o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych
Ustawa z dnia 7 lipca 2005 r., tekst jednolity Dz.U. 2016 poz. 325, 25 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady i tryb przyznawania kompensaty oraz warunki współpracy organów
w Rzeczypospolitej Polskiej z organami innych państw członkowskich Unii Europejskiej
właściwymi w sprawach postępowania o uzyskanie tego świadczenia.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
ofiara - osobę fizyczną, która na skutek czynu zabronionego:
a)
poniosła śmierć,
b)
doznała Ciężki uszczerbek na zdrowiuSzczególnie poważne naruszenie zdrowia, takie jak pozbawienie człowieka wzroku, słuchu, mowy, zdolności płodzenia albo trwałe istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju
zdrowia, trwających dłużej niż 7 dni;
2)
osoba najbliższa - małżonka lub osobę pozostającą z ofiarą we wspólnym pożyciu, wstępnego
lub zstępnego ofiary oraz osobę pozostającą z ofiarą w stosunku przysposobienia;
3)
osoba uprawniona:
a)
osobę najbliższą ofiary, o której mowa w pkt 1 lit. a,
b)
ofiarę, o której mowa w pkt 1 lit. b;
4)
kompensata - świadczenie pieniężne przyznawane osobie uprawnionej w trybie określonym
w niniejszej ustawie.
