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu nie może być niższa od wysokości minimalnego wynagrodzenia ustalonego w trybie
art. 2 i 4, z zastrzeżeniem ust. 2.
2.
Wysokość wynagrodzenia pracownika w okresie jego pierwszego roku pracy, z zastrzeżeniem
ust. 3, nie może być niższa niż 80% wysokości minimalnego Wynagrodzenie za pracęŚwiadczenie należne pracownikowi od pracodawcy za wykonaną pracę, ustalane odpowiednio do rodzaju pracy, kwalifikacji i jej ilości oraz jakości. Pracownik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia ani przenieść go na inną osobę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
3.
Do okresu, o którym mowa w ust. 2, wlicza się wszystkie okresy, za które była opłacana
Składki na ubezpieczenie społeczneObowiązkowe albo dobrowolne wpłaty finansujące ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe. Do ich opłacania i rozliczania zobowiązany jest ubezpieczony, płatnik albo oba te podmioty, zależnie od tytułu ubezpieczenia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub zaopatrzenie emerytalne, z wyłączeniem okresów
zatrudnienia na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.
4.
Do obliczenia wysokości wynagrodzenia pracownika przyjmuje się przysługujące pracownikowi
składniki wynagrodzenia i inne świadczenia wynikające ze stosunku pracy, zaliczone
według zasad statystyki zatrudnienia i wynagrodzeń określonych przez Główny Urząd
Statystyczny do wynagrodzeń osobowych, z zastrzeżeniem ust. 5.
5.
Przy obliczaniu wysokości wynagrodzenia pracownika nie uwzględnia się:
1)
nagrody jubileuszowej;
2)
odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę
lub rentę z tytułu niezdolności do pracy;
3)
wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych.
Art. 7.
1.
Jeżeli w danym miesiącu, z uwagi na terminy wypłat niektórych składników wynagrodzenia
lub rozkład Czas pracyCzas, w którym pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy albo innym wyznaczonym miejscu. Przepisy określają normy czasu pracy oraz okresy odpoczynku.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, wynagrodzenie pracownika, obliczone zgodnie z art. 6 ust.
4, jest niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia, następuje uzupełnienie wynagrodzenia
do tej wysokości w postaci wyrównania.
2.
Wyrównanie wypłaca się za okres każdego miesiąca łącznie z wypłatą wynagrodzenia.
3.
Pracownikom wynagradzanym na podstawie godzinowych stawek wynagrodzenia wyrównanie
wypłaca się za każdą godzinę pracy. Wyrównanie stanowi różnicę między wysokością wynagrodzenia
godzinowego, wynikającą z podzielenia wysokości minimalnego wynagrodzenia przez liczbę
godzin pracy przypadającą do przepracowania przez pracownika w danym miesiącu w ramach
pełnego wymiaru czasu pracy, a wysokością wynagrodzenia pracownika w danym miesiącu,
obliczoną zgodnie z art. 6 ust. 4, przeliczoną na godzinę pracy.
4.
Pracownikom wynagradzanym na podstawie miesięcznych stawek wynagrodzeń, którym nie
przysługuje wynagrodzenie za pełny miesięczny wymiar czasu pracy, wyrównanie wypłaca
się za każdą godzinę pracy. Wyrównanie stanowi różnicę między wysokością wynagrodzenia
godzinowego, wynikającą z podzielenia wysokości minimalnego wynagrodzenia przez liczbę
godzin pracy przypadającą do przepracowania przez pracownika w danym miesiącu w ramach
pełnego wymiaru czasu pracy, a wysokością wynagrodzenia pracownika w danym miesiącu,
obliczoną zgodnie z art. 6 ust. 4, przeliczoną na godzinę pracy.
Art. 8.
1.
Jeżeli pracownik jest zatrudniony w niepełnym miesięcznym wymiarze Czas pracyCzas, w którym pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy albo innym wyznaczonym miejscu. Przepisy określają normy czasu pracy oraz okresy odpoczynku.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, wysokość
minimalnego wynagrodzenia ustala się w kwocie proporcjonalnej do liczby godzin pracy
przypadającej do przepracowania przez pracownika w danym miesiącu, biorąc za podstawę
wysokość minimalnego wynagrodzenia ustalonego na podstawie niniejszej ustawy.
2.
Do obliczenia wyrównania pracownikom zatrudnionym w niepełnym miesięcznym wymiarze
czasu pracy stosuje się odpowiednio przepisy art. 7 ust. 3 i 4.
Art. 25.
Ilekroć w przepisach prawa jest mowa o „najniższym Wynagrodzenie za pracęŚwiadczenie należne pracownikowi od pracodawcy za wykonaną pracę, ustalane odpowiednio do rodzaju pracy, kwalifikacji i jej ilości oraz jakości. Pracownik nie może zrzec się prawa do wynagrodzenia ani przenieść go na inną osobę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pracowników”
przez odwołanie się do odrębnych przepisów lub do Kodeksu pracy albo przez wskazanie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej, Ministra Pracy i Polityki
Społecznej lub ministra właściwego do spraw pracy jako zobowiązanego do ustalania
takiego wynagrodzenia na podstawie odrębnych przepisów lub Kodeksu pracy, oznacza to kwotę 760 zł.
Art. 26.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.