o rzeczach znalezionych
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r., tekst ujednolicony (nieurzędowy) według stanu na 19 maja 2026 r.: tekst jednolity Dz.U. 2023 poz. 501 ze zmianami z Dz.U. 2026 poz. 184, 31 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa określa:
1)
obowiązki i prawa znalazcy oraz przechowującego;
2)
postępowanie w sprawach odbierania zawiadomień o znalezieniu rzeczy, przyjmowania i przechowania rzeczy znalezionych oraz poszukiwania osób uprawnionych do ich odbioru;
3)
postępowanie z rzeczami stanowiącymi zabytek lub materiał archiwalny, dokumentami zawierającymi dane osobowe oraz rzeczami umożliwiającymi dostęp do pomieszczeń, pojazdów i innych zamykanych przedmiotów.
Art. 2.
Przepisy o rzeczach znalezionych stosuje się odpowiednio do rzeczy porzuconych bez zamiaru wyzbycia się własności, jak również do zwierząt, które zabłąkały się lub uciekły.
Art. 3.
Przepisów ustawy nie stosuje się do:
1)
zabytków archeologicznych;
2)
zwierząt, które zabłąkały się lub uciekły, przekazanych do Centralnego Azylu dla Zwierząt, o którym mowa w ustawie z dnia 4 listopada 2022 r. o Centralnym Azylu dla Zwierząt (Dz. U. poz. 2375);
3)
rzeczy, co do których sposób postępowania w przypadku ich znalezienia został uregulowany w przepisach innych ustaw, w szczególności dowodów osobistych i dokumentów paszportowych.
