Historia zmian art. 75

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2023 poz. 1504 (ogłoszony 3 sierpnia 2023 r.)

   Art. 75. (uchylony)

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2016 poz. 1836 (ogłoszony 14 listopada 2016 r.)

   Art. 75. 1. Pomoc w dobrowolnym powrocie można zapewnić cudzoziemcowi, wobec którego została wydana decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej w przypadku, o którym mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1. 1a. Pomoc w dobrowolnym powrocie można cudzoziemcowi zapewnić kolejny raz nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia, w którym opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z wykorzystaniem tej pomocy. 2. Pomoc w dobrowolnym powrocie obejmuje pokrycie: 1) kosztów podróży cudzoziemca; 2) opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem dokumentu podróży oraz niezbędnych wiz i zezwoleń; 3) kosztów wyżywienia w podróży; 4) kosztów opieki medycznej w podróży; 5) kosztów organizacji dobrowolnego powrotu przez podmiot, do którego statutowych obowiązków należy organizacja dobrowolnych powrotów. 3. Decyzję w sprawie przyznania pomocy w dobrowolnym powrocie wydaje, na wniosek cudzoziemca, Szef Urzędu. 3a. Cudzoziemiec może złożyć wniosek, o którym mowa w ust. 3, począwszy od dnia, w którym oświadczył, że wycofuje wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, jednak nie później niż przed upływem 30 dni od dnia, w którym decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia mu ochrony międzynarodowej stała się ostateczna. Jeżeli termin do złożenia wniosku nie zostanie zachowany, Szef Urzędu pozostawia wniosek bez rozpoznania. 4. Dobrowolny powrót cudzoziemca odbywa się w sposób zorganizowany przez Szefa Urzędu.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 75. 1. Pomoc w dobrowolnym powrocie można zapewnić cudzoziemcowi, wobec którego została wydana decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej w przypadku, o którym mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1. 1a. Pomoc w dobrowolnym powrocie można cudzoziemcowi zapewnić kolejny raz nie wcześniej niż po upływie 2 lat od dnia, w którym opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z wykorzystaniem tej pomocy. 2. Pomoc w dobrowolnym powrocie obejmuje pokrycie: 1) kosztów podróży cudzoziemca; 2) opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem dokumentu podróży oraz niezbędnych wiz i zezwoleń; 3) kosztów wyżywienia w podróży; 4) kosztów opieki medycznej w podróży; 5) kosztów organizacji dobrowolnego powrotu przez podmiot, do którego statutowych obowiązków należy organizacja dobrowolnych powrotów. 3. Decyzję w sprawie przyznania pomocy w dobrowolnym powrocie wydaje, na wniosek cudzoziemca, Szef Urzędu. 3a. Cudzoziemiec może złożyć wniosek, o którym mowa w ust. 3, począwszy od dnia, w którym oświadczył, że wycofuje wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, jednak nie później niż przed upływem 30 dni od dnia, w którym decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia mu ochrony międzynarodowej stała się ostateczna. Jeżeli termin do złożenia wniosku nie zostanie zachowany, Szef Urzędu pozostawia wniosek bez rozpoznania. 4. Dobrowolny powrót cudzoziemca odbywa się w sposób zorganizowany przez Szefa Urzędu. (uchylony)

3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2012 poz. 680 (ogłoszony 19 czerwca 2012 r.)

   Art. 75. 1. Pomoc w dobrowolnym powrocie można zapewnić cudzoziemcowi, który zawiadomi na piśmie Szefa Urzędu o zamiarze dobrowolnego powrotu, nie później niż przed upływem terminu, do którego jest on obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Pomoc w dobrowolnym powrocie obejmuje pokrycie: 1) kosztów zakupu biletu na przejazd środkiem komunikacji publicznej do wybranego przez cudzoziemca kraju, do którego ma prawo wjazdu, lub do państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy; 2) opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem wiz i zezwoleń; 3) kosztów wyżywienia w podróży. 3. Decyzję w sprawie przyznania pomocy w dobrowolnym powrocie wydaje, na wniosek cudzoziemca, Szef Urzędu. 4. Dobrowolny powrót cudzoziemca odbywa się w sposób zorganizowany przez Szefa Urzędu.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 75. 1. Pomoc w dobrowolnym powrocie można zapewnić cudzoziemcowi, który zawiadomi na piśmie Szefa Urzędu wobec którego została wydana decyzja o zamiarze dobrowolnego powrotu, umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia ochrony międzynarodowej w przypadku, o którym mowa w art. 40 ust. 1 pkt 1. 1a. Pomoc w dobrowolnym powrocie można cudzoziemcowi zapewnić kolejny raz nie później wcześniej niż przed upływem terminu, do którego jest on obowiązany opuścić po upływie 2 lat od dnia, w którym opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Polskiej z wykorzystaniem tej pomocy. 2. Pomoc w dobrowolnym powrocie obejmuje pokrycie: 1) kosztów zakupu biletu na przejazd środkiem komunikacji publicznej do wybranego przez cudzoziemca kraju, do którego ma prawo wjazdu, lub do państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy; podróży cudzoziemca; 2) opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem dokumentu podróży oraz niezbędnych wiz i zezwoleń; 3) kosztów wyżywienia w podróży. podróży; 4) kosztów opieki medycznej w podróży; 5) kosztów organizacji dobrowolnego powrotu przez podmiot, do którego statutowych obowiązków należy organizacja dobrowolnych powrotów. 3. Decyzję w sprawie przyznania pomocy w dobrowolnym powrocie wydaje, na wniosek cudzoziemca, Szef Urzędu. 3a. Cudzoziemiec może złożyć wniosek, o którym mowa w ust. 3, począwszy od dnia, w którym oświadczył, że wycofuje wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, jednak nie później niż przed upływem 30 dni od dnia, w którym decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie udzielenia mu ochrony międzynarodowej stała się ostateczna. Jeżeli termin do złożenia wniosku nie zostanie zachowany, Szef Urzędu pozostawia wniosek bez rozpoznania. 4. Dobrowolny powrót cudzoziemca odbywa się w sposób zorganizowany przez Szefa Urzędu.

4. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2009 poz. 1472 (ogłoszony 10 listopada 2009 r.)

   Art. 75. 1. Pomoc w dobrowolnym powrocie można zapewnić cudzoziemcowi, który zawiadomi na piśmie Szefa Urzędu o zamiarze dobrowolnego powrotu, nie później niż przed upływem terminu, do którego jest on obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Pomoc w dobrowolnym powrocie obejmuje pokrycie: 1) kosztów zakupu biletu na przejazd najtańszym środkiem komunikacji publicznej do wybranego przez cudzoziemca kraju, do którego ma prawo wjazdu; 2) opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem niezbędnych wiz i zezwoleń; 3) części kosztów wyżywienia w podróży. 3. Decyzję w sprawie przyznania pomocy w dobrowolnym powrocie wydaje, na wniosek cudzoziemca, Szef Urzędu. 4. Dobrowolny powrót cudzoziemca odbywa się w sposób zorganizowany przez Szefa Urzędu.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 75. 1. Pomoc w dobrowolnym powrocie można zapewnić cudzoziemcowi, który zawiadomi na piśmie Szefa Urzędu o zamiarze dobrowolnego powrotu, nie później niż przed upływem terminu, do którego jest on obowiązany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Pomoc w dobrowolnym powrocie obejmuje pokrycie: 1) kosztów zakupu biletu na przejazd najtańszym środkiem komunikacji publicznej do wybranego przez cudzoziemca kraju, do którego ma prawo wjazdu; wjazdu, lub do państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o nadanie statusu uchodźcy; 2) opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem niezbędnych wiz i zezwoleń; 3) części kosztów wyżywienia w podróży. 3. Decyzję w sprawie przyznania pomocy w dobrowolnym powrocie wydaje, na wniosek cudzoziemca, Szef Urzędu. 4. Dobrowolny powrót cudzoziemca odbywa się w sposób zorganizowany przez Szefa Urzędu.

5. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2003 nr 128 poz. 1176 (ogłoszony 21 lipca 2003 r., w życie od 1 września 2003 r.)

   Art. 75. Cudzoziemiec jest obowiązany wymienić dokument podróży przewidziany w Konwencji Genewskiej w przypadku, gdy: 1) uległ on uszkodzeniu w stopniu utrudniającym posługiwanie się nim lub został utracony; 2) wyczerpały się możliwości jego dalszego przedłużania.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 75. Cudzoziemiec 1. Pomoc w dobrowolnym powrocie można zapewnić cudzoziemcowi, który zawiadomi na piśmie Szefa Urzędu o zamiarze dobrowolnego powrotu, nie później niż przed upływem terminu, do którego jest on obowiązany wymienić dokument podróży przewidziany opuścić terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Pomoc w Konwencji Genewskiej dobrowolnym powrocie obejmuje pokrycie: 1) kosztów zakupu biletu na przejazd najtańszym środkiem komunikacji publicznej do wybranego przez cudzoziemca kraju, do którego ma prawo wjazdu; 2) opłat administracyjnych związanych z uzyskaniem niezbędnych wiz i zezwoleń; 3) części kosztów wyżywienia w przypadku, gdy: 1) uległ on uszkodzeniu podróży. 3. Decyzję w stopniu utrudniającym posługiwanie sprawie przyznania pomocy w dobrowolnym powrocie wydaje, na wniosek cudzoziemca, Szef Urzędu. 4. Dobrowolny powrót cudzoziemca odbywa się nim lub został utracony; 2) wyczerpały się możliwości jego dalszego przedłużania. w sposób zorganizowany przez Szefa Urzędu.