o działalności leczniczej
Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r., tekst jednolity Dz.U. 2013 poz. 217, 155 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Dział I. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
zasady wykonywania działalności leczniczej;
2)
zasady funkcjonowania podmiotów wykonujących działalność leczniczą niebędących przedsiębiorcami;
3)
zasady prowadzenia rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą;
4)
normy Czas pracyCzas, w którym pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy albo innym wyznaczonym miejscu. Przepisy określają normy czasu pracy oraz okresy odpoczynku.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pracowników podmiotów leczniczych;
5)
zasady sprawowania nadzoru nad wykonywaniem działalności leczniczej oraz podmiotami
wykonującymi działalność leczniczą.
Art. 2.
1.
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1)
dokumentacja medyczna - dokumentację medyczną, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o Prawa pacjentaUprawnienia osoby korzystającej ze świadczeń zdrowotnych, obejmujące między innymi prawo do informacji, wyrażenia zgody, poszanowania godności i tajemnicy informacji. Ich zakres określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i Rzeczniku Praw Pacjenta
(Dz. U. z 2012 r. poz. 159 i 742);
2)
osoba wykonująca zawód medyczny - osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów
do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych
kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej
dziedzinie medycyny;
3)
pacjent - pacjenta w rozumieniu ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta;
4)
podmiot leczniczy niebędący przedsiębiorcą - podmiot leczniczy wymieniony w art. 4
ust. 1 pkt 2 i 3;
5)
podmiot wykonujący działalność leczniczą - podmiot leczniczy, o którym mowa w art.
4, oraz lekarza lub pielęgniarkę wykonujących zawód w ramach działalności leczniczej
jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5;
6)
podmiot tworzący - podmiot albo organ, który utworzył podmiot leczniczy w formie samodzielnego
publicznego zakładu opieki zdrowotnej albo jednostki budżetowej;
7)
promocja zdrowia - działania umożliwiające poszczególnym osobom i społeczności zwiększenie
kontroli nad czynnikami warunkującymi stan zdrowia i przez to jego poprawę, promowanie
zdrowego stylu życia oraz środowiskowych i indywidualnych czynników sprzyjających
zdrowiu;
8)
przedsiębiorstwo - zespół składników majątkowych, za pomocą którego podmiot leczniczy
wykonuje określony rodzaj działalności leczniczej;
9)
szpital - przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego, w którym podmiot ten wykonuje działalność
leczniczą w rodzaju świadczenia szpitalne;
10)
świadczenie zdrowotne - działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub
poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów
odrębnych regulujących zasady ich wykonywania;
11)
świadczenie szpitalne - wykonywane całą dobę kompleksowe świadczenia zdrowotne polegające
na diagnozowaniu, leczeniu, pielęgnacji i rehabilitacji, które nie mogą być realizowane
w ramach innych stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych lub ambulatoryjnych
świadczeń zdrowotnych; świadczeniami szpitalnymi są także świadczenia udzielane z
zamiarem zakończenia ich udzielania w okresie nieprzekraczającym 24 godzin;
12)
stacjonarne i całodobowe świadczenie zdrowotne inne niż świadczenie szpitalne - świadczenia
opiekuńcze, pielęgnacyjne, paliatywne, hospicyjne, świadczenia z zakresu opieki długoterminowej,
rehabilitacji leczniczej, leczenia uzależnień, psychiatrycznej opieki zdrowotnej oraz
lecznictwa uzdrowiskowego, udzielane pacjentom, których stan zdrowia wymaga udzielania
całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych w odpowiednio urządzonych, stałych
pomieszczeniach;
13)
uczelnia medyczna - publiczną uczelnię medyczną albo publiczną uczelnię prowadzącą
działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych oraz Centrum Medyczne
Kształcenia Podyplomowego.
2.
ilekroć w ustawie jest mowa o:
1)
kierowniku bez bliższego określenia - rozumie się przez to także zarząd spółki kapitałowej,
a w przypadku innych podmiotów wykonujących działalność leczniczą - osobę uprawnioną
do kierowania tymi podmiotami i ich reprezentowania na zewnątrz, jeżeli przepisy ustawy
nie stanowią inaczej;
2)
działalności leczniczej w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne bez
bliższego określenia - rozumie się przez to działalność leczniczą w rodzaju świadczenia
szpitalne, jak i działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia
zdrowotne inne niż szpitalne;
3)
pielęgniarce - rozumie się przez to także położną;
4)
lekarzu - rozumie się przez to także lekarza dentystę.
3.
Przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego jest jednostką lokalną w rozumieniu przepisów
o statystyce publicznej, dla której nie sporządza się odrębnego bilansu, chyba że
podmiot leczniczy postanowi inaczej w regulaminie organizacyjnym, o którym mowa w
art. 24.
Art. 3.
1.
Działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych.
2.
Działalność lecznicza może również polegać na:
1)
promocji zdrowia lub
2)
realizacji zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych
i promocją zdrowia, w tym wdrażaniem nowych technologii medycznych oraz metod leczenia.
3.
Podmiot wykonujący działalność leczniczą może uczestniczyć, a podmiot wykonujący działalność
leczniczą w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, uczestniczy w przygotowywaniu
osób do wykonywania zawodu medycznego i kształceniu osób wykonujących zawód medyczny
na zasadach określonych w odrębnych przepisach regulujących kształcenie tych osób.
4.
W ramach struktury organizacyjnej podmiotu leczniczego może zostać wydzielona jednostka
organizacyjna, w celu udzielania świadczeń zdrowotnych mieszkańcom domów pomocy społecznej,
wychowankom regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych lub interwencyjnych ośrodków
preadopcyjnych, zlokalizowana na terenie tych podmiotów.
Art. 4.
1.
Podmiotami leczniczymi są:
1)
przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
(Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.) we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli
ustawa nie stanowi inaczej,
2)
samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,
3)
jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez
Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości
lub Szefa agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej
ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,
4)
instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych
(Dz. U. Nr 96, poz. 618 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654 i Nr 185, poz. 1092),
5)
fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie
ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej,
5a)
posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których mowa
w pkt 5,
6)
Osoba prawnaJednostka organizacyjna, której ustawa przyznaje osobowość prawną, np. Skarb Państwa, spółka akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością albo fundacja. Działa przez swoje organy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku
Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do
innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania
- w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.
2.
Określone ustawą prawa i obowiązki podmiotu leczniczego dotyczą wyłącznie wykonywanej
przez ten podmiot działalności leczniczej i są wykonywane przez kierownika tego podmiotu,
chyba że ustawa stanowi inaczej.
3.
Do instytutów badawczych, o których mowa w ust. 1 pkt 4, stosuje się, w zakresie nieuregulowanym ustawą z dnia 30 kwietnia 2010 r.
o instytutach badawczych:
1)
przepisy art. 3, art. 9-17, art. 21 ust. 1 i 2, art. 22, art. 23, art. 24 ust. 1,
2 i 4, art. 25-36 - w zakresie świadczeń zdrowotnych i podejmowania działań w zakresie
promocji zdrowia;
2)
przepisy art. 93-99 - w zakresie Czas pracyCzas, w którym pracownik pozostaje do dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy albo innym wyznaczonym miejscu. Przepisy określają normy czasu pracy oraz okresy odpoczynku.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu pracowników tych instytutów;
3)
przepisy art. 100-113 - w zakresie wpisu do rejestru podmiotów wykonujących działalność
leczniczą;
4)
przepisy art. 114-117 - w zakresie dotyczącym przekazywania środków finansowych;
5)
przepisy art. 118 ust. 1 pkt 2, ust. 3 i 4, art. 119, art. 120 oraz art. 122 - w zakresie
dotyczącym kontroli pod względem medycznym.
Art. 5.
1.
Lekarze i pielęgniarki mogą wykonywać swój zawód w ramach działalności leczniczej
na zasadach określonych w ustawie oraz w przepisach odrębnych, po wpisaniu do rejestru
podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 100.
2.
Działalność lecznicza:
1)
lekarzy może być wykonywana w formie:
a)
jednoosobowej działalności gospodarczej jako indywidualna praktyka lekarska, indywidualna
praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualna specjalistyczna praktyka
lekarska, indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania,
indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego
na podstawie umowy z tym podmiotem lub indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska
wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem,
b)
Spółka cywilnaUmowa, przez którą wspólnicy zobowiązują się dążyć do wspólnego celu gospodarczego przez oznaczone działania. Spółka cywilna nie jest odrębnym podmiotem prawa, a prawa i obowiązki dotyczą jej wspólników.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, Spółka jawnaSpółka osobowa prowadząca przedsiębiorstwo pod własną firmą, w której każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki subsydiarnie całym swoim majątkiem. Spółka powstaje z chwilą wpisu do rejestru przedsiębiorców.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu albo spółki partnerskiej jako grupowa praktyka lekarska,
2)
pielęgniarki może być wykonywana w formie:
a)
jednoosobowej działalności gospodarczej jako indywidualna praktyka pielęgniarki, indywidualna
praktyka pielęgniarki wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualna specjalistyczna praktyka
pielęgniarki, indywidualna specjalistyczna praktyka pielęgniarki wyłącznie w miejscu
wezwania, indywidualna praktyka pielęgniarki wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu
leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem lub indywidualna specjalistyczna praktyka
pielęgniarki wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy
z tym podmiotem,
b)
spółki cywilnej, spółki jawnej albo spółki partnerskiej jako grupowa praktyka pielęgniarek
- zwanych dalej „praktykami zawodowymi”.
3.
Wykonywanie zawodu w ramach praktyki zawodowej nie jest prowadzeniem podmiotu leczniczego.
Art. 6.
1.
Skarb PaństwaPaństwo jako podmiot praw i obowiązków w stosunkach cywilnoprawnych dotyczących mienia państwowego, które nie należy do innych państwowych osób prawnych. Ma osobowość prawną.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu reprezentowany przez ministra, centralny organ administracji rządowej
albo wojewodę może utworzyć i prowadzić podmiot leczniczy w formie:
1)
spółki kapitałowej;
2)
jednostki budżetowej.
2.
Jednostka samorządu terytorialnego może utworzyć i prowadzić podmiot leczniczy w formie:
1)
spółki kapitałowej;
2)
jednostki budżetowej.
3.
Właściwy minister, centralny organ administracji rządowej albo wojewoda wykonują uprawnienia:
1)
Skarbu Państwa w stosunku do spółek kapitałowych przez nich utworzonych i prowadzonych;
2)
ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa określone w art. 20 ust. 2 pkt 4, art. 26 ust. 2, art. 30 ust. 1, art. 53 ust. 2 i art. 427 ust.
1 zdanie drugie ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze
(Dz. U. z 2012 r. poz. 1112 i 1529) - w przypadku UpadłośćPostępowanie sądowe wobec niewypłacalnego dłużnika, prowadzone przede wszystkim w celu wspólnego zaspokojenia jego wierzycieli z majątku dłużnika.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu spółki, o której mowa w pkt 1.
4.
Do spółki kapitałowej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nie stosuje się przepisów o gospodarce
komunalnej.
5.
Utworzenie spółki kapitałowej przez Skarb Państwa reprezentowany przez centralny organ
administracji rządowej wymaga odpowiednio zgody właściwego ministra w przypadku centralnego
organu nadzorowanego przez tego ministra albo Prezesa Rady Ministrów w przypadku centralnego
organu nadzorowanego przez Prezesa Rady Ministrów.
6.
Uczelnia medyczna może utworzyć i prowadzić podmiot leczniczy w formie spółki kapitałowej.
7.
W spółce kapitałowej określonej w ust. 6 wykonującej działalność leczniczą, o której
mowa w art. 3 ust. 2 pkt 2, wartość nominalna udziałów albo akcji należących łącznie
do uczelni medycznych nie może stanowić mniej niż 51% kapitału zakładowego spółki.
Udziały albo akcje w tych spółkach poza uczelniami medycznymi mogą posiadać wyłącznie
Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego oraz jednoosobowe spółki Skarbu
Państwa o szczególnym znaczeniu dla gospodarki państwa.
8.
Podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, mogą przystępować do spółki kapitałowej wykonującej
działalność leczniczą. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio.
Art. 7.
Podmioty, o których mowa w art. 6 ust. 1, 2 i 6, mogą prowadzić samodzielne publiczne
zakłady opieki zdrowotnej.
Art. 8.
Rodzajami działalności leczniczej są:
1)
stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne:
a)
szpitalne,
b)
inne niż szpitalne;
2)
ambulatoryjne świadczenia zdrowotne.
Art. 9.
1.
Stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne mogą polegać w szczególności
na:
1)
udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację
i rehabilitację pacjentów niewymagających hospitalizacji, oraz zapewnianiu im produktów
leczniczych i wyrobów medycznych, pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia,
a także prowadzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin oraz przygotowaniu
tych osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych;
2)
udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację,
opiekę i rehabilitację pacjentów niewymagających hospitalizacji, oraz zapewnianiu
im produktów leczniczych potrzebnych do kontynuacji leczenia, pomieszczeń i wyżywienia
odpowiednich do stanu zdrowia, a także prowadzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów
i członków ich rodzin oraz przygotowaniu tych osób do samoopieki i samopielęgnacji
w warunkach domowych;
3)
udzielaniu świadczeń zdrowotnych polegających na działaniach usprawniających, które
służą zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia;
4)
sprawowaniu wszechstronnej opieki zdrowotnej, psychologicznej i społecznej nad pacjentami
znajdującymi się w stanie terminalnym oraz opieki nad rodzinami tych pacjentów.
2.
Świadczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 4, oraz świadczenia pielęgnacyjne i opiekuńcze
mogą być udzielane także wyłącznie w warunkach domowych.
Art. 10.
ambulatoryjne świadczenia zdrowotne obejmują świadczenia podstawowej lub specjalistycznej
opieki zdrowotnej oraz świadczenia z zakresu rehabilitacji leczniczej, udzielane w
warunkach niewymagających ich udzielania w trybie stacjonarnym i całodobowym w odpowiednio
urządzonym, stałym pomieszczeniu. Udzielanie tych świadczeń może odbywać się w pomieszczeniach
przedsiębiorstwa, w tym w pojeździe przeznaczonym do udzielania tych świadczeń, lub
w miejscu pobytu pacjenta.
Art. 11.
Działalność lecznicza w rodzaju ambulatoryjne świadczenia zdrowotne może obejmować
także udzielanie świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem badania diagnostyczne
wykonywane w celu rozpoznania stanu zdrowia i ustalenia dalszego postępowania leczniczego.
Art. 12.
1.
Stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych innych niż szpitalne udziela się
w przypadku świadczeń, o których mowa w art. 9 ust. 1:
1)
pkt 1 - w zakładzie opiekuńczo-leczniczym;
2)
pkt 2 - w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
3)
pkt 3 - w zakładzie rehabilitacji leczniczej;
4)
pkt 4 - w hospicjum.
2.
Przepisów ust. 1 pkt 1, 2 i 4 nie stosuje się w przypadku udzielania świadczeń zdrowotnych
wyłącznie w warunkach domowych.
3.
ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych udziela się w ambulatorium (przychodni, poradni,
ośrodku zdrowia, lecznicy lub ambulatorium z izbą chorych), a także zakładzie badań
diagnostycznych i medycznym laboratorium diagnostycznym.
Art. 13.
W miejscu udzielania świadczeń zdrowotnych:
1)
nie mogą być świadczone usługi pogrzebowe oraz prowadzona ich reklama;
2)
może być wykonywana działalność inna niż działalność lecznicza, pod warunkiem, że
nie jest uciążliwa dla pacjenta lub przebiegu leczenia.
Art. 14.
Podmiot wykonujący działalność leczniczą podaje do wiadomości publicznej informacje
o zakresie i rodzajach udzielanych świadczeń zdrowotnych. Treść i forma tych informacji
nie mogą mieć cech reklamy.
Art. 15.
Podmiot leczniczy nie może odmówić udzielenia świadczenia zdrowotnego osobie, która
potrzebuje natychmiastowego udzielenia takiego świadczenia ze względu na zagrożenie
życia lub zdrowia.
Art. 16.
1.
Działalność lecznicza jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
1a.
Nie stanowi działalności regulowanej w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej działalność lecznicza:
1)
podmiotów leczniczych w formie jednostki budżetowej;
2)
wykonywana jako:
a)
działalność pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie
(Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.), chyba że zachodzą przesłanki określone w art. 9 ust. 1 tej ustawy,
b)
działalność charytatywno-opiekuńcza, jeżeli przepisy odrębne przewidują prowadzenie
takiej działalności.
2.
Do działalności leczniczej, o której mowa w ust. 1a, stosuje się przepisy dotyczące
działalności regulowanej w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Art. 17.
1.
Podmiot leczniczy jest obowiązany spełniać następujące warunki:
1)
posiadać pomieszczenia lub urządzenia, odpowiadające wymaganiom określonym w art.
22;
2)
stosować wyroby odpowiadające wymaganiom ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych
(Dz. U. Nr 107, poz. 679 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 586 i Nr 113, poz. 657);
3)
zapewniać udzielanie świadczeń zdrowotnych wyłącznie przez osoby wykonujące zawód
medyczny oraz spełniające wymagania zdrowotne określone w odrębnych przepisach;
4)
zawrzeć w zakresie określonym w art. 25 ust. 1 Umowa ubezpieczeniaUmowa, w której ubezpieczyciel zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego zdarzenia, a ubezpieczający zapłacić składkę. Może dotyczyć osób, mienia albo odpowiedzialności cywilnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu:
a)
Odpowiedzialność cywilnaObowiązek poniesienia skutków naruszenia prawa lub niewykonania zobowiązania w sferze prawa prywatnego. Najczęściej polega na obowiązku naprawienia szkody albo spełnienia należnego świadczenia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu,
b)
na rzecz pacjentów z tytułu zdarzeń medycznych określonych w przepisach o Prawa pacjentaUprawnienia osoby korzystającej ze świadczeń zdrowotnych, obejmujące między innymi prawo do informacji, wyrażenia zgody, poszanowania godności i tajemnicy informacji. Ich zakres określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i Rzeczniku Praw Pacjenta - w przypadku podmiotu leczniczego prowadzącego
szpital.
2.
Minister właściwy do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz wyrobów
medycznych w rozumieniu ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych o szczególnym znaczeniu dla zabezpieczenia potrzeb zdrowotnych oraz zakres informacji
o tych wyrobach, mając na uwadze potrzebę zabezpieczenia potrzeb zdrowotnych w zakresie
diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia przebiegu chorób oraz kompensowania
skutków obrażeń lub upośledzeń.
3.
informacje, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 2, są przekazywane
przez podmioty lecznicze w sposób określony w przepisach o systemie informacji w ochronie
zdrowia.
4.
W celu monitorowania przestrzegania przepisów prawa pracy, kierownik raz na kwartał
przekazuje Państwowej inspekcji Pracy oraz właściwym organom samorządu zawodów medycznych
informacje o liczbie osób, które wykonują zawód medyczny na podstawie umów cywilnoprawnych
albo jako praktykę zawodową, z którą podmiot leczniczy zawarł umowę cywilnoprawną.
Art. 18.
1.
Lekarz wykonujący działalność leczniczą jako indywidualną praktykę lekarską jest obowiązany
spełniać następujące warunki:
1)
posiadać prawo wykonywania zawodu;
2)
nie może być:
a)
zawieszony w prawie wykonywania zawodu ani ograniczony w wykonywaniu określonych czynności
medycznych na podstawie przepisów o zawodach lekarza i lekarza dentysty lub przepisów
o izbach lekarskich,
b)
ukarany karą zawieszenia prawa wykonywania zawodu,
c)
pozbawiony możliwości wykonywania zawodu PrawomocnośćCecha orzeczenia, którego nie można zaskarżyć zwykłym środkiem odwoławczym. Prawomocne orzeczenie co do zasady wiąże strony, sąd i inne organy w zakresie objętym rozstrzygnięciem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu Środki karneDolegliwości orzekane przez sąd obok kary albo samodzielnie wobec sprawcy przestępstwa. Służą między innymi ochronie pokrzywdzonego, naprawieniu szkody lub zapobieganiu ponownemu naruszeniu prawa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu zakazu
wykonywania zawodu albo zawieszony w wykonywaniu zawodu zastosowanym środkiem zapobiegawczym;
3)
dysponować pomieszczeniem, w którym będą udzielane świadczenia zdrowotne, wyposażonym
w produkty lecznicze, wyroby medyczne, aparaturę i sprzęt medyczny odpowiedni do rodzaju
i zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych, oraz posiadać opinię właściwego organu
Państwowej inspekcji Sanitarnej o spełnieniu warunków wymaganych przy udzielaniu określonych
świadczeń zdrowotnych, a także świadczeń udzielanych w zakresie określonym w art. 30 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty
(Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634, z późn. zm.);
4)
uzyskać wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
5)
zawrzeć Umowa ubezpieczeniaUmowa, w której ubezpieczyciel zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego zdarzenia, a ubezpieczający zapłacić składkę. Może dotyczyć osób, mienia albo odpowiedzialności cywilnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu odpowiedzialności cywilnej w zakresie określonym w art.
25 ust. 1 pkt 1.
2.
Lekarz wykonujący działalność leczniczą jako indywidualną specjalistyczną praktykę
lekarską jest obowiązany spełniać następujące warunki:
1)
określone w ust. 1;
2)
posiadać specjalizację w dziedzinie medycyny odpowiadającej rodzajowi i zakresowi
wykonywanych świadczeń zdrowotnych.
3.
Lekarz wykonujący indywidualną praktykę lekarską wyłącznie w miejscu wezwania jest
obowiązany:
1)
spełniać warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5;
2)
posiadać produkty lecznicze i sprzęt medyczny umożliwiające udzielanie świadczeń zdrowotnych,
w tym również w zakresie określonym w art. 30 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty;
3)
wskazać adres siedziby indywidualnej praktyki lekarskiej wykonywanej w miejscu wezwania
oraz miejsca przyjmowania wezwań i miejsca przechowywania dokumentacji medycznej oraz
produktów leczniczych i sprzętu medycznego, o których mowa w pkt 2.
4.
Lekarz wykonujący indywidualną praktykę lekarską wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu
leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem jest obowiązany spełniać warunki, o
których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5.
5.
Lekarz wykonujący indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską wyłącznie w miejscu
wezwania jest obowiązany spełniać warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5,
ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 2 i 3.
6.
Lekarz wykonujący indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską wyłącznie w przedsiębiorstwie
podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem jest obowiązany spełniać warunki,
o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5 oraz w ust. 2 pkt 2.
7.
W ramach grupowej praktyki lekarskiej mogą być udzielane świadczenia zdrowotne wyłącznie
przez lekarzy będących wspólnikami albo partnerami spółki, o której mowa w art. 5
ust. 2 pkt 1 lit. b, spełniających warunki, o których mowa w ust. 1 albo 2.
Art. 19.
1.
Pielęgniarka wykonująca zawód w ramach działalności leczniczej jako indywidualną praktykę
jest obowiązana spełniać następujące warunki:
1)
posiadać prawo wykonywania zawodu;
2)
posiadać co najmniej dwuletnie doświadczenie w wykonywaniu zawodu;
3)
nie może być:
a)
zawieszona w prawie wykonywania zawodu albo ograniczona w wykonywaniu określonych
czynności zawodowych na podstawie przepisów o zawodach pielęgniarki i położnej lub
przepisów o samorządzie pielęgniarek i położnych,
b)
pozbawiona możliwości wykonywania zawodu PrawomocnośćCecha orzeczenia, którego nie można zaskarżyć zwykłym środkiem odwoławczym. Prawomocne orzeczenie co do zasady wiąże strony, sąd i inne organy w zakresie objętym rozstrzygnięciem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu Środki karneDolegliwości orzekane przez sąd obok kary albo samodzielnie wobec sprawcy przestępstwa. Służą między innymi ochronie pokrzywdzonego, naprawieniu szkody lub zapobieganiu ponownemu naruszeniu prawa.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu zakazu
wykonywania zawodu albo zawieszona w wykonywaniu zawodu zastosowanym środkiem zapobiegawczym;
4)
nie może mieć przerwy w wykonywaniu zawodu łącznie przez okres dłuższy niż 5 lat w
okresie ostatnich 6 lat poprzedzających wniosek o wpis;
5)
dysponować pomieszczeniem, w którym będą udzielane świadczenia zdrowotne, wyposażonym
w aparaturę i sprzęt medyczny oraz posiadać opinię właściwego organu Państwowej inspekcji
Sanitarnej o spełnieniu warunków umożliwiających udzielanie określonych świadczeń
zdrowotnych;
6)
uzyskać wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
7)
zawrzeć Umowa ubezpieczeniaUmowa, w której ubezpieczyciel zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego zdarzenia, a ubezpieczający zapłacić składkę. Może dotyczyć osób, mienia albo odpowiedzialności cywilnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu odpowiedzialności cywilnej w zakresie określonym w art.
25 ust. 1 pkt 1.
2.
Pielęgniarka wykonująca zawód w ramach działalności leczniczej jako indywidualną specjalistyczną
praktykę jest obowiązana:
1)
spełniać warunki, o których mowa w ust. 1;
2)
posiadać specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa lub położnictwa lub innej dziedzinie
mającej zastosowanie w ochronie zdrowia.
3.
Pielęgniarka wykonująca zawód w ramach działalności leczniczej jako indywidualną praktykę
lub indywidualną specjalistyczną praktykę wyłącznie w miejscu wezwania jest obowiązana:
1)
spełniać warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, 6 i 7, oraz, w przypadku indywidualnej
specjalistycznej praktyki, warunek, o którym mowa w ust. 2 pkt 2;
2)
posiadać sprzęt medyczny umożliwiający udzielanie określonych świadczeń zdrowotnych
w miejscu zamieszkania lub pobytu pacjenta;
3)
wskazać adres praktyki oraz adres miejsca przechowywania dokumentacji medycznej.
4.
Pielęgniarka wykonująca indywidualną praktykę pielęgniarki wyłącznie w przedsiębiorstwie
podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem jest obowiązana spełniać warunki,
o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, 6 i 7.
5.
W ramach grupowej praktyki pielęgniarki mogą być udzielane świadczenia zdrowotne wyłącznie
przez pielęgniarki będące wspólnikami albo partnerami spółki, o której mowa w art.
5 ust. 2 pkt 2 lit. b, spełniające warunki określone w ust. 1 albo ust. 2.
6.
Pielęgniarka wykonująca indywidualną specjalistyczną praktykę pielęgniarki wyłącznie
w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem jest obowiązana
spełniać warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, 6 i 7 oraz w ust. 2 pkt 2.
Art. 20.
Miejscem wezwania, o którym mowa w art. 18 ust. 3 i 5 oraz w art. 19 ust. 3, nie może
być przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego.
Art. 21.
1.
Świadczenia zdrowotne mogą być udzielane również w ramach wolontariatu, na zasadach
określonych w porozumieniu, o którym mowa w art. 44 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, zawartym z wolontariuszem.
2.
Do wolontariatu stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i
o wolontariacie.
3.
Studenci zdobywający kwalifikacje do wykonywania zawodu medycznego oraz uczestnicy
studiów doktoranckich mogą brać udział w udzielaniu świadczeń zdrowotnych w ramach
kształcenia w podstawowej jednostce organizacyjnej uczelni medycznej lub innej uczelni,
w której prowadzone jest kształcenie w kierunkach medycznych, pod bezpośrednim nadzorem
osób wykonujących zawód medyczny właściwy ze względu na treści kształcenia.
Art. 22.
1.
Pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą odpowiadają
wymaganiom odpowiednim do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu
udzielanych świadczeń zdrowotnych.
2.
Wymagania, o których mowa w ust. 1, dotyczą w szczególności warunków:
1)
ogólnoprzestrzennych;
2)
sanitarnych;
3)
instalacyjnych.
3.
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej,
Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych oraz Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać
pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą, kierując się
potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego pacjentów, a także rodzajem wykonywanej
działalności i zakresem udzielanych świadczeń zdrowotnych.
4.
Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe wymagania, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia
i urządzenia podmiotu leczniczego dla osób pozbawionych wolności, kierując się potrzebą
zapewnienia bezpieczeństwa zdrowotnego tych osób, a także rodzajem prowadzonej działalności
i zakresem udzielanych świadczeń zdrowotnych.
5.
Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia, standardy
postępowania medycznego w wybranych dziedzinach medycyny lub w określonych podmiotach
wykonujących działalność leczniczą, kierując się potrzebą zapewnienia odpowiedniej
jakości świadczeń zdrowotnych.
Art. 23.
Sprawy dotyczące sposobu i warunków udzielania świadczeń zdrowotnych przez podmiot
wykonujący działalność leczniczą, nieuregulowane w ustawie lub statucie, określa regulamin
organizacyjny ustalony przez kierownika.
Art. 24.
1.
W regulaminie organizacyjnym podmiotu wykonującego działalność leczniczą określa się
w szczególności:
1)
firmę albo nazwę podmiotu;
2)
cele i zadania podmiotu;
3)
strukturę organizacyjną przedsiębiorstwa podmiotu;
4)
rodzaj działalności leczniczej oraz zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych;
5)
miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych;
6)
przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnych, z zapewnieniem właściwej dostępności
i jakości tych świadczeń w jednostkach lub komórkach organizacyjnych przedsiębiorstwa
podmiotu;
7)
organizację i zadania poszczególnych jednostek lub komórek organizacyjnych przedsiębiorstwa
podmiotu oraz warunki współdziałania tych jednostek lub komórek dla zapewnienia sprawnego
i efektywnego funkcjonowania podmiotu pod względem diagnostyczno-leczniczym, pielęgnacyjnym,
rehabilitacyjnym i administracyjno-gospodarczym;
8)
warunki współdziałania z innymi podmiotami wykonującymi działalność leczniczą w zakresie
zapewnienia prawidłowości diagnostyki, leczenia, pielęgnacji i rehabilitacji pacjentów
oraz ciągłości przebiegu procesu udzielania świadczeń zdrowotnych;
9)
wysokość opłaty za udostępnienie dokumentacji medycznej ustalonej w sposób określony
w art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o Prawa pacjentaUprawnienia osoby korzystającej ze świadczeń zdrowotnych, obejmujące między innymi prawo do informacji, wyrażenia zgody, poszanowania godności i tajemnicy informacji. Ich zakres określają przepisy szczególne.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu i Rzeczniku Praw
Pacjenta;
10)
organizację procesu udzielania świadczeń zdrowotnych w przypadku pobierania opłat;
11)
wysokość opłaty za przechowywanie zwłok pacjenta przez okres dłuższy niż 72 godziny
od osób lub instytucji uprawnionych do pochowania zwłok na podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych
(Dz. U. z 2011 r. Nr 118, poz. 687 i Nr 144, poz. 853 oraz z 2012 r. poz. 951) oraz od podmiotów, na zlecenie których przechowuje się zwłoki w związku z toczącym
się postępowaniem karnym;
12)
wysokość opłat za świadczenia zdrowotne, które mogą być, zgodnie z przepisami ustawy
lub przepisami odrębnymi, udzielane za częściową albo całkowitą odpłatnością;
13)
sposób kierowania jednostkami lub komórkami organizacyjnymi przedsiębiorstwa podmiotu.
2.
informacje, o których mowa w ust. 1 pkt 9, 11 i 12, podaje się do wiadomości pacjentów
w sposób zwyczajowo przyjęty.
3.
Do regulaminu organizacyjnego praktyk zawodowych nie stosuje się przepisów ust. 1
pkt 3, 6-8, 11 i 13.
4.
Do regulaminu organizacyjnego podmiotów leczniczych wykonujących działalność leczniczą
w rodzaju świadczenia ambulatoryjne nie stosuje się przepisu ust. 1 pkt 11.
Art. 25.
1.
Umowa ubezpieczeniaUmowa, w której ubezpieczyciel zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego zdarzenia, a ubezpieczający zapłacić składkę. Może dotyczyć osób, mienia albo odpowiedzialności cywilnej.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu:
1)
Odpowiedzialność cywilnaObowiązek poniesienia skutków naruszenia prawa lub niewykonania zobowiązania w sferze prawa prywatnego. Najczęściej polega na obowiązku naprawienia szkody albo spełnienia należnego świadczenia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu obejmuje SzkodaUszczerbek w majątku poszkodowanego. Obejmuje straty, które poniósł, i korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono. Krzywda niemajątkowa jest objęta zadośćuczynieniem.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu będące następstwem udzielania świadczeń
zdrowotnych albo niezgodnego z prawem zaniechania udzielania świadczeń zdrowotnych;
2)
z tytułu zdarzeń medycznych określonych w przepisach o prawach pacjenta i Rzeczniku
Praw Pacjenta obejmuje zdarzenia medyczne w rozumieniu tej ustawy, które miały miejsce
w okresie ochrony ubezpieczeniowej.
1a.
Suma ubezpieczenia w okresie ubezpieczenia nie dłuższym niż 12 miesięcy, w odniesieniu
do wszystkich zdarzeń medycznych w szpitalu, których skutki są objęte umową ubezpieczenia,
o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest uzależniona od liczby łóżek w szpitalu i sumy ubezpieczenia
w odniesieniu do jednego łóżka szpitalnego, oraz wynosi nie mniej niż 300 000 zł.
1b.
Suma ubezpieczenia w odniesieniu do jednego łóżka szpitalnego wynosi nie mniej niż
1000 zł.
1c.
Jeżeli podmiot leczniczy posiada certyfikat akredytacyjny w rozumieniu ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o akredytacji w ochronie zdrowia
(Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 418 i Nr 76, poz. 641 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) w zakresie lecznictwa szpitalnego, suma ubezpieczenia w odniesieniu do jednego łóżka
szpitalnego jest pomniejszana o 10%.
1d.
Umowa ubezpieczenia, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może być zawarta również z zastosowaniem:
1)
zagregowanej franszyzy integralnej (oznaczającej łączną kwotę wszystkich świadczeń
z tytułu zdarzeń medycznych, które miały miejsce w okresie ochrony ubezpieczeniowej,
do której wyłączona jest odpowiedzialność ubezpieczyciela) w wysokości określonej
w tej umowie, nie wyższej niż 50% sumy ubezpieczenia ustalonej w sposób określony
w ust. 1a-1c, albo
2)
proporcjonalnego udziału własnego podmiotu leczniczego w wysokości określonej w tej
umowie, nie wyższej niż 50% sumy ubezpieczenia ustalonej w sposób określony w ust.
1a-1c.
1e.
W przypadku zawarcia umowy ubezpieczenia w sposób określony w ust. 1d pkt 1:
1)
podmiot leczniczy jest zobowiązany do wypłaty świadczeń z tytułu zdarzeń medycznych,
które miały miejsce w okresie ochrony ubezpieczeniowej, do wysokości zagregowanej
franszyzy integralnej pozostającej na udziale tego podmiotu leczniczego;
2)
ubezpieczyciel jest zobowiązany do wypłaty świadczeń z tytułu zdarzeń medycznych,
które miały miejsce w okresie ochrony ubezpieczeniowej, w przypadku wypłaty przez
podmiot leczniczy świadczeń z tytułu zdarzeń medycznych, które miały miejsce w okresie
ochrony ubezpieczeniowej, o łącznej wartości odpowiadającej wysokości zagregowanej
franszyzy integralnej.
1f.
W przypadku wypłaty, o której mowa w ust. 1e pkt 1, podmiot leczniczy jest obowiązany
powiadomić ubezpieczyciela o wypłacie świadczenia, w terminie 14 dni od dnia dokonania
wypłaty.
2.
Obowiązek ubezpieczenia powstaje najpóźniej w dniu poprzedzającym dzień rozpoczęcia
wykonywania działalności leczniczej.
3.
Kierownik niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od zawarcia umowy, o której
mowa w ust. 1, przekazuje organowi prowadzącemu rejestr, o którym mowa w art. 100,
dokumenty ubezpieczenia potwierdzające zawarcie umowy ubezpieczenia wystawione przez
ubezpieczyciela.
4.
Przepis ust. 1 pkt 1 nie narusza przepisów art. 120 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
pracy
(Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.).
5.
Minister właściwy do spraw instytucji finansowych w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, Naczelnej Rady
Pielęgniarek i Położnych i Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych oraz Polskiej
izby Ubezpieczeń, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres ubezpieczenia
obowiązkowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, oraz minimalną sumę gwarancyjną, biorąc
pod uwagę rodzaje działalności leczniczej i rodzaje podmiotów wykonujących tę działalność.
Art. 26.
1.
Podmiot leczniczy spełniający przesłanki określone w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych
(Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759, z późn. zm.), zwany dalej „udzielającym zamówienia”, może udzielić zamówienia na udzielanie w
określonym zakresie świadczeń zdrowotnych, zwanego dalej „zamówieniem”, podmiotowi
wykonującemu działalność leczniczą, lub osobie legitymującej się nabyciem fachowych
kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub określonej
dziedzinie medycyny, zwanym dalej „przyjmującym zamówienie”.
2.
Przedmiot zamówienia nie może wykraczać poza rodzaj działalności leczniczej lub zakres
świadczeń zdrowotnych wykonywanych przez przyjmującego zamówienie, zgodnie z wpisem
do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 100.
3.
Udzielenie zamówieniaZawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego między zamawiającym a wykonawcą. Nie jest nim sama czynność wyboru najkorzystniejszej oferty.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu następuje w trybie konkursu ofert.
4.
Do konkursu ofert stosuje się odpowiednio art. 140, art. 141, art. 146 ust. 1, art. 147-150, art. 151 ust. 1, 2 i 4-6, art.
152, art. 153 i art. 154 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach
opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
(Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.), przy czym prawa i obowiązki Prezesa Funduszu i dyrektora oddziału wojewódzkiego
Funduszu wykonuje kierownik podmiotu leczniczego udzielającego zamówienia.
4a.
Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się do zamówień, których wartość nie przekracza wyrażonej
w złotych równowartości kwoty 14 000 euro liczonej według średniego kursu złotego
w stosunku do euro, ustalonego w przepisach wydanych na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych.
5.
Do udzielenia zamówienia nie stosuje się przepisów o Zamówienie publiczneUmowa odpłatna zawierana między zamawiającym a wykonawcą, której przedmiotem są roboty budowlane, dostawy albo usługi. Jest udzielana na zasadach określonych w przepisach o zamówieniach publicznych.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
Art. 26a.
1.
Podstawą ustalenia Wartość zamówieniaCałkowite szacunkowe wynagrodzenie wykonawcy za realizację zamówienia, ustalane przez zamawiającego z należytą starannością. Jest podstawą wyboru właściwych reguł postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu jest całkowite szacunkowe wynagrodzenie przyjmującego
zamówienie, bez podatku od towarów i usług, ustalone przez udzielającego zamówienia
z Należyta starannośćStaranność ogólnie wymagana w stosunkach danego rodzaju. Przy działalności gospodarczej ocenia się ją z uwzględnieniem zawodowego charakteru tej działalności.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
2.
Udzielający zamówienia nie może dzielić zamówienia na części lub zaniżać jego wartości
celem zastosowania art. 26 ust. 4a.
3.
Jeżeli udzielający zamówienia dopuszcza możliwość składania ofert częściowych albo
udziela zamówienia w częściach, z których każda stanowi przedmiot odrębnego postępowania,
wartością zamówienia jest łączna wartość poszczególnych części zamówienia.
4.
Jeżeli wyodrębniona jednostka organizacyjna udzielającego zamówienia posiadająca samodzielność
finansową udziela zamówienia związanego z jej własną działalnością, wartość udzielanego
zamówienia ustala się odrębnie od wartości zamówień udzielanych przez inne jednostki
organizacyjne tego udzielającego zamówienia posiadające samodzielność finansową.
5.
Podstawą ustalenia wartości zamówienia powtarzającego się okresowo jest łączna wartość
zamówień tego samego rodzaju:
1)
udzielonych w terminie poprzednich 12 miesięcy lub w poprzednim roku obrotowym, z
uwzględnieniem zmian ilościowych zamawianych świadczeń zdrowotnych oraz prognozowanego
na dany rok średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, albo
2)
których udzielający zamówienia zamierza udzielić w terminie 12 miesięcy następujących
po udzieleniu pierwszego świadczenia.
6.
Wybór podstawy ustalenia wartości zamówienia na świadczenia zdrowotne powtarzające
się okresowo nie może być dokonany celem zastosowania art. 26 ust. 4a.
7.
Jeżeli zamówienia udziela się na czas oznaczony wartością zamówienia jest wartość
ustalona z uwzględnieniem okresu wykonywania zamówienia.
8.
Ustalenia wartości zamówienia dokonuje się nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem
wszczęcia postępowania o Udzielenie zamówieniaZawarcie umowy w sprawie zamówienia publicznego między zamawiającym a wykonawcą. Nie jest nim sama czynność wyboru najkorzystniejszej oferty.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu.
9.
Jeżeli po ustaleniu wartości zamówienia nastąpiła zmiana okoliczności mających wpływ
na dokonane ustalenie, udzielający zamówienia przed wszczęciem postępowania o udzielenie
zamówienia dokonuje zmiany wartości zamówienia.
Art. 27.
1.
Z przyjmującym zamówienie udzielający zamówienia zawiera umowę na czas udzielania
świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub na czas określony. Umowa nie może być zawarta na okres krótszy niż 3 miesiące, chyba że rodzaj i liczba
świadczeń zdrowotnych uzasadniają zawarcie umowy na okres krótszy.
2.
Przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie
oraz na zasadach określonych w umowie, a udzielający zamówienia do zapłaty wynagrodzenia
za udzielanie tych świadczeń.
3.
Umowa wymaga formy pisemnej pod rygorem nieważności.
4.
Umowa zawiera w szczególności:
1)
określenie zakresu świadczeń zdrowotnych;
2)
określenie sposobu organizacji udzielania świadczeń zdrowotnych, w tym miejsca, dni
i godzin udzielania świadczeń zdrowotnych;
3)
minimalną liczbę osób udzielających określonych świadczeń zdrowotnych;
4)
przyjęcie przez przyjmującego zamówienie obowiązku poddania się kontroli przeprowadzanej
przez udzielającego zamówienia;
5)
określenie rodzajów i sposobu kalkulacji należności, jaką udzielający zamówienia przekazuje
przyjmującemu zamówienie z tytułu realizacji zamówienia, a w przypadku ustalenia stawki
ryczałtowej - określenie jej wysokości;
6)
ustalenie zasad rozliczeń oraz zasad i terminów przekazywania należności;
7)
ustalenie trybu przekazywania udzielającemu zamówienia informacji o realizacji przyjętego
zamówienia;
8)
postanowienia dotyczące szczegółowych okoliczności uzasadniających Rozwiązanie umowyUstanie stosunku umownego na podstawie zgodnych oświadczeń stron, wypowiedzenia, odstąpienia albo innej podstawy przewidzianej w prawie lub umowie. Skutki rozwiązania zależą od wybranego sposobu zakończenia umowy.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
za wypowiedzeniem oraz okres wypowiedzenia;
9)
ZobowiązanieStosunek prawny, w którym wierzyciel może żądać od dłużnika określonego świadczenia, a dłużnik powinien je spełnić. Świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu przyjmującego zamówienie do prowadzenia określonej sprawozdawczości statystycznej.
5.
Nieważna jest zmiana postanowień zawartej umowy niekorzystnych dla udzielającego zamówienia,
jeżeli przy ich uwzględnieniu zachodziłaby konieczność Zmiana treści ofertyModyfikacja złożonej oferty po upływie terminu jej składania. W postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego jest co do zasady niedopuszczalna, z wyjątkiem ustawowo określonych przypadków poprawienia lub wyjaśnienia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, na podstawie
której dokonano wyboru przyjmującego zamówienie, chyba że konieczność wprowadzenia
takich zmian wynika z okoliczności, których nie można było przewidzieć w chwili zawarcia
umowy.
6.
Przyjmujący zamówienie nie może przenieść na osobę trzecią praw i obowiązków wynikających
z umowy, chyba że umowa stanowi inaczej.
7.
Odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przy udzielaniu świadczeń w zakresie udzielonego
zamówienia ponoszą solidarnie udzielający zamówienia i przyjmujący zamówienie.
8.
Umowa ulega rozwiązaniu:
1)
z upływem czasu, na który była zawarta;
2)
z dniem zakończenia udzielania określonych świadczeń zdrowotnych;
3)
wskutek oświadczenia jednej ze stron, z zachowaniem okresu wypowiedzenia;
4)
wskutek oświadczenia jednej ze stron, bez zachowania okresu wypowiedzenia, w przypadku
gdy druga strona rażąco narusza istotne postanowienia umowy.
