Postanowienie Krajowej Izby Odwoławczej z 19 listopada 2025 r.

b93f7afb-ab7a-4dfb-8fe5-e3fe8f7b8159_4687_25.docx Sygn. akt: KIO 4687/25 POSTANOWIENIE Warszawa, dnia 19 listopada 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie: Przewodnicząca:Adriana Urbanik na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron oraz uczestników postępowania odwoławczego w dniu 19 listopada 2025 r. w Warszawie wobec odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 27 października 2025 r. przez wykonawcę Budimex S.A. z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez Politechnikę Łódzką postanawia: 1.umorzyć postępowanie odwoławcze, 2.nakazać zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzecz wykonawcy Budimex S.A. z siedzibą w Warszawie kwoty 18 000,00 zł (słownie: osiemnaście tysięcy złotych zero groszy), stanowiącej 90% kwoty uiszczonego wpisu od odwołania.

Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych. Przewodnicząca: ………………………….… Sygn. akt KIO 4687/25 Uzasadnienie Zamawiający Politechnika Łódzka, ul. Żeromskiego 116, 90-924 Łódź, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie przetargu nieograniczonego pn. „Roboty budowlane termomodernizacyjne i rewitalizacyjne zabytkowego Zespołu Pałacowego Rodziny Scheiblerów Politechniki Łódzkiej zlokalizowanego przy ul. Piotrkowskiej 266/268 w Łodzi w systemie „zaprojektuj i wybuduj””, nr referencyjny: RAP.903.29.2025. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej 16 października 2025 r. pod numerem Dz.U. S: 199/2025 682008-2025.

Do wyżej wymienionego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.

U. z 2024 r. poz. 1320, z późn. zm.), dalej „ustawy Pzp”. 27 października 2025 r. wykonawca Budimex S.A., ul. Siedmiogrodzka 9, 01-204 Warszawa, wniósł odwołanie od czynności zamawiającego, polegającej na ustaleniu treści Specyfikacji Warunków Zamówienia (dalej: „SWZ”), w sposób naruszający przepisy ustawy Pzp i KC: 1) art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5 i 353(1) KC w zw. z art. 473 § 1 KC w zw. z art. 483 KC w zw. z art. 484 § 2 KC w zw. z art. 16 ustawy Pzp w zw. z art. 436 pkt 3 ustawy Pzp poprzez zastrzeżenie przez zamawiającego w ramach umowy niesymetrycznych postanowień związanych z karami umownymi, bez precyzyjnego określenia podstaw ich naliczenia, jak również zastrzeżenie kar umownych i górnego ich limitu o rażąco wygórowanej wysokości, co jest nadmiernym i nieadekwatnym obciążeniem wykonawcy w stosunku do specyfiki realizacji i uwarunkowań rynkowych, stanowiąc jednocześnie wyraz nadużycia prawa zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej oraz będąc postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, wymuszającym na wykonawcach konieczność kalkulacji dodatkowych, niemożliwych do precyzyjnej kalkulacji, ryzyk w ramach ceny ofertowej, co narusza równowagę stron umowy i prowadzi do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 1); 2) art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5 i 353 (1) KC w zw. z art. 647 KC w zw. z art. 16 ustawy Pzp poprzez przyznanie zamawiającemu w ramach umowy prawa do odstąpienia od umowy w niedookreślonych sytuacjach, nie uwzględniających przyczyn zaistnienia danego zdarzenia, a także finalnego wpływu na możliwość wykonania inwestycji, co prowadzi do niespójności postanowień umownych oraz niestabilności stosunku zobowiązaniowego i w konsekwencji nakłada na wykonawców zbyt duże ryzyka kontraktowe, niemożliwe do precyzyjnego oszacowania (zarzut nr 2); 3) art. 462, art. 463 i art. 464 ustawy Pzp w zw. z art. 447 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp w zw. z art. 447 ust. 2 ustawy Pzp w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5 i 353(1) KC poprzez wprowadzenie do umowy niejednoznacznych postanowień dotyczących wymaganych klauzul w umowach podwykonawczych, wykraczających poza umocowanie ustawowe, wprowadzających jednocześnie sankcję wstrzymania zapłaty należności wykonawcy ponad zakres zdefiniowany w ustawie Pzp, w sytuacji, w której dyspozycja art. 447 ustawy Pzp umożliwia zamawiającemu wstrzymanie zapłaty wynagrodzenia tylko w sytuacji braku przedstawienia dowodów zapłaty wymagalnego wynagrodzenia podwykonawców i tylko w odpowiedniej części, tj. w zakresie, dla którego nie przedstawiono odpowiednich dowodów zapłaty (zarzut nr 3); 4) art. 465 ust. 1 – 8 ustawy Pzp w zw. z art. 16 ust. ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5 i 353(1) KC poprzez wprowadzenie do umowy niespójnych postanowień związanych ze spornymi wierzytelnościami należnymi podwykonawcom, wskazujących na konieczność ich akceptacji przez wykonawcę jako elementu warunkującego wypłatę należności z danej faktury, co stanowi postanowienie niekorzystne dla wykonawców, wymuszające konieczność kalkulacji dodatkowych, niemożliwych do precyzyjnej kalkulacji, ryzyk w ramach ceny ofertowej, co narusza równowagę stron umowy i prowadzi do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 4); 5) art. 433 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 16 ustawy Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp w zw. z art. 5 i 353(1) KC poprzez zastrzeżenie przez zamawiającego możliwości ograniczenia zakresu zamówienia bez wskazania minimalnej wartości lub wielkości świadczenia stron, co jest klauzulą abuzywną zdefiniowaną w art. 433 pkt 4 ustawy Pzp, naruszającą w konsekwencji równowagę stron umowy i prowadzącego do nadużycia prawa podmiotowego przez zamawiającego (zarzut nr 5).

Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu dokonania zmiany treści SWZ w sposób wskazany w uzasadnieniu odwołania. Do postępowania odwoławczego nie zgłosił przystąpienia żaden wykonawca. W piśmie procesowym z 17 listopada 2025 r. odwołujący wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego z powodu zmiany SWZ, jednakże nie załączył do pisma procesowego dowodu zmiany SWZ, i oświadczył, że cofa odwołanie w całości. Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła i stwierdziła: Odwołanie nie zawiera braków formalnych, od odwołania uiszczono wpis. Do postępowania odwoławczego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca. Odwołujący w piśmie z 17 listopada 2025 r. oświadczył, że cofa w całości odwołanie (z podpisem osoby umocowanej do reprezentacji odwołującego).

W tym stanie rzeczy izba umorzyła postępowanie odwoławcze, orzekając w formie postanowienia, na podstawie art. 568 pkt 1 ustawy Pzp. O kosztach postępowania odwoławczego izba orzekła na podstawie art. 557 i 575 ustawy Pzp w zw. z § 9 ust. 1 pkt 3 lit. a rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania z dnia 30 grudnia 2020 r. (Dz. U. poz. 2437), nakazując dokonanie na rzecz odwołującego zwrotu z rachunku Urzędu Zamówień Publicznych kwoty uiszczonej tytułem wpisu, w wysokości stanowiącej 90% jego wartości z uwagi na cofnięcie odwołania przed otwarciem rozprawy.

Biorąc pod uwagę powyższe postanowiono jak w sentencji. Przewodnicząca: ………………………….…