o usługach płatniczych
Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r., Dz.U. 2011 nr 199 poz. 1175, 181 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Dział I. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa zasady świadczenia usług płatniczych, w tym:
1)
warunki świadczenia usług płatniczych, w szczególności dotyczące przejrzystości postanowień
umownych i wymogów w zakresie informowania o usługach płatniczych;
2)
prawa i obowiązki stron wynikające z umów o świadczenie usług płatniczych, a także
zakres odpowiedzialności dostawców z tytułu wykonywania usług płatniczych;
3)
zasady prowadzenia działalności przez instytucje płatnicze i biura usług płatniczych,
w tym za pośrednictwem agentów tych podmiotów, oraz zasady sprawowania nadzoru nad
tymi podmiotami.
Art. 2.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
agent - osobę fizyczną, Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą
prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, działającą w imieniu i na rzecz instytucji
płatniczej albo biura usług płatniczych w zakresie świadczenia usług płatniczych;
2)
bazowa stopa procentowa - stopę procentową pochodzącą z publicznie dostępnego źródła,
która może być zweryfikowana przez obie strony umowy o świadczenie usług płatniczych;
3)
bliskie powiązania - bliskie powiązania w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
(Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą - Prawo bankowe”;
4)
data waluty - moment w czasie, od którego lub do którego dostawca nalicza OdsetkiWynagrodzenie za korzystanie z cudzych pieniędzy albo świadczenie za opóźnienie w zapłacie. Odsetki ustawowe za opóźnienie należą się bez względu na winę dłużnika i poniesioną szkodę.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
od środków pieniężnych, którymi obciążono lub uznano rachunek płatniczy;
5)
dzień roboczy - dzień roboczy odpowiednio dostawcy płatnika lub dostawcy odbiorcy;
6)
goszczące państwo członkowskie - państwo członkowskie inne niż macierzyste państwo
członkowskie, w którym dostawca świadczy usługi płatnicze, w tym za pośrednictwem
agenta prowadzącego działalność w tym państwie lub przez znajdujący się w tym państwie
oddział;
7)
grupa:
a)
jednostkę dominującą wraz z jednostkami zależnymi oraz:
-
-jednostką, w której jednostka dominująca lub jej jednostka zależna posiadają udziały albo akcje, lub
-
-jednostką współzależną,
b)
jednostki powiązane w ten sposób, że więcej niż połowa członków organu zarządzającego,
nadzorującego lub organów administrujących danej jednostki jednocześnie pełni funkcje
kierownicze lub jest członkami organu nadzorującego lub organu administrującego innej
jednostki, lub
c)
jednostki powiązane w ten sposób, że dana jednostka ma wpływ na kierowanie polityką
finansową i operacyjną innej jednostki;
8)
hybrydowe biuro usług płatniczych - biuro usług płatniczych wykonujące oprócz usług
płatniczych inną działalność gospodarczą;
9)
hybrydowa instytucja płatnicza - instytucję płatniczą wykonującą oprócz usług płatniczych
inną działalność gospodarczą;
10)
instrument płatniczy - zindywidualizowane urządzenie lub uzgodniony przez użytkownika
i dostawcę zbiór procedur, wykorzystywane przez użytkownika do złożenia zlecenia płatniczego;
11)
instytucja płatnicza - krajową instytucję płatniczą i unijną instytucję płatniczą;
12)
jednostka - jednostkę w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości
(Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o rachunkowości”;
13)
jednostka dominująca - jednostkę dominującą w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 37 ustawy o rachunkowości;
14)
jednostka współzależna - jednostkę współzależną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 40 ustawy o rachunkowości;
15)
jednostka zależna - jednostkę zależną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 39 ustawy o rachunkowości;
16)
krajowa instytucja płatnicza - osobę prawną, która zgodnie z art. 60 ust. 1 uzyskała
zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze instytucji płatniczej;
17)
macierzyste państwo członkowskie - państwo członkowskie, na terenie którego dostawca
ma swoją siedzibę albo, jeżeli dostawca nie posiada siedziby zgodnie z właściwym dla
niego prawem państwa członkowskiego, państwo członkowskie, w którym znajduje się jego
główne miejsce wykonywania działalności;
18)
odbiorca - osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą
prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, będącą odbiorcą środków pieniężnych
stanowiących przedmiot transakcji płatniczej;
19)
oddział - oddział w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o swobodzie działalności gospodarczej”, przy czym w przypadku
unijnej instytucji płatniczej wszystkie jej oddziały znajdujące się na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej uznaje się za jeden oddział;
20)
osoba zarządzająca - członka zarządu instytucji płatniczej lub biura usług płatniczych,
a w przypadku instytucji lub biura nieposiadających zarządu - osobę odpowiedzialną
za zarządzanie tą instytucją lub biurem niepodlegającą służbowo innej osobie, przy
czym w przypadku hybrydowej instytucji płatniczej lub hybrydowego biura usług płatniczych
- odpowiednio właściwego członka zarządu lub osobę odpowiedzialną za zarządzanie działalnością
takiej instytucji lub biura w zakresie usług płatniczych;
21)
państwo członkowskie - państwo członkowskie Unii Europejskiej albo państwo członkowskie
Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronę umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym;
22)
płatnik - osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą
prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, składającą zlecenie płatnicze;
23)
pojedyncza transakcja płatnicza - transakcję płatniczą nieobjętą Umowa ramowaUmowa określająca warunki przyszłych zamówień lub umów, w szczególności dotyczące cen, ilości albo sposobu realizacji świadczeń. W zamówieniach publicznych służy ona ustaleniu zasad udzielania zamówień w oznaczonym okresie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
24)
przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej;
25)
rachunek płatniczy - rachunek prowadzony dla jednego lub większej liczby użytkowników
służący do wykonywania transakcji płatniczych, przy czym przez rachunek płatniczy
rozumie się także rachunek bankowy oraz rachunek członka spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej,
jeżeli rachunki te służą do wykonywania transakcji płatniczych;
26)
referencyjny kurs walutowy - kurs walutowy udostępniany przez dostawcę usług płatniczych
lub pochodzący z publicznie dostępnego źródła;
27)
system płatności - system transferu środków pieniężnych oparty na formalnych i znormalizowanych
regułach i wspólnych zasadach dotyczących przetwarzania, rozliczeń lub rozrachunku
transakcji płatniczych, a w szczególności system autoryzacji i rozliczeń w rozumieniu
art. 2 pkt 17 ustawy z dnia 12 września 2002 r. o elektronicznych instrumentach płatniczych
(Dz. U. Nr 169, poz. 1385, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o elektronicznych instrumentach płatniczych”, oraz system płatności
w rozumieniu art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach
płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad
tymi systemami
(Dz. U. z 2010 r. Nr 112, poz. 743), zwanej dalej „ustawą o ostateczności rozrachunku”;
28)
środki porozumiewania się na odległość - środki, które mogą być wykorzystane do zawarcia
umowy o usługę płatniczą, które nie wymagają jednoczesnej obecności dostawcy i użytkownika;
29)
transakcja płatnicza - zainicjowaną przez płatnika lub odbiorcę wpłatę, transfer lub
wypłatę środków pieniężnych;
30)
trwały nośnik informacji - nośnik umożliwiający użytkownikowi przechowywanie adresowanych
do niego informacji w sposób umożliwiający dostęp do nich przez okres odpowiedni do
celów sporządzenia tych informacji i pozwalający na odtworzenie przechowywanych informacji
w niezmienionej postaci;
31)
umowa ramowa - umowę o usługę płatniczą regulującą wykonywanie indywidualnych transakcji
płatniczych, która może zawierać postanowienia w zakresie prowadzenia rachunku płatniczego;
32)
unijna instytucja płatnicza - osobę prawną, której właściwe organy nadzorcze wydały
zezwolenie na świadczenie usług płatniczych;
33)
unikatowy identyfikator - kombinację liter, liczb lub symboli określoną przez dostawcę
dla użytkownika, która jest dostarczana przez jednego użytkownika w celu jednoznacznego
zidentyfikowania drugiego biorącego udział w danej transakcji płatniczej użytkownika
lub jego rachunku płatniczego;
34)
użytkownik - osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną niebędącą osobą
prawną, której ustawa przyznaje zdolność prawną, korzystającą z usług płatniczych
w charakterze płatnika lub odbiorcy;
35)
właściwe organy nadzorcze - władze innych niż Rzeczpospolita Polska państw członkowskich
uprawnione na mocy obowiązujących w tych państwach przepisów do wydawania zezwolenia
na wykonywanie usług płatniczych przez unijne instytucje płatnicze;
36)
zlecenie płatnicze - oświadczenie płatnika lub odbiorcy skierowane do jego dostawcy
zawierające polecenie wykonania transakcji płatniczej;
37)
znaczny pakiet akcji lub udziałów - akcje lub udziały w ilości:
a)
oznaczającej posiadanie przez jednostkę bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 10%
kapitału innej jednostki,
b)
uprawniającej jednostkę do wykonywania praw z co najmniej 10% głosów w organie stanowiącym
innej jednostki lub
c)
dającej inne prawa do kapitału jednostki w sposób umożliwiający wywieranie wpływu
na kierowanie jej polityką finansową i operacyjną.
Art. 3.
1.
Przez usługi płatnicze rozumie się działalność polegającą na:
1)
przyjmowaniu wpłat gotówki i dokonywaniu wypłat gotówki z rachunku płatniczego oraz
wszelkie działania niezbędne do prowadzenia rachunku;
2)
wykonywaniu transakcji płatniczych, w tym transferu środków pieniężnych na rachunek
płatniczy u dostawcy użytkownika lub u innego dostawcy:
a)
przez wykonywanie usług polecenia zapłaty, w tym jednorazowych poleceń zapłaty,
b)
przy użyciu karty płatniczej lub podobnego instrumentu płatniczego,
c)
przez wykonywanie usług polecenia przelewu, w tym stałych zleceń;
3)
wykonywaniu transakcji płatniczych wymienionych w pkt 2, w ciężar środków pieniężnych
udostępnionych użytkownikowi z tytułu kredytu, a w przypadku instytucji płatniczej
- kredytu, o którym mowa w art. 74 ust. 3;
4)
wydawaniu instrumentów płatniczych;
5)
zawieraniu umów z przedsiębiorcami o przyjmowanie zapłaty przy użyciu instrumentów
płatniczych;
6)
świadczeniu usługi przekazu pieniężnego;
7)
wykonywaniu transakcji płatniczych, w przypadku których zgoda płatnika na wykonanie
transakcji udzielana jest przy użyciu urządzenia telekomunikacyjnego, cyfrowego lub
informatycznego, a płatność przekazywana jest jedynie pośrednikowi pomiędzy użytkownikiem
zlecającym transakcję płatniczą a odbiorcą.
2.
Polecenie zapłaty oznacza usługę płatniczą polegającą na obciążeniu określoną kwotą
rachunku płatniczego płatnika na skutek transakcji płatniczej zainicjowanej przez
odbiorcę, dokonywanej na podstawie zgody, której płatnik udzielił odbiorcy, dostawcy
odbiorcy lub dostawcy płatnika.
3.
Usługa przekazu pieniężnego oznacza usługę płatniczą świadczoną bez pośrednictwa rachunku
płatniczego prowadzonego dla płatnika, polegającą na transferze do odbiorcy lub do
innego dostawcy przyjmującego środki pieniężne dla odbiorcy środków pieniężnych otrzymanych
od płatnika lub polegającą na przyjęciu środków pieniężnych dla odbiorcy i ich udostępnieniu
odbiorcy.
Art. 4.
1.
Działalność w zakresie świadczenia usług płatniczych może być wykonywana wyłącznie
przez dostawców usług płatniczych, zwanych dalej „dostawcami”.
2.
Dostawcą może być wyłącznie:
1)
bank krajowy w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo bankowe;
2)
oddział banku zagranicznego w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 20 ustawy - Prawo bankowe;
3)
instytucja kredytowa w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 17 ustawy - Prawo bankowe i odpowiednio oddział instytucji kredytowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 18 ustawy
- Prawo bankowe;
4)
instytucja pieniądza elektronicznego w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych;
5)
oddział podmiotu świadczącego w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim,
zgodnie z prawem tego państwa, pocztowe usługi płatnicze, uprawnionego zgodnie z prawem
tego państwa do świadczenia usług płatniczych oraz Poczta Polska Spółka akcyjnaSpółka kapitałowa, której kapitał zakładowy dzieli się na akcje, a wspólnicy co do zasady nie odpowiadają za jej zobowiązania. Spółka nabywa osobowość prawną z chwilą wpisu do rejestru przedsiębiorców.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu w
zakresie, w jakim odrębne przepisy upoważniają ją do świadczenia usług płatniczych;
6)
instytucja płatnicza;
7)
Europejski Bank Centralny, Narodowy Bank Polski, zwany dalej „NBP”, oraz bank centralny
innego państwa członkowskiego - gdy nie działają w charakterze władz monetarnych lub
organów administracji publicznej;
8)
organ administracji publicznej;
9)
spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub Krajowa Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo-Kredytowa
w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych
(Dz. U. z 1996 r. Nr 1, poz. 2, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych” - w zakresie,
w jakim odrębne przepisy uprawniają je do świadczenia usług płatniczych, zwane dalej
„kasą oszczędnościowo-kredytową”;
10)
biuro usług płatniczych.
3.
Krajowe instytucje płatnicze, biura usług płatniczych, agenci oraz oddziały tych podmiotów,
a także kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz ich oddziały, podlegają wpisowi do rejestru
krajowych instytucji płatniczych i innych dostawców, zwanego dalej „rejestrem”.
4.
Określenie „usługi płatnicze” dla określenia wykonywanej działalności gospodarczej,
w tym jako element nazwy (firmy), lub w reklamie może być używane wyłącznie przez
dostawców usług płatniczych.
5.
Wyłącznie uprawnionymi do używania w nazwie (firmie) określenia:
1)
„instytucja płatnicza” - są instytucje płatnicze;
2)
„biuro usług płatniczych” - są biura usług płatniczych.
Art. 5.
1.
Przepisy ustawy stosuje się do usług płatniczych świadczonych na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej lub w obrocie z innymi państwami członkowskimi.
2.
Przepisy działów I-III, z wyłączeniem art. 59, oraz przepisy działu IX, stosuje się
jedynie w przypadkach, gdy:
1)
zarówno dostawca płatnika jak i dostawca odbiorcy lub jedyny dostawca w transakcji
płatniczej prowadzą działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub
2)
jeden dostawca prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a drugi
na terytorium innego państwa członkowskiego.
3.
Przepisy działów I-III oraz działu IX stosuje się do usług płatniczych dokonywanych
w euro, w walucie polskiej lub w walucie innego państwa członkowskiego.
4.
Przepisy ustawy stosuje się do wydawania i używania elektronicznych instrumentów płatniczych,
o których mowa w ustawie o elektronicznych instrumentach płatniczych, w każdej walucie.
5.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie do usług płatniczych stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), ustawy - Prawo bankowe, ustawy o elektronicznych instrumentach płatniczych oraz ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych.
Art. 6.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1)
transakcji płatniczych dokonywanych wyłącznie w gotówce bezpośrednio między płatnikiem
a odbiorcą;
2)
transakcji płatniczych między płatnikiem a odbiorcą dokonywanych za pośrednictwem
osoby wykonującej czynności zmierzające do zawarcia przez płatnika i odbiorcę oznaczonej
umowy lub zawierającej taką umowę w imieniu lub na rzecz płatnika albo odbiorcy;
3)
transportu banknotów i monet, w szczególności ich odbierania, przetwarzania oraz dostarczania;
4)
transakcji płatniczych w ramach wykonywanego niezawodowo gromadzenia i dostarczania
gotówki w toku działalności niezarobkowej, w szczególności zbierania i wydatkowania
środków pieniężnych w ramach zbiórek publicznych;
5)
usług, w ramach których odbiorca, na żądanie płatnika zgłoszone przed wykonaniem transakcji
płatniczej mającej na celu dokonanie zapłaty za zakupione towary lub usługi, w ramach
tej transakcji płatniczej wypłaca płatnikowi gotówkę (usług „cash back”);
6)
wymiany walutowej z gotówki na gotówkę bez pośrednictwa rachunku płatniczego;
7)
transakcji płatniczych opartych na jednym z następujących dokumentów w postaci papierowej,
wystawionych na dostawcę w celu postawienia środków pieniężnych do dyspozycji odbiorcy:
a)
czeku zgodnego z Konwencją w sprawie jednolitej ustawy o czekach (Dz. U. z 1937 r.
Nr 26, poz. 181),
b)
czeku podobnego do czeku, o którym mowa w lit. a, który podlega przepisom państw członkowskich
niebędących stroną konwencji, o której mowa w lit. a,
c)
weksla trasowanego zgodnego z Konwencją w sprawie jednolitej ustawy o wekslach trasowanych
i własnych (Dz. U. z 1937 r. Nr 26, poz. 175),
d)
weksla trasowanego podobnego do weksla, o którym mowa w lit. c, który podlega przepisom
państw członkowskich niebędących stroną konwencji, o której mowa w lit. c,
e)
znaku legitymacyjnego, w tym voucherów,
f)
czeku podróżnego,
g)
przekazu pocztowego w rozumieniu aktów Światowego Związku Pocztowego;
8)
transakcji płatniczych dokonywanych w ramach systemu płatności lub w ramach systemu
rozrachunku Papiery wartościoweDokumenty lub zapisy, z którymi prawo wiąże określone prawa majątkowe, a ich realizacja albo przeniesienie następuje na zasadach właściwych dla danego papieru. Mogą mieć postać dokumentową albo zdematerializowaną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, o którym mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o ostateczności
rozrachunku, dokonywanych za pośrednictwem agentów rozrachunkowych, partnerów centralnych,
izb rozliczeniowych, banków centralnych, innych uczestników systemu lub dostawców;
9)
transakcji płatniczych dokonywanych w związku z obsługą instrumentów finansowych i
wynikających z nich praw, w tym dywidend, innych dochodów, oraz transakcji dokonywanych
w związku ze sprzedażą lub umorzeniem papierów wartościowych, w szczególności dokonywanych
przez podmioty wymienione w pkt 8 lub podmioty podlegające nadzorowi sprawowanemu na podstawie ustawy z dnia 21
lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym
(Dz. U. Nr 157, poz. 1119, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o nadzorze nad rynkiem finansowym”;
10)
usług świadczonych przez dostawców usług technicznych, wspierających świadczenie usług
płatniczych, jeżeli nie wchodzą oni w posiadanie środków pieniężnych będących przedmiotem
transakcji płatniczej, w szczególności usług przetwarzania i przechowywania danych,
usług powierniczych i ochrony prywatności, usług przekazywania pomiędzy płatnikiem
a odbiorcą informacji o transakcji płatniczej, uwierzytelniania danych i podmiotów,
dostarczania technologii informatycznych (IT) i sieci komunikacyjnych, dostarczania
i utrzymania terminali i urządzeń wykorzystywanych do świadczenia usług płatniczych;
11)
usług opartych na instrumentach, które można wykorzystywać:
a)
w celu nabycia towarów lub usług wyłącznie w placówkach wydawców tych instrumentów
lub placówkach podmiotów trzecich związanych z wydawcą umową handlową, inną niż umowa
o przyjmowanie zapłaty przy użyciu instrumentów płatniczych, o której mowa w art.
3 ust. 1 pkt 5,
b)
w ramach ograniczonej sieci dostawców usług lub
c)
w odniesieniu do ograniczonego zakresu towarów lub usług;
12)
transakcji płatniczych przeprowadzanych przy użyciu urządzeń telekomunikacyjnych,
cyfrowych lub informatycznych, w ramach których nabywane towary lub usługi dostarczane
są do urządzenia telekomunikacyjnego, cyfrowego lub informatycznego i mają być wykorzystywane
przy pomocy tego urządzenia, jeżeli pośrednik świadczy również inne usługi, w szczególności
dostarcza narzędzia dostępu, dystrybucji lub wyszukiwania;
13)
transakcji płatniczych przeprowadzanych między dostawcami, ich agentami lub oddziałami
na ich własny rachunek;
14)
transakcji płatniczych przeprowadzanych między jednostką dominującą a jednostką zależną
lub między jednostkami zależnymi od tej samej jednostki dominującej, z udziałem dostawcy
należącego do tej samej grupy;
15)
usług wypłat gotówki przy użyciu bankomatów, świadczonych przez dostawców działających
na rzecz co najmniej jednego wydawcy instrumentów płatniczych i niebędących stroną
Umowa ramowaUmowa określająca warunki przyszłych zamówień lub umów, w szczególności dotyczące cen, ilości albo sposobu realizacji świadczeń. W zamówieniach publicznych służy ona ustaleniu zasad udzielania zamówień w oznaczonym okresie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu z osobą wypłacającą gotówkę z rachunku płatniczego przy użyciu bankomatu,
jeżeli dostawcy ci nie świadczą innych usług płatniczych;
16)
usług wykonywanych wyłącznie z wykorzystaniem papierowych książeczek oszczędnościowych,
w przypadku gdy wszelkie transakcje są rejestrowane wyłącznie w tych książeczkach.
Art. 7.
1.
Środki pieniężne otrzymywane przez instytucje płatnicze oraz biura usług płatniczych
od użytkowników w związku ze świadczeniem usług płatniczych nie stanowią depozytu
ani innych podlegających zwrotowi środków w rozumieniu art. 726 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
2.
Instytucje płatnicze oraz biura usług płatniczych nie mogą prowadzić działalności
polegającej na przyjmowaniu depozytów lub innych środków pieniężnych podlegających
zwrotowi w rozumieniu ustawy - Prawo bankowe.
3.
Środki pieniężne złożone na rachunku płatniczym w instytucji płatniczej nie mogą być
oprocentowane ani nie mogą przynosić żadnych innych pożytków.
Art. 8.
1.
Postanowienia umów o usługi płatnicze nie mogą być mniej korzystne dla użytkowników
niż przepisy ustawy, chyba że ustawa stanowi inaczej.
2.
Postanowienia umów o usługi płatnicze mniej korzystne dla użytkownika niż przepisy
ustawy są nieważne; zamiast nich stosuje się odpowiednie przepisy ustawy.
Art. 9.
1.
Zasady dostępu do systemów płatności dla dostawców powinny być ustalane według obiektywnych,
równych i proporcjonalnych kryteriów, a ograniczenia w dostępie do tych systemów nie
mogą być większe niż jest to konieczne dla ochrony przed określonymi rodzajami ryzyka,
takimi jak ryzyko rozrachunkowe, ryzyko operacyjne i ryzyko biznesowe, oraz dla ochrony
finansowej i operacyjnej stabilności systemu płatności.
2.
Systemy płatności nie mogą wprowadzać:
1)
ograniczeń dotyczących skutecznego udziału w innych systemach płatności;
2)
zasad, które wprowadzałyby odmienny sposób traktowania między:
a)
dostawcami wymienionymi w art. 4 ust. 2 pkt 1-8 lub
b)
dostawcami wpisanymi do rejestru, nieposiadającymi zezwolenia, o którym mowa w art.
60 ust. 1;
3)
ograniczeń ze względu na rodzaj podmiotu lub formę prawną prowadzonej działalności.
3.
Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do:
1)
systemów płatności w rozumieniu art. 1 pkt 1 ustawy o ostateczności rozrachunku, o
których mowa w art. 15 tej ustawy,
2)
systemów płatności obejmujących wyłącznie dostawców należących do grupy złożonej z
jednostek mających powiązania kapitałowe, w których jedna z powiązanych jednostek
sprawuje kontrolę nad pozostałymi powiązanymi jednostkami, lub
3)
systemów płatności, w których jedyny dostawca występujący jako pojedyncza jednostka
lub grupa:
a)
działa lub może działać jako dostawca zarówno płatnika, jak i odbiorcy, oraz ponosi
wyłączną odpowiedzialność za zarządzanie systemem oraz
b)
udziela zezwolenia na uczestniczenie w systemie innym dostawcom.
4.
W przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 3 lit. b, dostawcy nie mogą negocjować między
sobą opłat w odniesieniu do systemu płatności, ale mogą ustalić własny cennik w odniesieniu
do płatników i odbiorców.
5.
Zastosowanie się do zasad określonych w ust. 1 i 2 przez podmiot zamierzający prowadzić
system płatności w rozumieniu ustawy o ostateczności rozrachunku lub podmiot prowadzący
już taki system, jest oceniane przez Prezesa NBP w ramach postępowania w sprawie uzyskania
zgody, o której mowa w art. 16 ust. 1 i 3 ustawy o ostateczności rozrachunku.
Art. 10.
Dostawcy i podmioty prowadzące systemy płatności mogą przetwarzać dane osobowe w zakresie
niezbędnym do zapobiegania oszustwom związanym z wykonywanymi usługami płatniczymi
lub prowadzeniem systemu płatności oraz dochodzenia i wykrywania tego rodzaju oszustw
przez właściwe organy, z wyjątkiem danych, o których mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.).
Art. 11.
1.
Do zachowania tajemnicy zawodowej dotyczącej działalności, o której mowa w art. 3
ust. 1, w charakterze dostawcy są obowiązane:
1)
osoby zarządzające oraz inne osoby wchodzące w skład organów statutowych dostawcy;
2)
osoby pozostające z dostawcą w Stosunek pracyWięź prawna, w której pracownik zobowiązuje się do pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem, a pracodawca do zatrudniania go za wynagrodzeniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
3)
osoby lub podmioty pozostające z dostawcą w stosunku zlecenia lub innym stosunku prawnym
o podobnym charakterze, w tym agenci dostawcy oraz podmioty wykonujące niektóre czynności
operacyjne na podstawie umowy, o której mowa w art. 86 ust. 1;
4)
osoby lub podmioty pozostające w stosunku pracy, zlecenia lub innym stosunku o podobnym
charakterze z podmiotem pozostającym z dostawcą w stosunku, o którym mowa w pkt 3.
2.
Obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej istnieje również po zakończeniu pełnienia
funkcji lub ustaniu stosunków prawnych, o których mowa w ust. 1.
3.
Tajemnica zawodowa, w rozumieniu ust. 1, obejmuje informacje dotyczące użytkownika
w związku ze świadczonymi mu usługami płatniczymi lub udzielonym mu kredytem, o którym
mowa w art. 74 ust. 3, w tym oznaczenie rachunku płatniczego użytkownika oraz stan
tego rachunku, a także inne informacje związane z transakcjami płatniczymi oraz zawieranymi
z użytkownikiem umowami, jeżeli nieuprawnione ujawnienie takiej informacji mogłoby
narazić na SzkodaUszczerbek w majątku poszkodowanego. Obejmuje straty, które poniósł, i korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono. Krzywda niemajątkowa jest objęta zadośćuczynieniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu prawnie chroniony interes użytkownika, którego ta informacja dotyczy.
Art. 12.
1.
Nie narusza obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej przekazywanie informacji objętej
tajemnicą zawodową:
1)
organowi sprawującemu nadzór lub kontrolę nad dostawcą w związku z czynnościami podejmowanymi
w zakresie nadzoru lub kontroli;
2)
w wykonaniu uprawnienia albo obowiązku określonego w odrębnych przepisach;
3)
innym dostawcom lub użytkownikom w ramach świadczenia usług płatniczych zgodnie z
otrzymanym zleceniem płatniczym lub zawartą umową;
4)
za wyrażoną na piśmie zgodą użytkownika, którego ta informacja dotyczy.
2.
Osoby wymienione w ust. 1 pkt 3 i 4 mogą wykorzystywać uzyskaną informację tylko zgodnie
z celem jej przekazania.
Art. 13.
Jeżeli odrębne przepisy określają inne zasady ochrony informacji stanowiących tajemnicę
zawodową zgodnie z art. 11 ust. 3, do ochrony tych informacji stosuje się przepisy
odrębne.
Art. 14.
1.
Nadzór nad wykonywaniem przez dostawców wymienionych w art. 4 ust. 2 pkt 1-5 i 9 działalności
w zakresie usług płatniczych zgodnie z ustawą, a w zakresie usług płatniczych w euro
- również zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 924/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września
2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylającym rozporządzenie
(WE) nr 2560/2001
(Dz. Urz. UE L 266 z 09.10.2009, str. 11), sprawują organy właściwe do sprawowania nadzoru nad tymi podmiotami.
2.
Nadzór nad wykonywaniem przez dostawców wymienionych w art. 4 ust. 2 pkt 6 i 10 działalności
w zakresie usług płatniczych zgodnie z ustawą, a w zakresie usług płatniczych w euro
- również zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 924/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 września
2009 r. w sprawie płatności transgranicznych we Wspólnocie oraz uchylającym rozporządzenie
(WE) nr 2560/2001, sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego, zwana dalej „KNF”.
Art. 15.
1.
Użytkownik może wnieść do organu sprawującego nadzór nad dostawcą skargę na działanie
tego dostawcy lub jego agenta, jeżeli działanie to narusza przepisy prawa.
2.
Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje także osobom fizycznym, Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
oraz jednostkom organizacyjnym niebędącym osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje
zdolność prawną, którym odmówiono świadczenia usług płatniczych, oraz organizacjom
konsumenckim.
3.
Organ, o którym mowa w ust. 1, udzielając odpowiedzi na skargę dotyczącą sporu o charakterze
cywilnoprawnym, informuje skarżącego o pozasądowych procedurach rozstrzygania sporów
między użytkownikiem a dostawcą, w tym wskazuje Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu polubowne.
4.
Jeżeli w stosunku do danego dostawcy nie można ustalić organu sprawującego nadzór,
skargę wnosi się bezpośrednio do tego dostawcy; przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio.
5.
Do skarg, o których mowa w ust. 1-4, nie stosuje się przepisów działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.).
