Decyzja Prezes UOKiK z 26 sierpnia 2013 r.

Pismem z dnia 29 maja 2013 r., przedsiębiorca Krystyna Makarowsk a prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą „KAMA OL” Krystyna Makarowska w Gdańsku (dalej: „Przedsiębiorca” lub „Strona”), złożyła wniosek o ponowne rozpatr zenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DIH-2 Nr 32/2013 z dnia 29 kwietnia 2013 r., dotyczącą zobowiązania Przedsiębiorcy, do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty stanowiącej równowartość k osztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego o numerze 1040/12/3784, niespełniającego wymagań jakościowych. 2 W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 21 września 2012 r. na ww. s tacji paliw, inspektorzy reprezentujący Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ins pekcji Handlowej pobrali do badań z partii liczącej 4000 litrów próbki oleju napę dowego, tj. próbkę numer 1040/12/3784 i próbkę kontrolną numer 4107/12/3784 w ilości 4 litrów każda, na p odstawie protokołu pobrania próbek paliw nr 010434.

Następnie inspektorzy reprezentujący Pomorskiego Wojewódzkiego Insp ektora Inspekcji Handlowej w dniu 21 września 2012 r. przekazali próbkę ole ju napędowego do akredytowanego, niezależnego Specjalistycznego Laboratorium Badania Pa liw i Produktów Chemii Gospodarczej w Bydgoszczy według protokołu przyjęcia do badania numer 238/PP/2012. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależn e Specjalistyczne Laboratorium Badania Paliw i Produktów Chemii Gospodarczej w B ydgoszczy (sprawozdanie z badań nr 1106/PP/2012) wykazały, że oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki 1040/12/3784), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (D z.

U. z 2008 r. Nr 221, poz. 1441 ze zm.), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem w sprawie wymaga ń jakościowych dla paliw ciekłych”, z uwagi na zaniżoną temperaturę zapłonu wynosz ącą 42,0 ºC przy wymaganiach jakościowych min. 55 ºC. W toku kontroli, w dniu 2 października 2012 r., inspektorzy reprezentujący Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, poinformowal i stronę o wynikach badań próbki oleju napędowego pobranego w dniu 21 września 2012 r. o nu merze 1040/12/3784 przekazali egzemplarz sprawozdania z badań o numerze 1106/PP /2012 oraz poinformowali o możliwości złożenia wniosku o badanie próbki kontrolnej .

Kontrolowany pismem z dnia 2 października 2012 r. złożył wniosek o zbadanie pró bki kontrolnej pobranej w dniu 21 września 2012 r. Badanie próbki kontrolnej numer 4107/12/3784 przeprowadzone przez akredytowa ne, niezależne laboratorium JSH Hamilton Poland LTD Sp. z o. o. w Gdyni wykazało, że pobrany w dniu 21 września 2012 r. olej napędowy nie spełnia wymagań jakości owych, z uwagi na zaniżoną temperaturę zapłonu wynoszącą 41,5 ºC przy wymagania ch jakościowych min. 55 ºC. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów mając na uwadze wyniki b adań laboratoryjnych przeprowadzonych przez Specjalistyczne Laborat orium Badania Paliw i 3 Produktów Chemii Gospodarczej w Bydgoszczy (sprawozdanie z badań nr 1106/P P/2012), zgodnie z art. 61 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t. Dz.

U. z 2013 r., poz. 267), pismem z dnia 29 listopada 2012 r., powiadomił Przedsiębiorcę, ja ko stronę postępowania, o wszczęciu postępowania administracyjnego w spr awie dotyczącej ustalenia wysokości należności pieniężnej stanowiącej równowartość kosztów prz eprowadzonych badań próbki oleju napędowego oraz zobowiązania przedsiębiorcy do jej uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Przedsiębiorca został t akże poinformowany, że przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sp rawie, jako stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na pods tawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo wypowiedzenia się, co do zebr anych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także prawo do składania wniosków dowodowych.

W piśmie z dnia 18 grudnia 2012 r. Strona wskazała, iż w dniu przeprowa dzenia kontroli nie prowadziła sprzedaży oleju napędowego, o czym pracownik sta cji poinformował inspektorów przeprowadzających kontrolę na stacji paliw w Ru mii. Strona twierdzi również, iż pracownik stacji poinformował inspektorów, iż w zbiornikach zna jduje się tzw. stan martwy paliwa, a na dystrybutorze znajdowała się kartka inform ująca o braku paliwa. Ponadto sprzedawany olej napędowy pochodzi z udokumentowanego źródła, co może zos tać potwierdzone odpowiednimi dokumentami. Strona twierdzi, iż z tego wz ględu prowadzenie niniejszego postępowania jest nieuzasadnione. Pismem z dnia 8 styczni a 2013 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wezwał do uzupełnienia braków for malnych dotyczących braku pełnomocnictwa oraz opłaty skarbowej w celu potw ierdzenia umocowania.

Strona nie odebrała pisma z dnia 8 stycznia 2013 r. Pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przedłużył termin wydania decyzji do dnia 8 lutego 2013 r., a pismem z dnia 6 lutego 2013 r. do dnia 1 marca 2013 r. Wobec nieskutecznego doręczenia pisma Prezesa Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów z dnia 8 stycznia 2013 r., pismem z dnia 1 marca 2013 r. Pre zes UOKiK wezwał pełnomocnika Przedsiębiorcy do uzupełnienia stwierdzonych b raków formalnych pełnomocnictwa oraz braku opłaty skarbowej.

Pismem z dnia 1 marca 2013 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu mentów przedłużył termin wydania decyzji do dnia 2 kwietnia 2013 r. 4 Pismem z dnia 21 marca 2013 r. pełnomocnik Przedsiębiorcy przesłał pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową w celu potwierdzenia umoc owania go w sprawie, wystawione w dniu 20 marca 2013 r. Sytuacja ta spowodowała konieczność uz yskania potwierdzenia przez Stronę stanowiska przedstawionego przez peł nomocnika działającego bez umocowania w piśmie z dnia 18 grudnia 2012 r. Pismem z dnia 2 kwietnia 2013 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przedłużył termin wydania decyzji do dnia 2 maja 2013 r. Pismem z dnia 17 kwietnia 2013 r. Przedsiębiorca potwierdził wszys tkie dotychczas dokonane przez swojego pełnomocnika czynności w sprawie.

Decyzją nr DIH-2 Nr 32/2013 z dnia 29 kwietnia 2013 r., Prezes Urzę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów zobowiązał Przedsiębiorcę do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki oleju napędowego o numerze 1040/12/3784, niespełniającego wymagań jakościowych. Pismem z dnia 29 maja 2013 r. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpat rzenie sprawy, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o umorzenie postępowania. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Strona podniosła dwa zarzuty, a mi anowicie naruszenia art. 3 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowa nia jakości paliw oraz naruszenia art. 7, art. 77 oraz 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Pismem z dnia 5 czerwca 2013 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów powiadomił Przedsiębiorcę, o wszczęciu postępowania w przedmioci e ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją nr DIH-2 Nr 32/2013 z dnia 29 kwietnia 2013 r. Przedsiębiorca został także poinformowany, że przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie, jako stronie biorącej udział w postępow aniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyj nego, prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgł oszonych w trakcie postępowania, a także prawo do składania wniosków dowodowych. Str ona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje.

Mając na względzie całość zebranego w sprawie materiału dowodow ego, na wstępie należy podkreślić, iż stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 ustaw y z dnia 25 sierpnia 2006 r. 5 o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200 ze zm.), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości pa liw” – paliwa transportowane, magazynowane, wprowadzane do obrotu oraz gromadzone w stac jach zakładowych powinny spełniać wymagania jakościowe określone dla danego pali wa, ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pr acę silników zamontowanych w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach.

Odnosząc się do kluczowego – z punktu widzenia toczącego się postę powania – zarzutu Strony, a mianowicie naruszenia art. 3 ust. 1 ustawy o systemie monitorow ania i kontrolowania jakości paliw, poprzez błędne przyjęcie, iż prób ki przeznaczone do badań pochodziły z paliwa wprowadzanego do obrotu, wypada stwierdzić, iż Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zarządza systemem monitor owania i kontrolowania jakości paliw. Celem jaki legł u podstaw wydania ustaw y o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, jest ograniczenie negatyw nych skutków oddziaływania paliw na środowisko oraz zdrowie ludzi (art. 1).

Dla r ealizacji tego celu został stworzony system monitorowania i kontrolowania jakości paliw (art. 11) mający za cel przeciwdziałanie transportowaniu, magazynowaniu, wprowadzaniu do obro tu paliw niespełniających wymagań jakościowych określonych w odrębnych przepisach. Do zadań systemu należy m.in. kontrolowanie jakości paliw u przedsiębiorców . Systemem, jak to już wskazano powyżej, zarządza Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsument ów (art. 12), zaś czyni to przy pomocy Inspekcji Handlowej. W toku postępowania i nspektorzy Inspekcji Handlowej pobierają dwie próbki paliwa (art. 17), a następnie sporządzają protokół pobrania próbki (art. 20 ust. 1). Próbki przekazywane są do akredytowanego lab oratorium (art. 20).

Przepis art. 24 ust. 1 omawianej ustawy, w sytuacji gdy badania wyk azały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych, obliguje zarządzającego systemem do zobowiązania kontrolowanego w drodze decyzji do uiszczenia kwoty stanowiącej równowa rtość kosztów przeprowadzonych badań. Ponadto zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz.U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219 ze zm.), dalej: „ ustawa o Inspekcji Handlowej” – ustalenia kontroli dokumentowane są w protokole kontroli.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy wyjaśnić, iż Prezes Urzędu Oc hrony Konkurencji i Konsumentów, rozstrzygnięcia w zakresie zobowiązania przedsięb iorcy do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań, wydaje w op arciu o zebrany materiał dowodowy, którego kluczowymi elementami są udokumentowane prot okołami 6 czynności kontrolne i wyniki badań laboratoryjnych. W niniejszej sprawie , co należy wyraźnie podkreślić, Strona nie kwestionuje wyników badań, a tym samym wadliwej jakości paliwa, lecz podnosi zarzut, iż olej napędowy, z którego pobrano p róbki, nie był wprowadzany do obrotu, gdyż z uwagi na niski poziom oleju w zbiorniku nie p rowadzono jego sprzedaży w dniu kontroli.

Można zatem stwierdzić, że zarzuty S trony odnoszą się do czynności podejmowanych w toku kontroli w dniu 21 września 2012 r. Czynności te, co wypada wyraźnie podkreślić, zostały udokumentowane stosownymi protokołam i. W tym miejscu wypada wyjaśnić, iż zgodnie z art. 15 ust 1 ustawy o syste mie monitorowania i kontrolowania jakości paliw do przeprowadzania kontroli, zabezpiec zania dowodów oraz pobierania i badania próbek w zakresie nieuregulowanym w ustaw ie stosuje się przepisy ustawy o Inspekcji Handlowej. Podstawowym dokumentem opisującym cz ynności podejmowane w toku kontroli jest protokół kontroli. Zgodnie bowiem z art. 20 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej ustalenia kontroli inspektor dokumentuje w prot okole kontroli.

Z kolei, zgodnie z art. 20 ust. 2 kontrolowany może zgłosić uwagi bezpośrednio do prot okołu kontroli lub w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu wnieść je na piśmie.

Mając powyższe na względzie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Kons umentów stwierdził, iż w protokole kontroli nie znajduje się żadna uwaga, kt óra wskazywałaby, że olej napędowy nie był sprzedawany w dniu kontroli. Takiej uwagi do protokołu kontrol i nie zgłosiła Krystyna Makarowska, kontrolowany przedsiębiorca, w obecności której przeprowadzana była kontrola paliwa. Krystyna Makarowska przesł uchana w charakterze strony w dniu 2 października 2012 r. wskazuje na okoliczności, któr e jej zdaniem przemawiają za tym, że paliwo powinno być dobrej jakości, a je śli nie jest, to odpowiedzialność za niewłaściwą jakość, leży po stronie producenta i dostawcy paliwa. Z Jej wyjaśnień nie wynika, iż paliwo nie było sprzedawane. Gdyby paliw o nie było sprzedawane to okoliczność ta, jako istotna dla sprawy zostałaby niewątpli wie podniesiona w toku przesłuchania.

Ponadto w protokole pobrania próbek do badań znajduje się informacja z jakiej objętości paliwa zostały pobrane próbki oleju napędowego. Z protokołu kontroli, sporządzonego w dniu 21 września 2012 r., wynika natomiast jednoznacznie (karta nr 2 protokołu), iż „ w dniu 21.09.2012 r. na kontrolowanej stacji prowadzona była sprzedaż następujących paliw: olej napędowy”. Tego stwierdzenia kontrolowany nie zakwestionował. W związku z zarzutami Strony sformułowanymi na etapie postępowan ia pierwszoinstancyjnego w piśmie z dnia 18 grudnia 2012 r., Prezes Urzę du Ochrony Konkurencji i Konsumentów pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. zwrócił się do Pomorskiego 7 Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z prośbą o wyjaśnie nie.

Pomorski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej pismem z dnia 27 grudnia 2012 r . poinformował, Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, iż obecny w toku kontroli w dniu 21 września 2012 r. pracownik stacji paliw prowadził sprzedaż pa liw, w tym oleju napędowego. Oferta cenowa była uwidoczniona na tablicy informacyjnej, a na dyst rybutorze nie znajdowała się kartka z informacją o braku w sprzedaży oleju napę dowego. Ponadto z uwagi na małą ilość paliwa znajdującego się w zbiorniku paliwa, prz ed pobraniem próbek zapytano pracownika stacji obecnego podczas kontroli o „stan martwy” zbi ornika. Pracownik stacji oświadczył, iż w zbiorniku o pojemności 10 tys. litrów „stan martwy” jest niższy i w tej sytuacji można jeszcze prowadzić sprzedaż paliwa.

Biorąc pod uwagę wyjaśnienia Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gdańsku oraz wyjaśnieni a zawarte w notatce służbowej z dnia 27 grudnia 2012 r., sporządzonej przez inspektor a J. K., przeprowadzającego kontrolę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsum entów uznał zarzuty Strony, iż pracownik stacji poinformował inspektorów, że w zbiornikach znajduje się tzw. „stan martwy paliwa”, a na dystrybutorze znajdowała się kartka informująca o braku paliwa, za nie znajdujące potwierdzenia w materiale dowodowy m sprawy. Z protokołu kontroli z dnia 21 września 2012 r., o czym była mowa wyżej, wynika jednozna cznie, że w dniu kontroli prowadzona była sprzedaż oleju napędowego.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Strona nie przedstawia żadnych nowych dowodów, ani też nie wskazuje na jakiekolwiek nowe okoliczności w sprawie, które wskazywałyby na t o, że w dniu kontroli nie prowadziła sprzedaży oleju napędowego na swojej stacji paliw. Biorąc powyższe pod uwagę, zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 ustawy o syst emie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, poprzez błędne przyjęc ie, iż próbki przeznaczone do badań pochodziły z paliwa wprowadzanego do obrotu, nale ży uznać za bezzasadny.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania adminis tracyjnego, tj. art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, należy z auważyć, że zgodnie z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, w toku postępow ania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i p odejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z dyspoz ycji cytowanego przepisu Strona wywodzi niesformułowaną w nim tezę, iż jedynie na organie adm inistracji ciąży obowiązek realizacji zasady prawdy obiektywnej. Ze stanowiskiem takim nie sposób się zgodzić. Strona postępowania nie jest bowiem całkowicie zwolniona z obowiązku 8 współdziałania z organem administracji w realizacji przed miotowej zasady.

Z jednej strony ma ona prawo żądania przeprowadzania przez organ dowodów przez nią wskazanych, a z drugiej strony na stronie spoczywa ciężar wskazania konkretnych faktów i zdarzeń, z których wywodzi ona dla siebie określone skutki prawne. Podobnie, obowiązek w spółdziałania spoczywa na Stronie w sytuacji, gdy nieudowodnienie określonej czynności fa ktycznej może prowadzić do rezultatów niekorzystnych dla strony. Za słuszny w takim przypadku, należy przyjąć wskazywany w doktrynie pogląd, że przy bierności strony, nie dopuszczalne jest założenie, że cały ciężar dowodzenia faktów mających przemawiać przeciwko ustaleniom poczynionym przez organy administracji, spoczywa na tych organach (por. wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r. w sprawie sygn. I SA/Ka 1605/96, a także wyrok NSA z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie sygn. I SA/Ka 10/2000).

W toku postępowania kontrolnego, Strona jako podmiot kontrolowany nie zgłaszała żadnych zastrzeżeń co do przebiegu czynności kontrolnych i pomimo pouczeń nie korzystała z przysługującego jej prawa w ty m zakresie. Nie zgłaszała ich również w protokole przesłuchania strony z dnia 2 października 2012 r . Dopiero po wszczęciu postępowania administracyjnego, w piśmie z dnia 18 grudnia 2012 r. Strona stwierdza, że w dniu kontroli następowała wyłącznie sprzedaż gazu, c o pozostaje w wyraźnej sprzeczności z protokołem kontroli i wskazuje jako dowód „Przesłuchani e Piotra L.”, lecz dowodu tego nie dołącza ani do przedmiotowego pisma, ani też na dalszym etapie postępowania.

Jednocześnie zarówno inspektorzy reprezentujący Pomors kiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Gdańsku, jak i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w toku prowadzonego postępowania, dopełnili wszelkich czynności proce sowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego. W trakcie kontroli Stronę poinformowano o: możliwości wniesienia uwag bezpośrednio do protokołu bą dź na piśmie, wyniku badania próbki, możliwości złożenia wniosku o zbadanie próbki kont rolnej, wyniku badania próbki kontrolnej, a także przekazano protokoły z badań prób ki i próbki kontrolnej. Pismem z dnia 29 listopada 2012 r., Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów powiadomił Przedsiębiorcę, jako stronę postępowania, o wszczęciu p ostępowania administracyjnego w sprawie uiszczenia kwoty stanowiącej równowa rtość kosztów przeprowadzonych badań próbki oleju napędowego.

Przedsiębiorca zosta ł także poinformowany, że przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sp rawie, jako stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje mu, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo wypowiedzenia się, co do z ebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także prawo do składania wniosków dowodowych. 9 W kontekście powyższego, podniesiony we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy , zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, należy uznać za bezzasadny. Jak już podniesiono powyżej, Strona nie kwestionuje wyników badań labora toryjnych próbek oleju napędowego.

Niemniej jednak wypada wyjaśnić, iż w sytua cji, gdy przeprowadzone badania wykazują, że paliwo spełnia wymagania ja kościowe, koszt tych badań ponosi Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jako zarządza jący systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw, na podstawie umowy zawartej z akredytowanym laboratorium. Jeżeli natomiast przeprowadzone badania wykazują, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych, koszty tych badań ponosi kontrolowany przedsiębiorca.

Jak już podniesiono na wstępie, badania laboratoryjne przeprowadz one przez akredytowane, niezależne Specjalistyczne Laboratorium Badania Pal iw i Produktów Chemii Gospodarczej w Bydgoszczy (sprawozdanie z badań nr 1106/PP/2012) wykazały, ż e oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki 1040/12/3784), nie speł nia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw, z uwagi na zaniżoną temperaturę zapłonu wynoszącą 42,0 ºC przy wymaganiach jakościowych min. 55 ºC.

Negatywną jakość badanego paliwa potwierdziły badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium JSH Hamilton Poland LT D Sp. z o. o. w Gdyni wykazało, że pobrany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki 4107/12/ 3784) nie spełnia wymagań jakościowych, z uwagi na zaniżoną temperaturę zapłonu wynoszącą 41,5 ºC przy wymaganiach jakościowych min. 55 ºC. Biorąc powyższe pod uwagę, należy podkreślić, iż zarówno próbka, jak i próbka kontrolna oleju napędowego, pobrane w dniu 21 września 2012 r., nie spełniały wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 2 rozporządzenia, z uwagi na zaniżony para metr – temperatura zapłonu.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do obrotu oraz gromadzenia w stacjach zakładowych paliw ciekłych, jeżeli nie sp ełniają wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub art. 6 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż wprowadzenie do obrotu oleju napędowego, niespełniającego wymagań jakościowych określonych w rozporządz eniu, 10 stanowi naruszenie dyspozycji cytowanych powyżej przepisów art. 3 ust. 1 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uznał, po dokonaniu ponownej analizy zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego oraz uwzględnieniu okoliczności wskazanych przez Stronę w toku postępowania odwoławczego, że decyzja nr DIH-2 Nr 32/2013 z dnia 29 kwietnia 2013 r. była prawidłowa, a tym samym brak jest podstaw do jej uchylenia. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, j ak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Na decyzję, zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administ racyjnymi (Dz.

U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administrac yjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Dr Małgorzata Krasnodębska - Tomkiel Otrzymuje: Adw. J. R., Kancelaria Adwokacka, ul. S., w G.