Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2004 r.

Postanowieniem z dnia 16 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił udzielenia prawa pomocy Agencji Rozwoju Regionalnego [...]" S.A. z siedzibą w Nowej Rudzie w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego, podając w uzasadnieniu, że z bilansu na 31 grudnia 2003 r. wynika, że strona posiada środki pieniężne w kasie i w banku w kwocie 3.449.703.07 zł. Na rachunkach bankowych: Nr [...] saldo wynosiło odpowiednio: 60.794,20 zł, 26.155,10 zł, 3.927,63 zł bez uwzględnienia rachunków zawierających środki przeznaczone na Fundusze Pożyczkowe. W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów sądowych, a nadto, że nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /dalej p.s.a./ (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) W zażaleniu na powyższe postanowienie Agencja Rozwoju Regionalnego "[...]" S.A. wniosła o jego zmianę i przyznanie prawa pomocy. Skarżąca podniosła, że sytuacja finansowa, w której obecnie się znajduje, nie pozwala jej na pokrycie kwoty wpisu sądowego, a przy tym prowadzona przez nią działalność nie ma charakteru zarobkowego. Fakt posiadania środków na rachunku bankowym w wysokości ok. 90.000 zł nie świadczy o możliwości uiszczenia wysokiego wpisu sądowego, zwłaszcza, że spółka musi regulować stałe zobowiązania, w tym pracownicze. W ocenie skarżącej istotne znaczenie dla sprawy ma pokrywanie strat z bieżących dochodów. W obecnej sytuacji, wpis w wysokości 8.201 zł stanowi zbyt duże obciążenie pomimo posiadanie na rachunku bankowym kwoty 90.000 zł Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 246 § 2 p.s.a., na który powołał się w swoim rozstrzygnięciu Wojewódzki Sąd Administracyjny, osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania. Ustalenia faktyczne poczynione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie zostały przez stronę podważone. Przeprowadzona analiza dokumentów finansowych wykazała, że strona posiada dostateczne środki finansowe na uiszczenie wpisu sądowego. Zarzut skarżącej, iż pokrywanie strat z bieżącej działalności jest ważkim argumentem przemawiającym za zwolnieniem od kosztów nie jest uzasadniony. Wpis sądowy jako wydatek wiąże się z bieżącą działalnością, wpływa na wysokość strat finansowych ogółem, zatem winien być traktowany na równi z innymi wydatkami, które powinny zostać pokryte z bieżących dochodów. Uzasadnienie zażalenia skupia się zasadniczo na okoliczności poniesienia strat, lecz Skarżąca nie wykazała, że w związku zaistniałą sytuacją nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, a tym samym nie spełniła przesłanki z art. 246 § 2 pkt 2 p.s.a. Z tych względów i na podstawie art. 197 w związku z art. 184 p.s.a. orzeczono jak na wstępie.

UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 6 października 2004 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Maria Myślińska

po rozpoznaniu w dniu 6 października 2004 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia Agencji Rozwoju Regionalnego [...] Spółki akcyjnej z siedzibą w Nowej Rudzie

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 16 lipca 2004 r. sygn. akt III SA/Wa 305/04

o odmowie przyznania prawa pomocy

w sprawie skargi Agencji Rozwoju Regionalnego [...] Spółki akcyjnej z siedzibą w Nowej Rudzie na decyzję Ministra Finansów z dnia 30 grudnia 2003 r.

w przedmiocie zwrotu dotacji

p o s t a n a w i a:

– oddalić zażalenie–

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia 16 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił udzielenia prawa pomocy Agencji Rozwoju Regionalnego "[...] S.A. z siedzibą w Nowej Rudzie w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego, podając w uzasadnieniu, że z bilansu na 31 grudnia 2003 r. wynika, że strona posiada środki pieniężne w kasie i w banku w kwocie 3.449.703.07 zł. Na rachunkach bankowych: [...] saldo wynosiło odpowiednio: 60.794,20 zł, 26.155,10 zł, 3.927,63 zł bez uwzględnienia rachunków zawierających środki przeznaczone na Fundusze Pożyczkowe.

W ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów sądowych, a nadto, że nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /dalej p.s.a./ (Dz.U. Nr 153, poz. 1270)

W zażaleniu na powyższe postanowienie Agencja Rozwoju Regionalnego [...]" S.A. wniosła o jego zmianę i przyznanie prawa pomocy.

Skarżąca podniosła, że sytuacja finansowa, w której obecnie się znajduje, nie pozwala jej na pokrycie kwoty wpisu sądowego, a przy tym prowadzona przez nią działalność nie ma charakteru zarobkowego. Fakt posiadania środków na rachunku bankowym w wysokości ok. 90.000 zł nie świadczy o możliwości uiszczenia wysokiego wpisu sądowego, zwłaszcza, że spółka musi regulować stałe zobowiązania, w tym pracownicze.

W ocenie skarżącej istotne znaczenie dla sprawy ma pokrywanie strat z bieżących dochodów. W obecnej sytuacji, wpis w wysokości 8.201 zł stanowi zbyt duże obciążenie pomimo posiadanie na rachunku bankowym kwoty 90.000 zł

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione.

Zgodnie z art. 246 § 2 p.s.a., na który powołał się w swoim rozstrzygnięciu Wojewódzki Sąd Administracyjny, osobie prawnej prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie kosztów postępowania.

Ustalenia faktyczne poczynione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie zostały przez stronę podważone. Przeprowadzona analiza dokumentów finansowych wykazała, że strona posiada dostateczne środki finansowe na uiszczenie wpisu sądowego.

Zarzut skarżącej, iż pokrywanie strat z bieżącej działalności jest ważkim argumentem przemawiającym za zwolnieniem od kosztów nie jest uzasadniony. Wpis sądowy jako wydatek wiąże się z bieżącą działalnością, wpływa na wysokość strat finansowych ogółem, zatem winien być traktowany na równi z innymi wydatkami, które powinny zostać pokryte z bieżących dochodów.

Uzasadnienie zażalenia skupia się zasadniczo na okoliczności poniesienia strat, lecz Skarżąca nie wykazała, że w związku zaistniałą sytuacją nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, a tym samym nie spełniła przesłanki z art. 246 § 2 pkt 2 p.s.a.

Z tych względów i na podstawie art. 197 w związku z art. 184 p.s.a. orzeczono jak na wstępie.