Prawo celne
Ustawa z dnia 19 marca 2004 r., Dz.U. 2004 nr 68 poz. 622, 103 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Akt wszedł w życie 1 maja 2004 r. Poniżej brzmienie z tego dnia.
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje w zakresie uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego:
1)
zasady przywozu towarów na obszar celny Wspólnoty Europejskiej, zwanej dalej „Wspólnotą”,
i wywozu towarów z tego obszaru,
2)
zasady postępowania z towarami objętymi Wspólną Polityką Rolną,
3)
sposób przekazywania informacji do celów ewidencji i statystyki dotyczącej obrotu
towarowego z państwami członkowskimi Wspólnoty
- oraz związane z tym prawa i obowiązki osób, a także uprawnienia i obowiązki organów
celnych.
Art. 2.
Wprowadzenie towaru na obszar celny Wspólnoty lub jego wyprowadzenie z tego obszaru
powoduje z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach
prawa celnego, jeżeli przepisy prawa, w tym umowy międzynarodowe, nie stanowią inaczej.
Art. 3.
Ustawa ma zastosowanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, chyba że umowa międzynarodowa
stanowi inaczej.
Art. 4.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
terytorium kraju - terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
terytorium państwa trzeciego - terytorium państwa nienależącego do Wspólnoty;
3)
Wspólnotowy Kodeks Celny - rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające
Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992), ostatnio zmienione aktem dotyczącym warunków przystąpienia
Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej,
Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej,
Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań w traktatach stanowiących
podstawę Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 236 z 23.9.2003);
4)
Rozporządzenie Wykonawcze - rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca
1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92
ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 z 11.10.1993), ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (EWG)
nr 1335/2003 z dnia 25 lipca 2003 r. zmieniającym rozporządzenie Komisji (EWG) nr
2454/93 ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92
ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 187 z 26.7.2003);
5)
Rozporządzenie ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych - rozporządzenie
Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. dotyczące ustanowienia wspólnotowego
systemu zwolnień celnych (Dz. Urz. WE L 105 z 23.4.1983), ostatnio zmienione aktem
dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki
Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki
Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowań
w traktatach stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz. Urz. WE L 236 z 23.9.2003).
Art. 5.
1.
Przepis art. 37 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego stosuje się odpowiednio do przemieszczania towarów pomiędzy terytorium kraju a pozostałą
częścią obszaru celnego Wspólnoty, którymi obrót podlega na mocy przepisów krajowych,
przepisów wspólnotowych lub umów międzynarodowych zakazom lub ograniczeniom, a także
do przemieszczania towarów, których nabycie wewnątrzwspólnotowe lub dostawa wewnątrzwspólnotowa
podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.
2.
W przypadku uzasadnionego przypuszczenia lub stwierdzenia naruszenia przepisów mających
zastosowanie do towarów, o których mowa w ust. 1, organ celny, w sprawach nienależących
do jego właściwości, niezwłocznie zawiadamia właściwe organy nadzoru i kontroli, które
podejmują stosowne działania. Jeżeli jest to uzasadnione, organ celny może również
w takim przypadku zatrzymać towar i niezwłocznie przekazać go tym organom.
Art. 6.
Uprawnienia organów celnych do wykonywania czynności w ramach dozoru celnego (kontrola
celna) oraz zakres tych czynności określa ustawa z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej
(Dz. U. Nr 72, poz. 802, z późn. zm.).
Art. 7.
Do obliczania terminów określonych w przepisach wspólnotowego prawa celnego stosuje się rozporządzenie nr 1182/71/EWG/EURATOM z dnia 3 czerwca 1971 r. określające
zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów (Dz. Urz. WE L 124 z 8.6.1971).
Art. 8.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,
wzory formularzy stosowanych w sprawach celnych, mając na uwadze jednolite wykonywanie
przepisów prawa celnego oraz ułatwienie w dokonywaniu formalności przed organami celnymi. Rozporządzenie
może zawierać instrukcje wypełniania tych formularzy.
Art. 9.
Termin przechowywania dokumentów, o którym mowa w art. 16 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, wynosi 5 lat.
Art. 10.
Świadectwa pochodzenia towarów wywożonych z terytorium kraju są wystawiane przez organy
celne na pisemny wniosek eksportera lub nadawcy towaru, chyba że umowy międzynarodowe
stanowią inaczej.
Art. 11.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych wyznaczy, w drodze rozporządzenia,
kurs wymiany, o którym mowa w rozdziale 6 tytułu 5 Rozporządzenia Wykonawczego, stosowany
w celu ustalenia wartości celnej, mając na uwadze postanowienia wspólnotowego prawa celnego oraz zapewnienie powszechnej dostępności informacji w tym zakresie.
Art. 12.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może ogłosić w Dzienniku Urzędowym
Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, w drodze obwieszczenia, wyjaśnienia do
Taryfy celnej, obejmujące, w szczególności, noty wyjaśniające do Zharmonizowanego
Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS), noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej
oraz opinie klasyfikacyjne przyjęte przez Radę Współpracy Celnej.
Art. 13.
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
procedury przyjmowania i przekazywania wniosków o zaliczenie towarów na poczet kontyngentu
taryfowego, tryb przekazywania informacji w zakresie rejestrowania i sprawowania kontroli
importu specyficznych towarów objętych procedurą nadzoru importu, mając na uwadze
sprawną realizację przepisów prawa celnego oraz uproszczenie w dokonywaniu formalności przed organami celnymi.
