Historia zmian art. 49
Brzmienie w kolejnych tekstach jednolitych. Data przy wersji to data ogłoszenia tekstu, w którym brzmienie pojawiło się po raz pierwszy; zmiana mogła wejść w życie wcześniej.
-
Obecne brzmienie, od Dz.U. 2023 poz. 172 (ogłoszony 24 stycznia 2023 r.)
Art. 49. 1. Przepisów art. 47a-47g nie stosuje się do upraw maku innego niż niskomorfinowy i konopi innych niż włókniste, prowadzonych po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej, zwane dalej „wnioskodawcą”. 2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający: 1) nazwę i adres wnioskodawcy; 2) dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych; 3) informację o rodzaju oraz o powierzchni uprawy oraz numer działki ewidencyjnej w ewidencji gruntów i budynków, określonej na podstawie przepisów prawa geodezyjnego i kartograficznego; 4) dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel; 5) informację o rodzaju jednostki naukowej; 6) datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) (uchylony) 2) statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy. 4. Główny Inspektor Farmaceutyczny zasięga opinii jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy objętej wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, dotyczącej sposobu jej zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych, która uwzględnia: 1) przygotowanie do zabezpieczenia w zakresie wstępu na miejsce uprawy przez przygotowanie do: a) prowadzenia wykazu osób uprawnionych do wejścia, obejmującego: - imię i nazwisko, - numer ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL), a jeżeli osoba fizyczna nie posiada numeru PESEL - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania, b) prowadzenia wykazu pojazdów uprawnionych do wjazdu, obejmującego markę samochodu i numer rejestracyjny, c) rejestrowania daty i godziny, w której osoba uprawniona lub pojazd uprawniony znajdują się na terenie uprawy, oraz weryfikowania tych danych; 2) przygotowanie do zabezpieczenia technicznego uwzględniającego zabezpieczenie uprawy prowadzonej w budynku i poza budynkiem; 3) przygotowanie do oznakowania miejsca uprawy; 4) warunki dotyczące lokalizacji miejsca uprawy. 5. Właściwy organ Policji wydaje opinię w formie postanowienia. Nieprzedstawienie opinii w terminie 30 dni od dnia skierowania sprawy do zaopiniowania jest równoznaczne z wydaniem pozytywnej opinii w przedmiocie sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych. 6. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 5, nie przysługuje zażalenie. 6a. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, określa: 1) podmiot, dla którego je wydano; 2) numer zezwolenia; 3) powierzchnię uprawy; 4) numer działki, o której mowa w ust. 2 pkt 3, na której będzie prowadzona uprawa; 5) termin ważności zezwolenia; 6) datę wydania zezwolenia. 6b. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na czas nie dłuższy niż 5 lat. 6c. Główny Inspektor Farmaceutyczny odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 4. 6d. Główny Inspektor Farmaceutyczny prowadzi rejestr zezwoleń. 7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki zabezpieczenia upraw, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zagwarantowanie należytej ochrony tych upraw przed dostępem osób nieuprawnionych.
-
Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2019 poz. 852 (ogłoszony 8 maja 2019 r.)
Art. 49. 1. Przepisów art. 45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy makowej i resztek pożniwnych maku, nie stosuje się do upraw maku i konopi prowadzonych po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej, a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w celach izolacyjnych, zwane dalej „wnioskodawcą”. 2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający: 1) nazwę i adres wnioskodawcy; 2) dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych; 3) dane dotyczące lokalizacji, rodzaju i wielkości uprawy; 4) dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel; 5) informację o rodzaju jednostki naukowej; 6) datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) (uchylony) 2) statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy. 4. Główny Inspektor Farmaceutyczny zasięga opinii jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy objętej wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, dotyczącej sposobu jej zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych, uwzględniającej: 1) zabezpieczenie w zakresie wstępu na miejsce uprawy przez: a) prowadzenie wykazu osób uprawnionych do wejścia obejmującego: - imię i nazwisko, - numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania, b) prowadzenie wykazu pojazdów uprawnionych do wjazdu na miejsce uprawy obejmującego markę samochodu i numer rejestracyjny, c) weryfikowanie danych, o których mowa w lit. a i b; 2) zabezpieczenia techniczne uwzględniające zabezpieczenie uprawy prowadzonej w budynku i poza budynkiem; 3) oznakowanie miejsca uprawy; 4) warunki dotyczące lokalizacji miejsca uprawy. 5. Właściwy organ Policji wydaje opinię w formie postanowienia. Nieprzedstawienie opinii w terminie 30 dni od dnia skierowania sprawy do zaopiniowania jest równoznaczne z wydaniem pozytywnej opinii w przedmiocie sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych. 6. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 5, nie przysługuje zażalenie. 7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe kryteria oceny zabezpieczenia upraw, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zagwarantowanie należytej ochrony tych upraw przed dostępem osób nieuprawnionych.
Co zmieniło się w następnej wersji
Art. 49. 1. Przepisów art.
45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy makowej i resztek pożniwnych maku,47a-47g nie stosuje się do upraw maku innego niż niskomorfinowy i konopi innych niż włókniste, prowadzonych po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej,a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w celach izolacyjnych,zwane dalej „wnioskodawcą”. 2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający: 1) nazwę i adres wnioskodawcy; 2) dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych; 3)dane dotyczące lokalizacji,informację o rodzaju oraz o powierzchni uprawy oraz numer działki ewidencyjnej w ewidencji gruntów iwielkości uprawy;budynków, określonej na podstawie przepisów prawa geodezyjnego i kartograficznego; 4) dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel; 5) informację o rodzaju jednostki naukowej; 6) datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) (uchylony) 2) statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy. 4. Główny Inspektor Farmaceutyczny zasięga opinii jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy objętej wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, dotyczącej sposobu jej zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych,uwzględniającej:która uwzględnia: 1)zabezpieczenieprzygotowanie do zabezpieczenia w zakresie wstępu na miejsce uprawyprzez:przez przygotowanie do: a)prowadzenieprowadzenia wykazu osób uprawnionych dowejściawejścia, obejmującego: - imię i nazwisko, - numerPESEL,ewidencyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (PESEL), aw przypadku jego brakujeżeli osoba fizyczna nie posiada numeru PESEL - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania, b)prowadzenieprowadzenia wykazu pojazdów uprawnionych dowjazdu na miejsce uprawywjazdu, obejmującego markę samochodu i numer rejestracyjny, c)weryfikowanie danych, o których mowarejestrowania daty i godziny, wlit. a i b;której osoba uprawniona lub pojazd uprawniony znajdują się na terenie uprawy, oraz weryfikowania tych danych; 2) przygotowanie do zabezpieczeniatechniczne uwzględniającetechnicznego uwzględniającego zabezpieczenie uprawy prowadzonej w budynku i poza budynkiem; 3)oznakowanieprzygotowanie do oznakowania miejsca uprawy; 4) warunki dotyczące lokalizacji miejsca uprawy. 5. Właściwy organ Policji wydaje opinię w formie postanowienia. Nieprzedstawienie opinii w terminie 30 dni od dnia skierowania sprawy do zaopiniowania jest równoznaczne z wydaniem pozytywnej opinii w przedmiocie sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych. 6. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 5, nie przysługuje zażalenie. 6a. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, określa: 1) podmiot, dla którego je wydano; 2) numer zezwolenia; 3) powierzchnię uprawy; 4) numer działki, o której mowa w ust. 2 pkt 3, na której będzie prowadzona uprawa; 5) termin ważności zezwolenia; 6) datę wydania zezwolenia. 6b. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na czas nie dłuższy niż 5 lat. 6c. Główny Inspektor Farmaceutyczny odmawia wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, jeżeli wnioskodawca nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 4. 6d. Główny Inspektor Farmaceutyczny prowadzi rejestr zezwoleń. 7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowekryteria ocenywarunki zabezpieczenia upraw, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zagwarantowanie należytej ochrony tych upraw przed dostępem osób nieuprawnionych. -
Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2016 poz. 224 (ogłoszony 23 lutego 2016 r.)
Art. 49. 1. Przepisów art. 45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy makowej i resztek pożniwnych maku, nie stosuje się do upraw maku i konopi prowadzonych po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej, a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w celach izolacyjnych, zwane dalej „wnioskodawcą”. 2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający: 1) nazwę i adres wnioskodawcy; 2) dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych; 3) dane dotyczące lokalizacji, rodzaju i wielkości uprawy; 4) dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel; 5) informację o rodzaju jednostki naukowej; 6) datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) opinię jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy, dotyczącą sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych; 2) statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy.
Co zmieniło się w następnej wersji
Art. 49. 1. Przepisów art. 45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy makowej i resztek pożniwnych maku, nie stosuje się do upraw maku i konopi prowadzonych po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej, a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w celach izolacyjnych, zwane dalej „wnioskodawcą”. 2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający: 1) nazwę i adres wnioskodawcy; 2) dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych; 3) dane dotyczące lokalizacji, rodzaju i wielkości uprawy; 4) dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel; 5) informację o rodzaju jednostki naukowej; 6) datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1)
opinię jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy, dotyczącą sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych;(uchylony) 2) statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy. 4. Główny Inspektor Farmaceutyczny zasięga opinii jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy objętej wnioskiem, o którym mowa w ust. 2, dotyczącej sposobu jej zabezpieczenia przed dostępem osób nieuprawnionych, uwzględniającej: 1) zabezpieczenie w zakresie wstępu na miejsce uprawy przez: a) prowadzenie wykazu osób uprawnionych do wejścia obejmującego: - imię i nazwisko, - numer PESEL, a w przypadku jego braku - cechy dokumentu potwierdzającego tożsamość: nazwę i numer dokumentu oraz kraj wydania, b) prowadzenie wykazu pojazdów uprawnionych do wjazdu na miejsce uprawy obejmującego markę samochodu i numer rejestracyjny, c) weryfikowanie danych, o których mowa w lit. a i b; 2) zabezpieczenia techniczne uwzględniające zabezpieczenie uprawy prowadzonej w budynku i poza budynkiem; 3) oznakowanie miejsca uprawy; 4) warunki dotyczące lokalizacji miejsca uprawy. 5. Właściwy organ Policji wydaje opinię w formie postanowienia. Nieprzedstawienie opinii w terminie 30 dni od dnia skierowania sprawy do zaopiniowania jest równoznaczne z wydaniem pozytywnej opinii w przedmiocie sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych. 6. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 5, nie przysługuje zażalenie. 7. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe kryteria oceny zabezpieczenia upraw, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze zagwarantowanie należytej ochrony tych upraw przed dostępem osób nieuprawnionych. -
Wcześniejsze brzmienie, od Dz.U. 2005 nr 179 poz. 1485 (ogłoszony 19 września 2005 r., w życie od 4 października 2005 r.)
Art. 49. Przepisów art. 45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy makowej i resztek pożniwnych maku, nie stosuje się do upraw maku i konopi prowadzonych przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej, a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w celach izolacyjnych.
Co zmieniło się w następnej wersji
Art. 49. 1. Przepisów art. 45-48, z wyjątkiem przepisów dotyczących obowiązku niszczenia słomy makowej i resztek pożniwnych maku, nie stosuje się do upraw maku i konopi prowadzonych po uzyskaniu zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego przez jednostkę naukową oraz Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych, w ramach działalności statutowej, a także przez podmiot zajmujący się hodowlą roślin i stosujący konopie włókniste w celach
izolacyjnych.izolacyjnych, zwane dalej „wnioskodawcą”. 2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na wniosek zawierający: 1) nazwę i adres wnioskodawcy; 2) dane osoby odpowiedzialnej za zapewnienie właściwej kontroli uprawy i jej zabezpieczenie przed dostępem osób nieuprawnionych; 3) dane dotyczące lokalizacji, rodzaju i wielkości uprawy; 4) dane na temat planowanych badań, w szczególności określające ich cel; 5) informację o rodzaju jednostki naukowej; 6) datę i podpis osoby upoważnionej przez wnioskodawcę do złożenia wniosku. 3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) opinię jednostki organizacyjnej Policji właściwej ze względu na miejsce uprawy, dotyczącą sposobu zabezpieczenia uprawy przed dostępem osób nieuprawnionych; 2) statut podmiotu ubiegającego się o wydanie zezwolenia, jeżeli dotyczy.