o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej
Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r., Dz.U. 2011 nr 149 poz. 887, 251 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Dział I. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
zasady i formy wspierania rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych;
2)
zasady i formy sprawowania pieczy zastępczej oraz pomocy w usamodzielnianiu jej pełnoletnich
wychowanków;
3)
zadania administracji publicznej w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;
4)
zasady finansowania wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;
5)
zadania w zakresie postępowania adopcyjnego.
Art. 2.
1.
Wspieranie rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych
to zespół planowych działań mających na celu przywrócenie rodzinie zdolności do wypełniania
tych funkcji.
2.
System pieczy zastępczej to zespół osób, instytucji i działań mających na celu zapewnienie
czasowej opieki i wychowania dzieciom w przypadkach niemożności sprawowania opieki
i wychowania przez rodziców.
3.
Jednostkami organizacyjnymi wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej są jednostki
organizacyjne jednostek samorządu terytorialnego wykonujące zadania w zakresie wspierania
rodziny i systemu pieczy zastępczej, placówki wsparcia dziennego, organizatorzy rodzinnej
pieczy zastępczej, placówki opiekuńczo-wychowawcze, regionalne placówki opiekuńczo-terapeutyczne,
interwencyjne ośrodki preadopcyjne, ośrodki adopcyjne oraz podmioty, którym zlecono
realizację zadań z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej.
Art. 3.
1.
Obowiązek wspierania rodziny przeżywającej trudności w wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych
oraz organizacji pieczy zastępczej, w zakresie ustalonym ustawą, spoczywa na jednostkach
samorządu terytorialnego oraz na organach administracji rządowej.
2.
Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, jednostki samorządu terytorialnego oraz organy
administracji rządowej realizują w szczególności we współpracy ze środowiskiem lokalnym,
sądami i ich organami pomocniczymi, Policją, instytucjami oświatowymi, podmiotami
leczniczymi, a także kościołami i związkami wyznaniowymi oraz organizacjami społecznymi.
3.
Zadania z zakresu wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej są realizowane zgodnie
z zasadą pomocniczości, zwłaszcza gdy przepisy ustawy przewidują możliwość zlecania
realizacji tych zadań przez organy jednostek samorządu terytorialnego.
Art. 4.
Stosując ustawę, należy mieć na względzie podmiotowość dziecka i rodziny oraz prawo
dziecka do:
1)
wychowania w rodzinie, a w razie konieczności wychowywania dziecka poza rodziną -
do opieki i wychowania w rodzinnych formach pieczy zastępczej, jeśli jest to zgodne
z Dobro dzieckaNadrzędna wartość w sprawach rodzinnych, wyznaczająca kierunek rozstrzygnięć dotyczących władzy rodzicielskiej, kontaktów i miejsca pobytu dziecka.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu;
2)
powrotu do rodziny;
3)
utrzymywania osobistych kontaktów z rodzicami, z wyjątkiem przypadków, w których sąd
zakazał takich kontaktów;
4)
stabilnego środowiska wychowawczego;
5)
kształcenia, rozwoju uzdolnień, zainteresowań i przekonań oraz zabawy i wypoczynku;
6)
pomocy w przygotowaniu do samodzielnego życia;
7)
ochrony przed arbitralną lub bezprawną ingerencją w życie dziecka;
8)
informacji i wyrażania opinii w sprawach, które go dotyczą, odpowiednio do jego wieku
i stopnia dojrzałości;
9)
ochrony przed poniżającym traktowaniem i karaniem;
10)
poszanowania tożsamości religijnej i kulturowej;
11)
dostępu do informacji dotyczących jego pochodzenia.
Art. 5.
1.
Ustawę stosuje się do:
1)
osób posiadających obywatelstwo polskie, mających Miejsce zamieszkaniaMiejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie jest tożsama wyłącznie z adresem zameldowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu na terytorium
Rzeczypospolitej Polskiej;
2)
mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obywateli państw
członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o
Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji
Szwajcarskiej oraz członków ich rodzin w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich
Unii Europejskiej i członków ich rodzin
(Dz. U. Nr 144, poz. 1043, z późn. zm.), posiadających prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;
3)
cudzoziemców mających miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
na podstawie:
a)
zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich,
b)
uzyskania w Rzeczypospolitej Polskiej statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej;
4)
cudzoziemców mających miejsce zamieszkania i przebywających na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej na podstawie:
a)
zezwolenia na osiedlenie się,
b)
zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z okolicznością,
o której mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach
(Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.).
2.
Osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, nie traci uprawnień określonych w dziale IV
w przypadku podjęcia nauki poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
3.
Przepisy działu III stosuje się także do małoletniego cudzoziemca niewymienionego
w ust. 1 pkt 2-4, przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 6.
Ilekroć w ustawie jest mowa o wójcie, należy przez to rozumieć także burmistrza oraz
prezydenta miasta.
Art. 7.
Podmioty realizujące zadania w zakresie wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej
mogą przetwarzać, w zakresie określonym w ustawie, dane osobowe osób oraz członków
ich rodzin, korzystających ze świadczeń określonych w ustawie.
