Decyzja Prezes UOKiK z 16 grudnia 2009 r.

W toku kontroli przeprowadzonej w dniach od 25 maja do 5 czerwca 2009 r. na stacji paliw nr 4354 w Krośnie przy ul. Bursaki 29, należącej do firmy Pol ski Koncern Naftowy ORLEN S.A. z siedzibą w Płocku, zwanego dalej także „przedsięb iorcą” lub „stroną”, inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora I nspekcji Handlowej ujawnili, iż ww. przedsiębiorca prowadzi sprzedaż biopaliwa ciekłego, tj. estrów stanowiących samoistne paliwo, wykorzystując do tego celu niewłaści wie oznakowane dystrybutory. Sprzedaż biopaliw ciekłych prowadzona była z trz ech dystrybutorów (każdy po dwa pistolety nalewcze) oznakowanych znakami graficznymi o wymiara ch 75 mm x 75 mm wyposażonych łącznie w sześć nieoznakowanych pistoletów nalewczych. Mając powyższe na uwadze, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekc ji Handlowej pismem z dnia 9 czerwca 2009 r. nr ANU-42-139/09 wszczął z urzędu postę powanie w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej w wysokości 5 tys. zł za brak oznakowania dystrybutorów do wydawania biopaliwa ciekłego na stacji paliw nr 4354 zlokalizowanej w Krośnie, przy ul. Bursaki 29. Pismem z dnia 22 czerwca 2009 r., nr RIR2/JR/537/2009, strona przyznała, iż oznakowanie dystrybutorów do wydawania biopaliw ciekłych na stacji paliw w Krośnie przy ul. Bursaki 29 nie spełnia wymagań określonych w rozporządzeniu Minist ra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie spos obu oznakowania dystrybutorów do sprzedaży biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 51, poz. 449 z e zm.). Jednocześnie strona zobowiązała się do wykonania prawidłowego oznakowania dystrybut orów w terminie do dnia 29 czerwca 2009 r. Decyzją z dnia 1 lipca 2009 r., na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 6, ust. 2 i ust. 9 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwch ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 z późn. zm.), Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Rzeszowie wymierzył przedsiębiorcy Polski Koncern Naftowy ORLEN S.A. karę pieniężną w wysokości 5 tys. złotych. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż przedsiębiorca p rzyznał w piśmie z dnia 22 czerwca 2009 r., że oznakowanie dystrybutorów nie wypełnia dyspozycji za wartych w rozporządzeniu w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów do sprzeda ży biopaliw ciekłych, a fakt zobowiązania się strony do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości nie ma znaczenia dla sprawy, gdyż nastąpiło to po kontroli przeprowadzonej przez inspektorów Inspekcji Handlowej. Pismem z dnia 20 lipca 2009 r. zatytułowanym jako: „Odwołanie od decyzji sygn. akt ANU-42-139/09 Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 1 lipca 2009 r.”, podpisanym przez Pana Artura Dudzica, Dyrektora PK N ORLEN S.A. Region Inwestycji i Remontów Południe strona, wniosła o uchylenie decyzji i odstąpienie od wymierzenia przedsiębiorcy PKN ORLEN S.A. grzywny w kwocie 5 tys . złotych. Strona zarzuciła decyzji, iż cyt.: „… Kontrolujący nie stwierdzili nar uszenia obowiązujących przepisów na kontrolowanej stacji za wyjątkiem ustalenia, że naklejki do sprzedaży bioestru oznaczone były znakiem identyfikacji wizualnej odbiegającymi rozm iarem jednego boku od wzoru wynikającego z rozporządzenia…”. Natomiast w kwestii oznakowa nia pistoletów do wydawania biopaliwa ciekłego strona wskazała, iż umieszczane na nich znaki graficzne są bezustannie zrywane przez konsumentów, czego nie można na bieżąco poprawiać. W uzasadnieniu przedsiębiorca podniósł, iż nałożenie na niego grzywn y w kwocie aż 5 tys. zł jest niewspółmiernie dolegliwe w stosunku do stwierdzonych uchybień. 3 Pismem z dnia 31 lipca 2009 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Kons umentów, na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), wezwał stronę do przekazania pełnomoc nictwa dla ww. pełnomocnika wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej a lbo ponownego przekazania pisma z dnia 20 lipca 2009 r., opatrzonego podpisem osoby do tego umocowanej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Pismem z dnia 13 sierpnia 2009 r. strona przesłała odwołanie z dnia 20 lipca 2009 r. od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 1 lipca 2009 r. opatrzone podpisem pełnomocnika – radcy prawnego Małgorzaty Szulińskiej wraz z pełnomocnictwem i dowodem uiszczenia opłaty skarbowej.

W zaskarżonej decyzji strona podniosła te same zarzuty, co w piśmie z dnia 20 lipca 2009 r. Pismem z dnia 21 sierpnia 2009 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował przedsiębiorcę, że przed wydaniem decyz ji kończącej postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu a dministracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyj nego, prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań z głoszonych w trakcie postępowania, a także do składania wniosków dowodowych. Z możliwoś ci tej przedsiębiorca nie skorzystał. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2009 r. Prezes Urzędu przedłużył termin rozpatrzenia odwołania z dnia 20 lipca 2009 r. do dnia 25 września 2009 r. Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. Prezes UOKiK stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspe ktora Inspekcji Handlowej z dnia 1 lipca 2009 r. wymierzającej przedsię biorcy Polski Koncern Naftowy ORLEN S.A. z siedzibą w Płocku karę pieniężną w wysoko ści 5 tys. zł za brak oznakowania dystrybutorów do wydawania biopaliwa ciekłego na stacji p aliw nr 4354 zlokalizowanej w Krośnie, przy ul. Bursaki 29 (sygn. akt ANU-42-139/09), (data nadania w urzędzie pocztowym 13 sierpnia 2009 r.). Pismem z dnia 29 października 2009 r. strona, działając przez pełnomocnika radcę prawnego Małgorzatę Szulińską, skierowała do Wojewódzkiego Sądu Admi nistracyjnego skargę na ww. postanowienie. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r. Prezes Urzędu postanowił uwzględnić skargę strony w całości i uchylić postanowienie z dnia 22 września 2009 r.

Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów usta lił i zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisami art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwch ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 ze zm.) dystrybutory używane na stacjach paliwowych do biopaliw ciekłych oznakowuje si ę w sposób umożliwiający identyfikację rodzaju biopaliwa ciekłego i udział ów objętościowych, wyrażonych w procentach, biokomponentów zawartych w tym biopaliwie. Szczegółowy sposób oznakowania dystrybutorów określony został w rozporządz eniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 marca 2004 r. w sprawie sposobu oznakowania dystrybutorów do sprzedaży biopaliw ciekłych (Dz. U. Nr 51, poz. 499 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. 4 W myśl § 1 rozporządzenia dystrybutor do sprzedaży estrów stanowią cych samoistne paliwo silnikowe oznacza się umieszczonym w widocznym miejscu na dystrybutorze znakiem identyfikacji wizualnej o minimalnej długości boków 50 mm i 120 mm, w kt órym na niebieskim tle znajduje się oznaczenie BIOESTER w kolorze b iałym. Znakiem identyfikacji wizualnej, o którym mowa w § 1, oznacza się również pistolet nal ewczy wykorzystywany do nalewania estrów stanowiących samoistne paliwo silnikowe. W przedmiotowym przypadku, w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach 25 m aja do 5 czerwca 2009 r. na stacji paliw w Krośnie przy ul. Bursaki 29 us talono, iż strona prowadzi sprzedaż biopaliwa ciekłego, tj. estru stanowiącego s amoistne paliwo z dystrybutorów oznakowanych w sposób niezgodny z rozporządzeniem w spr awie sposobu oznakowania dystrybutorów do sprzedaży biopaliw ciekłych. Stwierdzone w toku kontroli wymiary znaku graficznego były niezgodne z określonymi w przywołanym akci e prawnym, a ponadto brak było znaków graficznych na pistoletach nalewczych. Artykuł 33 ust. 1 pkt 6 ustawy wskazuje, iż karze pieniężnej podlega ten, kto nie oznakowuje dystrybutora na stacji paliwowej lub stacji zakładow ej, w sposób, o którym mowa w art. 25 ust. 1 ustawy. Jednocześnie w myśl art. 33 ust 2 ustawy, w przypadku nie oznakowania dystrybutora w określony sposób, kara pieniężna wynosi 5.000 zł. W świetle zebranych w trakcie kontroli materiałów nie ulega wą tpliwości, iż wymiary znaku graficznego zamieszczonego na dystrybutorach na stacji paliw w Krośnie przy ul. Bursaki 29 nie odpowiadały wymogom ww. rozporządzenia. Brak było r ównież znaków graficznych na pistoletach nalewczych służących do wydawania biopal iw ciekłych na tej stacji. Nie kwestionuje tego również strona wskazując jednak w odwołaniu, iż z wymogami określonymi w rozporządzeniu niezgodny był tylko wymiar jednego boku znaku graf icznego umieszczonego na dystrybutorze. W jego ocenie nie było to naruszeniem obowiązujących w tym zakresie przepisów. Jednocześnie strona oświadcza, że znaki informacji graficznej umieszczone na pistoletach nalewczych są zrywane przez konsument ów w trakcie nalewania paliwa, czego nie sposób na bieżąco dopilnować. W świetle powyższego podkreślić należy, iż nie ma znaczenia dla sprawy fakt, że wymaganych wymiarów nie spełnia tylko jeden bok znaku graficznego. Tym samym, nie spełniał on bowiem wymogów określonych w ww. rozporządzeniu. Trudno również uznać za satysfakcjonujące tłumaczenie strony, iż pracownikom stacji tr udno było na bieżąco poprawiać oznakowanie pistoletów nalewczych, zrywane przez konsumentów. Przywołane wyżej akty prawne wyraźnie określają, jak winno wyglądać oz nakowanie dystrybutorów służących do sprzedaży biopaliw ciekłych na stacj ach paliw oraz jego wymiary. Nadto wskazać należy, iż przedsiębiorca mając wiedzę o zrywaniu oznaczeń z pistoletów winien podjąć stosowne działania w celu zainstalow ania na pistoletach oznaczeń w taki sposób, aby nie było możliwe ich usunięcie przy nalewaniu paliwa do baków pojazdów samochodowych. Zatem, decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handl owej w Rzeszowie z dnia 1 lipca 2009 r. wymierzająca firmie Polski Koncern Naftowy ORLEN S.A. karę pieniężną w wysokości 5 tys. złotych, była w pełni uzasadniona.

Zważywszy na przedstawione okoliczności, należało postanowić, jak w sentencji.

Niniejsza decyzja jest ostateczna w rozumieniu art. 16 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego.

Pouczenie Na decyzję, zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administ racyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administrac yjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów

Małgorzata Kozak Wiceprezes

Otrzymują: 1. Radca prawny Małgorzata Szulińska Kancelaria Radcy Prawnego Małgorzatay Szulińskiej Al. Korfantego 2, II piętro, pok. 13 40-004 Katowice pełnomocnik Polskiego Koncernu Naftowego „ORLEN” S.A. Płock, ul. Chemików 7 2. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3. A/a