o Inspekcji Weterynaryjnej
Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r., tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 12, 78 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 2. Organizacja i funkcjonowanie Inspekcji
Art. 5.
1.
Organami Inspekcji są:
1)
Główny Lekarz Weterynarii;
2)
wojewódzki lekarz weterynarii, jako kierownik wojewódzkiej inspekcji weterynaryjnej
wchodzącej w skład zespolonej administracji rządowej w województwie;
3)
powiatowy lekarz weterynarii, jako kierownik powiatowej inspekcji weterynaryjnej wchodzącej
w skład niezespolonej administracji rządowej;
4)
graniczny lekarz weterynarii.
2.
Zadania organów Inspekcji wykonują:
1)
pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone do wykonywania określonych czynności będący:
a)
urzędowymi lekarzami weterynarii w rozumieniu art. 3 pkt 32 rozporządzenia 2017/625,
b)
urzędowymi pracownikami pomocniczymi w rozumieniu art. 3 pkt 49 rozporządzenia 2017/625,
c)
pracownikami wyznaczonymi przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2019 r.
dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli urzędowych
dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i obszarów przejściowych w
odniesieniu do żywych małży zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady
(UE) 2017/625
(Dz. Urz. UE L 131 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/624”;
2)
pracownicy Inspekcji niebędący osobami, o których mowa w pkt 1;
3)
osoby wyznaczone do wykonywania czynności o charakterze pomocniczym, określonych w
przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.
3.
Osoby, o których mowa w ust. 2, wyznaczone do wykonywania określonych czynności wykonują
powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów Inspekcji.
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
Art. 5a.
Główny Lekarz Weterynarii przekazuje Komisji Europejskiej oraz udostępnia na stronie
internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ten organ informacje określone
w art. 4 ust. 4 lit. a i b rozporządzenia 2017/625 w odniesieniu do organów wykonujących
zadania określone w ustawie.
Art. 6.
1.
Inspekcją kieruje Główny Lekarz Weterynarii będący centralnym organem administracji
rządowej.
2.
Główny Lekarz Weterynarii podlega ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa.
3.
Główny Lekarz Weterynarii jest powoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek
ministra właściwego do spraw rolnictwa. Prezes Rady Ministrów odwołuje Głównego Lekarza
Weterynarii.
4.
Zastępców Głównego Lekarza Weterynarii powołuje minister właściwy do spraw rolnictwa
na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii. Minister właściwy do spraw rolnictwa odwołuje
zastępców Głównego Lekarza Weterynarii.
5.
(uchylony)
5a.
Stanowisko Głównego Lekarza Weterynarii i jego zastępców może zajmować osoba, która:
1)
jest lekarzem weterynarii posiadającym prawo wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
2)
jest obywatelem polskim;
3)
korzysta z pełni praw publicznych;
4)
nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo
skarbowe;
5)
posiada kompetencje kierownicze;
6)
posiada 7-letni Staż pracyOkresy zatrudnienia i inne okresy zaliczane przez przepisy do uprawnień pracowniczych lub ubezpieczeniowych. Ma znaczenie między innymi dla wymiaru niektórych świadczeń i uprawnień.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w administracji publicznej w zakresie realizacji zadań
związanych z weterynarią;
7)
posiada tytuł specjalisty z epizootiologii i administracji weterynaryjnej lub higieny
zwierząt rzeźnych i żywności pochodzenia zwierzęcego.
5b.
(uchylony)
5c.
(uchylony)
5d.
(uchylony)
5e.
(uchylony)
5f.
(uchylony)
5g.
(uchylony)
5h.
(uchylony)
5i.
(uchylony)
5j.
(uchylony)
5k.
(uchylony)
5l.
(uchylony)
5m.
Powołanie na stanowiska, o których mowa w ust. 5a, jest równoznaczne z nawiązaniem
Stosunek pracy na podstawie powołaniaStosunek pracy nawiązywany przez powołanie, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Może zostać rozwiązany przez odwołanie, które co do zasady jest równoznaczne z wypowiedzeniem umowy o pracę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy
(Dz. U. z 2023 r. poz. 1465).
6.
Główny Lekarz Weterynarii wykonuje swoje zadania przy pomocy Głównego Inspektoratu
Weterynarii.
7.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze zarządzenia, statut Głównego
Inspektoratu Weterynarii, uwzględniając możliwość realizacji zadań, o których mowa
w art. 13.
Art. 7.
1.
Organem doradczo-opiniodawczym Głównego Lekarza Weterynarii w zakresie, o którym mowa
w art. 3 ust. 2, jest Rada Sanitarno-Epizootyczna, zwana dalej „Radą”.
2.
Rada liczy 7 członków.
3.
Kadencja Rady trwa 4 lata.
4.
Członków Rady powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw rolnictwa, na wniosek
Głównego Lekarza Weterynarii, spośród osób wyróżniających się wiedzą oraz doświadczeniem
zawodowym w dziedzinie sanitarno-epizootycznej.
5.
Członkowie Rady wybierają ze składu Rady przewodniczącego i sekretarza.
6.
Przewodniczący Rady może zapraszać na jej posiedzenia osoby niebędące członkami Rady,
posiadające wiedzę lub doświadczenie zawodowe w dziedzinie sanitarno-epizootycznej.
7.
Rada działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu. Regulamin Rady zatwierdza
Główny Lekarz Weterynarii.
8.
Członkom Rady przysługuje zwrot kosztów przejazdu i zakwaterowania oraz diety na warunkach
stosowanych przy Podróż służbowaWykonywanie na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub stałe miejsce pracy pracownika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pracowników zatrudnionych w państwowej lub samorządowej
jednostce sfery budżetowej i określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.
9.
Koszty obsługi administracyjno-biurowej Rady oraz zwrot kosztów i diet, o których
mowa w ust. 8, są pokrywane z budżetu państwa ze środków będących w dyspozycji ministra
właściwego do spraw rolnictwa.
Art. 7a.
1.
Organem doradczo-opiniodawczym Głównego Lekarza Weterynarii w zakresie funkcjonowania
laboratoriów do celów kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych określonych
w rozporządzeniu 2017/625 jest Rada do spraw Laboratoriów.
2.
Rada do spraw Laboratoriów liczy 7 członków.
3.
Kadencja Rady do spraw Laboratoriów trwa 4 lata.
4.
Członków Rady do spraw Laboratoriów powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw
rolnictwa, na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii, spośród osób wyróżniających się
wiedzą oraz doświadczeniem zawodowym w dziedzinie diagnostyki laboratoryjnej.
5.
Członkowie Rady do spraw Laboratoriów wybierają z jej składu przewodniczącego i sekretarza.
6.
Przewodniczący Rady do spraw Laboratoriów może zapraszać na jej posiedzenia osoby
niebędące członkami tej Rady, posiadające wiedzę lub doświadczenie zawodowe w dziedzinie
diagnostyki laboratoryjnej.
7.
Rada do spraw Laboratoriów działa na podstawie uchwalonego przez siebie regulaminu.
Regulamin Rady do spraw Laboratoriów zatwierdza Główny Lekarz Weterynarii.
8.
Członkom Rady do spraw Laboratoriów przysługuje zwrot kosztów przejazdu i zakwaterowania
oraz diety na warunkach stosowanych przy Podróż służbowaWykonywanie na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub stałe miejsce pracy pracownika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pracowników zatrudnionych
w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej i określonych w przepisach
wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.
9.
Koszty obsługi administracyjno-biurowej Rady do spraw Laboratoriów oraz zwrot kosztów
i diet, o których mowa w ust. 8, są pokrywane z budżetu państwa ze środków będących
w dyspozycji ministra właściwego do spraw rolnictwa.
Art. 8.
1.
Wojewódzki lekarz weterynarii podlega, w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa sanitarno-epizootycznego
na obszarze swojej właściwości, Głównemu Lekarzowi Weterynarii.
2.
Graniczny lekarz weterynarii podlega Głównemu Lekarzowi Weterynarii.
3.
Powiatowy lekarz weterynarii podlega wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
administracji publicznej, określi, w drodze rozporządzenia, terytorialny zakres działania
powiatowych i granicznych lekarzy weterynarii oraz ich siedziby, biorąc pod uwagę:
1)
zasadniczy podział terytorialny państwa, z tym że zakres działania powiatowego lekarza
weterynarii może obejmować kilka powiatów;
2)
możliwości finansowe i organizacyjne Inspekcji;
3)
potrzebę zapewnienia realizacji zadań Inspekcji na obszarze całego kraju.
Art. 8a.
Do postępowań w sprawach:
1)
o których mowa w art. 15f ust. 1, art. 15i ust. 3 i art. 25a ust. 3,
2)
dotyczących uchylenia, zmiany lub stwierdzenia nieważności decyzji w sprawach, o których
mowa w art. 15f ust. 1, art. 15i ust. 3 i art. 25a ust. 3, oraz w sprawach Wznowienie postępowaniaNadzwyczajny tryb ponownego rozpoznania sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem z przyczyn wskazanych w ustawie. Podstawy wznowienia zależą od rodzaju postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu zakończonego wydaniem takich decyzji
- nie stosuje się przepisów art. 29 i art. 32 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
(Dz. U. z 2023 r. poz. 221, 641, 803, 1414 i 2029).
Art. 9.
1.
Wojewódzkim, powiatowym i granicznym lekarzem weterynarii oraz ich zastępcą może być
osoba, która:
1)
jest lekarzem weterynarii posiadającym prawo wykonywania zawodu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
2)
posiada:
a)
5-letni Staż pracyOkresy zatrudnienia i inne okresy zaliczane przez przepisy do uprawnień pracowniczych lub ubezpieczeniowych. Ma znaczenie między innymi dla wymiaru niektórych świadczeń i uprawnień.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w administracji publicznej w zakresie realizacji zadań związanych
z weterynarią - w przypadku wojewódzkiego lekarza weterynarii i jego zastępcy,
b)
3-letni staż pracy w administracji publicznej w zakresie realizacji zadań związanych
z weterynarią - w przypadku powiatowego i granicznego lekarza weterynarii i ich zastępców,
c)
tytuł specjalisty z epizootiologii i administracji weterynaryjnej lub higieny zwierząt
rzeźnych i żywności pochodzenia zwierzęcego.
2.
Czynności wynikające ze Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu wobec:
1)
wojewódzkiego lekarza weterynarii oraz jego zastępcy - wykonuje wojewoda w porozumieniu
z Głównym Lekarzem Weterynarii;
2)
powiatowego lekarza weterynarii oraz jego zastępcy - wykonuje wojewódzki lekarz weterynarii;
3)
granicznego lekarza weterynarii oraz jego zastępcy - wykonuje Główny Lekarz Weterynarii.
Art. 10.
1.
Główny Lekarz Weterynarii może zawiesić w wykonywaniu obowiązków wojewódzkiego, powiatowego
lub granicznego lekarza weterynarii lub jego zastępcę, jeżeli jego działalność lub
działalność kierowanego przez niego inspektoratu może zagrozić prawidłowemu wykonywaniu
zadań Inspekcji, a zwłaszcza naruszyć bezpieczeństwo sanitarno-weterynaryjne na obszarze
właściwości tych organów. Podejmując decyzję o zawieszeniu, Główny Lekarz Weterynarii
wyznacza osobę pełniącą obowiązki zawieszonego organu.
2.
Okres zawieszenia, o którym mowa w ust. 1, trwa do czasu zakończenia postępowania
wyjaśniającego lub dyscyplinarnego w rozumieniu przepisów o Służba cywilnaZorganizowany korpus urzędników i pracowników administracji rządowej, którego zadaniem jest zawodowe, rzetelne, bezstronne i politycznie neutralne wykonywanie zadań państwa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
3.
W stosunku do powiatowego lekarza weterynarii i jego zastępcy kompetencje Głównego
Lekarza Weterynarii, o których mowa w ust. 1, przysługują wojewódzkiemu lekarzowi
weterynarii.
Art. 11.
1.
Wojewódzki lekarz weterynarii wykonuje swoje zadania przy pomocy wojewódzkiego inspektoratu
weterynarii, którego jest kierownikiem.
2.
Powiatowy lekarz weterynarii wykonuje swoje zadania przy pomocy powiatowego inspektoratu
weterynarii, którego jest kierownikiem.
3.
Graniczny lekarz weterynarii wykonuje swoje zadania przy pomocy granicznego inspektoratu
weterynarii, którego jest kierownikiem. W ramach granicznego inspektoratu weterynarii
funkcjonują punkty kontroli granicznej w rozumieniu art. 15a ust. 1.
4.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze zarządzenia, organizację wojewódzkich,
powiatowych i granicznych inspektoratów weterynarii, mając na względzie prawidłowość
realizacji zadań, o których mowa w art. 3 ust. 2.
Art. 12.
1.
Koszty działalności Inspekcji i wykonywania zadań, o których mowa w art. 3 ust. 2
i 3, są pokrywane z budżetu państwa.
2.
Wojewódzkie, powiatowe i graniczne inspektoraty weterynarii są państwowymi jednostkami
budżetowymi.
3.
W budżetach wojewodów wyodrębnia się środki przeznaczone na:
1)
zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt i chorób odzwierzęcych podlegających obowiązkowi
zwalczania, w tym na odszkodowania, zapomogi i nagrody oraz zadania wynikające z planów
gotowości zwalczania chorób zakaźnych zwierząt;
2)
badania kontrolne zakażeń zwierząt;
3)
monitorowanie chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych podlegających
obowiązkowi monitorowania oraz związanej z nimi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe:
a)
u zwierząt,
b)
w produktach pochodzenia zwierzęcego,
c)
w żywności, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b,
d)
w paszach;
4)
prowadzenie monitorowania substancji niedozwolonych, pozostałości chemicznych, biologicznych,
produktów leczniczych i skażeń promieniotwórczych:
a)
u zwierząt,
b)
w wydzielinach i wydalinach zwierząt,
c)
w tkankach lub narządach zwierząt,
d)
w produktach pochodzenia zwierzęcego,
e)
w żywności, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b,
f)
w wodzie przeznaczonej do pojenia zwierząt,
g)
w paszach;
5)
realizację rocznych planów urzędowej kontroli pasz i pasz leczniczych.
4.
Lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji, wykonującym
czynności związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych,
przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie
art. 16 ust. 6 pkt 2.
5.
(uchylony)
Art. 13.
1.
Główny Lekarz Weterynarii:
1)
ustala ogólne kierunki działania Inspekcji i wydaje instrukcje określające sposób
jej postępowania, w tym instrukcje dotyczące stosowania przez organy Inspekcji przepisów
Unii Europejskiej;
2)
koordynuje i kontroluje wykonywanie zadań przez wojewódzkich, powiatowych i granicznych
lekarzy weterynarii;
3)
może wydawać wojewódzkim, powiatowym i granicznym lekarzom weterynarii polecenia dotyczące
podjęcia określonych czynności oraz żądać od nich informacji z zakresu ich działania;
4)
współpracuje z Międzynarodowym Urzędem do Spraw Epizootii oraz innymi organizacjami
międzynarodowymi;
5)
dokonuje analiz i ocen sytuacji epizootycznej, bezpieczeństwa produktów pochodzenia
zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b, i wymagań weterynaryjnych
przy produkcji tych produktów i tej żywności;
6)
opracowuje krajowe programy dotyczące realizacji zadań, o których mowa w art. 12 ust.
3;
7)
(uchylony)
8)
organizuje szkolenia dla urzędowych lekarzy weterynarii;
9)
utrzymuje rezerwę szczepionek, biopreparatów i produktów biobójczych oraz innych środków
niezbędnych do diagnozowania i zwalczania chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób
odzwierzęcych, oraz monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych,
a także związanej z nimi oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe:
a)
u zwierząt,
b)
w produktach pochodzenia zwierzęcego,
c)
w żywności, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b,
d)
w paszach;
10)
zarządza systemem wymiany informacji, o którym mowa w art. 36 ust. 1;
10a)
sprawuje nadzór nad prawidłowym funkcjonowaniem systemu teleinformatycznego, o którym
mowa w art. 25d ust. 1;
11)
(uchylony)
11a)
opracowuje projekt planu awaryjnego, o którym mowa w art. 115 ust. 1 rozporządzenia
2017/625, w zakresie żywności pochodzenia zwierzęcego, żywności, o której mowa w art.
3 ust. 1 pkt 2 lit. b, oraz pasz i przedkłada go do zatwierdzenia ministrowi właściwemu
do spraw rolnictwa;
11b)
jest instytucją łącznikową, o której mowa w art. 103 ust. 1 rozporządzenia 2017/625,
w zakresie zadań organów Inspekcji oraz wykonuje w tym zakresie obowiązki państwa
członkowskiego, o których mowa w art. 103 ust. 3 rozporządzenia 2017/625;
12)
wykonuje inne zadania określone w przepisach odrębnych.
1a.
Główny Lekarz Weterynarii:
1)
tworzy podpunkt krajowego punktu kontaktowego (PKPK) sieci systemu RASFF realizującego
zadania, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 8, i kieruje pracami tego podpunktu;
2)
jest odpowiedzialny za zbieranie informacji dotyczących wszystkich stwierdzonych przypadków
niebezpiecznej żywności pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz żywności, o której
mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b, i pasz - w zakresie objętym kompetencjami Inspekcji
Weterynaryjnej, Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz Inspekcji
Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych - i za przekazywanie tych informacji
do krajowego punktu kontaktowego sieci systemu RASFF.
1b.
Sprawując nadzór, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a, Główny Lekarz Weterynarii w szczególności:
1)
ma prawo do bezpośredniego dostępu do danych zawartych w centralnej bazie danych,
o której mowa w art. 25d ust. 1 pkt 1;
2)
przeprowadza kontrolę w zakresie prawidłowego funkcjonowania systemu teleinformatycznego,
o którym mowa w art. 25d ust. 1, w tym kontroluje wprowadzanie przez upoważnione podmioty
danych dotyczących wyników przeprowadzonych badań laboratoryjnych, w zakresie określonym
w art. 23, do centralnej bazy danych, o której mowa w art. 25d ust. 1 pkt 1.
1c.
Główny Lekarz Weterynarii wykonuje zadania pojedynczego organu określone w art. 4
ust. 2 lit. b rozporządzenia 2017/625 w obszarze określonym w art. 1 ust. 2:
1)
lit. a rozporządzenia 2017/625 - w zakresie dotyczącym żywności, o której mowa w art.
3 ust. 1 pkt 2, z wyjątkiem przepisów mających na celu zapewnienie uczciwych praktyk
handlowych, ochrony interesów konsumentów i zapewnienia im prawa do informacji oraz
przepisów dotyczących wytwarzania materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu
z żywnością;
2)
lit. c-f rozporządzenia 2017/625.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
4.
(uchylony)
5.
(uchylony)
6.
(uchylony)
7.
(uchylony)
8.
(uchylony)
9.
Główny Lekarz Weterynarii składa, do dnia 30 czerwca, ministrowi właściwemu do spraw
rolnictwa sprawozdanie z realizacji zadań Inspekcji w roku ubiegłym.
Art. 14.
1.
Wojewódzki lekarz weterynarii:
1)
ustala kierunki działania, wydaje instrukcje określające sposób postępowania powiatowych
lekarzy weterynarii na obszarze województwa oraz kontroluje sposób wykonywania przez
nich zadań Inspekcji;
2)
może wydawać powiatowym lekarzom weterynarii polecenia dotyczące podjęcia określonych
czynności oraz żądać od nich informacji z zakresu ich działania;
3)
dokonuje, na obszarze województwa, analiz i ocen sytuacji epizootycznej lub bezpieczeństwa:
a)
produktów pochodzenia zwierzęcego i pasz, w tym spełniania wymagań weterynaryjnych
przy ich produkcji i wprowadzaniu na rynek,
b)
żywności, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b;
4)
opracowuje wojewódzkie programy dotyczące realizacji zadań, o których mowa w art.
12 ust. 3;
5)
(uchylony)
6)
organizuje szkolenia dla urzędowych lekarzy weterynarii;
7)
nadzoruje na obszarze województwa działanie systemów informatycznych utworzonych i
użytkowanych przez Inspekcję;
8)
tworzy co najmniej dwa zespoły do spraw dochodzeń epizootycznych.
1a.
Członkami zespołów, o których mowa w ust. 1 pkt 8, są wyznaczeni pracownicy Inspekcji.
1b.
Wyznaczenie pracownika Inspekcji do zespołów, o których mowa w ust. 1 pkt 8, jest
możliwe po uzyskaniu jego pisemnej zgody.
1c.
Osoby będące członkami zespołów, o których mowa w ust. 1 pkt 8, mogą być kierowane
do wykonywania czynności na obszarze właściwości wojewódzkiego lekarza weterynarii,
a także za zgodą Głównego Lekarza Weterynarii, w innym województwie, na okres nie
dłuższy niż 2 miesiące.
1d.
Do osób będących członkami zespołów, o których mowa w ust. 1 pkt 8, przepisy art.
19 ust. 1, 1a, 1b, 1c, 3, 4 i 6 stosuje się odpowiednio.
1e.
Koszty działań zespołów, o których mowa w ust. 1 pkt 8, są pokrywane ze środków budżetu
państwa przeznaczonych na zwalczanie chorób zakaźnych zwierząt będących w dyspozycji
wojewody, na obszarze właściwości którego są prowadzone działania zespołów.
2.
Wojewódzki lekarz weterynarii oraz graniczny lekarz weterynarii do dnia 30 marca,
a na żądanie, w każdym czasie, przekazują Głównemu Lekarzowi Weterynarii informacje
o realizacji zadań Inspekcji odpowiednio na obszarze województwa albo w terytorialnym
zakresie działania granicznego lekarza weterynarii.
3.
Powiatowy lekarz weterynarii do dnia 28 lutego, a na żądanie, w każdym czasie, przekazuje
wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii informacje o realizacji zadań Inspekcji w terytorialnym
zakresie działania powiatowego lekarza weterynarii.
Art. 14a.
1.
W zakresie zadań Inspekcji powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce
przeprowadzania kontroli urzędowych i wykonywania innych czynności urzędowych wykonuje
zadania właściwego organu określone w rozporządzeniu 2017/625 oraz w przepisach wydanych
w trybie rozporządzenia 2017/625 w zakresie kontroli urzędowych oraz innych czynności
urzędowych, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
2.
Główny Lekarz Weterynarii oraz wojewódzki, powiatowy i graniczny lekarz weterynarii
wykonują zadania właściwego organu określone w art. 5 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia
2017/625 w odniesieniu do osób, o których mowa w art. 5 ust. 2.
Art. 14b.
Powiatowy lekarz weterynarii wydaje zaświadczenia o spełnianiu:
1)
minimalnych standardów co do higieny i warunków utrzymania zwierząt w gospodarstwie
w zakresie niezbędnym do ubiegania się lub otrzymania pomocy finansowej albo dofinansowania
ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR);
2)
warunków utrzymywania zwierząt gospodarskich w zakresie niezbędnym do ubiegania się
lub otrzymania pomocy finansowej ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu
Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW).
Art. 14c.
Powiatowy lekarz weterynarii jest właściwym organem, o którym mowa w art. 93-95, art. 97-101, art. 173 oraz art. 181-185 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego
i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt
oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo
o zdrowiu zwierząt”)
(Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, z późn. zm.) oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia.
Art. 15.
1.
W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań Inspekcji, organem pierwszej instancji
jest powiatowy lekarz weterynarii, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
2.
W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia, w stosunku do:
1)
powiatowego lekarza weterynarii - jest wojewódzki lekarz weterynarii;
2)
wojewódzkiego i granicznego lekarza weterynarii - jest Główny Lekarz Weterynarii.
3.
Organ wyższego stopnia może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu działania
organu niższego stopnia, jeżeli jest to uzasadnione szczególną wagą lub zawiłością
sprawy. W tych przypadkach organ wyższego stopnia staje się organem pierwszej instancji.
4.
O podjęciu czynności, o których mowa w ust. 3, organ wyższego stopnia powiadamia organ
pierwszej instancji.
Art. 15a.
1.
Główny Lekarz Weterynarii jest organem właściwym w zakresie wyznaczenia punktów kontroli
granicznej, o których mowa w art. 59 rozporządzenia 2017/625, w których przeprowadza
się kontrolę zwierząt i towarów, zwanych dalej „punktami kontroli granicznej”, oraz
wycofania, zawieszenia lub ponownego wyznaczenia punktów kontroli granicznej.
2.
Główny Lekarz Weterynarii informuje Komisję Europejską o każdej zmianie dokonanej
w infrastrukturze lub funkcjonowaniu punktu kontroli granicznej.
3.
Główny Lekarz Weterynarii prowadzi i udostępnia na stronie internetowej administrowanej
przez urząd obsługujący ten organ aktualny wykaz wyznaczonych punktów kontroli granicznej.
Art. 15b.
1.
Graniczny lekarz weterynarii jest właściwym organem do przeprowadzania kontroli urzędowych
oraz wykonywania innych czynności urzędowych dotyczących:
1)
zwierząt i towarów w punkcie kontroli granicznej niezależnie od tego, czy te zwierzęta
i towary podlegają kontroli, o której mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f rozporządzenia
2017/625;
2)
środków transportu, o których mowa w art. 44 ust. 4 lit. a rozporządzenia 2017/625.
2.
W przypadkach, o których mowa w art. 65 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, kontrolę urzędową
zwierząt i towarów, o których mowa w art. 47 ust. 1 lit. a, b oraz d-f rozporządzenia
2017/625, a także inne czynności urzędowe w odniesieniu do takich zwierząt i towarów
wykonuje:
1)
graniczny lekarz weterynarii - w przypadku gdy zwierzęta lub towary znajdują się w
miejscu objętym terytorialnym zakresem działania tego granicznego lekarza weterynarii;
2)
powiatowy lekarz weterynarii - w przypadku gdy zwierzęta lub towary znajdują się w
miejscu położonym poza terytorialnym zakresem działania granicznego lekarza weterynarii.
3.
Graniczny lekarz weterynarii przeprowadzający kontrole urzędowe i wykonujący inne
czynności urzędowe w portach morskich współpracuje z organami celnymi w zakresie tych
kontroli i czynności, w szczególności informuje naczelnika urzędu celno-skarbowego
właściwego dla portu morskiego o terminie, w tym o godzinie i miejscu planowanej kontroli.
Graniczny lekarz weterynarii przeprowadza takie kontrole i wykonuje takie czynności
w portach morskich w sposób pozwalający na zachowanie terminów, o których mowa w art. 60 ust. 2-5 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej
(Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.).
Art. 15c.
Zarządzający przejściami granicznymi są obowiązani do nieodpłatnego udostępnienia
pomieszczeń biurowych, laboratoryjnych, socjalnych oraz powierzchni magazynowych dla
zatrzymanych przesyłek, które spełniają wymagania określone w przepisach o ochronie
zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt lub o ochronie zdrowia
publicznego.
Art. 15d.
Przesyłkę zwierząt, o których mowa w art. 15b ust. 1 pkt 1, transportuje się pod dozorem
celnym do punktu kontroli granicznej lub stacji kwarantanny, jeżeli przepisy o ochronie
zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt lub o ochronie zdrowia
publicznego obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej tak stanowią.
Art. 15e.
1.
Jeżeli przepisy obowiązujące na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej
albo przepisy państwa miejsca przeznaczenia przewidują poddanie przesyłki zwierząt
kwarantannie lub izolacji, to kwarantanna lub izolacja odbywa się w:
1)
zatwierdzonej stacji kwarantanny znajdującej się:
a)
w państwie pochodzenia przesyłki zwierząt,
b)
na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej;
2)
gospodarstwie miejsca przeznaczenia przesyłki zwierząt.
2.
Jeżeli graniczny lekarz weterynarii nakaże, w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, kwarantannę
lub izolację przesyłki zwierząt, to w zależności od stwierdzonego ryzyka odbywają
się one w jednym z następujących miejsc w:
1)
punkcie kontroli granicznej lub w jego pobliżu;
2)
gospodarstwie miejsca przeznaczenia przesyłki zwierząt;
3)
stacji kwarantanny znajdującej się w pobliżu gospodarstwa miejsca przeznaczenia przesyłki
zwierząt.
3.
Nadzór nad stacją kwarantanny sprawuje graniczny lekarz weterynarii, a jeżeli stacja
kwarantanny znajduje się poza obszarem właściwości tego lekarza - właściwy powiatowy
lekarz weterynarii.
Art. 15f.
1.
Właściwym organem do uznania składu, o którym mowa w art. 23 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2124 z dnia 10 października
2019 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625
w odniesieniu do przepisów dotyczących kontroli urzędowych przesyłek zwierząt i towarów
w tranzycie, przeładunku i w trakcie dalszego transportu przez terytorium Unii oraz
zmieniającego rozporządzenia Komisji (WE) nr 798/2008, (WE) nr 1251/2008, (WE) nr
119/2009, (UE) nr 206/2010, (UE) nr 605/2010, (UE) nr 142/2011, (UE) nr 28/2012, rozporządzenie
wykonawcze Komisji (UE) 2016/759 i decyzję Komisji 2007/777/WE
(Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 73, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/2124”, wycofania tego uznania lub tymczasowego
zawieszenia tego uznania jest graniczny lekarz weterynarii albo powiatowy lekarz weterynarii,
właściwi ze względu na miejsce położenia tego składu.
2.
Uznania, wycofania uznania lub tymczasowego zawieszenia uznania, o których mowa w
ust. 1, dokonuje się w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu. Uznania składu dokonuje się
na wniosek podmiotu prowadzącego ten skład.
3.
Główny Lekarz Weterynarii:
1)
jest organem właściwym w zakresie realizacji zadań, o których mowa w art. 25 rozporządzenia
2019/2124;
2)
może wyznaczyć system informacyjny inny niż system, o którym mowa w art. 131 rozporządzenia
2017/625, w celu powiadamiania o przesyłkach, o których mowa w art. 16 rozporządzenia
2019/2124, oraz innych przesyłkach - w przypadku gdy przepisy Unii Europejskiej tak
stanowią.
Art. 15g.
Koszty związane z dojazdem do miejsc dokonywania czynności wynikających z zastosowania
środków, o których mowa w art. 66-69 i art. 71 rozporządzenia 2017/625, ponosi osoba
odpowiedzialna za przesyłkę.
Art. 15h.
Kontrole urzędowe mrożonego tuńczyka, który nie został odgłowiony lub wypatroszony
i który został wyładowany bezpośrednio w portach Unii Europejskiej ze statku rybackiego
pływającego pod banderą państwa trzeciego, przeprowadza w zakładzie przetwórczym powiatowy
lekarz weterynarii zgodnie z przepisami rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2126 z dnia 10 października 2019 r.
uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu
do przepisów dotyczących określonych kontroli urzędowych odnoszących się do niektórych
kategorii zwierząt i towarów, środków stosowanych po przeprowadzeniu tych kontroli
oraz niektórych kategorii zwierząt i towarów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach
kontroli granicznej
(Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 104, z późn. zm.).
Art. 15i.
1.
W zakresie produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów złożonych i produktów uzyskanych
z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 7 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/2122 z dnia 10 października 2019 r.
uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 w odniesieniu
do niektórych kategorii zwierząt i towarów zwolnionych z kontroli urzędowych w punktach
kontroli granicznej i w odniesieniu do określonych kontroli bagażu osobistego pasażerów
i małych przesyłek towarów wysyłanych do osób fizycznych i nieprzeznaczonych do wprowadzenia
do obrotu oraz zmieniającego rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011
(Dz. Urz. UE L 321 z 12.12.2019, str. 45, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2019/2122”, oraz zwierząt domowych, o których mowa
w art. 11 rozporządzenia 2019/2122, zadania właściwego organu określone w art. 8 i
art. 12 rozporządzenia 2019/2122 wykonuje wojewoda.
2.
Organ celny albo organ administracji rządowej upoważniony do wykonywania niektórych
zadań organów celnych zgodnie z przepisami prawa celnego jest właściwym organem, o którym mowa w art. 9 i art. 10 rozporządzenia 2019/2122.
3.
Zgody, o której mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2019/2122, udziela powiatowy lekarz
weterynarii.
4.
Produkty pochodzenia zwierzęcego, produkty złożone i produkty uzyskane z produktów
ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 7 rozporządzenia 2019/2122,
oraz małe przesyłki tych produktów, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2019/2122,
niespełniające wymagań określonych w rozporządzeniu 2019/2122, przekazane przez podróżnych
lub operatora świadczącego usługi pocztowe organom, o których mowa w ust. 2, do unieszkodliwienia
są przechowywane, transportowane i niszczone zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października
2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia
zwierzęcego i produktów pochodnych, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego
rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia
zwierzęcego)
(Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.).
5.
Koszty zniszczenia produktów i przesyłek określonych w ust. 4 ponosi organ celny albo
organ administracji rządowej upoważniony do wykonywania niektórych zadań organów celnych
zgodnie z przepisami prawa celnego.
Art. 15j.
Organy celne obejmują procedurą dopuszczenia do obrotu przesyłkę objętą monitorowaniem
z punktu kontroli granicznej przybycia do Unii Europejskiej do zakładu w miejscu przeznaczenia
wyłącznie po przedstawieniu ostatecznie wypełnionego wspólnego zdrowotnego dokumentu
wejścia potwierdzającego, że przesyłka dotarła do miejsca przeznaczenia i została
objęta nadzorem właściwego powiatowego lekarza weterynarii.
Art. 16.
1.
Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie
jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może:
1)
wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji,
w tym lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego
dla zwierząt, do:
a)
szczepień ochronnych lub badań rozpoznawczych,
b)
sprawowania nadzoru nad miejscami gromadzenia, skupu lub sprzedaży zwierząt, targowiskami
oraz wystawami, pokazami lub konkursami zwierząt,
c)
badania zwierząt umieszczanych na rynku, przeznaczonych do wywozu oraz wystawiania
świadectw zdrowia,
d)
sprawowania nadzoru nad ubojem zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu, zajęczaków
i zwierząt dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, o których mowa w ust. 1.2-1.4
i 1.6 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w
odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (aaDz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004,
str. 55, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14), zwanego dalej
„rozporządzeniem nr 853/2004”, w tym badania dobrostanu zwierząt po ich przybyciu
do rzeźni, badania przedubojowego i poubojowego, oceny mięsa i nadzoru nad przestrzeganiem
w czasie uboju przepisów o ochronie zwierząt,
e)
badania mięsa zwierząt łownych,
f)
sprawowania nadzoru nad rozbiorem, przetwórstwem lub przechowywaniem mięsa i wystawiania
wymaganych świadectw zdrowia,
g)
sprawowania nadzoru nad punktami odbioru mleka, przetwórstwem mleka oraz przechowywaniem
produktów mleczarskich i wystawiania wymaganych świadectw zdrowia,
h)
sprawowania nadzoru nad wyładowywaniem ze statków rybackich, w tym statków chłodni,
statków zamrażalni i statków przetwórni, produktów rybołówstwa, nad obróbką, przetwórstwem
i przechowywaniem tych produktów oraz ślimaków i żab, a także wystawiania wymaganych
świadectw zdrowia,
i)
sprawowania nadzoru nad przetwórstwem i przechowywaniem jaj konsumpcyjnych i produktów
jajecznych oraz wystawiania wymaganych świadectw zdrowia,
j)
pobierania próbek do badań w zakresie:
-
-bezpieczeństwa żywności,
-
-innym niż określony w tiret pierwszym,
k)
sprawowania nadzoru nad sprzedażą bezpośrednią,
l)
badania laboratoryjnego mięsa na obecność włośni,
m)
prowadzenia kontroli urzędowych w ramach zwalczania chorób zakaźnych zwierząt,
n)
kontroli pasz, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub produktów pochodnych,
przeznaczonych do wywozu oraz wystawiania wymaganych świadectw zdrowia;
1a)
(uchylony)
2)
wyznaczać osoby niebędące pracownikami Inspekcji, spełniające wymagania w zakresie
kwalifikacji, do wykonywania:
a)
czynności określonych w art. 18 ust. 2 i 4 rozporządzenia 2017/625 jako urzędowi pracownicy
pomocniczy w rozumieniu art. 3 pkt 49 rozporządzenia 2017/625,
b)
kontroli urzędowych, o których mowa w art. 18 ust. 7 lit. i rozporządzenia 2017/625,
jako pracownicy wyznaczeni przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia
2019/624,
c)
czynności o charakterze pomocniczym określonych w przepisach wydanych na podstawie
art. 16 ust. 6 pkt 1.
3)
(uchylony)
1a.
Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie
jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może wyznaczyć na czas określony
do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lekarzy weterynarii niebędących
pracownikami kierowanego przez niego powiatowego inspektoratu weterynarii, jeżeli:
1)
uzyska zgodę kierownika jednostki organizacyjnej Inspekcji, w którym wyznaczana osoba
jest zatrudniona;
2)
uzyska zgodę właściwego wojewódzkiego lekarza weterynarii, w przypadku powiatowego
lekarza weterynarii i jego zastępcy;
3)
czynności te nie będą wykonywane w Czas pracyCzas, w którym pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy albo innym wyznaczonym miejscu. Przepisy określają normy czasu pracy oraz okresy odpoczynku.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w Inspekcji i nie będą przekraczać
60 godzin w miesiącu.
1b.
Przepisu ust. 1a nie stosuje się do wojewódzkiego lekarza weterynarii, jego zastępcy
oraz lekarzy weterynarii będących pracownikami Głównego Inspektoratu Weterynarii.
1c.
Do lekarzy weterynarii, o których mowa w ust. 1a, przepisy ust. 2, 3 i 4-5a stosuje
się odpowiednio.
2.
Wyznaczenie do wykonania czynności, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu powiatowego lekarza weterynarii określającej rodzaj i zakres czynności
przekazanych do wykonania.
2a.
W przypadku wyznaczenia lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w ramach
zakładu leczniczego dla zwierząt do wykonywania czynności określonych w ust. 1, wyznaczenie
tego lekarza weterynarii następuje po uzyskaniu zgody kierownika zakładu leczniczego
dla zwierząt, w ramach którego lekarz ten świadczy usługi weterynaryjne.
2b.
Po wyznaczeniu do wykonywania czynności, o którym mowa w ust. 1, wyznaczony lekarz
weterynarii składa powiatowemu lekarzowi weterynarii oświadczenie, że nie zachodzą
okoliczności powodujące wątpliwości co do bezstronnego wykonywania czynności objętych
wyznaczeniem oraz że nie pozostaje w konflikcie interesów w związku z wykonywaniem
tych czynności, a także o:
1)
niewykonywaniu zajęć zarobkowych albo
2)
wykonywaniu zajęć zarobkowych, podając:
a)
informacje dotyczące czynności wykonywanych w ramach tych zajęć oraz okresu wykonywania
tych zajęć,
b)
imię, nazwisko, Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i adres albo nazwę, siedzibę i adres podmiotu,
na rzecz którego te zajęcia wykonuje, oraz odpowiednio miejsce lub obszar ich wykonywania.
2c.
W przypadku zmiany informacji zawartych w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2b, wyznaczony
lekarz weterynarii składa powiatowemu lekarzowi weterynarii oświadczenie o zmianie
tych informacji. Oświadczenie to zawiera aktualne informacje i jest składane w terminie
7 dni od dnia zmiany tych informacji.
3.
Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez powiatowego
lekarza weterynarii umowy z:
1)
osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby pozarolniczej
działalności gospodarczej lub
2)
osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby pozarolniczą
działalnością gospodarczą, lub
3)
osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą one
działalności gospodarczej, lub
4)
podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt - w przypadku wyznaczenia lekarzy
weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt
- określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia
za ich wykonanie oraz termin płatności.
3a.
Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje kierownikowi zakładu higieny weterynaryjnej
wchodzącego w skład wojewódzkiego inspektoratu weterynarii, zwanego dalej „zakładem
higieny weterynaryjnej”, kopię decyzji administracyjnej w sprawie wyznaczenia do wykonywania
czynności określonej w ust. 1 pkt 1 lit. I oraz kopię umowy, o której mowa w ust.
3 pkt 1, o wykonywanie tej czynności.
3b.
Lekarzom weterynarii, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i ust. 1a, wyznaczonym przez powiatowego
lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt,
z którymi zawarto umowę, o której mowa w ust. 3, powiatowy lekarz weterynarii zwraca
koszty dojazdów na obszarze objętym terytorialnym zakresem działania tego organu,
zrealizowanych samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem, do miejsc wykonywania
czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1:
1)
lit. a-c,
2)
lit. d - z wyłączeniem nadzoru nad przeprowadzeniem uboju zwierząt w rzeźni, w której
ubój i obróbka poubojowa odbywają się przy użyciu automatycznego przesuwu taśmy,
3)
lit. e, j, k oraz m
- na warunkach stosowanych przy podróżach służbowych pracowników zatrudnionych w państwowej
lub samorządowej jednostce sfery budżetowej i określonych w przepisach wydanych na
podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy.
3c.
Zwrot kosztów dojazdów, o którym mowa w ust. 3b, nie przysługuje w przypadku, gdy
powiatowy lekarz weterynarii zapewnił środek transportu umożliwiający dojazd związany
z wykonywaniem czynności.
4.
Powiatowy lekarz weterynarii prowadzi listę osób wyznaczonych do wykonywania czynności,
o których mowa w ust. 1.
5.
Uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2, i rozwiązanie umowy ze skutkiem natychmiastowym
może nastąpić w przypadku:
1)
gdy wykonywanie czynności przez osobę wyznaczoną może spowodować zagrożenie dla zdrowia
publicznego lub zwierząt;
2)
niewywiązywania się osoby wyznaczonej z powierzonych jej do wykonania czynności, w
szczególności przez niewykonywanie ich terminowo;
3)
stwierdzenia zaniedbań w dokumentowaniu wykonywanych czynności;
4)
zawieszenia lub utraty prawa wykonywania zawodu przez lekarza weterynarii;
4a)
gdy zachodzą okoliczności powodujące wątpliwości co do bezstronnego wykonywania czynności
objętych wyznaczeniem lub osoba wyznaczona pozostaje w konflikcie interesów w związku
z wykonywaniem tych czynności, lub nie złożyła oświadczenia, o którym mowa w ust.
2c;
5)
złożenia wniosku przez osobę wyznaczoną, a także po złożeniu wniosku przez:
a)
kierownika zakładu higieny weterynaryjnej - w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt
1 lit. l,
b)
kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt - w przypadku, o którym mowa w ust. 3
pkt 4.
5a.
O dokonaniu zmian w zakresie wyznaczenia do wykonywania czynności, o której mowa w
ust. 1 pkt 1 lit. l, powiatowy lekarz weterynarii powiadamia kierownika zakładu higieny
weterynaryjnej.
5b.
Podmiot jest obowiązany do złożenia powiatowemu lekarzowi weterynarii, na wniosek
tego organu, w terminie 14 dni od dnia otrzymania tego wniosku, oświadczenia, o którym
mowa w ust. 2b, zawierającego informacje o zajęciach zarobkowych wykonywanych na rzecz
tego podmiotu przez lekarza weterynarii, który złożył powiatowemu lekarzowi weterynarii
oświadczenie, w przypadku, o którym mowa w ust. 2c, lub jest wyznaczony przez ten
organ do wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1.
5c.
Oświadczenia, o których mowa w ust. 2b, 2c i 5b, składa się pod rygorem odpowiedzialności
karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany
do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności
karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu
o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.
5d.
Kwalifikacje lekarzy weterynarii i innych osób wyznaczonych do wykonywania czynności,
o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. d-f, lit. j tiret pierwsze i lit. I oraz pkt 2
lit. a i b, są określone w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ust. 7 lit. j
rozporządzenia 2017/625.
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza Weterynarii
oraz Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia:
1)
zakres czynności wykonywanych przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, oraz
kwalifikacje tych osób,
2)
warunki i wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1
- mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i jakości wykonywanych czynności.
7.
Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, nie stanowi zatrudnienia w rozumieniu
przepisów Kodeksu pracy.
Art. 17.
Do wydatków związanych z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1,
zalicza się wydatki na:
1)
wynagrodzenia osób niebędących pracownikami Inspekcji;
2)
obsługę finansową;
3)
sprzęt i materiały związane z wykonywaniem tych czynności, w tym:
a)
do prowadzenia dokumentacji oraz gromadzenia i przesyłania danych,
b)
odczynniki do badań na włośnie,
c)
odzież ochronną do badania przedubojowego i poubojowego zwierząt rzeźnych i mięsa;
4)
konserwację i naprawy sprzętu, o którym mowa w pkt 3;
5)
tusz i pieczęcie do znakowania mięsa;
6)
badania laboratoryjne niezbędne do wydania oceny mięsa;
7)
szkolenia lekarzy weterynarii oraz innych osób wykonujących te czynności;
8)
pokrycie kosztów dojazdów, o których mowa w art. 16 ust. 3b, oraz zapewnienie środka
transportu, o którym mowa w art. 16 ust. 3c;
8a)
produkty lecznicze weterynaryjne i wyroby medyczne w rozumieniu art. 2 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych
(Dz. U. z 2021 r. poz. 1565) użyte w związku z wykonywaniem czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1;
9)
dojazdy pracowników Inspekcji w celu kontroli wykonywania powierzonych zadań.
Art. 18.
1.
Organ Inspekcji, w przypadku stwierdzenia zagrożenia epizootycznego lub zagrożenia
bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego lub w przypadku gdy jest to niezbędne
ze względu na ochronę zdrowia publicznego albo dla zabezpieczenia gospodarki narodowej
przed poważnymi stratami, nakazuje, w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, lekarzowi weterynarii
wykonywanie czynności koniecznych do likwidacji tego zagrożenia.
2.
Nakaz, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy:
1)
osób, które ukończyły 60 lat;
2)
kobiet w ciąży lub wychowujących dzieci w wieku do 14 lat;
3)
osób niepełnosprawnych.
3.
Decyzję, o której mowa w ust. 1, na obszarze powiatu, w którym lekarz weterynarii
mieszka lub jest zatrudniony, wydaje powiatowy lekarz weterynarii, a w przypadku skierowania
do wykonania czynności na obszarze innego powiatu - wojewódzki lekarz weterynarii.
4.
Wniesienie odwołaniaDokonanie czynności procesowej polegającej na złożeniu odwołania do właściwego organu lub sądu. Skuteczność zależy od zachowania wymogów formalnych i terminu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu od decyzji, o której mowa w ust. 1, nie wstrzymuje jej wykonania.
5.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, stwarza obowiązek wykonywania czynności na okres
do 3 miesięcy w miejscu określonym w decyzji.
6.
Osobie skierowanej do wykonywania czynności pracodawca jest obowiązany udzielić urlopu
bezpłatnego na czas określony w decyzji, o której mowa w ust. 3. Okres urlopu bezpłatnego
zalicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u tego pracodawcy.
7.
Osobie, o której mowa w ust. 1, przysługuje zwrot kosztów przejazdu, zakwaterowania
i wyżywienia na zasadach określonych w przepisach o ustalaniu oraz wysokości należności
przysługującej pracownikom zatrudnionym w państwowych lub samorządowych jednostkach
sfery budżetowej i określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 Kodeksu pracy. Zwrot kosztów z tytułu zakwaterowania lub wyżywienia nie przysługuje w przypadku
zapewnienia w miejscu wykonywania czynności bezpłatnego zakwaterowania lub wyżywienia.
8.
Przez czas określony w decyzji, o której mowa w ust. 1, z osobą skierowaną do wykonania
czynności przy zwalczaniu epizootii nie może być rozwiązany dotychczasowy Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz nie może być dokonane wypowiedzenie umowy o pracę, chyba że istnieje podstawa
do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
9.
Wynagrodzenie osób, o których mowa w ust. 1, ustala się według przepisów wydanych
na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 2.
Art. 18a.
1.
Kontrola wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, o
której mowa w art. 3 ust. 2 pkt 4 lit. d, jest prowadzona przez Głównego Lekarza Weterynarii
i wojewódzkich lekarzy weterynarii.
2.
Na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy
Instytut Badawczy współpracuje przy przeprowadzaniu kontroli wyrobów do diagnostyki
in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej, w tym przekazuje informacje dotyczące
testów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie weterynaryjnej używanych w
laboratoriach, o których mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1.
Art. 18b.
1.
Urzędowe zatrzymanie, o którym mowa w art. 137 ust. 3 lit. b rozporządzenia 2017/625,
następuje w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu określającej sposób postępowania z zatrzymanymi
zwierzętami lub towarami oraz termin, do którego te zwierzęta lub towary zostały zatrzymane.
2.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, podlega natychmiastowemu wykonaniu.
3.
Stroną postępowania, o którym mowa w ust. 1, jest posiadacz zwierząt lub towarów podlegających
urzędowemu zatrzymaniu.
Art. 19.
1.
Pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone na podstawie art. 16 i 18 są obowiązani
przy wykonywaniu czynności kontrolnych nosić na widocznym miejscu odznakę identyfikacyjną.
1a.
Czynności kontrolne podejmowane są po okazaniu legitymacji służbowej oraz upoważnienia
do przeprowadzenia kontroli.
1aa.
W ramach kontroli przeprowadzanej na podstawie ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych
lub edukacyjnych przez pracowników Inspekcji z udziałem eksperta, o którym mowa w art. 55 ust. 1 tej
ustawy, ekspert ten podejmuje czynności kontrolne po okazaniu upoważnienia do przeprowadzenia
kontroli, wystawionego przez organ Inspekcji.
1b.
Upoważnienie do przeprowadzenia kontroli powinno zawierać:
1)
oznaczenie organu wystawiającego upoważnienie;
2)
imię i nazwisko osoby upoważnionej;
3)
numer odznaki identyfikacyjnej;
4)
stanowisko i numer legitymacji służbowej pracownika Inspekcji Weterynaryjnej;
5)
numer dowodu osobistego osoby wyznaczonej w imieniu Inspekcji Weterynaryjnej;
6)
okres ważności upoważnienia;
7)
miejsce lub obszar wykonywania czynności;
8)
podpis osoby wystawiającej upoważnienie.
1c.
Przed podjęciem pierwszej czynności kontrolnej, osoba upoważniona do wykonania kontroli
ma obowiązek poinformować kontrolowanego o jego prawach i obowiązkach w trakcie kontroli.
1d.
Do kontroli spraw, przy których zachodzi konieczność zapoznania się z informacjami
niejawnymi, kontrolujący powinni posiadać poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające
do dostępu do informacji niejawnych, uzyskane na podstawie przepisów o ochronie informacji
niejawnych.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzory upoważnienia
i odznaki identyfikacyjnej, mając na względzie potrzebę zapewnienia identyfikacji
osób uprawnionych do przeprowadzania kontroli w imieniu Inspekcji.
2a.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wzór legitymacji
służbowej pracownika Inspekcji oraz rodzaje zabezpieczeń tej legitymacji przed przerobieniem
lub podrobieniem, mając na względzie potrzebę zapewnienia identyfikacji pracowników
Inspekcji uprawnionych do przeprowadzania kontroli w imieniu Inspekcji, a także zastosowanie
takich zabezpieczeń tej legitymacji, które uniemożliwią jej przerobienie lub podrobienie.
3.
Pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone na podstawie art. 16 i 18, w zakresie wykonywania
czynności, mają prawo w każdym czasie do:
1)
przeprowadzania kontroli gospodarstw, centrów (organizacji), zakładów, w tym pomieszczeń
lub urządzeń, o których mowa w załączniku II w rozdziale III rozporządzenia (WE) nr
852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny
środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319), ośrodków w
rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych
do celów naukowych lub edukacyjnych, instalacji, urządzeń lub środków transportu;
2)
kontrolowania przestrzegania wymagań określonych w prawodawstwie weterynaryjnym, w
tym metod stosowanych do znakowania i identyfikacji zwierząt, i w przepisach dotyczących
bezpieczeństwa żywności, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b;
3)
pobierania nieodpłatnie próbek do badań:
a)
od zwierząt utrzymywanych w celu umieszczenia na rynku lub transportowanych,
b)
produktów przeznaczonych do przechowywania, umieszczania na rynku lub transportowanych;
4)
żądania pisemnych lub ustnych informacji w zakresie objętym przedmiotem kontroli;
5)
żądania okazywania i udostępniania dokumentów lub danych informatycznych w zakresie,
o którym mowa w pkt 4.
4.
Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 3, podmioty kontrolowane są obowiązane
zapewnić pracownikom Inspekcji oraz osobom wyznaczonym na podstawie art. 16 i 18 pomoc
niezbędną do wykonywania ich obowiązków.
5.
Pracownicy Inspekcji, osoby, o których mowa w art. 16, art. 18 lub art. 20, a także
osoby wykonujące pracę w krajowych laboratoriach referencyjnych w rozumieniu art.
100 rozporządzenia 2017/625 oraz laboratoriach urzędowych w rozumieniu art. 37 rozporządzenia
2017/625 chronią poufność informacji uzyskanych podczas przeprowadzania kontroli urzędowych
i wykonywania innych czynności urzędowych, o których mowa w art. 8 ust. 1 i 3 rozporządzenia
2017/625.
5a.
Do eksperta, o którym mowa w art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych
do celów naukowych lub edukacyjnych, wykonującego czynności kontrolne w ramach kontroli przeprowadzanej na podstawie
tej ustawy, stosuje się przepisy ust. 3 pkt 4 i 5 oraz ust. 4 i 5.
6.
Powiatowy albo wojewódzki lekarz weterynarii może wystąpić do właściwego miejscowo
komendanta Policji z wnioskiem o pomoc, jeżeli jest to niezbędne do przeprowadzenia
kontroli przez Inspekcję. Na wniosek powiatowego albo wojewódzkiego lekarza weterynarii
właściwy miejscowo komendant Policji zapewnia pomoc przy przeprowadzaniu kontroli.
7.
(uchylony)
8.
Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 3, może odbywać się także w obecności
pracowników wojewódzkiego inspektoratu weterynarii lub Głównego Inspektoratu Weterynarii.
Art. 19a.
Przeprowadzenie kontroli ma na celu ustalenie stanu faktycznego i porównanie go ze
stanem pożądanym, określonym w prawodawstwie weterynaryjnym, oraz dokonanie oceny
i podjęcie działań wynikających z ustaleń kontroli.
Art. 19b.
1.
Kontrolujący przeprowadzają kontrole:
1)
okresowe - na podstawie planów kontroli sporządzanych przez powiatowego lekarza weterynarii,
wojewódzkiego lekarza weterynarii lub Głównego Lekarza Weterynarii;
2)
doraźne - podjęte poza planem kontroli, w tym związane z rozpatrzeniem skarg i wniosków.
2.
(uchylony)
3.
(uchylony)
Art. 19c.
1.
Kontrolę przeprowadza się w obecności podmiotu kontrolowanego albo osoby przez niego
upoważnionej, a w razie ich nieobecności - w obecności innego pracownika podmiotu
kontrolowanego.
2.
Kontrolujący dokonuje ustaleń stanu faktycznego na podstawie zebranych w toku kontroli
dowodów.
3.
Dowodami są w szczególności dokumenty, oględziny, Zeznania świadkówDowód polegający na przekazaniu przez świadków informacji o faktach istotnych dla sprawy, które spostrzegli. Świadek co do zasady ma obowiązek złożyć zeznania zgodne z prawdą.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, Opinia biegłegoŚrodek dowodowy sporządzany przez osobę mającą wiadomości specjalne, gdy do wyjaśnienia sprawy potrzebna jest wiedza wykraczająca poza doświadczenie sądu. Sąd ocenia opinię jak każdy inny dowód.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
oraz wyjaśnienia i oświadczenia.
Art. 19d.
1.
Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół kontroli zawierający:
1)
oznaczenie podmiotu kontrolowanego, jego siedzibę i adres, imię i nazwisko kierownika
podmiotu kontrolowanego, z uwzględnieniem zmian zaistniałych w okresie objętym kontrolą;
2)
imię i nazwisko oraz stanowisko służbowe kontrolującego oraz numer i datę wystawienia
upoważnienia do przeprowadzenia kontroli;
3)
datę rozpoczęcia i zakończenia kontroli, ze wskazaniem dni przerw w kontroli;
4)
określenie przedmiotu kontroli;
5)
opis stwierdzonego w wyniku kontroli stanu faktycznego, w tym ujawnionych nieprawidłowości
oraz ich zakresu;
6)
pouczenie o prawie, sposobie i terminie wniesienia zastrzeżeń do ustaleń zawartych
w protokole kontroli i złożenia wyjaśnień oraz o prawie odmowy podpisania protokołu
kontroli;
7)
wzmiankę o wniesieniu zastrzeżeń;
8)
omówienie dokonanych w protokole kontroli poprawek, skreśleń i uzupełnień;
9)
wzmiankę o doręczeniu podmiotowi kontrolowanemu protokołu kontroli;
10)
podpisy kontrolującego i kierownika podmiotu kontrolowanego albo osoby przez niego
upoważnionej oraz miejsce i datę podpisania protokołu kontroli;
11)
wzmiankę o odmowie podpisania protokołu kontroli;
12)
oznaczenie odpowiednią klauzulą tajności protokołu kontroli lub jego fragmentu w przypadku,
gdy protokół zawiera informacje niejawne.
2.
Do akt kontroli włącza się:
1)
notatki służbowe z czynności mających znaczenie dla ustaleń kontroli, sporządzone
przez kontrolującego, oraz inne dowody, oceny, wnioski lub zalecenia;
2)
informacje i dokumenty oraz poświadczone za zgodność z oryginałem kopie decyzji i
powiadomień;
3)
kopie dokumentów, poświadczone za zgodność z oryginałem, lub dokumenty sporządzone
przez kontrolującego, poświadczone za zgodność z dokumentacją źródłową.
3.
Protokół kontroli sporządza się w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach.
4.
Jeden egzemplarz protokołu kontroli przekazuje się podmiotowi kontrolowanemu za pokwitowaniem,
drugi włącza się do akt kontroli.
Art. 19e.
1.
Podmiotowi kontrolowanemu przysługuje, przed podpisaniem protokołu kontroli, prawo
zgłoszenia zastrzeżeń do ustaleń zawartych w protokole kontroli.
2.
Zastrzeżenia zgłasza się na piśmie w terminie 7 dni od dnia otrzymania protokołu kontroli.
3.
W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń wniesionych przez podmiot kontrolowany, kontrolujący
dokonuje zmian w protokole kontroli przez opisanie zmiany brzmienia jego poszczególnych
fragmentów lub dokonanie skreśleń.
4.
Podmiot kontrolowany może odmówić podpisania protokołu kontroli, składając w terminie
7 dni od dnia jego otrzymania wyjaśnienie przyczyn odmowy podpisania.
5.
W przypadku zgłoszenia zastrzeżeń do protokołu kontroli, termin odmowy podpisania
protokołu wraz z podaniem jej przyczyn biegnie od dnia doręczenia podmiotowi kontrolowanemu
stanowiska kontrolującego wobec zastrzeżeń.
6.
Odmowa podpisania protokołu kontroli nie stanowi przeszkody do podpisania go przez
kontrolującego i realizacji ustaleń kontroli.
Art. 19f.
Ustalenia ujęte w protokole kontroli stanowią podstawę do podjęcia dalszych czynności,
w tym dokonania ocen, sporządzenia wniosków, zaleceń pokontrolnych, wydania decyzji
i sporządzenia informacji dla jednostek nadrzędnych, oraz do powiadomienia właściwego
organu w przypadku popełnienia przestępstwa lub WykroczenieCzyn zabroniony przez ustawę pod groźbą kary, lżejszy od przestępstwa. Odpowiedzialność za wykroczenie może ponosić tylko osoba spełniająca warunki określone w przepisach.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Art. 19g.
Kontrole na miejscu, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 4 lit. c, przeprowadza się
zgodnie z przepisami o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich oraz przepisami o Planie
Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027.
Art. 20.
1.
Uprawnienia, o których mowa w art. 19 ust. 3, przysługują:
1)
ekspertom Komisji Europejskiej oraz innych państw członkowskich przeprowadzającym
kontrole, o których mowa w art. 116 rozporządzenia 2017/625;
2)
pracownikom Inspekcji upoważnionym przez Głównego Lekarza Weterynarii, wojewódzkiego
lekarza weterynarii, powiatowego lekarza weterynarii lub granicznego lekarza weterynarii
przeprowadzającym audyty, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2017/625,
lub dokonującym ustaleń, o których mowa w art. 27 ust. 2, art. 31 i art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli
w administracji rządowej
(Dz. U. z 2020 r. poz. 224).
2.
Kontrole, o których mowa w art. 116 rozporządzenia 2017/625, przeprowadza się w obecności
pracowników Inspekcji upoważnionych przez Głównego Lekarza Weterynarii, wojewódzkiego
lekarza weterynarii, powiatowego lekarza weterynarii lub granicznego lekarza weterynarii.
3.
Audyty, o których mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, i dokonywanie ustaleń,
o których mowa w art. 27 ust. 2, art. 31 i art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli
w administracji rządowej, przeprowadza się w obecności pracowników upoważnionych przez podmiot kontrolowany.
Art. 21.
1.
Podmioty prowadzące działalność w obiektach nadzorowanych przez Inspekcję, w przypadku
konieczności stałego wykonywania czynności przez pracowników Inspekcji lub osoby wyznaczone
na podstawie art. 16 i 18, są obowiązane do nieodpłatnego:
1)
udostępniania pomieszczeń biurowych, laboratoryjnych, socjalnych i magazynowych;
2)
odpowiedniego zabezpieczenia i wyposażenia stanowisk pracy dla przeprowadzających
kontrolę.
1a.
W rzeźniach korzystających z krajowych środków dostosowujących, o których mowa w art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych lub w art. 10 ust. 3 rozporządzenia nr 853/2004, za pomieszczenia, o których mowa
w ust. 1 pkt 1, uznaje się także wydzielone i odpowiednio wyposażone miejsce lub miejsca.
2.
Podmioty prowadzące działalność nadzorowaną, o której mowa w art. 1 pkt 1 lit. o ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz
zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, nieodpłatnie udostępniają organom Inspekcji Weterynaryjnej pomieszczenia w przypadku,
o którym mowa w załączniku IV w rozdziale I w sekcji 1 w ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25
lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia
zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, oraz w sprawie wykonania dyrektywy
Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek i przedmiotów zwolnionych z kontroli
weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy
(Dz. Urz. UE L 54 z 26.02.2011, str. 1, z późn. zm.).
Art. 21a.
1.
Wojewódzki lekarz weterynarii podaje do publicznej wiadomości na stronie internetowej
administrowanej przez urząd obsługujący ten organ informacje określone w art. 11 ust.
1 rozporządzenia 2017/625, w tym przekazuje w terminie do ostatniego dnia lutego informacje
dotyczące kontroli urzędowych przeprowadzonych na obszarze województwa w poprzednim
roku kalendarzowym.
2.
Powiatowy lekarz weterynarii przekazuje wojewódzkiemu lekarzowi weterynarii w terminie
do dnia 31 stycznia dane niezbędne do przygotowania informacji dotyczących kontroli
urzędowych przeprowadzonych na obszarze województwa w poprzednim roku kalendarzowym,
o których mowa w ust. 1.
Art. 22.
Pracownicy Inspekcji oraz osoby, o których mowa w art. 16, 18 i 20, w zakresie wykonywania
czynności określonych w ustawie podlegają ochronie prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy
publicznych.
Art. 23.
1.
Stwierdzenie albo wykluczenie choroby zakaźnej zwierzęcia, w tym choroby odzwierzęcej,
wydanie oceny mięsa, oceny zdrowotnej jakości produktów pochodzenia zwierzęcego, żywności,
o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b, niejadalnych produktów pochodzenia zwierzęcego,
produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, produktów pochodnych oraz pasz może być
poprzedzone przeprowadzeniem badań laboratoryjnych.
2.
Badaniami laboratoryjnymi, w tym przeprowadzanymi w ramach monitorowania i badań kontrolnych,
są objęte również szkodliwe dla ludzi i zwierząt czynniki biologiczne, chemiczne,
fizyczne, odzwierzęce czynniki chorobotwórcze oraz związana z nimi oporność na środki
przeciwdrobnoustrojowe, określone w prawodawstwie weterynaryjnym, a także w przepisach
dotyczących pasz oraz bezpieczeństwa żywności i żywienia.
3.
Wymagań dotyczących badań laboratoryjnych określonych w ustawie nie stosuje się do
badania trichinoskopowego na obecność włośni mięsa przeznaczonego na użytek własny.
Art. 24.
1.
Badanie laboratoryjne mięsa na obecność włośni jest przeprowadzane w:
1)
pomieszczeniu, o którym mowa w załączniku III w sekcji I w rozdziale II w ust. 9 rozporządzenia
nr 853/2004, udostępnianym pracownikom Inspekcji lub osobom wyznaczonym na podstawie
art. 16 i art. 18 przez podmioty prowadzące działalność w zakresie produkcji produktów
pochodzenia zwierzęcego lub
2)
innym przeznaczonym do tego celu pomieszczeniu, którym dysponuje Inspekcja.
2.
Pomieszczenie określone w ust. 1, w którym jest przeprowadzane badanie laboratoryjne
mięsa na obecność włośni, zwane dalej „pracownią badania mięsa na obecność włośni”,
powiatowy inspektorat weterynarii wyposaża w odczynniki i sprzęt niezbędny do prawidłowego
przeprowadzenia tego badania, zapewniając ich stałą dostępność i przydatność zgodnie
z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1375 z dnia 10 sierpnia 2015 r. ustanawiającym
szczególne przepisy dotyczące urzędowych kontroli w odniesieniu do włośni (Trichinella)
w mięsie
(Dz. Urz. UE L 212 z 11.08.2015, str. 7, z późn. zm.).
3.
Kierownik zakładu higieny weterynaryjnej lub osoba przez niego upoważniona kontroluje,
czy w pracowni badania mięsa na obecność włośni są spełniane wymagania w zakresie
systemu zarządzania wskazanego w art. 37 ust. 4 lit. e rozporządzenia 2017/625.
4.
Kierownik zakładu higieny weterynaryjnej o stwierdzeniu naruszenia wymagań w zakresie
systemu zarządzania wskazanego w art. 37 ust. 4 lit. e rozporządzenia 2017/625 w pracowni
badania mięsa na obecność włośni przez:
1)
osobę wyznaczoną na podstawie art. 16 lub art. 18,
2)
pracownika Inspekcji
- informuje powiatowego lekarza weterynarii i wojewódzkiego lekarza weterynarii.
5.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 1, powiatowy lekarz weterynarii nakazuje,
w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, osobom wyznaczonym na podstawie art. 16 lub 18
do przeprowadzenia badania laboratoryjnego mięsa na obecność włośni, usunięcie stwierdzonych
naruszeń, określając sposób i termin ich usunięcia.
6.
W przypadku, o którym mowa w ust. 4 pkt 2, pracownik Inspekcji ponosi odpowiedzialność
porządkową lub dyscyplinarną na zasadach określonych w przepisach odrębnych.
Art. 25.
1.
Aby zapewnić jednolity sposób przeprowadzania badań laboratoryjnych dla celów kontroli
urzędowych określonych w rozporządzeniu 2017/625, związanych z realizacją zadań, o
których mowa w art. 3 ust. 1, tworzy się system laboratoriów urzędowych, obejmujący
akredytowane laboratoria.
2.
W ramach systemu, o którym mowa w ust. 1, działają:
1)
laboratoria urzędowe w rozumieniu art. 37 rozporządzenia 2017/625, obejmujące:
a)
zakłady higieny weterynaryjnej, w tym pracownie badania mięsa na obecność włośni,
b)
laboratoria państwowych instytutów badawczych,
c)
laboratoria weterynaryjne wchodzące w skład innych niż wymienione w lit. a jednostek
organizacyjnych Inspekcji,
d)
inne laboratoria zatwierdzone przez Głównego Lekarza Weterynarii;
2)
krajowe laboratoria referencyjne w rozumieniu art. 100 rozporządzenia 2017/625.
3.
Główny Lekarz Weterynarii jest właściwym organem w sprawach:
1)
wyznaczenia laboratorium urzędowego w rozumieniu art. 37 rozporządzenia 2017/625 w
odniesieniu do laboratoriów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, i cofnięcia takiego wyznaczenia;
2)
czasowego wyznaczenia laboratorium urzędowego w rozumieniu art. 42 rozporządzenia
2017/625 i cofnięcia takiego wyznaczenia;
3)
wyznaczenia laboratorium urzędowego zgodnie z art. 37 ust. 2 rozporządzenia 2017/625;
4)
o których mowa w art. 38 ust. 3 i 4 rozporządzenia 2017/625.
4.
Główny Lekarz Weterynarii, wyznaczając laboratorium urzędowe, o którym mowa w ust.
2 pkt 1 lit. a, do przeprowadzenia badań laboratoryjnych mięsa na obecność włośni,
wskazuje pracownię badania mięsa na obecność włośni, na podstawie informacji przekazanych
przez powiatowego lekarza weterynarii za pośrednictwem wojewódzkiego lekarza weterynarii.
5.
Jeżeli brak jest laboratorium urzędowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 lit. a-c, do
przeprowadzenia wymaganych badań laboratoryjnych, Główny Lekarz Weterynarii może wyznaczyć
do przeprowadzenia tych badań krajowe laboratorium referencyjne.
6.
Jeżeli brak jest krajowego laboratorium referencyjnego, które można wyznaczyć do przeprowadzenia
wymaganych badań laboratoryjnych, Główny Lekarz Weterynarii, po zasięgnięciu opinii
Rady do spraw Laboratoriów, wyznacza do przeprowadzenia tych badań znajdujące się
na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego
Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym, zwanego dalej „państwem członkowskim EFTA”, krajowe laboratorium referencyjne
lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej.
6a.
Jeżeli brak jest krajowego laboratorium referencyjnego i laboratorium referencyjnego
Unii Europejskiej, które można wyznaczyć do przeprowadzenia wymaganych badań laboratoryjnych
na podstawie ust. 6, Główny Lekarz Weterynarii, po zasięgnięciu opinii Rady do spraw
Laboratoriów, wyznacza do przeprowadzenia tych badań inne laboratorium urzędowe w
rozumieniu art. 37 rozporządzenia 2017/625 znajdujące się na terytorium państwa członkowskiego
Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA.
7.
Laboratoria urzędowe są poddawane w zakresie stosowanych metod badawczych regularnym
badaniom biegłości lub międzylaboratoryjnym badaniom porównawczym przeprowadzanym
przez krajowe laboratorium referencyjne, a gdy brak jest takiej możliwości - przez
krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej
znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
członkowskiego EFTA.
8.
Główny Lekarz Weterynarii sporządza, w sposób określony przez Komisję Europejską,
wykaz krajowych laboratoriów referencyjnych oraz innych laboratoriów, których obowiązek
publikowania wynika z przepisów Unii Europejskiej, aktualizuje go i umieszcza na stronie
internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Weterynarii.
9.
Badania laboratoryjne w zakresie oceny zdrowotnej jakości żywności, o której mowa
w art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. b, wykonują laboratoria, o których mowa w art. 78 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności
i żywienia.
Art. 25a.
1.
Kierownik laboratorium, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. d, ubiegającego
się o status laboratorium urzędowego zatwierdzonego do przeprowadzania badań laboratoryjnych
w zakresie określonych kierunków i metod dla celów kontroli urzędowych składa do Głównego
Lekarza Weterynarii wniosek w tym zakresie, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej
lub elektronicznej.
2.
Do wniosku dołącza się:
1)
kopię:
a)
certyfikatu akredytacji,
b)
zakresu akredytacji, zgodnego z kierunkiem badań określonym we wniosku;
2)
opinię w sprawie spełniania przez laboratorium wymagań określonych w art. 37 ust.
4 rozporządzenia 2017/625, wydaną nie wcześniej niż w roku poprzedzającym rok złożenia
tego wniosku, do której dołącza się raport krajowego laboratorium referencyjnego właściwego
dla danego kierunku badań, a w przypadku gdy nie ma takiego krajowego laboratorium
referencyjnego - laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej znajdującego się na
terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego
EFTA;
3)
kopię raportu z badań biegłości lub międzylaboratoryjnych badań porównawczych przeprowadzonych
w roku poprzedzającym rok złożenia tego wniosku przez właściwe dla danego kierunku
badań krajowe laboratorium referencyjne, a w przypadku gdy nie ma takiego krajowego
laboratorium referencyjnego - przez krajowe laboratorium referencyjne znajdujące się
na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego
EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej.
3.
Główny Lekarz Weterynarii zatwierdza, w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, laboratorium
ubiegające się o status laboratorium zatwierdzonego do przeprowadzania badań laboratoryjnych
w zakresie określonych kierunków i metod wskazanych we wniosku.
4.
Laboratorium, które uzyskało status laboratorium, o którym mowa w ust. 1:
1)
bierze udział w badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych,
o których mowa w art. 38 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, przeprowadzanych przez właściwe
dla danego kierunku badań krajowe laboratorium referencyjne, w terminach określonych
w harmonogramie opracowanym przez krajowe laboratorium referencyjne, a w przypadku
gdy nie ma takiego laboratorium referencyjnego - nie rzadziej niż raz na 4 lata w
badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych przeprowadzanych
przez właściwe dla danego kierunku badań krajowe laboratorium referencyjne znajdujące
się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego
EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej;
2)
poddaje się kontroli właściwego dla danego kierunku badań krajowego laboratorium referencyjnego,
w tym kontroli niezapowiedzianej.
5.
Laboratorium, które uzyskało status laboratorium, o którym mowa w ust. 1, w terminie
6 miesięcy od dnia uzyskania w badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach
porównawczych, o których mowa w ust. 4 pkt 1, wyniku niezgodnego z kryteriami określonymi
przez krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej,
które przeprowadziło te badania, lub wyniku wątpliwego podlega ponownemu badaniu,
będącemu badaniem biegłości lub międzylaboratoryjnym badaniem porównawczym, przeprowadzanemu
przez właściwe dla danego kierunku badań krajowe laboratorium referencyjne, a w przypadku
gdy nie ma takiego krajowego laboratorium referencyjnego - przez krajowe laboratorium
referencyjne znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej
lub państwa członkowskiego EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej.
6.
Główny Lekarz Weterynarii, w drodze decyzji administracyjnej, cofa laboratorium zatwierdzenie
do przeprowadzania badań laboratoryjnych w zakresie określonych kierunków i metod,
jeżeli:
1)
krajowa jednostka akredytująca, o której mowa w art. 37 ust. 4 lit. e rozporządzenia
2017/625, cofnęła lub zawiesiła posiadaną przez laboratorium akredytację lub
2)
laboratorium:
a)
dwukrotnie w kolejnych badaniach biegłości lub międzylaboratoryjnych badaniach porównawczych
nie uzyskało wyników zgodnych z kryteriami określonymi przez krajowe laboratorium
referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziło
te badania, lub nie poddało się badaniu biegłości lub międzylaboratoryjnemu badaniu
porównawczemu, o których mowa w ust. 4 pkt 1, lub ponownemu badaniu, o którym mowa
w ust. 5, lub
b)
uchyla się od poddania się kontroli, o której mowa w ust. 4 pkt 2, albo w wyniku takiej
kontroli stwierdzono, że laboratorium nie spełnia warunków niezbędnych do przeprowadzania
badań, lub
c)
używa do diagnostyki in vitro wyrobów stosowanych w medycynie weterynaryjnej, które
nie znajdują się w wykazie wyrobów do diagnostyki in vitro stosowanych w medycynie
weterynaryjnej, o którym mowa w art. 76a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu
chorób zakaźnych zwierząt, lub
d)
nie przekazało niezwłocznie wyników przeprowadzonych badań laboratoryjnych do systemu
teleinformatycznego, o którym mowa w art. 25d ust. 1, lub
e)
nie przekazało powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na lokalizację
laboratorium oraz powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce
pobrania próbki informacji, o których mowa w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu
chorób zakaźnych zwierząt, lub
3)
nie zostały podjęte działania naprawcze, o których mowa w art. 39 ust. 2 rozporządzenia
2017/625.
7.
Krajowe laboratorium referencyjne, jednostka akredytująca i powiatowy lekarz weterynarii
niezwłocznie informują Głównego Lekarza Weterynarii o zaistnieniu przyczyn mogących
stanowić podstawę do cofnięcia laboratorium zatwierdzenia.
8.
Jeżeli laboratorium urzędowe, o którym mowa w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a-c, z przyczyn
finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie przeprowadzić badań laboratoryjnych
w zakresie określonym w art. 25 ust. 1, Główny Lekarz Weterynarii może wyznaczyć,
na czas określony, do przeprowadzania tych badań laboratorium urzędowe, o którym mowa
w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. d.
9.
Główny Lekarz Weterynarii, dokonując wyznaczenia, o którym mowa w ust. 8, określa:
1)
zakres badań laboratoryjnych przeprowadzanych przez wyznaczone laboratorium;
2)
sposób pozyskiwania przez wyznaczone laboratorium materiału do badań laboratoryjnych;
3)
zasady gromadzenia i przekazywania danych o wynikach przeprowadzanych badań laboratoryjnych;
4)
wysokość opłat za badania laboratoryjne przeprowadzane przez wyznaczone laboratorium.
10.
Wniosek o ponowne zatwierdzenie laboratorium do przeprowadzania badań laboratoryjnych
w zakresie określonych kierunków i metod, w stosunku do którego została wydana decyzja,
o której mowa w ust. 6, składa się zgodnie z ust. 1 i 2 nie wcześniej niż po upływie
12 miesięcy od dnia, w którym ta decyzja stała się ostateczna.
11.
Do wniosku o zmianę w zakresie metody badań określonej w decyzji, o której mowa w
ust. 3, stosuje się przepisy ust. 2.
Art. 25b.
1.
Krajowe laboratoria referencyjne:
1)
wykonują zadania:
a)
Inspekcji, o których mowa w art. 3, w zakresie referencyjności,
b)
określone w art. 101 ust. 1 rozporządzenia 2017/625 oraz w przepisach wydanych w trybie
art. 101 ust. 2 rozporządzenia 2017/625;
2)
prowadzą centralną bazę danych, o której mowa w art. 25d ust. 1 pkt 1, oraz gromadzą
i przetwarzają dane dotyczące wyników badań laboratoryjnych przeprowadzanych w ramach
systemu, o którym mowa w art. 25 ust. 1.
2.
Krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego kierunku badań sprawuje nadzór
nad laboratoriami urzędowymi w zakresie prawidłowości wykonywania przez nie badań,
przeprowadzając kontrolę, w szczególności sprzętu i odczynników stosowanych do tych
badań, udziału w badaniach porównawczych oraz wyboru metod do akredytacji. Kontrolę
przeprowadza się nie rzadziej niż raz na 3 lata, również na wniosek Głównego Lekarza
Weterynarii.
2a.
Audyt laboratorium urzędowego, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia 2017/625, przeprowadza:
1)
Główny Lekarz Weterynarii we współpracy z krajowym laboratorium referencyjnym właściwym
dla danego kierunku badań;
2)
krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego kierunku badań, na wniosek Głównego
Lekarza Weterynarii.
3.
Krajowe laboratoria referencyjne corocznie, do dnia 15 stycznia, przekazują Głównemu
Lekarzowi Weterynarii informacje o przeprowadzonych kontrolach.
4.
Zadania krajowych laboratoriów referencyjnych są finansowane z budżetu państwa z części,
której dysponentem jest minister właściwy do spraw rolnictwa.
5.
Wydatki inwestycyjne związane z prowadzeniem centralnej bazy danych, o której mowa
w art. 25d ust. 1 pkt 1, mogą być finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem
jest minister właściwy do spraw rolnictwa, w wysokości do 100% planowanej wartości
kosztorysowej inwestycji.
6.
Minister właściwy do spraw rolnictwa, w drodze rozporządzenia:
1)
określi, które laboratoria są krajowymi laboratoriami referencyjnymi, o których mowa
w art. 100 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, a w przypadku gdy dla każdego z laboratoriów
referencyjnych Unii Europejskiej zostanie określone więcej niż jedno krajowe laboratorium
referencyjne - także sposób współpracy tych laboratoriów, mając na względzie wykonywane
przez te laboratoria zadania, a także zapewnienie efektywnej współpracy tych laboratoriów
oraz koordynację ich zadań i współpracy z innymi krajowymi laboratoriami referencyjnymi
i laboratoriami referencyjnymi Unii Europejskiej;
2)
może określić dodatkowe wymagania, jakie powinny spełniać krajowe laboratoria referencyjne,
uwzględniając ich specyfikę wynikającą z rodzaju przeprowadzanych przez nie badań.
Art. 25c.
1.
Krajowe laboratoria referencyjne przekazują Głównemu Lekarzowi Weterynarii corocznie,
w terminie do dnia 1 grudnia, projekt szczegółowego zakresu rzeczowego ich zadań,
które będą realizowane w następnym roku kalendarzowym.
2.
Główny Lekarz Weterynarii przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa corocznie,
w terminie do dnia 31 grudnia, szczegółowy zakres rzeczowy zadań krajowych laboratoriów
referencyjnych, które będą realizowane w następnym roku kalendarzowym.
Art. 25d.
1.
Dane dotyczące wyników przeprowadzonych badań laboratoryjnych w zakresie określonym
w art. 23 są gromadzone i przetwarzane przy użyciu systemu teleinformatycznego obejmującego:
1)
centralną bazę danych prowadzoną przez krajowe laboratoria referencyjne;
2)
lokalne bazy danych prowadzone w zakładach higieny weterynaryjnej przeprowadzających
badania laboratoryjne dla celów kontroli urzędowych.
2.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
warunki i tryb gromadzenia, przetwarzania oraz przekazywania danych dotyczących wyników
przeprowadzonych badań laboratoryjnych, a także sposób prowadzenia baz danych określonych
w ust. 1, mając na względzie zapewnienie efektywnej kontroli stanu bezpieczeństwa
produktów pochodzenia zwierzęcego i żywności, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2
lit. b, oraz stanu zdrowia zwierząt, a także szybkiego przepływu informacji dotyczących
wyników tych badań.
Art. 25e.
1.
Badania laboratoryjne przeprowadzane w celu zapewnienia ochrony zdrowia zwierząt,
bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego, produktów ubocznych pochodzenia
zwierzęcego lub produktów pochodnych lub pasz przez podmioty prowadzące działalność
określoną w przepisach o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych
zwierząt, o produktach pochodzenia zwierzęcego lub o paszach, w przypadku gdy wyniki
tych badań są wykorzystywane dla celów kontroli urzędowej, są przeprowadzane w laboratoriach,
o których mowa w art. 25 ust. 2, albo w laboratoriach wpisanych do rejestru prowadzonego
przez Głównego Lekarza Weterynarii, chyba że państwo trzecie określiło inne wymagania
w tym zakresie.
2.
Laboratorium wpisane do rejestru może przeprowadzać badania laboratoryjne, o których
mowa w ust. 1, wyłącznie zgodnie z rodzajem i kierunkiem badań laboratoryjnych, w
zakresie których zostało wpisane do tego rejestru.
3.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1, Główny Lekarz Weterynarii prowadzi w postaci elektronicznej.
4.
W rejestrze wpisuje się nazwę i adres laboratorium, datę wpisania laboratorium do
rejestru, rodzaj i kierunek przeprowadzanych badań laboratoryjnych oraz ich metodykę.
5.
Rejestr, o którym mowa w ust. 1, udostępnia się na stronie internetowej administrowanej
przez Główny Inspektorat Weterynarii.
Art. 25f.
1.
Wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 25e ust. 1, dokonuje Główny Lekarz Weterynarii
na wniosek złożony na piśmie przez kierownika laboratorium.
2.
Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1)
imię, nazwisko, Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy;
2)
określenie rodzaju i kierunku przeprowadzanych badań laboratoryjnych oraz metod ich
przeprowadzania;
3)
określenie lokalizacji laboratorium, w którym mają być przeprowadzane badania laboratoryjne.
3.
Do wniosku dołącza się kopię raportu z badań biegłości przeprowadzonych nie wcześniej
niż w roku poprzedzającym rok złożenia tego wniosku przez krajowe laboratorium referencyjne
właściwe dla danego kierunku badań laboratoryjnych.
4.
W przypadku gdy nie ma krajowego laboratorium referencyjnego właściwego dla określonego
kierunku badań laboratoryjnych, kierownik laboratorium do wniosku dołącza kopię:
1)
certyfikatu akredytacji wraz z zakresem akredytacji, zgodnego z kierunkiem badań laboratoryjnych
określonym we wniosku albo
2)
raportu z badań biegłości przeprowadzonych nie wcześniej niż w roku poprzedzającym
rok złożenia tego wniosku przez krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego
kierunku badań laboratoryjnych znajdujące się na terytorium innego państwa członkowskiego
Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego EFTA lub laboratorium referencyjne Unii
Europejskiej.
5.
Główny Lekarz Weterynarii odmawia, w drodze Decyzja administracyjnaWładcze rozstrzygnięcie organu administracji publicznej załatwiające sprawę indywidualną co do jej istoty albo w inny sposób kończące postępowanie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, wpisu laboratorium
do rejestru, jeżeli nie uzyskało ono w badaniach, o których mowa w ust. 3 lub ust.
4 pkt 2, wyniku zgodnego z kryteriami określonymi przez krajowe laboratorium referencyjne
lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziło te badania.
6.
Laboratorium wpisane do rejestru bierze udział w badaniach biegłości przeprowadzanych
przez krajowe laboratorium referencyjne właściwe dla danego kierunku badań laboratoryjnych,
w terminach określonych w harmonogramie opracowanym przez to krajowe laboratorium
referencyjne, a w przypadku gdy nie ma takiego laboratorium referencyjnego - nie rzadziej
niż raz na 4 lata w badaniach biegłości przeprowadzanych przez właściwe dla danego
kierunku badań laboratoryjnych krajowe laboratorium referencyjne znajdujące się na
terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego
EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej.
7.
Laboratorium wpisane do rejestru, o którym mowa w ust. 1, w terminie 6 miesięcy od
dnia uzyskania w badaniach biegłości, o których mowa w ust. 6, wyniku niezgodnego
z kryteriami określonymi przez krajowe laboratorium referencyjne lub laboratorium
referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziło te badania, lub wyniku wątpliwego
podlega ponownemu badaniu biegłości przeprowadzanemu przez krajowe laboratorium referencyjne
właściwe dla danego kierunku badań laboratoryjnych, a w przypadku gdy nie ma takiego
krajowego laboratorium referencyjnego - przez krajowe laboratorium referencyjne znajdujące
się na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego
EFTA lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej.
7a.
Laboratorium wpisane do rejestru poddaje się kontroli właściwego dla danego kierunku
badań krajowego laboratorium referencyjnego, w tym kontroli niezapowiedzianej przeprowadzanej
również na wniosek Głównego Lekarza Weterynarii, w zakresie prawidłowości wykonywania
badań, obejmującej w szczególności kontrolę stosowanego sprzętu i odczynników oraz
udziału w badaniach porównawczych.
8.
Główny Lekarz Weterynarii skreśla, w drodze decyzji administracyjnej, laboratorium
z rejestru, jeżeli:
1)
jednostka akredytująca cofnęła lub zawiesiła posiadaną przez laboratorium akredytację
w przypadku, o którym mowa w ust. 4, lub
2)
laboratorium:
a)
nie poddało się badaniom, o których mowa w ust. 6 lub 7, lub dwukrotnie w kolejnych
badaniach biegłości nie uzyskało wyników zgodnych z kryteriami określonymi przez krajowe
laboratorium referencyjne lub laboratorium referencyjne Unii Europejskiej, które przeprowadziło
te badania, lub
b)
nie przekazało powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na lokalizację
laboratorium oraz powiatowemu lekarzowi weterynarii właściwemu ze względu na miejsce
pobrania próbki informacji, o których mowa w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu
chorób zakaźnych zwierząt, lub
c)
nie poddało się kontroli, o której mowa w ust. 7a, albo w wyniku takiej kontroli stwierdzono,
że laboratorium nie spełnia warunków niezbędnych do przeprowadzenia badań.
9.
Krajowe laboratorium referencyjne, jednostka akredytująca i powiatowy lekarz weterynarii
niezwłocznie informują Głównego Lekarza Weterynarii o zaistnieniu przyczyn, o których
mowa w ust. 8, mogących stanowić podstawę do wykreślenia laboratorium z rejestru.
10.
Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, wykaz badań
laboratoryjnych określonych w art. 25e ust. 1, mając na względzie znaczenie wyników
tych badań zarówno dla ochrony zdrowia zwierząt, zapewnienia efektywnej kontroli stanu
bezpieczeństwa produktów pochodzenia zwierzęcego i pasz, jak i przy wystawianiu przez
organy Inspekcji Weterynaryjnej świadectw zdrowia dla przesyłek zwierząt i takich
produktów oraz pasz.
Art. 25g.
1.
Koszty udziału laboratorium w badaniach biegłości i międzylaboratoryjnych badaniach
porównawczych oraz koszty audytów laboratorium, o których mowa w art. 39 rozporządzenia
2017/625, i kontroli przeprowadzanych przez krajowe laboratorium referencyjne właściwe
dla danego kierunku badań ponosi podmiot prowadzący laboratorium.
2.
Kosztów, o których mowa w ust. 1, nie ponoszą podmioty prowadzące laboratoria wymienione
w art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a-c.
3.
Wpływy z tytułu organizowania badań biegłości, międzylaboratoryjnych badań porównawczych,
audytów i kontroli przeprowadzanych przez krajowe laboratoria referencyjne stanowią
dochód budżetu państwa.
