Historia zmian art. 12

Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.

1. Obecne brzmienie, od Dz.U. 2019 poz. 24 (ogłoszony 7 stycznia 2019 r.)

   Art. 12. 1. Zakłady lecznicze dla zwierząt mogą, z zastrzeżeniem ust. 2, prowadzić: 1) szkolenie praktyczne uczniów szkół ponadpodstawowych; 2) szkolenie praktyczne studentów kierunku weterynaria w zakresie wynikającym z programu studiów; 3) szkolenie podyplomowe lekarzy weterynarii; 4) szkolenie specjalizacyjne lekarzy weterynarii. 2. Klinika weterynaryjna jest obowiązana do prowadzenia szkoleń, o których mowa w ust. 1. 3. Szkolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są odpłatne. Wysokość odpłatności określa, w drodze uchwały, Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, uwzględniając rodzaj szkolenia, o którym mowa w ust. 1.

2. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2017 poz. 188 (ogłoszony 31 stycznia 2017 r.)

   Art. 12. 1. Zakłady lecznicze dla zwierząt mogą, z zastrzeżeniem ust. 2, prowadzić: 1) szkolenie praktyczne uczniów szkół ponadgimnazjalnych; 1) szkolenie praktyczne uczniów szkół ponadpodstawowych; 2) szkolenie praktyczne studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej w zakresie wynikającym z programu studiów; 3) szkolenie podyplomowe lekarzy weterynarii; 4) szkolenie specjalizacyjne lekarzy weterynarii. 2. Klinika weterynaryjna jest obowiązana do prowadzenia szkoleń, o których mowa w ust. 1. 3. Szkolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są odpłatne. Wysokość odpłatności określa, w drodze uchwały, Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, uwzględniając rodzaj szkolenia, o którym mowa w ust. 1.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 12. 1. Zakłady lecznicze dla zwierząt mogą, z zastrzeżeniem ust. 2, prowadzić: 1) szkolenie praktyczne uczniów szkół ponadgimnazjalnych; 1) szkolenie praktyczne uczniów szkół ponadpodstawowych; 2) szkolenie praktyczne studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej kierunku weterynaria w zakresie wynikającym z programu studiów; 3) szkolenie podyplomowe lekarzy weterynarii; 4) szkolenie specjalizacyjne lekarzy weterynarii. 2. Klinika weterynaryjna jest obowiązana do prowadzenia szkoleń, o których mowa w ust. 1. 3. Szkolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są odpłatne. Wysokość odpłatności określa, w drodze uchwały, Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, uwzględniając rodzaj szkolenia, o którym mowa w ust. 1.

3. Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2004 nr 11 poz. 95 (ogłoszony 27 stycznia 2004 r., w życie od 11 lutego 2004 r.)

   Art. 12. 1. Zakłady lecznicze dla zwierząt mogą, z zastrzeżeniem ust. 2, prowadzić: 1) szkolenie praktyczne uczniów szkół ponadgimnazjalnych; 2) szkolenie praktyczne studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej w zakresie wynikającym z programu studiów; 3) szkolenie podyplomowe lekarzy weterynarii; 4) szkolenie specjalizacyjne lekarzy weterynarii. 2. Klinika weterynaryjna jest obowiązana do prowadzenia szkoleń, o których mowa w ust. 1. 3. Szkolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są odpłatne. Wysokość odpłatności określa, w drodze uchwały, Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, uwzględniając rodzaj szkolenia, o którym mowa w ust. 1.

   Co zmieniło się w następnej wersji

   Art. 12. 1. Zakłady lecznicze dla zwierząt mogą, z zastrzeżeniem ust. 2, prowadzić: 1) szkolenie praktyczne uczniów szkół ponadgimnazjalnych; 1) szkolenie praktyczne uczniów szkół ponadpodstawowych; 2) szkolenie praktyczne studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej w zakresie wynikającym z programu studiów; 3) szkolenie podyplomowe lekarzy weterynarii; 4) szkolenie specjalizacyjne lekarzy weterynarii. 2. Klinika weterynaryjna jest obowiązana do prowadzenia szkoleń, o których mowa w ust. 1. 3. Szkolenia, o których mowa w ust. 1 i 2, są odpłatne. Wysokość odpłatności określa, w drodze uchwały, Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna, uwzględniając rodzaj szkolenia, o którym mowa w ust. 1.