Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lipca 2004 r.

Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2004r. sygn. akt III SA/Po 123/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał skarżącemu S. K. prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnił go w połowie od ponoszenia opłat sądowych. W uzasadnieniu powyższego postanowienia, sąd orzekający stwierdził, że Sławomir Kowalski wystąpił z wnioskiem o zwolnienie go od kosztów sądowych, oświadczając we wniosku o przyznanie prawa pomocy, że jest osobą samotną, utrzymującą się z pracy dorywczej, uzyskując miesięcznie od 500 – 700 złotych i nie posiada żadnego majątku. Powołując treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekający uznał, że skarżącemu należy przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym bowiem nie wykazał, to znaczy nie poparł żadnym dowodem swojego źródła utrzymania i wysokości uzyskiwanych dochodów. Wysokość opłaty sądowej określona została na kwotę 652,00 złotych Zdaniem sądu zapłacenie opłaty w wysokości 326,00 złotych nie narazi skarżącego na nadmierny uszczerbek. Od powyższego postanowienia S. K. złożył zażalenie, twierdząc, że kwota 326,00 złotych jest zbyt wysoka w stosunku do jego dorywczych zarobków. Ponieważ ma bardzo ciężką sytuację majątkową wnosi o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że: zgodnie z treścią art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący stwierdził, że dorywczo zarabia 500 – 700 złotych. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę organ celny poinformował, że w stosunku do S. K. prowadzone jest postępowanie karne za udział w procederze importu samochodów na podstawione osoby. Słusznie sąd orzekający stwierdził, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść częściowo kosztów sądowych w wysokości 326,00 złotych bowiem pracuje dorywczo, nikogo nie ma na utrzymaniu, nie zadeklarował szczególnych wydatków i jednocześnie był zaangażowany poprzednio w interesy wymagające środków finansowych, którymi musiał dysponować. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 i art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie oddalił.

UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 16 lipca 2004r.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:

|Sędzia NSA |Hanna Rybińska |

po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2004r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia S. K.

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

z dnia 23 kwietnia 2004r. sygn. akt III SA/Po 123/04

w sprawie ze skargi S. K.

na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu

z dnia 12 stycznia 2004r. [...]

w przedmiocie okreslenia kwoty długu celnego

p o s t a n a w i a

- oddalić zażalenie –

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2004r. sygn. akt III SA/Po 123/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał skarżącemu S. K. prawo pomocy w zakresie częściowym i zwolnił go w połowie od ponoszenia opłat sądowych. W uzasadnieniu powyższego postanowienia, sąd orzekający stwierdził, że S. K. wystąpił z wnioskiem o zwolnienie go od kosztów sądowych, oświadczając we wniosku o przyznanie prawa pomocy, że jest osobą samotną, utrzymującą się z pracy dorywczej, uzyskując miesięcznie od 500 – 700 złotych i nie posiada żadnego majątku.

Powołując treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekający uznał, że skarżącemu należy przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym bowiem nie wykazał, to znaczy nie poparł żadnym dowodem swojego źródła utrzymania i wysokości uzyskiwanych dochodów. Wysokość opłaty sądowej określona została na kwotę 652,00 złotych Zdaniem sądu zapłacenie opłaty w wysokości 326,00 złotych nie narazi skarżącego na nadmierny uszczerbek.

Od powyższego postanowienia S. K. złożył zażalenie, twierdząc, że kwota 326,00 złotych jest zbyt wysoka w stosunku do jego dorywczych zarobków. Ponieważ ma bardzo ciężką sytuację majątkową wnosi o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że:

zgodnie z treścią art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:

1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;

2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący stwierdził, że dorywczo zarabia 500 – 700 złotych. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę organ celny poinformował, że w stosunku do S. K. prowadzone jest postępowanie karne za udział w procederze importu samochodów na podstawione osoby.

Słusznie sąd orzekający stwierdził, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść częściowo kosztów sądowych w wysokości 326,00 złotych bowiem pracuje dorywczo, nikogo nie ma na utrzymaniu, nie zadeklarował szczególnych wydatków i jednocześnie był zaangażowany poprzednio w interesy wymagające środków finansowych, którymi musiał dysponować.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 i art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie oddalił.