Art. 70
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych, Dz.U. 2009 nr 157 poz. 1241. Brzmienie bez zmian od 1 stycznia 2010 r.
Art. 70.
W ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie Niewypłacalność pracodawcyStan określony ustawą, w którym pracodawca nie jest zdolny do zaspokajania roszczeń pracowniczych z powodu swojej sytuacji prawnej lub finansowej. Może uzasadniać wypłatę świadczeń z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. Nr 158, poz. 1121, z 2008 r. Nr 237, poz. 1654 oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33 i Nr 125, poz. 1035) wprowadza się następujące zmiany:
1)
tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie:
„
Rozdział 4
Zakres oraz tryb zaspokajania roszczeń pracowniczych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych”;
2)
art. 23 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 23.
1.
Przekazanie środków finansowych Funduszu na wypłatę świadczeń, a także wypłata świadczeń
ze środków Funduszu, powoduje z mocy prawa przejście na marszałka województwa, działającego
w imieniu dysponenta Funduszu, roszczenia wobec pracodawcy, likwidatora lub innej
osoby zarządzającej majątkiem pracodawcy lub roszczenia do masy UpadłośćPostępowanie sądowe wobec niewypłacalnego dłużnika, prowadzone przede wszystkim w celu wspólnego zaspokojenia jego wierzycieli z majątku dłużnika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu o zwrot
wypłaconych świadczeń.
2.
Przy dochodzeniu zwrotu wypłaconych świadczeń roszczenia należne Funduszowi korzystają
z takiej samej ochrony prawnej, jaką odrębne przepisy przewidują dla należności za
pracę.
3.
Dysponent Funduszu może na wniosek marszałka województwa określić warunki zwrotu wypłaconych
świadczeń, jak również odstąpić w całości lub w części od dochodzenia zwrotu wypłaconych
świadczeń i naliczonych, a niespłaconych OdsetkiWynagrodzenie za korzystanie z cudzych pieniędzy albo świadczenie za opóźnienie w zapłacie. Odsetki ustawowe za opóźnienie należą się bez względu na winę dłużnika i poniesioną szkodę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu od nieterminowych płatności, gdy
dochodzi zwrotu lub prowadzi postępowanie egzekucyjne w stosunku do osób fizycznych
nieprowadzących działalności gospodarczej, pracodawców, którzy trwale zaprzestali
prowadzenia działalności gospodarczej z uwagi na pozostawanie w stanie likwidacji
lub upadłości, jeżeli podjęcie takiej decyzji przez dysponenta Funduszu:
1)
prowadzi do odzyskania zwrotu wyższej kwoty niż gdyby takiej decyzji nie podjęto lub
2)
dochodzenie zwrotu jest związane z poniesieniem kosztów znacznie przewyższających
wysokość dochodzonej kwoty, lub
3)
w przypadku osób fizycznych - gdy osoba ta wykaże, że ze względu na stan majątkowy
i sytuację rodzinną, w tym uzyskiwanie dochodu uniemożliwiającego spłacenie należności
Funduszowi, nie jest w stanie spłacić należności jednorazowo lub w całości, ponieważ
spowodowałoby to zbyt dotkliwe skutki dla niej i jej rodziny, w szczególności pozbawiłoby
tę osobę i jej rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych.
4.
Dysponent Funduszu może także, w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio
obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis,
określić warunki zwrotu wypłaconych świadczeń, gdy dochodzi zwrotu lub prowadzi postępowanie
egzekucyjne w stosunku do pracodawców prowadzących działalność gospodarczą zmierzającą
do zaspokojenia wierzycieli w ramach trwającego procesu likwidacyjnego albo postępowania
upadłościowego, w tym szczególnie w przypadku upadłości obejmującej likwidację majątku
dłużnika, jeżeli określenie warunków zwrotu należności Funduszu, polegające w szczególności
na wyrażeniu zgody na spłatę należności w ratach lub na spłatę należności w ratach
z jednoczesnym zawieszeniem na czas zwrotu naliczania odsetek, prowadzi do odzyskania
zwrotu wyższej kwoty niż gdyby dysponent Funduszu dochodził spłaty należności jednorazowo
w pełnej jej wysokości.
5.
Dysponent Funduszu może umorzyć należność w całości lub w części w przypadkach całkowitej
jej nieściągalności, na wniosek marszałka województwa, gdy:
1)
zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się
kwoty wyższej od kosztów dochodzenia i egzekucji należności lub
2)
osoba fizyczna zmarła, nie pozostawiając żadnego majątku, lub pozostawiła ruchomości
niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów i jednocześnie nie ma spadkobierców
innych niż Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego, lub
3)
osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której
odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, została wykreślona z właściwego rejestru,
przy jednoczesnym braku majątku, z którego można by egzekwować należność, a odpowiedzialność
nie przechodzi z mocy prawa na osoby trzecie, lub
4)
sąd upadłościowy wydał postanowienie, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4 lub 5, lub
o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. a.
6.
Dysponent Funduszu umarza należność w całości, gdy postępowanie egzekucyjne zostało
umorzone w całości z urzędu.
7.
Całkowita nieściągalność zachodzi również w przypadku, gdy osoba prawna lub jednostka
organizacyjna, o których mowa w ust. 5 pkt 3, pomimo niewykreślenia z właściwego rejestru,
faktycznie nie istnieje.
8.
W razie wystąpienia przesłanek, o których mowa w ust. 3-7, marszałek wnioskuje do
dysponenta Funduszu o określenie warunków zwrotu, odstąpienie od dochodzenia zwrotu,
umorzenie.
9.
Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do wypłaty świadczeń w przypadkach, o których mowa
w art. 17 ust. 1.
10.
Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres
informacji zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 8, mając na uwadze konieczność
zapewnienia prawidłowości i szybkości postępowania.
”
;
3)
w art. 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Fundusz jest państwowym funduszem celowym.
”
;
4)
w art. 25 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„
3.
Wymienione w ust. 1 i 2 dochody i przychody są przekazywane na rachunek bankowy Funduszu.
”
;
5)
w art. 27 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmieniu:
„
3.
Dysponent Funduszu przekazuje na wyodrębniony rachunek bankowy samorządu województwa
środki Funduszu na realizację zadań związanych z zaspokojeniem roszczeń pracowniczych,
a także dochodzeniem ich zwrotu w zakresie i na zasadach określonych w ustawie, środki
na sfinansowanie kosztów zatrudnienia osób, o których mowa w art. 31 ust. 3, oraz
na sfinansowanie kosztów obsługi związanych z realizacją zadań.
4.
Środki Funduszu przekazywane na rachunek bankowy mogą być wykorzystywane wyłącznie
na zadania określone w ust. 3.
”
;
6)
po art. 27 dodaje się art. 27a w brzmieniu:
„
Art. 27a.
Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji
dotyczących gospodarki środkami Funduszu, przekazywanych przez marszałków województw
dysponentowi Funduszu, oraz terminy ich przekazywania, mając na uwadze konieczność
zapewnienia prawidłowej gospodarki środkami Funduszu.
”
;
7)
w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„
1.
Poboru składek na Fundusz dokonuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych w okresach miesięcznych,
łącznie ze składkami na ubezpieczenia społeczne, a kwoty pobrane tytułem składek przekazuje
na rachunek Funduszu w terminie do 15 dnia następnego miesiąca.
”
;
8)
tytuł rozdziału 7 otrzymuje brzmienie:
„
Rozdział 7
Zadania władzy publicznej”;
9)
art. 31 otrzymuje brzmienie:
„
Art. 31.
1.
Określone w ustawie zadania z zakresu ochrony roszczeń pracowniczych realizuje minister
właściwy do spraw pracy oraz marszałkowie województw przy pomocy Wojewódzkich Urzędów
Pracy.
2.
Marszałkowie województw sporządzają corocznie, w terminach określonych przez dysponenta
Funduszu, wkłady do planów finansowych.
3.
Marszałkowie województw otrzymują środki na wynagrodzenia pracowników wykonujących
zadania w zakresie ochrony roszczeń pracowniczych oraz na pozostałe koszty obsługi
na podstawie limitów określonych przez dysponenta funduszu w oparciu o plan finansowy
Funduszu.
”
;
10)
uchyla się art. 32-38;
11)
po art. 39 dodaje się rozdział 7a w brzmieniu:
„
Rozdział 7a
Kontrola
Art. 39a.
1.
Dysponent Funduszu może przeprowadzać u marszałka województwa kontrole w zakresie:
1)
wydatkowania środków Funduszu zgodnie z przeznaczeniem;
2)
przestrzegania zasad i trybu wydatkowania środków Funduszu;
3)
właściwego dokumentowania oraz rozliczania otrzymanych i wydatkowanych środków Funduszu;
4)
prawidłowości dochodzenia roszczeń na rzecz Funduszu;
5)
prawidłowości wykonania planu finansowego.
2.
Kontrolowany jest obowiązany udostępnić wszelkie dokumenty i udzielać wyjaśnień w
sprawach objętych zakresem kontroli.
Art. 39b.
1.
Czynności, o których mowa w art. 39a, w imieniu i z upoważnienia dysponenta Funduszu
przeprowadza pracownik urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw pracy, zwany
dalej „kontrolerem”.
2.
Kontroler, przeprowadzając czynności, o których mowa w art. 39a, jest obowiązany do
okazania legitymacji służbowej oraz imiennego upoważnienia wskazującego marszałka
województwa, którego czynności te dotyczą.
Art. 39c.
1.
Dysponent Funduszu w wyniku przeprowadzonych przez kontrolera czynności, o których
mowa w art. 39a, może przekazać marszałkowi województwa zalecenia.
2.
Marszałek województwa, u którego przeprowadzono czynności kontrolne, może, w terminie
7 dni od dnia otrzymania zaleceń, zgłosić do nich zastrzeżenia.
3.
Dysponent Funduszu ustosunkowuje się do zastrzeżeń w terminie 14 dni od dnia ich doręczenia.
4.
W przypadku nieuwzględnienia przez dysponenta Funduszu zastrzeżeń marszałek województwa,
w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji o nieuwzględnieniu zastrzeżeń, jest
obowiązany do powiadomienia dysponenta Funduszu o realizacji zaleceń.
5.
W przypadku uwzględnienia przez dysponenta Funduszu zastrzeżeń marszałek województwa,
w terminie 30 dni, jest obowiązany do powiadomienia dysponenta Funduszu o realizacji
zaleceń, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem zmian wynikających z zastrzeżeń.
Art. 39d.
1.
Dysponent Funduszu może nałożyć na marszałka województwa odpowiedzialnego za nierealizowanie
zaleceń, o których mowa w art. 39c, lub nieudzielanie wyjaśnień i informacji, o których
mowa w art. 39a ust. 2, karę pieniężną w wysokości do trzykrotnego miesięcznego jego
wynagrodzenia, wyliczonego na podstawie wynagrodzenia za ostatnie 3 miesiące poprzedzające
miesiąc, w którym nałożono karę, niezależnie od innych środków przewidzianych przepisami
prawa.
2.
Karę pieniężną wymierza dysponent Funduszu w drodze decyzji administracyjnej, biorąc
pod uwagę rozmiar, stopień i społeczną szkodliwość stwierdzonych uchybień.
3.
Od kary pieniężnej nieuiszczonej w terminie pobiera się odsetki ustawowe.
4.
Egzekucja kary pieniężnej wraz z odsetkami za zwłokę następuje w trybie przepisów
o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
”
;
12)
użyte w art. 15 ust. 3 i 4, art. 16 ust. 2 i 3, art. 17 ust. 2, ust. 3 pkt 1 i ust.
4, art. 19 ust. 1 pkt 1, art. 20 ust. 1 w różnym przypadku wyrazy „kierownik Biura Terenowego Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych” zastępuje się użytymi w odpowiednich przypadkach wyrazami „marszałek województwa”.
Orzeczenia do art. 70
Ten przepis powołuje 2 orzeczenia.
Wszystkie
Sąd Najwyższy
Sądy apelacyjne
Sądy okręgowe
Sądy rejonowe
Sądy administracyjne
Sortuj: najczęściej cytowane
- III Cz 825/14Sąd Okręgowy w Gliwicach, postanowienie z 08.07.2014
skarga na czynności komornika
- I PK 12/13Sąd Najwyższy, Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych, wyrok z 12.06.2013
