o Sądzie Najwyższym
Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz.U. 2018 poz. 5, 136 artykułów. Obowiązuje. Historia tekstów jednolitych
Akt wszedł w życie 3 kwietnia 2018 r. Poniżej brzmienie z tego dnia.
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1.
Sąd Najwyższy jest organem władzy sądowniczej, powołanym do:
1)
sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez:
a)
zapewnienie zgodności z prawem i jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych i sądów
wojskowych przez rozpoznawanie Środki odwoławczeŚrodki zaskarżenia służące kontroli nieprawomocnych orzeczeń przez sąd wyższej instancji. W postępowaniu karnym należą do nich apelacja i zażalenie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz podejmowanie uchwał rozstrzygających
zagadnienia prawne,
b)
kontrolę nadzwyczajną prawomocnych orzeczeń sądowych w celu zapewnienia praworządności
i sprawiedliwości społecznej przez rozpoznawanie skarg nadzwyczajnych;
2)
rozpatrywania spraw dyscyplinarnych w zakresie określonym w ustawie;
3)
rozpoznawania Protest wyborczyŚrodek prawny służący zakwestionowaniu ważności wyborów, wyboru określonej osoby albo referendum z powodu naruszenia prawa wyborczego lub przestępstwa przeciwko wyborom.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu oraz stwierdzania ważności wyborów do Sejmu i Senatu,
wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, wyborów do Parlamentu Europejskiego oraz
rozpoznawania protestów przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego i referendum
konstytucyjnego oraz stwierdzania ważności referendum;
4)
opiniowania projektów ustaw i innych aktów normatywnych, na podstawie których orzekają
i funkcjonują sądy, a także innych projektów ustaw w zakresie, w jakim mają one wpływ
na sprawy należące do Właściwość sąduUstawowo określona kompetencja sądu do rozpoznania danej sprawy. Może zależeć między innymi od rodzaju sprawy, jej wartości, miejsca lub etapu postępowania.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu Najwyższego;
5)
wykonywania innych czynności określonych w ustawach.
Art. 2.
Sąd Najwyższy ma siedzibę w Warszawie.
Art. 3.
Sąd Najwyższy dzieli się na Izby:
1)
Cywilną;
2)
Karną;
3)
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych;
4)
Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych;
5)
Dyscyplinarną.
Art. 4.
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, po zasięgnięciu opinii Kolegium Sądu Najwyższego,
określi, w drodze rozporządzenia, regulamin Sądu Najwyższego, w którym ustali liczbę
stanowisk sędziego Sądu Najwyższego nie mniejszą niż 120, w tym ich liczbę w poszczególnych
izbach, wewnętrzną organizację Sądu Najwyższego, zasady wewnętrznego postępowania
oraz szczegółowy zakres i sposób wykonywania czynności przez asystentów sędziego,
biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania Sądu Najwyższego,
jego izb i organów, specyfikę postępowań prowadzonych przed Sądem Najwyższym, w tym
postępowań dyscyplinarnych, oraz liczbę i rodzaj rozpoznawanych spraw.
Art. 5.
§ 1.
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego corocznie składa Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej
oraz Krajowej Radzie Sądownictwa informację o działalności Sądu Najwyższego oraz stwierdzonych
w związku z nią istotnych problemach, w tym wynikających z orzecznictwa. Do informacji
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego dołącza informację Prezesa Sądu Najwyższego kierującego
pracą Izby Dyscyplinarnej o działalności Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego.
§ 2.
Informację, o której mowa w § 1, Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego składa również Sejmowi
i Senatowi. Głosowania w sprawie informacji nie przeprowadza się.
Art. 6.
§ 1.
Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego przedstawia właściwym organom uwagi o stwierdzonych
nieprawidłowościach lub lukach w prawie, których usunięcie jest niezbędne dla zapewnienia
praworządności, sprawiedliwości społecznej i spójności systemu prawnego Rzeczypospolitej
Polskiej.
§ 2.
Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej przedstawia właściwym
organom uwagi o stwierdzonych nieprawidłowościach lub lukach w prawie, których usunięcie
jest niezbędne dla zapewnienia sprawnego rozpoznawania spraw należących do właściwości
tej izby lub ograniczenia liczby przewinień dyscyplinarnych.
Art. 7.
§ 1.
Projekt dochodów i wydatków Sądu Najwyższego, w brzmieniu uchwalonym przez Kolegium
Sądu Najwyższego, minister właściwy do spraw finansów publicznych włącza do projektu
budżetu państwa.
§ 2.
Kolegium Sądu Najwyższego włącza projekt dochodów i wydatków związanych z funkcjonowaniem
Izby Dyscyplinarnej, w brzmieniu uchwalonym przez zgromadzenie sędziów Izby Dyscyplinarnej,
do projektu dochodów i wydatków Sądu Najwyższego.
§ 3.
W zakresie wykonywania budżetu Sądu Najwyższego Pierwszemu Prezesowi Sądu Najwyższego
przysługują uprawnienia ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
§ 4.
W zakresie wykonywania budżetu Sądu Najwyższego związanego z funkcjonowaniem Izby
Dyscyplinarnej uprawnienia ministra właściwego do spraw finansów publicznych przysługują
Prezesowi Sądu Najwyższego kierującemu pracą Izby Dyscyplinarnej.
Art. 8.
Z uwzględnieniem przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1167 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 935) oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych
(Dz. U. z 2016 r. poz. 922) Sąd Najwyższy niezwłocznie publikuje wydane przez siebie orzeczenie, a po sporządzeniu
jego uzasadnienia - również Uzasadnienie orzeczeniaCzęść orzeczenia albo odrębny dokument przedstawiający ustalenia, ocenę dowodów i podstawę prawną rozstrzygnięcia. Umożliwia kontrolę prawidłowości orzeczenia.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu, w Biuletynie Informacja publicznaInformacja o sprawach publicznych, w szczególności o działalności władz publicznych i gospodarowaniu majątkiem publicznym. Co do zasady podlega udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie.Objaśnienie redakcyjne, nie jest tekstem ustawy.Orzeczenia o tym pojęciu
na stronie podmiotowej Sądu Najwyższego.
Art. 9.
Sąd Najwyższy może wydawać zbiór swoich orzeczeń. Nazwa „Orzecznictwo Sądu Najwyższego”
z oznaczeniem odpowiedniej izby podlega ochronie prawnej.
Art. 10.
§ 1.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych
(Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, z późn. zm.).
§ 2.
W zakresie nieuregulowanym w ustawie do pracowników Sądu Najwyższego niebędących sędziami
stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych
(Dz. U. z 2017 r. poz. 2142 i 2203), a w zakresie nieuregulowanym także w tej ustawie - przepisy ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy
(Dz. U. z 2016 r. poz. 1666, 2138 i 2255, z 2017 r. poz. 60 i 962 oraz z 2018 r. poz. 4).
