Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 września 2004 r.

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 24 września 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA - Kazimierz Jarząbek

po rozpoznaniu w dniu 24 września 2004 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia E. M.

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 13 lipca 2004 r. sygn. akt 6 II SA 4285/03

w sprawie z wniosku E. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym

w związku ze skargą na decyzję Urzędu Patentowego RP

z dnia 6 października 2003 r. sygn. akt [...]

w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek [...]

postanawia:

- oddalić zażalenie -

U Z A S A D N I E N I E

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 lipca 2004 r. sygn. akt 6 II SA 4285/03 pozostawił wniosek E. M. w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym bez rozpoznania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w związku ze skargą na decyzję Urzędu Patentowego RP. W urzędowym formularzu złożył oświadczenie o swoim stanie majątkowym i dochodowym. Z uwagi na to, iż złożone oświadczenie było niewystarczające dla oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, Sąd pismem z dnia 16 kwietnia 2004 r. wezwał go do uzupełnienia wniosku przez przedstawienie stosownych danych w tym zakresie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 11 maja 2004 r. wniosek skarżącego został pozostawiony bez rozpoznania. Od wydanego zarządzenia skarżący złożył sprzeciw, który nie został odrzucony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając wniosek E. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika stwierdził, iż stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), dalej u.p.s.a., że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. A także, że na żądanie Sądu wnioskodawca ma obowiązek dostarczyć stosowne dokumenty dotyczące jego stanu rodzinnego, majątkowego i dochodów. Skarżący obowiązków tych nie wykonał.

Na to postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym stwierdził, że nie jest w stanie uiścić żadnej opłaty sądowej, co wynika "z kilku przesłanych ankiet w sprawie o przyznanie prawa pomocy". W związku z czym wnosi o całkowite zwolnienie go z wszelkich opłat.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 u.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym nastąpi wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Skoro skarżący – wnioskodawca nie wykazał w sposób przewidziany prawem (art. 252 i art. 255 u.p.s.a.), że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, o których mowa wyżej, to Sąd pierwszej instancji nie znalazł też podstaw uzasadniających przyznanie mu prawa pomocy.

Z powyższych względów zażalenie nie mogło być uwzględnione i dlatego na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 u.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak wyżej.