o ewidencji ludności
Ustawa z dnia 24 września 2010 r., tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 384, 108 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
zasady i sposób prowadzenia ewidencji ludności w Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
zakres i zasady rejestracji danych gromadzonych w Powszechnym Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności i w rejestrach mieszkańców;
3)
zasady i tryb nadawania numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności;
4)
zasady wykonywania obowiązku meldunkowego przez obywateli polskich i cudzoziemców;
5)
zasady udostępniania danych z Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności oraz rejestrów, o których mowa w pkt 2;
6)
zasady i tryb zastrzegania i cofania zastrzeżenia numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności;
7)
zasady i sposób prowadzenia rejestru zastrzeżeń numerów Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności;
8)
zasady i tryb udostępniania danych z rejestru zastrzeżeń numerów Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności;
9)
zasady i tryb nadawania numeru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności beneficjentom ochrony czasowej;
10)
zasady i tryb zarządzania statusem beneficjenta ochrony czasowej;
11)
zasady i sposób prowadzenia rejestru beneficjentów ochrony czasowej;
12)
zasady i tryb udostępniania danych z rejestru beneficjentów ochrony czasowej.
Art. 2.
Ewidencja ludności polega na rejestracji określonych w ustawie podstawowych danych identyfikujących tożsamość oraz status administracyjnoprawny osób fizycznych.
Art. 3.
Ewidencję ludności prowadzi się w Powszechnym Elektronicznym Systemie Ewidencji Ludności, który stanowi rejestr PESEL, oraz w rejestrach mieszkańców, prowadzonych w systemie teleinformatycznym.
Art. 4.
Organy gminy wykonują zadania określone w ustawie jako zadania zlecone z zakresu administracji rządowej.
Art. 5.
1.
Wojewoda jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów gmin wydających rozstrzygnięcia administracyjne na podstawie ustawy.
2.
Wojewoda sprawuje nadzór nad działalnością organów gmin w zakresie realizacji obowiązków określonych w ustawie.
3.
Minister właściwy do spraw wewnętrznych sprawuje nadzór nad działalnością wojewody w zakresie realizacji obowiązków określonych w ustawie.
4.
Sprawowanie nadzoru, o którym mowa w ust. 3, polega na:
1)
przeprowadzaniu kontroli, w tym na badaniu:
a)
prawidłowości prowadzonych przez wojewodę postępowań administracyjnych,
b)
terminowości załatwiania spraw z zakresu spraw określonych w ustawie;
2)
kształtowaniu jednolitej polityki w zakresie realizacji obowiązków określonych w ustawie i kontroli wykonywania ustalonych sposobów postępowania.
5.
Kontrola, o której mowa w ust. 4 pkt 1, jest wykonywana na zasadach określonych w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. z 2026 r. poz. 158).
