o zatrudnianiu pracowników tymczasowych
Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r., Dz.U. 2003 nr 166 poz. 1608, 33 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział I. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje zasady zatrudniania pracowników tymczasowych przez pracodawcę będącego
agencją pracy tymczasowej oraz zasady kierowania tych pracowników i osób niebędących
pracownikami agencji pracy tymczasowej do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz pracodawcy
użytkownika.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
pracodawca użytkownik - pracodawcę użytkownika w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu
(Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514, Nr 90, poz. 844, Nr 122, poz. 1143, Nr 128, poz. 1176, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302 i Nr 142, poz. 1380);
2)
pracownik tymczasowy - pracownika zatrudnionego przez agencję pracy tymczasowej wyłącznie
w celu wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika;
3)
praca tymczasowa - wykonywanie na rzecz danego pracodawcy użytkownika, przez okres
nie dłuższy niż wskazany w ustawie, zadań:
a)
o charakterze sezonowym, okresowym, doraźnym lub
b)
których terminowe wykonanie przez pracowników zatrudnionych przez pracodawcę użytkownika
nie byłoby możliwe, lub
c)
których wykonanie należy do obowiązków nieobecnego pracownika zatrudnionego przez
pracodawcę użytkownika.
Art. 3.
1.
Pracodawcą użytkownikiem nie może być pracodawca, który w okresie ostatnich 6 miesięcy
poprzedzających przewidywany termin rozpoczęcia wykonywania pracy tymczasowej przez
pracownika tymczasowego wypowiedział pracownikom Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub rozwiązał te stosunki
na mocy porozumienia stron z przyczyn niedotyczących pracowników, jeżeli liczba zwolnionych
z tych przyczyn pracowników odpowiada liczbie określonej w art. 1 ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników
(Dz. U. Nr 90, poz. 844).
2.
Pracodawca użytkownik, którego nie dotyczy przepis ust. 1, jest obowiązany złożyć
agencji pracy tymczasowej pisemne oświadczenie w tej sprawie, nie później niż w terminie
dokonania uzgodnień określonych w art. 9 ust. 1.
Art. 4.
Pracodawca nie może być pracodawcą użytkownikiem w stosunku do pracowników pozostających
z nim w Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Art. 5.
W zakresie nieuregulowanym odmiennie przepisami ustawy i przepisami odrębnymi do agencji
pracy tymczasowej, pracownika tymczasowego i pracodawcy użytkownika stosuje się przepisy
prawa pracy dotyczące odpowiednio pracodawcy i pracownika, z uwzględnieniem art. 6.
Art. 6.
Do pracowników tymczasowych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu z przyczyn niedotyczących pracowników.
