o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r., Dz.U. 2003 nr 128 poz. 1176, 147 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Akt wszedł w życie 1 września 2003 r. Poniżej brzmienie z tego dnia.
Dział I. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady, warunki i tryb udzielania cudzoziemcom ochrony na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej oraz organy właściwe w tych sprawach.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
areszt w celu wydalenia - areszt w celu wydalenia w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. Nr 128, poz. 1175);
2)
bezpieczny kraj pochodzenia - kraj pochodzenia cudzoziemca, w którym ze względu na
system prawa i jego stosowanie oraz ze względu na stosunki polityczne w nim panujące
nie występują prześladowania z powodu rasy, religii, narodowości, przynależności do
określonej grupy społecznej lub przekonań politycznych, a organizacjom pozarządowym
i międzynarodowym umożliwia się działanie na rzecz przestrzegania praw człowieka;
3)
bezpieczny kraj trzeci - państwo, niebędące krajem pochodzenia cudzoziemca, które
ratyfikowało i stosuje Konwencję Genewską oraz Protokół Nowojorski, w szczególności
państwo, w którym:
a)
nie występuje zagrożenie dla życia lub wolności cudzoziemców ubiegających się o nadanie
statusu uchodźcy, zgodnie z art. 33 Konwencji Genewskiej,
b)
zapewnia się cudzoziemcom dostęp do postępowania o nadanie statusu uchodźcy,
c)
nie występują faktyczne ani prawne ograniczenia wykonywania zadań organizacji pozarządowych
działających na rzecz przestrzegania praw człowieka,
d)
zapewnia się organizacjom międzynarodowym udział w postępowaniu o nadanie statusu
uchodźcy,
e)
cudzoziemiec ubiegający się o nadanie statusu uchodźcy korzysta z ochrony przed wydaleniem,
zgodnie z Konwencją Genewską,
f)
cudzoziemiec ubiegający się o nadanie statusu uchodźcy nie jest narażony na tortury
lub niehumanitarne albo poniżające traktowanie;
4)
cudzoziemiec - cudzoziemca w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach;
5)
dokument podróży - dokument uznany przez właściwy organ Rzeczypospolitej Polskiej,
uprawniający do przekroczenia granicy, wydany przez organ państwa obcego, organ polski
lub organizację międzynarodową albo podmiot upoważniony przez organ państwa obcego
lub obcą władzę o charakterze państwowym;
6)
granica - granicę państwową Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu ustawy z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej
(Dz. U. Nr 78, poz. 461, z późn. zm.);
7)
karta pobytu - dokument wydany cudzoziemcowi, który uzyskał zezwolenie na zamieszkanie
na czas oznaczony, zezwolenie na osiedlenie się, status uchodźcy lub zgodę na pobyt
tolerowany;
8)
Konwencja Genewska - Konwencję dotyczącą statusu uchodźców sporządzoną w Genewie dnia
28 lipca 1951 r.
(Dz. U. z 1991 r. Nr 119, poz. 515 i 516);
9)
kraj pochodzenia - państwo, którego obywatelem jest cudzoziemiec, a w przypadku cudzoziemca,
którego obywatelstwa nie da się ustalić lub który nie posiada obywatelstwa żadnego
państwa - państwo, w którym stale zamieszkuje;
10)
strzeżony ośrodek - strzeżony ośrodek w rozumieniu ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach;
11)
Protokół Nowojorski - Protokół dotyczący statusu uchodźców, sporządzony w Nowym Jorku dnia 31 stycznia 1967 r.
(Dz. U. z 1991 r. Nr 119, poz. 517 i 518).
Art. 3.
Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej cudzoziemcowi udziela się ochrony przez:
1)
nadanie statusu uchodźcy;
2)
udzielenie azylu;
3)
udzielenie zgody na pobyt tolerowany;
4)
udzielenie ochrony czasowej.
Art. 4.
Do postępowań w sprawach uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Art. 5.
Organ może odstąpić od uzasadnienia decyzji lub postanowienia wydanego na podstawie
ustawy, jeżeli wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony
bezpieczeństwa i porządku publicznego.
Art. 6.
Jeżeli terytorialny zasięg działania oddziałów Straży Granicznej nie obejmuje m.st.
Warszawy, zadania określone w art. 19 ust. 1, art. 92 ust. 2, art. 114 ust. 3 i art.
120 pkt 1 wykonuje na tej części terytorium Komendant Główny Straży Granicznej.
Art. 7.
1.
Decyzje lub postanowienia wydane w sprawach określonych w ustawie mogą być przekazywane
za pośrednictwem urządzeń umożliwiających odczyt i zapis znaków pisma na nośniku papierowym
oraz za pośrednictwem sieci telekomunikacyjnych i doręczane cudzoziemcowi w formie
uzyskanej w wyniku takiego przekazu.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o doręczeniu decyzji, rozumie się przez to także jej ogłoszenie.
Art. 8.
W postępowaniach i rejestrach prowadzonych na podstawie ustawy mogą być przetwarzane
następujące dane cudzoziemca:
1)
imię (imiona) i nazwisko;
2)
nazwisko poprzednie;
3)
nazwisko rodowe;
4)
płeć;
5)
imię ojca;
6)
imię i nazwisko rodowe matki;
7)
data urodzenia lub wiek;
8)
miejsce i kraj urodzenia;
9)
kraj pochodzenia;
10)
odciski linii papilarnych;
11)
rysopis:
a)
wzrost w centymetrach,
b)
kolor oczu,
c)
znaki szczególne;
12)
obywatelstwo;
13)
narodowość;
14)
rasa lub pochodzenie etniczne;
15)
przekonania polityczne, religijne, filozoficzne;
16)
przynależność wyznaniowa;
17)
przynależność do określonych grup społecznych;
18)
stan zdrowia;
19)
stan cywilny;
20)
wykształcenie;
21)
zawód wykonywany;
22)
miejsce pracy;
23)
Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub miejsce pobytu;
24)
informacje o karalności, o prowadzonych przeciwko niemu postępowaniach karnych i Postępowanie w sprawach o wykroczeniaPostępowanie służące rozpoznaniu sprawy o wykroczenie i orzeczeniu odpowiedzialności za taki czyn. Jest uregulowane odrębnie od postępowania karnego dotyczącego przestępstw.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz o wydanych w stosunku do niego orzeczeniach w postępowaniu
sądowym lub administracyjnym;
25)
stosunek do Służba wojskowaPełnienie obowiązków w Siłach Zbrojnych w jednej z form przewidzianych prawem. Może mieć charakter zawodowy, dobrowolny albo wynikać z obowiązku obrony Ojczyzny.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
26)
informacje o podróżach i pobytach zagranicznych w okresie ostatnich 5 lat.
Art. 9.
Dane cudzoziemca, na podstawie których jest możliwe ustalenie, że:
1)
postępowanie o nadanie statusu uchodźcy, udzielenie azylu lub zgody na pobyt tolerowany
wobec cudzoziemca jest w toku lub zakończyło się,
2)
cudzoziemcowi nadano lub odmówiono nadania statusu uchodźcy,
3)
cudzoziemcowi udzielono lub odmówiono udzielenia azylu lub zgody na pobyt tolerowany
- nie mogą być udostępniane władzom oraz instytucjom publicznym kraju jego pochodzenia.
Art. 10.
W przypadku gdy w postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy bierze udział cudzoziemiec,
który nie umie lub nie może pisać, podpis cudzoziemca na dokumencie zastępuje tuszowy
odcisk jego palca; obok tego odcisku inna osoba wpisuje imię i nazwisko osoby nieumiejącej
lub niemogącej pisać, umieszczając swój podpis, z zaznaczeniem że został on złożony
na życzenie nieumiejącego lub niemogącego pisać.
Art. 11.
1.
Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców, zwany dalej „Prezesem Urzędu”,
zapewnia, w razie potrzeby, tłumaczenie na język polski dokumentów sporządzonych w
języku obcym dołączanych do wniosków mających stanowić dowody w sprawach uregulowanych
w ustawie.
2.
Jeżeli w przesłuchaniu cudzoziemca, w postępowaniu prowadzonym w sprawie uregulowanej
w ustawie, bierze udział tłumacz, w protokole przesłuchania cudzoziemca podaje się
imię i nazwisko tłumacza.
Art. 12.
Prezes Urzędu i Rada do Spraw Uchodźców, każdy w zakresie swojej właściwości, do dnia
31 marca każdego roku, przedstawiają właściwej do spraw wewnętrznych komisji Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej informację o stosowaniu ustawy w roku poprzednim, w zakresie
realizacji zobowiązań Rzeczypospolitej Polskiej wynikających z Konwencji Genewskiej
i Protokołu Nowojorskiego.
