Historia zmian art. 74

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2010 poz. 154 (ogłoszony 26 lutego 2010 r.)

   Art. 74. 1. Stopnie podoficerów, chorążych, oficerów i generałów są dożywotnie. 2. Funkcjonariusze zwolnieni ze służby mogą używać posiadanych stopni, o których mowa w art. 66, z dodaniem określenia: 1) „rezerwy”, jeżeli funkcjonariusz podlega obowiązkowi służby wojskowej i został uznany za zdolnego do tej służby; 2) „w stanie spoczynku”, jeżeli funkcjonariusz nie podlega obowiązkowi służby wojskowej. 3. Utrata stopnia, o którym mowa w art. 66, następuje w razie: 1) utraty obywatelstwa polskiego; 2) prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych; 3) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie.

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2002 nr 74 poz. 676 (ogłoszony 14 czerwca 2002 r., w życie od 29 czerwca 2002 r.)

   Art. 74. 1. Stopnie podoficerów, chorążych, oficerów i generałów są dożywotnie. 2. Funkcjonariusze zwolnieni ze służby mogą używać posiadanych stopni, o których mowa w art. 66, z dodaniem określenia: 1) „rezerwy”, jeżeli funkcjonariusz podlega obowiązkowi służby wojskowej i został uznany za zdolnego do tej służby, 2) „w stanie spoczynku”, jeżeli funkcjonariusz nie podlega obowiązkowi służby wojskowej. 3. Utrata stopnia, o którym mowa w art. 66, następuje w razie: 1) utraty obywatelstwa polskiego, 2) prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych, 3) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 74. 1. Stopnie podoficerów, chorążych, oficerów i generałów są dożywotnie. 2. Funkcjonariusze zwolnieni ze służby mogą używać posiadanych stopni, o których mowa w art. 66, z dodaniem określenia: 1) „rezerwy”, jeżeli funkcjonariusz podlega obowiązkowi służby wojskowej i został uznany za zdolnego do tej służby, służby; 2) „w stanie spoczynku”, jeżeli funkcjonariusz nie podlega obowiązkowi służby wojskowej. 3. Utrata stopnia, o którym mowa w art. 66, następuje w razie: 1) utraty obywatelstwa polskiego, polskiego; 2) prawomocnego orzeczenia środka karnego pozbawienia praw publicznych, publicznych; 3) skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę pozbawienia wolności za przestępstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie.