Decyzja Prezes UOKiK z 15 października 2012 r.

Sygnatura DIH-81/2012. Prezes UOKiK. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt DIH-81/2012

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-74-17( 20 )/12/CS Warszawa, dnia 15 października 2012 r. DECYZJA DIH-2 NR 81/2012 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 cz erwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 107 1 ze zm.) w związku z art. 5 ust. 2 oraz art. 18 us t. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcj i Handlowej (j.t. Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219 ze zm.) - Prezes Urzędu „chrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania z dnia 9 stycznia 2012 r. przedsiębiorcy Polski Konce rn Naftowy „RLEN S.A. z siedzibą w Płocku, od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ins pekcji Handlowej we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2011 r. (sygn. DJG-8361.238.2011, DJG-8361. 251.2011), zarządzającej wycofanie z obrotu 5470 litrów oleju napędowego, ze stacji paliw w Kar paczu nr 37, przy ul. Konstytucji 3 Maja, należącej do przedsiębiorcy Polski Koncern Naftowy „RLEN S.A. z siedzibą w Płocku, utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 9 stycznia 2012 r., przedsiębiorca Po lski Koncern Naftowy „RLEN S.A. z siedzibą w Płocku (dalej: Przedsiębiorca lub Strona ), wniósł odwołanie od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2011 r. (sygn. DJG8361.238.2011, DJG-8361.251.2011), zarządzającej wy cofanie z obrotu 5470 litrów oleju napędowego, ze stacji paliw w Karpaczu nr 37, przy ul. Konstytucji 3 Maja, której właścicielem jest ww. Przedsiębiorca. W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu 15 listop ada 2011 r. na ww. stacji paliw, inspektorzy reprezentujący Dolnośląskiego Wojewódzk iego Inspektora Inspekcji Handlowej pobrali do badań z partii liczącej 7025 litrów próbki oleju napędowego, tj. próbkę podstawową numer 1029/11/6249 i próbkę kontrolną numer 5890/11/6249 w ilości 4 litrów każda, na podstawie protokołu pobrania próbek paliw nr 0323.

Następnie inspektorzy reprezentujący Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w dniu 15 listopada 2011 r. przekazali pr óbkę oleju napędowego do akredytowanego, 2 niezależnego laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie, według protokołu przyjęcia do badania numer M/TA2/222/2011. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredyto wane, niezależne laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie (sprawozdanie z badań nr M/ TA2/219/2011) wykazały, że oferowany w dniu kontroli olej napędowy (o numerze próbki 1029/ 11/6249), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. z 2008 r. Nr 221, poz. 1441), zwanego dalej: ,,rozporządzeniem”, z uwagi n a zawyżony parametr – odporność na utlenianie.

Wynik badania wyniósł 1988 g/m³, przy wymaganiach jakościowych max. 25 g/m³. W toku kontroli w dniu 24 listopada 2011 r., inspek torzy reprezentujący Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, poinf ormowali Stronę o wynikach badań próbki oleju napędowego pobranego w dniu 15 listopada 2011 r. o numerze 1029/11/6249, przekazali egzemplarz sprawozdania z badań o numerze M/TA2/219 /2011 oraz poinformowali o możliwości złożenia wniosku o badanie próbki kontrolnej. Kontr olowany, pismem z dnia 25 listopada 2011 r., złożył wniosek o zbadanie próbki kontrolnej nr 5890/11/6249.

Badania laboratoryjne próbki kontrolnej nr 5890/11/ 6249 przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium „środka Badawczo – Rozwojow ego Przemysłu Rafineryjnego S.A. w Płocku (protokół z badań nr 2871/2011) wykazały, że olej n apędowy nie spełnia wymagań jakościowych określonych w §1 pkt 2 rozporządzenia, z uwagi na z awyżony parametr – odporność na utlenianie. Wynik badania oznaczono jako > 30 g/m³, przy wymaga niach jakościowych max. 25 g/m³, przy czym w uwagach do niniejszego protokołu odnotowano, iż w ynik badania był poza zakresem akredytacji ww. laboratorium, które wynosi ~ 150 g/m³.

Mając na względzie negatywne wyniki badań laborator yjnych próbki i próbki kontrolnej oleju napędowego, decyzją Dolnośląskiego Wojewódzkiego In spektora Inspekcji Handlowej we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2011 r. (sygn. DJG-8361.238.2011, DJG-8361.251.2011), zarządzono wycofanie z obrotu 5470 litrów oleju napędowego, ze stacji pali w w Karpaczu nr 37, przy ul. Konstytucji 3 Maja, której właścicielem jest ww. Przedsiębiorca. Pismem z dnia 9 stycznia 2012 r., Strona wniosła od wołanie od ww. decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we Wro cławiu. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, iż pomiędzy wynikami badań próbki i pr óbki kontrolnej są znaczne różnice wykraczające poza zakres odtwarzalności.

Ponadto St rona podnosi, iż prezentacja wyników badań obydwu wykonujących je laboratoriów jest niezgodna z posiadaną przez nie akredytacją, a dodatkowo zdaniem Przedsiębiorcy laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie nie posiadało akredytacji do badania parametru odporność na utlenianie. Przedsię biorca podniósł także zarzut zastosowania do badania parametru odporność na utlenianie oleju napędowego niewłaściwej metody badania.

Postanowieniem z dnia 20 lutego 2012 r. (sygn. DIH -74- 16/(10)/12/CS) przedłużono termin zakończenia niniejszego postępowania do dnia 17 marca 2012 r. 3 Przedsiębiorca został także poinformowany, że przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie, jako stronie biorącej udzia ł w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. Kodeksu postępowania administr acyjnego, prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszony ch w trakcie postępowania, a także prawo do składania wniosków dowodowych. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa.

Ponadto w związku z koniecznością wnikliwej analizy zgromadzonego w sprawie materiału, postanowieniem z dnia 15 marca 2012 r. (sygn. DIH-7 4-17(9)/12/CS) ponownie przedłużono termin zakończenia niniejszego postępowania do dnia 12 kwietnia 2012 r. Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r. (sygn. DI H-74-17(13)/12/CS) Prezes Urzędu „chrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że od wołanie Strony z dnia 9 stycznia 2012 r., od decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ins pekcji Handlowej we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2011 r. (sygn. DJG-8361.238.2011, DJG-8361. 251.2011), zarządzającej wycofanie z obrotu 5470 litrów oleju napędowego, ze stacji paliw w Kar paczu nr 37, przy ul. Konstytucji 3 Maja, należącej do Przedsiębiorcy, zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Przedsiębiorca, pismem z dnia 21 maja 2012 r. złoży ł na ww. postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2012 r. (sygn. DIH -74-17(17)/12/CS) Prezes Urzędu „chrony Konkurencji i Konsumentów uwzględnił skargę Strony w całości. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. (sygn. VI SA/Wa 1249/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 30 sierpnia 2012 r. Przedsiębiorca zo stał poinformowany, że przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie w sprawie, jako stro nie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materi ałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także prawo do składania wniosków d owodowych.

Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i w dniu 10 września 2012 r. stawiła się w siedzibie U„KiK na przegląd akt. Postanowieniem z dnia 1 października 2012 r. (sygn . DIH-74-17/(19)/12/CS) przedłużono termin zakończenia niniejszego postępowania do dnia 15 października 2012 r. Rozpoznając odwołanie, Prezes Urzędu Ochrony Konkur encji i Konsumentów zważył, co następuje. Mając na względzie całość zebranego w sprawie mater iału dowodowego, na wstępie należy podkreślić, iż stosownie do postanowień art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz.

U. Nr 169, poz. 1200 ze zm.), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości pali w” – paliwa transportowane, magazynowane, 4 wprowadzane do obrotu oraz gromadzone w stacjach za kładowych powinny spełniać wymagania jakościowe określone dla danego paliwa, ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w poja zdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach. Jak już podniesiono na wstępie, badania laboratoryj ne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Kr akowie (sprawozdanie z badań nr M/TA2/219/2011) wykazały, że oferowany w dniu kontr oli olej napędowy (o numerze próbki 1029/11/6249), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w obowiązującym w dniu kontroli § 1 pkt 2 rozporządzenia, z uwagi na zawyżony parametr – odporność na utlenianie.

Wynik badania wyniósł 1988 g/m³, przy wymaganiach jakościowych max. 25 g/m³. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie mon itorowania i kontrolowania jakości paliw zabrania się transportowania, magazynowania, wprowa dzania do obrotu oraz gromadzenia w stacjach zakładowych paliw ciekłych, jeżeli nie spełniają wy magań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 lub art. 6 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż wprow adzenie do obrotu oleju napędowego, niespełniającego wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu, stanowi naruszenie dyspozycji powołanych powyżej przepisów art. 3 ust. 1 i art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Z kolei, przepis art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t.

Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219 ze zm.) stanowi, iż wojewódzki inspektor może zarządzić w toku kontroli, w drodze decyzji, m. in. wycofanie z obrotu produktów, jeżeli jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo lub interes konsumentów a lbo interes gospodarczy państwa, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Na wstępie należy odnieść się do zarzutu Strony dot yczącego braku akredytacji do badania parametru – odporność na utlenianie, przez Laborato rium Rop i Analiz Standardowych Zakładu Analiz Naftowych Instytutu Nafty i Gazu, który w oc enie Przedsiębiorcy wykonywał badanie przedmiotowego parametru. Jak należy przyjąć, taka ocena stanu rzeczy przez Przedsiębiorcę, wynika z faktu posiadania jedynie stron nr 8 i 9 sprawozda nia nr M/TA2/219/2011, gdzie podane są wyniki badań próbki 1029/11/6249 oraz ocena tych wyników, nie zaś kompletnego sprawozdania.

Na stronie nr 2 omawianego sprawozdania, w pkt 4 zawarte jest zastrzeżenie o następującej treści: „Przy powoływaniu się na wyniki badań zawarte w niniejszy m sprawozdaniu należy zaznaczyć: zbadane przez Zakład Analiz Naftowych i Zakład „ceny Właści wości Eksploatacyjnych INiG, akredytowany przez PCA (Nr certyfikatu: AB 142 i AB 170) w zakre sie obejmującym przedmiotowe badania”.

Fakt badania próbki nr 1029/11/6249 w zakresie parametru – odporność na utlenianie, przez Laboratorium Badań Właściwości Użytkowych Zakładu „ceny Właściwo ści Eksploatacyjnych Instytutu Nafty i 5 Gazu w Krakowie, które posiada akredytację nr AB 1 70, potwierdził Instytut Nafty i Gazu w Krakowie w piśmie z dnia 27 stycznia 2012 r. Konkludując, należy stwierdzić, iż badanie parametr u – odporność na utlenianie zostało wykonane przez Laboratorium Badań Właściwości Użytk owych Zakładu „ceny Właściwości Eksploatacyjnych Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie, zgodnie z zakresem akredytacji nr AB 170, wydanym przez Polskie Centrum Akredytacji w dniu 1 października 2009 r. (str.2), a tym samym zarzut Strony dotyczący braku akredytacji do badani a parametru – odporność na utlenianie jest bezzasadny.

Kontynuując podniesioną przez Stronę kwestię zakres u akredytacji Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie, należy zauważyć, iż prezentacja wyniku ba dania w pozycji 13 – odporność na utlenianie, sprawozdania z badań nr M/TA2/219/2011 – „1988 g/m³ ” istotnie mogła budzić zastrzeżenia, gdyż akredytacja nr AB 170 dla badającego laboratorium o bejmuje dla metody PN IS„ 12205 zakres od 1 g/ m³ do 30 g/m³. Powyższą nieprawidłową prezentacj ę potwierdza laboratorium w piśmie z dnia 27 stycznia 2012 r., podając, iż zapis w rubryce Wynik w pozycji 13 sprawozdania z badań nr M/TA2/219/11 z dnia 18 listopada 2011 r., kolumna 6 , powinien brzmieć następująco: „Powyżej zakresu akredytacji laboratorium, wynoszącego 30 g/m³, około 1988 g/m³”.

Niemniej jednak Prezes U„KiK uznał, że nieprawidło wa prezentacja nie zmienia faktu, iż paliwo w sposób oczywisty nie spełnia wymagań jakoś ciowych w zakresie parametru „odporność na utlenianie”. W kontekście nieprawidłowego sposobu p rezentacji wyniku, za bezprzedmiotowe należy uznać natomiast zarzuty Strony dotyczące rozbieżnoś ci pomiędzy wynikami badań próbki i próbki kontrolnej. W piśmie z dnia 8 czerwca 2012 r. labor atorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie, do którego Prezes U„KiK zwrócił się o wyjaśnienia, szc zegółowo opisało czynności podjęte w celu przeprowadzenia badań próbki oleju napędowego (nr 1 029/11/6249) pobranej u Przedsiębiorcy.

W opinii laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakow ie, uzyskane wyniki badań wskazały na dużą skłonność przedmiotowego paliwa do wytwarzania nier ozpuszczalnych osadów przylegających podczas przechowywania (całkowite osady nierozpuszc zalne 1988 g/m³). Ponadto laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie w celu udokumento wania przeprowadzonego badania dokonało sfotografowania kolejnych etapów testu oraz w uwaga ch karty badań odnotowało, iż osady oznaczone po badaniu miały charakter żeli, co powoduje produk t trudnym do rozpuszczenia. Laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie nadmienia również , iż czas jaki upłynął pomiędzy badaniami próbki i próbki kontrolnej mógł być jedyną lub głów ną przyczyną różnicy wyników uzyskanych w dwóch laboratoriach.

Nie zmienia to jednak faktu, k tóry dla sprawy jest najistotniejszy, iż zarówno badania próbki jak i próbki kontrolnej pobranych w dniu 15 listopada 2011 r., wykazały iż paliwo nie spełniało wymagań jakościowych. Należy bowiem podkr eślić, iż oba laboratoria po przeprowadzeniu badań próbki i próbki kontrolnej jednoznacznie stwi erdziły, że ilość osadów powstałych w wyniku 6 utleniania przekroczyła dopuszczalną normę granicy 25g/m³, powodując tym samym pogorszenie jakości paliwa.

Laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie, prz eprowadzające badania w oparciu o swoje doświadczenie potwierdziło, iż zwłaszcza w przypadku paliw o niskiej odporności na utlenianie, charakteryzującej się skłonnością do wytrącania prz ylegających osadów o charakterze polimerów, obserwuje się wzrost ilości osadów wytrącających si ę z paliwa w czasie przechowywania oraz towarzyszący temu coraz lepszy wynik (niższy poziom całkowitych osadów nierozpuszczalnych) badania stabilności oksydacyjnej próbki paliwa (pozbawionej wytrąconych wcześniej osadów).

Dokumentacja laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie towarzysząca wykonaniu badania odporności na utlenianie próbki oleju napęd owego (nr 1029/11/6249) wskazuje na uzyskanie bardzo dobrej powtarzalności wyników dla dwóch równ olegle prowadzonych oznaczeń, zarówno w odniesieniu do całkowitych osadów nierozpuszczalnych jak i jego składowych. Instytut Nafty i Gazu w Krakowie wdrożył w Zakładzie „ceny Właściwości Eksploatacyjnych (dalej także: „Z„WE”) metodę badania odporności na utlenianie średnich destylatów paliwowych wg IS„ 12205:1995 w roku 1996 i akredytował ją w PCA w roku 1997, a nabyte doświadczenie upoważniło do uczestniczenia specjalistów Instytutu w opracowaniu normy PN-EN IS„ 12205:1997 i jej kolejnych edycji.

Pomimo, iż metoda PN-EN IS„ 12205:1997/Ap1;2002 ma wyznaczoną precyzję, w Instytucie przeprowadzono już kilkakrotnie jej wa lidację w związku z rozszerzeniem zastosowania metody na oleje napędowe zawierające FAME. Laborato rium Z„WE wypełnia w pełni obowiązki jakie nakłada na nie Kontrakt PCA Nr AB 170, dotycz ący stosowania normy PN-EN IS„/IEC 17025:2005. W zakresie przedmiotowej metody badań L aboratorium prowadzi udokumentowany nadzór nad aparaturą badawczą, prowadzi szkolenia i autoryzację personelu, planuje i realizuje planowaną kontrolę jakości badań, w tym uczestniczy w badaniach porównawczych (organizowanych przez ISL – Holandia) oraz analizuje trendy uzyskiw anych wyników badań.

Podczas tego wieloletniego okresu od wdrożenia badań wg powyższy ch metod wykonano średnio 500 testów rocznie i w żadnym przypadku wyniki nie były dotych czas przedmiotem reklamacji, a w czasie corocznych audytów wewnętrznych i zewnętrznych PCA nigdy nie stwierdzono niezgodności w omawianym obszarze. Należy również podkreślić, że każde akredytowane la boratorium, w tym również Laboratorium Instytutu Nafty i Gazu w Krakowie oraz badające próbkę kontrolną laboratorium „środka Badawczo – Rozwojowego Przemysłu Rafineryjnego S. A. w Płocku , jest zobligowane przez PCA do brania udziału w badaniach biegłości i badań międzylaboratoryjnych potwierdzających kompetencje techniczne w obszarze akredytowanych badań.

W zakresie omawianego parametru laboratorium „środk a Badawczo – Rozwojowego Przemysłu Rafineryjnego S. A. w Płocku brało udział w badaniach w 2008 oraz w 2009 r. Uzyskane 7 wyniki przez ww. laboratorium były zadawalające. Na podstawie wyżej przedstawionych argumentów Preze s U„KiK uznał, iż badania przeprowadzone przez laboratoria są wiarygodne. „dnosząc się do zarzutów Strony, iż wyniki poszczeg ólnych pomiarów należy interpretować zgodnie z kryteriami podanymi w normie PN-EN IS„ 42 59 Przetwory naftowe. Wyznaczanie i stosowanie precyzji metod badania należy podkreślić , że w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowy ch dla paliw ciekłych (Dz. U. Nr 221, poz. 1441) w załączniku nr 2 znajduje się zapis, iż wyn iki poszczególnych pomiarów należy interpretować zgodnie z kryteriami podanymi w normie PN-EN IS„ 4259.

Jak wynika z wprowadzenia do ww. normy i jej zakres u, norma opisuje sposób statystycznej obróbki wyników badań opartych na danych statystycz nych oszacowań precyzji w celu kontroli jakości oraz sprawdzenia zgodności z wymaganiami, w łaściwości produktów naftowych znormalizowanymi metodami badań. Norma opisuje międ zy innymi metodę obliczania precyzji na podstawie wyników badań międzylaboratoryjnych oraz procedurę, którą należy zastosować przy interpretacji wyników badań laboratoryjnych, zarówn o w odniesieniu do precyzji metod, jak i do granicznych wartości przyjętych w wymaganiach (Rozdziały od 7 do 10).

W tym miejscu należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 1 7 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw inspektor w toku postęp owania kontrolnego pobiera dwie próbki (próbkę i próbkę kontrolną), z których jedna badana jest z urzędu a druga – próbka kontrolna – na wniosek strony. Do zadań laboratorium na podstawie wyników przeprowadzonych badań, należy stwierdzenie czy badane paliwo spełnia wymagania jakościowe okre ślone prawem, czy też ich nie spełnia. Laboratorium dokonuje takiej oceny na podstawie wyn iku badania jednej próbki dostarczonej przez inspektorów Inspekcji Handlowej. „znacza to, iż bad ania próbki i próbki kontrolnej (na wniosek Przedsiębiorcy) odbyły się w dwóch niezależnych i a kredytowanych laboratoriach w odstępie czasowym. Wyniki badań próbki badanej jako pierwsze j nie były znane laboratorium badającemu próbkę kontrolną.

Dlatego też interpretacji wyników badania poszczeg ólnego pomiaru (jednej próbki) należy dokonać zgodnie z kryteriami, o których mowa w norm ie PN-EN IS„ 4259 w rozdziale 9 – Kontrola jakości na podstawie wymagań. Informacje zawarte w rozdziale 9 ww. normy umożliwiają ocenę jakości produktu na podstawie wymagań, w przypadku, gdy do dyspozycji jest tylko pojedynczy wynik, czyli tak jak w przypadku badania próbki pal iwa pobranej do badań w ramach systemu monitorowania i kontrolowania jakości paliw.

Dlateg o też laboratorium oceniające na podstawie otrzymanego wyniku badań, czy spełnione są wymagani a jakościowe określone w odpowiednich przepisach prawnych, dokonują oceny z uwzględnienie m wymagań pkt 9.2 lub 9.3 normy PN-EN IS„ 4259, co miało miejsce w przypadku próbki 1029/11/6249 i próbki kontrolnej 5890/11/6249. 8 Powyższy zapis został przeniesiony do sprawozdania z badań zarówno próbki 1029/11/6249 jak również próbki kontrolnej 5890/11/6249 w tabeli „„c ena wyników. Używane formuły w pkt b)” widnieje zapis, iż „„lej napędowy po uwzględnieniu postanowień pkt 9.3 normy PN-EN IS„ 4259 w zakresie badanych parametrów, nie spełnia wymagań R ozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9.12.2008 w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. Nr 221 poz. 1441).”.

Zgodnie z pkt 9.3 - Tolerancja wyniku oznaczania u odbiorc y ww. normy, odbiorca, który nie ma innego źródła informacji o rzeczywistej wartości badanej w łaściwości niż pojedynczy wynik, powinien przyjąć, że właściwości produktu nie spełniają gran ic wymagań z 95% poziomem ufności. Prezentacja oceny partii paliwa odbywa się za pomocą pojedyncze go wyniku uzyskanego przez laboratorium badające próbkę. Przedsiębiorca błędnie więc przyjął w odwołaniu, iż interpretacji pojedynczych wyników należy dokonać na podstawie pkt 7.3 – „dtwarzalność R, normy PN-EN IS„ 4259.

Jednocześnie do oceny wyników dwóch oznaczeń próbki i próbki kontrolnej oleju napędowego Prezes U„KiK posiłkował się zapisem pkt 13.2 normy metodycznej PN-EN IS„ 12205 Przetwory naftowe – „znaczenie odporności na utlenianie średn ich destylatów paliwowych (jest to norma wyznaczająca metody badania parametru odporność na utlenianie) zgodnie, z którym „Różnica pomiędzy dwoma pojedynczymi i niezależnymi wynikami uzyskanymi przez różnych wykonawców, pracujących w różnych laboratoriach, z użyciem iden tycznego materiału badawczego, w długim czasie, przy normalnym i poprawnym wykonaniu oznacz enia, może przekroczyć podane wartości tylko w jednym przypadku na dwadzieścia”.

„znacza to, że rozbieżności pomiędzy wynikami badań , w zakresie parametru odporność na utlenianie, uzyskanymi w różnych laboratoriach są n aturalne i wynikają z warunków odtwarzalności, w jakich wykonywane są badania i zdarzają się przyp adki, co dopuszcza norma, iż wyniki otrzymane w dwóch różnych laboratoriach będą się od siebie ró żnić w jednym przypadku na dwadzieścia, co ma miejsce w niniejszej sprawie. Należy podkreślić, iż na podstawie dwóch pojedynczy ch wyników próbki i próbki kontrolnej oleju napędowego, próbka została określona jako niespełniająca wymagań jakościowych. Za bezzasadne należy także uznać zarzuty Przedsiębi orcy dotyczące zastosowania do badania próbek oleju napędowego pobranego w dniu 15 listopa da 2011 r. w zakresie parametru odporność na utlenianie, metody opisanej w normie PN-IS„ 12205.

Należy podkreślić, że fakt wykonania badania powyżej wskazaną metodą wynikał bezpośrednio z obow iązującego w dniu kontroli rozporządzenia w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych. W dniu kontroli bowiem, tj. 15 listopada 2011 r., rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych dla p aliw ciekłych określało, iż parametr „odporność na utlenianie” wyraża się w g/m³, co tym samym oznaczało zastosowanie metody opisanej w normie PN-IS„ 12205. Dopiero zmiana rozporządzeni a w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych, rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 2 lutego 2012 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych dla p aliw ciekłych (Dz.U. z 2012 r., poz. 136) 9 dopuściła, ale jako wymaganie dodatkowe, oznaczanie parametru „odporność na utlenianie” z ograniczeniem do 20 h, co wskazuje na konieczność z astosowania metody opisanej w normie PN-EN 15751.

Metoda opisana w normie PN-EN 15751 jest, co wymaga szczególnego podkreślenia, metodą dodatkową w stosunku do metody opisanej w normie PN -IS„ 12205 i odnosi się wyłącznie do oleju napędowego zawierającego powyżej 2% estru metyloweg o (FAME). Fakt ten wynika z załącznika do rozporządzenia w sprawie metod badania jakości pali w ciekłych, a ponadto z normy PN-EN 590 „Paliwa do pojazdów samochodowych. „leje napędowe. Wymagania i metody badań.”, gdzie wskazuje się, iż wprowadzono dodatkowe wymaganie i metodę badawczą (EN 15751) do oznaczania odporności na utlenianie z ograniczeniem do 20 h. N ależy także dodać, iż w Tablicy 1 – „gólnie stosowane wymagania i metody, powyższej normy stwie rdza się, iż stosowanie metody badawczej (EN 15751) stanowi dodatkowe wymaganie dla oleju napędowego zawierającego powyżej 2% FAME.

Z uwagi jednakże na podnoszoną przez Przedsiębiorcę kwestię konieczności zastosowania metody opisanej w normie PN-EN 15751, należy wyjaśn ić, iż pomimo, że w obowiązującym w dniu kontroli rozporządzeniu w sprawie metod badania jak ości paliw ciekłych, wymieniona była metoda opisana w normie PN-EN 15751 do oznaczania parametr u odporność na utlenianie to rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych nie określało wówcza s dla tego parametru wymagania dodatkowego podawanego w h. Z tego też względu do b adania tego parametru, w dniu kontroli, nie można było zastosować metody opisanej w normie PN-E N 15751, a jedynie metodę opisaną w normie PN-IS„ 12205.

Podkreślenia wymaga również fakt, iż podstawowe zas tosowanie w przypadku badania oleju napędowego w zakresie parametru odporność na utleni anie ma metoda opisana w normie PN-IS„ 12205, którą zastosowano w badaniu próbek pobranych w dniu 15 listopada 2011 r. W chwili obecnej po zmianie wymagań jakościowych dla parametru odpor ność na utlenianie, gdyby pobrana próbka spełniała wymagania jakościowe określone w § 1 pkt 2 rozporządzenia, tj. max. 25 g/m³ zaś olej napędowy zawierałby powyżej 2% FAME, wówczas do bad ania dalszego zastosowana zostałaby metoda opisana w normie PN-EN 15751, która jak to p owyżej podkreślono, służy do zbadania dodatkowego nie zaś podstawowego wymagania dla olej u napędowego.

W przypadku jednak, gdyby badania wykazały, iż olej napędowy nie spełnia wyma gań jakościowych określonych na poziomie max. 25 g/m³, stosowanie do dalszych badań metody o pisanej w normie PN-EN 15751, stałoby się bezprzedmiotowe, bowiem nawet w przypadku zastosowa nia tej metody i stwierdzenia, że paliwo spełnia wymagania jakościowe, nie spełniałoby ono w ymagań określonych na poziomie max. 25 g/m³, przy zastosowaniu metody opisanej w normie PN-IS„ 1 2205, a zatem bezsprzecznie byłoby wadliwej jakości. W kontekście powyższego, brak jest podstaw do uchyl enia zaskarżonej decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej we Wrocławiu z dnia 23 grudnia 2011 r. (sygn. DJG8361.238.2011, DJG-8361.251.2011), zarządzającej wy cofanie z obrotu 5470 litrów oleju 10 napędowego, ze stacji paliw w Karpaczu nr 37, przy ul. Konstytucji 3 Maja, której właścicielem jest ww.

Przedsiębiorca. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało po stanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Na decyzję, zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 w z wiązku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu prz ed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przysługuje skarga do Wojewódzkie go Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Urzędu „chron y Konkurencji i Konsumentów, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z up. Prezesa Urzędu „chrony Konkurencji i Konsumentów Wiceprezes Małgorzata Kozak „trzymują:

1. R.pr. Bogdan Dzudzewicz, Biuro Zarządzania Ryzykiem, Polski Koncern Naftowy „RLEN S. A. ul. J. Gordona Bennetta 2a, 02-159 Warszawa. 2.Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3.a/a

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.