o timeshare
Ustawa z dnia 16 września 2011 r., Dz.U. 2011 nr 230 poz. 1370, 50 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
1.
Ustawa określa zasady i tryb zawierania między przedsiębiorcą a KonsumentOsoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Konsument korzysta ze szczególnej ochrony prawnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu:
1)
umów timeshare;
2)
umów o długoterminowy produkt wakacyjny;
3)
umów pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego;
4)
umów o uczestnictwo w systemie wymiany.
2.
Ustawa określa także zasady ochrony konsumentów, z którymi przedsiębiorcy zawierają
umowy, o których mowa w ust. 1, prawa i obowiązki przedsiębiorcy i konsumenta będących
stronami takich umów oraz skutki odstąpienia przez konsumenta od takich umów.
Art. 2.
1.
Przez umowę timeshare rozumie się umowę, na podstawie której KonsumentOsoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Konsument korzysta ze szczególnej ochrony prawnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, odpłatnie,
nabywa prawo do korzystania, w okresach wskazanych w umowie, z co najmniej jednego
miejsca zakwaterowania, zawartą na okres dłuższy niż rok.
2.
Okres, na jaki została zawarta umowa, ustala się z uwzględnieniem postanowień umowy
umożliwiających jej przedłużenie w sposób wyraźny lub dorozumiany, oraz faktycznie
dokonanych uzgodnień między stronami co do możliwości dalszego korzystania przez konsumenta
z miejsca zakwaterowania.
Art. 3.
1.
Przez umowę o długoterminowy produkt wakacyjny rozumie się umowę, na podstawie której
KonsumentOsoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Konsument korzysta ze szczególnej ochrony prawnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, odpłatnie, nabywa prawo do otrzymywania rabatów, zniżek lub innych korzyści
związanych z zakwaterowaniem, zawartą na okres dłuższy niż rok. Umowa może także przewidywać
prawo konsumenta do nabycia usług związanych z podróżą, w szczególności prawo do skorzystania
z miejsca zakwaterowania, prawo do nabycia usług transportowych lub do nabycia innych
usług.
2.
Nie stanowi umowy o długoterminowy produkt wakacyjny umowa, w której głównym świadczeniem
przedsiębiorcy nie jest udzielanie konsumentowi zniżek, rabatów lub innych korzyści
związanych z zakwaterowaniem.
3.
Do określenia okresu, na jaki umowa została zawarta, przepis art. 2 ust. 2 stosuje
się odpowiednio.
Art. 4.
Przez umowę pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu wakacyjnego
rozumie się umowę, na podstawie której przedsiębiorca zobowiązuje się, odpłatnie,
do wykonywania Czynność prawnaDziałanie, przez które ktoś świadomie wywołuje skutki prawne, przede wszystkim przez złożenie oświadczenia woli, np. zawarcie umowy, sporządzenie testamentu albo wypowiedzenie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu lub czynności faktycznych zmierzających do nabycia
lub zbycia przez KonsumentOsoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Konsument korzysta ze szczególnej ochrony prawnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu praw z umowy timeshare lub z umowy o długoterminowy produkt
wakacyjny.
Art. 5.
Przez umowę o uczestnictwo w systemie wymiany rozumie się umowę, na podstawie której
przedsiębiorca, odpłatnie, przyznaje KonsumentOsoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Konsument korzysta ze szczególnej ochrony prawnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu dostęp do systemu wymiany, w ramach
którego konsument uzyskuje prawo do korzystania z miejsca zakwaterowania lub prawo
do nabycia innych usług świadczonych przez przedsiębiorcę, w zamian za umożliwienie
innym konsumentom korzystania z miejsca zakwaterowania będącego przedmiotem jego umowy
timeshare.
Art. 6.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
kodeks dobrych praktyk - kodeks dobrych praktyk w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu Nieuczciwe praktyki rynkoweDziałania lub zaniechania przedsiębiorcy wobec konsumenta sprzeczne z dobrymi obyczajami, które w istotny sposób zniekształcają albo mogą zniekształcić jego decyzję dotyczącą umowy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
(Dz. U. Nr 171, poz. 1206);
2)
KonsumentOsoba fizyczna dokonująca z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Konsument korzysta ze szczególnej ochrony prawnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu - konsumenta w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny
(Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.);
3)
miejsce zakwaterowania - miejsce noclegowe, w szczególności budynek, mieszkanie, pokój
lub inne pomieszczenie mieszkalne, w tym znajdujące się na statkach pasażerskich,
innych jednostkach pływających, w przyczepach samochodowych, domkach turystycznych
lub innych obiektach stałych;
4)
przedsiębiorca - przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny;
5)
trwały nośnik informacji - materiał lub urządzenie służące do przechowywania i odczytywania
informacji przekazywanych konsumentowi w związku z umową timeshare, umową o długoterminowy
produkt wakacyjny, umową pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego
produktu wakacyjnego, lub umową o uczestnictwo w systemie wymiany, przez czas odpowiedni
do celów, jakim informacje te służą oraz pozwalające na odtworzenie tych informacji
w niezmienionej postaci;
6)
umowy powiązane - zawarte przez konsumenta z przedsiębiorcą, z którym zawarł on umowę
timeshare lub umowę o długoterminowy produkt wakacyjny, umowy o świadczenie usług
związanych odpowiednio z umową timeshare lub z umową o długoterminowy produkt wakacyjny;
usługi w ramach umów powiązanych mogą być świadczone przez przedsiębiorcę lub przez
osobę trzecią na podstawie porozumienia z przedsiębiorcą.
Art. 7.
Postanowienia umowy pośrednictwa w odsprzedaży timeshare lub długoterminowego produktu
wakacyjnego, zwanych dalej „umową pośrednictwa w odsprzedaży”, umów timeshare, umów
o długoterminowy produkt wakacyjny, umów o uczestnictwo w systemie wymiany oraz umów
powiązanych, mniej korzystne dla konsumentów niż postanowienia ustawy są nieważne;
zamiast nich stosuje się przepisy ustawy.
Art. 8.
W sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
