o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta
Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r., tekst jednolity Dz.U. 2024 poz. 581, 98 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
Prawa pacjentaUprawnienia osoby korzystającej ze świadczeń zdrowotnych, obejmujące między innymi prawo do informacji, wyrażenia zgody, poszanowania godności i tajemnicy informacji. Ich zakres określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
2)
zasady udostępniania dokumentacji medycznej;
3)
obowiązki podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych związane z prawami pacjenta;
4)
tryb powoływania, odwoływania i kompetencje Rzecznika Praw Pacjenta;
5)
postępowanie w sprawach praktyk naruszających zbiorowe prawa pacjentów;
6)
zasady, wysokość oraz tryb przyznawania świadczenia kompensacyjnego w przypadku zdarzeń
medycznych.
Art. 2.
Przestrzeganie Prawa pacjentaUprawnienia osoby korzystającej ze świadczeń zdrowotnych, obejmujące między innymi prawo do informacji, wyrażenia zgody, poszanowania godności i tajemnicy informacji. Ich zakres określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu określonych w ustawie jest obowiązkiem organów władzy
publicznej właściwych w zakresie ochrony zdrowia, Narodowego Funduszu Zdrowia, podmiotów
udzielających świadczeń zdrowotnych, osób wykonujących zawód medyczny oraz innych
osób uczestniczących w udzielaniu świadczeń zdrowotnych.
Art. 3.
1.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
opiekun faktyczny - osobę sprawującą, bez obowiązku ustawowego, stałą opiekę nad pacjentem,
który ze względu na wiek, stan zdrowia albo stan psychiczny opieki takiej wymaga;
2)
osoba bliska - małżonka, krewnego do drugiego stopnia lub powinowatego do drugiego
stopnia w linii prostej, przedstawiciela ustawowego, osobę pozostającą we wspólnym
pożyciu lub osobę wskazaną przez pacjenta;
3)
osoba wykonująca zawód medyczny - osobę wykonującą zawód medyczny, o której mowa w
art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej
(Dz. U. z 2023 r. poz. 991, 1675 i 1972);
4)
pacjent - osobę zwracającą się o udzielenie świadczeń zdrowotnych lub korzystającą
ze świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych
lub osobę wykonującą zawód medyczny;
5)
podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych - podmiot wykonujący działalność leczniczą,
o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;
6)
świadczenie zdrowotne - świadczenie zdrowotne, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej;
7)
(uchylony)
8)
wyciąg - skrótowy dokument zawierający wybrane informacje lub dane z całości dokumentacji
medycznej;
9)
odpis - dokument wytworzony przez przepisanie tekstu z oryginału dokumentacji medycznej
z wiernym zachowaniem zgodności co do treści z oryginałem;
10)
kopia - dokument wytworzony przez odwzorowanie oryginału dokumentacji medycznej, w
formie kserokopii albo odwzorowania cyfrowego (skanu);
11)
zdarzenie medyczne - zaistniałe w trakcie udzielania lub w efekcie udzielenia bądź
zaniechania udzielenia świadczenia zdrowotnego:
a)
zakażenie pacjenta biologicznym czynnikiem chorobotwórczym,
b)
uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia pacjenta, albo
c)
śmierć pacjenta
- którego z wysokim prawdopodobieństwem można było uniknąć w przypadku udzielenia
świadczenia zdrowotnego zgodnie z aktualną wiedzą medyczną albo zastosowania innej
dostępnej metody diagnostycznej lub leczniczej, chyba że doszło do dających się przewidzieć
Normalne następstwaGranica odpowiedzialności odszkodowawczej, nazywana adekwatnym związkiem przyczynowym. Zobowiązany odpowiada za skutki, które zwykle wynikają z danego zdarzenia, a nie za każdy jego dalszy skutek.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu zastosowania metody, na którą pacjent wyraził świadomą zgodę.
2.
Ilekroć w ustawie jest mowa o lekarzu, rozumie się przez to także lekarza dentystę
oraz felczera w zakresie wynikającym z przepisów o zawodzie felczera.
Art. 4.
1.
W razie zawinionego naruszenia Prawa pacjentaUprawnienia osoby korzystającej ze świadczeń zdrowotnych, obejmujące między innymi prawo do informacji, wyrażenia zgody, poszanowania godności i tajemnicy informacji. Ich zakres określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią
sumę tytułem ZadośćuczynieniePieniężna rekompensata krzywdy, czyli szkody niemajątkowej, np. cierpienia fizycznego albo psychicznego. Sąd przyznaje ją w przypadkach wskazanych w ustawie, w wysokości odpowiedniej do krzywdy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pieniężnego za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego.
2.
W razie zawinionego naruszenia prawa pacjenta do umierania w spokoju i godności sąd
może, na żądanie małżonka, krewnych lub powinowatych do drugiego stopnia w linii prostej
lub przedstawiciela ustawowego, zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez
nich cel społeczny na podstawie art. 448 Kodeksu cywilnego.
3.
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do zawinionego naruszenia prawa pacjenta do:
1)
przechowywania rzeczy wartościowych w depozycie podmiotu leczniczego wykonującego
działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne;
2)
informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmioty udzielające
świadczeń zdrowotnych;
3)
dostępu do dokumentacji medycznej dotyczącej jego stanu zdrowia;
4)
zgłaszania działań niepożądanych produktów leczniczych.
Art. 5.
Kierownik podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych lub upoważniony przez niego
lekarz może ograniczyć korzystanie z Prawa pacjentaUprawnienia osoby korzystającej ze świadczeń zdrowotnych, obejmujące między innymi prawo do informacji, wyrażenia zgody, poszanowania godności i tajemnicy informacji. Ich zakres określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w przypadku wystąpienia zagrożenia
epidemicznego lub ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów, a w przypadku
praw, o których mowa w art. 33 ust. 1, także ze względu na możliwości organizacyjne
podmiotu.
